ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪುರತ್ರಯವಿನಾಶಂ ಚ ಕರಿಷ್ಯೇ ಽಹಂ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ ಅಥ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ

ದೇವತೆಗಳೆ, ನಾನು ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಉಪೇಂದ್ರ ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಭೋಸ್ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ತುಷ್ಟುವುಶ್ ಚ ತೇ ಅಪ್ಯೇತದನ್ತರೇ ದೇವೀ ದೇವಮಾಲೋಕ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಈ ನಡುವೆ ದೇವಿಯು ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಲೀಲಾಂಬುಜೇನ ಚಾಹತ್ಯ ಕಲಮಾಹ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ಕ್ರೀಡಮಾನಂ ವಿಭೋ ಪಶ್ಯ ಷಣ್ಮುಖಂ ರವಿಸನ್ನಿಭಮ್

ಆಕೆ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ವೃಷಧ್ವಜನನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ತಟ್ಟಿದಳು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದಳು: 'ಪ್ರಭುವೇ, ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಆರು ಮುಖಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.'

ಪುತ್ರಂ ಪುತ್ರವತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಭೂಷಿತಂ ಭೂಷಣೈಃ ಶುಭೈಃ ಮುಕುಟೈಃ ಕಟಕೈಶ್ಚೈವ ಕುಣ್ಡಲೈರ್ವಲಯೈಃ ಶುಭೈಃ

ನಿಮ್ಮ ಮಗನು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಶುಭವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ—ಮುತ್ತಿನ ಕಿರೀಟ, ಕೈಬಂದಿ, ಕುಂಡಲ, ಸುಂದರ ವಾಳಗಳು ಅವನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ನೂಪುರೈಶ್ಛನ್ನವಾರೈಶ್ ಚ ತಥಾ ಹ್ಯ್ ಉದರಬನ್ಧನೈಃ ಕಿಙ್ಕಿಣೀಭಿರ್ ಅನೇಕಾಭಿರ್ ಹೈಮೈರಶ್ವತ್ಥಪತ್ರಕೈಃ

ಅವನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೂಪುರುಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಬಗ್ಗೆಯು, ಹಲವಾರು ಬಂಗಾರದ ಕಿಂಕಿಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.

ಕಲ್ಪಕದ್ರುಮಜೈಃ ಪುಷ್ಪೈಃ ಶೋಭಿತೈರಲಕೈಃ ಶುಭೈಃ ಹಾರೈರ್ ವಾರಿಜರಾಗಾದಿಮಣಿಚಿತ್ರೈಸ್ ತಥಾಙ್ಗದೈಃ

ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಜಟೆಗಳು, ಕಮಲದ ವರ್ಣದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳು, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅಂಗದಗಳು ಅವನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಮುಕ್ತಾಫಲಮಯೈರ್ಹಾರೈಃ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರಸಮಪ್ರಭೈಃ ತಿಲಕೈಶ್ ಚ ಮಹಾದೇವ ಪಶ್ಯ ಪುತ್ರಂ ಸುಶೋಭನಮ್

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳು, ಮತ್ತು ತಿಲಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾದೇವಾ, ನಿಮ್ಮ ಸುಂದರ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ.

ಅಙ್ಕಿತಂ ಕುಙ್ಕುಮಾದ್ಯೈಶ್ ಚ ವೃತ್ತಂ ಭಸಿತನಿರ್ಮಿತಮ್ ವಕ್ತ್ರವೃನ್ದಂ ಚ ಪಶ್ಯೇಶ ವೃನ್ದಂ ಕಾಮಲಕಂ ಯಥಾ

ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಡಿಗಳಿಂದ ಅಂಕಿತಗೊಂಡ ಅವನ ರೂಪವು ಭಸ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ಅವನ ಮುಖವು ಕಮಲದ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನೇತ್ರಾಣಿ ಚ ವಿಭೋ ಪಶ್ಯ ಶುಭಾನಿ ತ್ವಂ ಶುಭಾನಿ ಚ ಅಞ್ಜನಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಮಙ್ಗಲಾರ್ಥಂ ಚ ಮಾತೃಭಿಃ

ಪ್ರಭುವೇ, ಅವನ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವು ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ. ತಾಯಂದಿರು ಅವನ ಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಅಂಜನಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.

ಗಙ್ಗಾದಿಭಿಃ ಕೃತ್ತಿಕಾದ್ಯೈಃ ಸ್ವಾಹಯಾ ಚ ವಿಶೇಷತಃ ಇತ್ಯೇವಂ ಲೋಕಮಾತುಶ್ ಚ ವಾಗ್ಭಿಃ ಸಂಬೋಧಿತಃ ಶಿವಃ

ಗಂಗೆಯೂ, ಕೃತ್ತಿಕೆಯರೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಾಹೆಯೂ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಮಾತನಾಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಲೋಕಮಾತೆಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಶಿವನು ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ನ ಯಯೌ ತೃಪ್ತಿಮೀಶಾನಃ ಪಿಬನ್ಸ್ಕನ್ದಾನನಾಮೃತಮ್ ನ ಸಸ್ಮಾರ ಚ ತಾನ್ದೇವಾನ್ ದೈತ್ಯಶಸ್ತ್ರನಿಪೀಡಿತಾನ್

ಈಶಾನನು ಸ್ಕಂದನ ಮುಖದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೈತ್ಯರ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ಕನ್ದಮಾಲಿಙ್ಗ್ಯ ಚಾಘ್ರಾಯ ನೃತ್ಯ ಪುತ್ರೇತ್ಯುವಾಚ ಹ ಸೋ ಽಪಿ ಲೀಲಾಲಸೋ ಬಾಲೋ ನನರ್ತಾರ್ತಿಹರಃ ಪ್ರಭುಃ

ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಸುವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, 'ನನ್ನ ಮಗ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ಆ ಲೀಲಾಮಯ ಬಾಲನು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಪ್ರಭು ಕೂಡ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು.

ಸಹೈವ ನನೃತುಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಸಹ ತೇನ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಖಿಲಂ ತತ್ರ ನನರ್ತೇಶಾಜ್ಞಯಾ ಕ್ಷಣಮ್

ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇತರ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಕೂಡ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಪ್ರಭುವಿನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದವು.

ನಾಗಾಶ್ ಚ ನನೃತುಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾಃ ತುಷ್ಟುವುರ್ಗಣಪಾಃ ಸ್ಕನ್ದಂ ಮುಮೋದಾಂಬಾ ಚ ಮಾತರಃ

ಎಲ್ಲಾ ನಾಗಗಳು, ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಗಣಪರು ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ತಾಯಂದಿರೆಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಸಸೃಜುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಜಗುರ್ಗನ್ಧರ್ವಕಿನ್ನರಾಃ ನೃತ್ಯಾಮೃತಂ ತದಾ ಪೀತ್ವಾ ಪಾರ್ವತೀಪರಮೇಶ್ವರೌ ಅವಾಪತುಸ್ ತದಾ ತೃಪ್ತಿಂ ನನ್ದಿನಾ ಚ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ

ಅವರು ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿದರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಹಾಡಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದ ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರರು, ನಂದಿಯೂ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.

ತತಃ ಸ ನನ್ದೀ ಸಹ ಷಣ್ಮುಖೇನ ತಥಾ ಚ ಸಾರ್ಧಂ ಗಿರಿರಾಜಪುತ್ರ್ಯಾ ವಿವೇಶ ದಿವ್ಯಂ ಭವನಂ ಭವೋ ಽಪಿ ಯಥಾಮ್ಬುದೋ ಽನ್ಯಾಮ್ಬುದಮ್ ಅಮ್ಬುದಾಭಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಂದಿ, ಷಣ್ಮುಖನ ಜೊತೆಗೆ ಹಾಗೂ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳಾದ ಪಾರ್ವತಿಯವರ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಭವನು ಕೂಡ, ಮಳೆಮೋಡ ಮತ್ತೊಂದು ಮೋಡದಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ, ಆ ಮಂದಿರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ದ್ವಾರಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತೇ ತಸ್ಥುರ್ ದೇವಾ ದೇವಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ತುಷ್ಟುವುಶ್ ಚ ಮಹಾದೇವಂ ಕಿಂಚಿದ್ ಉದ್ವಿಗ್ನಚೇತಸಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳು, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ದೇವರ ಬಾಗಿಲಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕದಿಂದಲೇ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಕಿಂತು ಕಿಂತ್ವಿತಿ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಚೈತತ್ಸಮಾಕುಲಾಃ ಪಾಪಾ ವಯಮ್ ಇತಿ ಹ್ಯನ್ಯೇ ಅಭಾಗ್ಯಾಶ್ಚೇತಿ ಚಾಪರೇ

ಆದರೆ, ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೆಲವರು 'ನಾವು ಪಾಪಿಗಳು' ಎಂದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು 'ನಾವು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತರು' ಎಂದು ವಿಷಾದಿಸಿದರು.

ಭಾಗ್ಯವನ್ತಶ್ ಚ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಾ ಇತಿ ಚಾನ್ಯೇ ಸುರೇಶ್ವರಾಃ ಪೂಜಾಫಲಮಿಮಂ ತೇಷಾಮ್ ಇತ್ಯನ್ಯೇ ನೇತಿ ಚಾಪರೇ

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ದೇವತೆಗಳು 'ಅಸುರರ ನಾಯಕರು ಭಾಗ್ಯವಂತರು' ಎಂದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು 'ಇದು ಅವರ ಪೂಜೆಯ ಫಲ' ಎಂದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತೇಷಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಬ್ದಾನನೇಕಶಃ ಕುಮ್ಭೋದರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ದಣ್ಡೇನಾತಾಡಯತ್ಸುರಾನ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕುಂಭೋದರನು ತನ್ನ ದಂಡದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ದುದ್ರುವುಸ್ತೇ ಭಯಾವಿಷ್ಟಾ ದೇವಾ ಹಾಹೇತಿವಾದಿನಃ ಅಪತನ್ಮುನಯಶ್ಚಾನ್ಯೇ ದೇವಾಶ್ ಚ ಧರಣೀತಲೇ

ಅದರಿಂದ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇವತೆಗಳು 'ಹಾಯ್' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಓಡಿಹೋದರು; ಕೆಲ ಮುನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ಅಹೋ ವಿಧೇರ್ಬಲಂ ಚೇತಿ ಮುನಯಃ ಕಶ್ಯಪಾದಯಃ ದೃಷ್ಟ್ವಾಪಿ ದೇವದೇವೇಶಂ ದೇವಾನಾಂ ಚಾಸುರದ್ವಿಷಾಮ್

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಶ್ಯಪ ಮುಂತಾದ ಮುನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರೂ, ಅಸುರರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ, 'ಅಯ್ಯೋ, ವಿಧಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಭಾಗ್ಯಾನ್ನ ಸಮಾಪ್ತಂ ತು ಕಾರ್ಯಮಿತ್ಯಪರೇ ದ್ವಿಜಾಃ ಪ್ರೋಚುರ್ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತಿ ಪೂಜ್ಯ ಚಾಲ್ಪತರಂ ಹೃದಿ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ದ್ವಿಜರು, 'ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯದೆ ಉಳಿದಿದೆ' ಎಂದು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ 'ಶಿವಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತತಃ ಕಪರ್ದೀ ನನ್ದೀಶೋ ಮಹಾದೇವಪ್ರಿಯೋ ಮುನಿಃ ಶೂಲೀ ಮಾಲೀ ತಥಾ ಹಾಲೀ ಕುಣ್ಡಲೀ ವಲಯೀ ಗದೀ

ಆಗ ಜಟಾಧಾರಿಯಾದ ನಂದೀಶ್ವರನು, ಮಹಾದೇವನ ಪ್ರಿಯನು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಹಾರ, ಗದೆಯು, ಕುಂಡಲ, ವಲಯ, ಮತ್ತೂ ಗದೆಯನ್ನೂ ಧರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ವೃಷಮಾರುಹ್ಯ ಸುಶ್ವೇತಂ ಯಯೌ ತಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ತದಾ ತತೋ ವೈ ನನ್ದಿನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗಣಃ ಕುಮ್ಭೋದರೋ ಽಪಿ ಸಃ

ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ಬಿಳಿ ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು; ನಂದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುಂಭೋದರನೂ ತನ್ನ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋದನು.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ನನ್ದಿನಂ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಸಹ ತೇನ ತ್ವರನ್ ಯಯೌ ನನ್ದೀ ಭಾತಿ ಮಹಾತೇಜಾ ವೃಷಪೃಷ್ಠೇ ವೃಷಧ್ವಜಃ

ಕುಂಭೋದರನು ನಂದಿಗೆ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ನಂದಿ, ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ, ಎತ್ತಿನ ಧ್ವಜದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಸಗಣೋ ಗಣಸೇನಾನೀರ್ ಮೇಘಪೃಷ್ಠೇ ಯಥಾ ಭವಃ ದಶಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಮುಕ್ತಾಜಾಲೈರ್ ಅಲಂಕೃತಮ್

ತನ್ನ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ, ಗುಂಪಿನ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ಭವನು, ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಹೋದಂತೆ, ಹತ್ತು ಯೋಜನೆ ಅಗಲವಾದ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದನು.

ಸಿತಾತಪತ್ರಂ ಶೈಲಾದೇರ್ ಆಕಾಶಮಿವ ಭಾತಿ ತತ್ ತತ್ರಾನ್ತರ್ಬದ್ಧಮಾಲಾ ಸಾ ಮುಕ್ತಾಫಲಮಯೀ ಶುಭಾ

ಆ ಪರ್ವತದಿಂದ ಬಂದ ಬಿಳಿ ಛತ್ರ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಅದರೊಳಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶುಭಕರವಾದ ಹಾರ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

ಗಙ್ಗಾಕಾಶಾನ್ನಿಪತಿತಾ ಭಾತಿ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವಿಭೋರ್ಯಥಾ ಅಥ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಂ ದೇವದುನ್ದುಭಯಃ ಶುಭಾಃ

ಆ ಹಾರ, ಗಂಗೆಯು ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿಯುವಂತೆ, ಭಗವಂತನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಆಗ, ಗುಂಪಿನ ಮುಖ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈವಿಕ ಡೋಲುಗಳು ಶುಭವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು.