ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾದವಧ್ಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ನಾನ್ಯಥಾ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಾಃ ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ರುದ್ರಮಭ್ಯರ್ಚಯನ್ತಿ ಯೇ

'ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಅವರು ಅವಧ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.'

ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಪಾತಕೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಪದ್ಮಪತ್ರಮಿವಾಂಭಸಾ ಪೂಜಯಾ ಭೋಗಸಂಪತ್ತಿರ್ ಅವಶ್ಯಂ ಜಾಯತೇ ದ್ವಿಜಾಃ

'ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಹೂವಿನ ಎಲೆಗೆ ನೀರು ಹತ್ತದಂತೆ; ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರೆ, ಭೋಗ ಹಾಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.'

ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ಭೋಗಿನೋ ದೈತ್ಯಾ ಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನಪರಾಯಣಾಃ ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಮ್ ಅಹಂ ದೇವಾಃ ಸ್ವಮಾಯಯಾ

'ಆ ಕಾರಣ, ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಗೆ ತೊಡಗಿರುವ ಆ ದೈತ್ಯರು ಸುಖಭೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವಂತೆ ನಾನು, ದೇವತೆಗಳೇ, ನನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ—'

ದೈತ್ಯಾನಾಂ ದೇವಕಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ಜೇಷ್ಯೇ ಽಹಂ ತ್ರಿಪುರಂ ಕ್ಷಣಾತ್ ವಿಚಾರ್ಯೈವಂ ತತಸ್ತೇಷಾಂ ಭಗವಾನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಕರ್ತುಂ ವ್ಯವಸಿತಶ್ಚಾಭೂದ್ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಂ ಸುರಾರಿಣಾಮ್

'—ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತ್ರಿಪುರವನ್ನೂ ದೈತ್ಯರನ್ನೂ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಭಗವಾನ್ ಪರಮಾತ್ಮನು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.'

ಅಸೃಜಚ್ಚ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪುರುಷಂ ಚಾತ್ಮಸಂಭವಮ್ ಮಾಯೀ ಮಾಯಾಮಯಂ ತೇಷಾಂ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಾರ್ಥಮಚ್ಯುತಃ

ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅಚ್ಯುತನು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಾಯಾಮಯನಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಬಂದನು.

ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಶಾಸ್ತಾ ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಅಕರೋತ್ಕಾಮರೂಪಧೃಕ್ ಸರ್ವಸಂಮೋಹನಂ ಮಾಯೀ ದೃಷ್ಟಪ್ರತ್ಯಯಸಂಯುತಮ್

ಆ ಮಾಯಾವಿ, ಬೇಕಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಗ್ರಂಥವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು; ಅದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವುದು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದ ತರ್ಕದ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ಏತತ್ಸ್ವಾಙ್ಗಭವಾಯೈವ ಪುರುಷಾಯೋಪದಿಶ್ಯ ತು ಮಾಯೀ ಮಾಯಾಮಯಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಗ್ರನ್ಥಷೋಡಶಲಕ್ಷಕಮ್

ಸ್ವಂತ ಅಂಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಅವನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.

ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತವಿರುದ್ಧಂ ಚ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿವರ್ಜಿತಮ್ ಇಹೈವ ಸ್ವರ್ಗನರಕಂ ಪ್ರತ್ಯಯಂ ನಾನ್ಯಥಾ ಪುನಃ

ಅದು ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಲ್ಲದ ಗ್ರಂಥ; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವೂ ನರಕವೂ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ತಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಮುಪದಿಶ್ಯೈವ ಪುರುಷಾಯಾಚ್ಯುತಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪುರತ್ರಯವಿನಾಶಾಯ ಪ್ರಾಹೈನಂ ಪುರುಷಂ ಹರಿಃ

ಆ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ, ಅಚ್ಯುತನು ತ್ರಿಪುರವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು; ಹರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:

ಗನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ನಾಶಾಯ ಭೋ ತೂರ್ಣಂ ಪುರವಾಸಿನಾಮ್ ಧರ್ಮಾಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತು ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಾ ನ ಸಂಶಯಃ

'ಓ, ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ಪುರವಾಸಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೋಗು; ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯ ಆಧಾರದ ಧರ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.'

ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಂ ಮಾಯೀ ಮಾಯಾಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತತ್ಪುರಂ ತೂರ್ಣಂ ಮುನಿರ್ಮಾಯಾಂ ತದಾಕರೋತ್

ಆ ಬಳಿಕ, ಆ ಮಾಯಾವಿ, ಮಾಯಾಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದವನು, ಆತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣ ಆ ಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಆ ಮುನಿ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು.

ಮಾಯಯಾ ತಸ್ಯ ತೇ ದೈತ್ಯಾಃ ಪುರತ್ರಯನಿವಾಸಿನಃ ಶ್ರೌತಂ ಸ್ಮಾರ್ತಂ ಚ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತದಾಭವನ್

ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಆ ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೈತ್ಯರು ವೇದದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಅವನ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿದರು.

ತತ್ಯಜುಶ್ ಚ ಮಹಾದೇವಂ ಶಙ್ಕರಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ನಾರದೋ ಽಪಿ ತದಾ ಮಾಯೀ ನಿಯೋಗಾನ್ಮಾಯಿನಃ ಪ್ರಭೋಃ

ಅವರು ಮಹಾದೇವನಾದ ಶಂಕರನನ್ನೂ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರದನು ಕೂಡ ಆ ಮಾಯಾವಂತನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡನು.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತತ್ಪುರಂ ತೇನ ಮಾಯಿನಾ ಸಹ ದೀಕ್ಷಿತಃ ಮುನಿಃ ಶಿಷ್ಯೈಃ ಪ್ರಶಿಷ್ಯೈಶ್ ಚ ಸಂವೃತಃ ಸರ್ವತಃ ಸ್ವಯಮ್

ಆ ಮಾಯಾವಂತನ ಜೊತೆ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಉಪಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮಂ ಚಾಕರೋತ್ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ದುಶ್ಚಾರಫಲಸಿದ್ಧಿದಮ್ ಚಕ್ರುಸ್ತಾಃ ಸರ್ವದಾ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸದ್ಯ ಏವ ಫಲಂ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಅವನು ಮಹಿಳೆಯರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದನು; ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಜನಾಸಕ್ತಾ ಬಭೂವುಸ್ತಾ ವಿನಿನ್ದ್ಯ ಪತಿದೇವತಾಃ ಅದ್ಯಾಪಿ ಗೌರವಾತ್ತಸ್ಯ ನಾರದಸ್ಯ ಕಲೌ ಮುನೇಃ

ಅವರು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಪತಿಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಪೂಜಿಸುವುದನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು; ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ನಾರದಮುನಿಯ ಗೌರವದಿಂದ ಈದು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ನಾರ್ಯಶ್ಚರನ್ತಿ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಭರ್ತೄನ್ ಸ್ವೈರಂ ವೃಥಾಧಮಾಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಬನ್ಧುಃ ಸಖಾ ಮಿತ್ರಂ ಚ ಬಾನ್ಧವಃ

ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಪತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವೈಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಿಳೆಗೆ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಬಂಧು, ಸ್ನೇಹಿತ, ಗೆಳೆಯ, ಸಂಬಂಧಿ—

ಭರ್ತಾ ಏವ ನ ಸಂದೇಹಸ್ ತಥಾಪ್ಯ್ ಆಸಹಮಾಯಯಾ ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ಯಾ ಭರ್ತುಃ ಪ್ರೇಮಸಂಯುತಾ

—ಇವೆಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಪತಿಯೇ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಮುಖ್ಯನು; ಆದರೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಪತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಗ್ಗೂಡಿದರೆ—

ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾತ್ ಪರಮಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ನರಕಂ ಚ ವಿಪರ್ಯಯಾತ್ ಪುರೈಕಾ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಾಃ ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ ಸದಾ ಪತಿಮ್

—ಅವಳು ಪರಮ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ; ಒಂದು ನಗರದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಂತ್ಯಜ್ಯಾಪೂಜಯನ್ಸಾಧ್ವ್ಯೋ ದೇವಾನನ್ಯಾಞ್ಜಗದ್ಗುರೂನ್ ತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಮಾಸಾದ್ಯ ಮೋದನ್ತೇ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ

ಮಹಿಳೆಯರು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಕಿ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನರಕಂ ಚ ಜಗಾಮಾನ್ಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ಭರ್ತಾ ಪರಾ ಗತಿಃ ತಥಾಪಿ ಭರ್ತೄನ್ ಸ್ವಾಂಸ್ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಬಭೂವುಃ ಸ್ವೈರವೃತ್ತಯಃ

ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪತಿಯೇ ಪರಮ ಗತಿ; ಆದರೂ ತಮ್ಮ ಪತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವೈಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವ ಮಹಿಳೆಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾಯಯಾ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ಪ್ರಭೋಃ ಅಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ ಚ ಸ್ವಯಂ ತಸ್ಯ ನಿಯೋಗಾತ್ತ್ರಿಪುರಂ ಗತಾ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಅವನ ನಿಯೋಗದಿಂದ ತ್ರಿಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತಪಸಾ ತೇಷಾಂ ಲಬ್ಧಾ ದೇವೇಶ್ವರಾದಜಾತ್ ಬಹಿರ್ಗತಾ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ನಿಯೋಗಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಭೋಃ

ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಾಧಿದೇವನಿಂದ ಪಡೆದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಳು.

ಬುದ್ಧಿಮೋಹಂ ತಥಾಭೂತಂ ವಿಷ್ಣುಮಾಯಾವಿನಿರ್ಮಿತಮ್ ತೇಷಾಂ ದತ್ತ್ವಾ ಕ್ಷಣಂ ದೇವಸ್ ತಾಸಾಂ ಮಾಯೀ ಚ ನಾರದಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಬುದ್ಧಿಮೋಹವನ್ನು ದೇವರು ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯಾದ ನಾರದನು ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನೀಡಿದರು.

ಸುಖಾಸೀನೌ ಹ್ಯಸಂಭ್ರಾನ್ತೌ ಧರ್ಮವಿಘ್ನಾರ್ಥಮವ್ಯಯೌ ಏವಂ ನಷ್ಟೇ ತದಾ ಧರ್ಮೇ ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತೇ ಸುಶೋಭನೇ

ಅವರು ಸುಖವಾಗಿ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತು, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇದ್ದರು; ಹೀಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೇದ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಯಿತು.

ಪಾಷಣ್ಡೇ ಖ್ಯಾಪಿತೇ ತೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ವಿಶ್ವಯೋನಿನಾ ತ್ಯಕ್ತೇ ಮಹೇಶ್ವರೇ ದೈತ್ಯೈಸ್ ತ್ಯಕ್ತೇ ಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನೇ ತಥಾ

ವಿಶ್ವದ ಮೂಲವಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಪಾಶಂಡವನ್ನು ಪ್ರಖ್ಯಾತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ದೈತ್ಯರು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನೂ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗ—

ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮೇ ನಿಖಿಲೇ ನಷ್ಟೇ ದುರಾಚಾರೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೇ ಕೃತಾರ್ಥ ಇವ ದೇವೇಶೋ ದೇವೈಃ ಸಾರ್ಧಮುಮಾಪತಿಮ್

ಮಹಿಳೆಯರ ಧರ್ಮವೆಲ್ಲ ನಾಶವಾಗಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳಾದ ದೇವಾಧಿದೇವನು ಉಮಾಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ಹೋದನು.

ತಪಸಾ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಮಹೇಶ್ವರಾಯ ದೇವಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸರ್ವಜ್ಞನನ್ನು ಪಡೆದು, ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು: 'ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವಾ, ಪರಮಾತ್ಮನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ನಾರಾಯಣಾಯ ಶರ್ವಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣೇ ಶಾಶ್ವತಾಯ ಹ್ಯನನ್ತಾಯ ಅವ್ಯಕ್ತಾಯ ಚ ತೇ ನಮಃ

'ನಾರಾಯಣ, ಶರ್ವ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮರೂಪ, ಶಾಶ್ವತ, ಅನಂತ, ಅವ್ಯಕ್ತ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'