ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸ ಏವೈಕಾದಶಾರ್ಧೇನ ಸ್ಥಿತೋ ಽಸೌ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ತತ್ರ ಯಾ ಸಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಶಙ್ಕರಸ್ಯಾರ್ಧಕಾಯಿನೀ

ಅವನ ಅರ್ಧ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಇದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರನ ಅರ್ಧದೇಹವಾಗಿರುವ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ದೇವಿ.

ಪ್ರಾಗುಕ್ತಾ ತು ಮಹಾದೇವೀ ಸ್ತ್ರೀ ಸೈವೇಹ ಸತೀ ಹ್ಯಭೂತ್ ಹಿತಾಯ ಜಗತಾಂ ದೇವೀ ದಕ್ಷೇಣಾರಾಧಿತಾ ಪುರಾ

ಹಿಂದೆ ಹೇಳಲಾದ ಮಹಾದೇವಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಸತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ದಕ್ಷಿಣನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ದಕ್ಷಿಣಂ ತಸ್ಯಾಃ ಶುಕ್ಲಂ ವಾಮಂ ತಥಾಸಿತಮ್ ಆತ್ಮಾನಂ ವಿಭಜಸ್ವೇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ದೇವೇನ ಶಂಭುನಾ

ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶಂಭು ಅವಳಿಗೆ, "ನಿನ್ನ ಬಲಭಾಗವನ್ನು ಬಿಳುಪಾಗಿ, ಎಡಭಾಗವನ್ನು ಕಪ್ಪಾಗಿಸಿ ವಿಭಜಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಸಾ ತಥೋಕ್ತಾ ದ್ವಿಧಾಭೂತಾ ಶುಕ್ಲಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಚ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ತಸ್ಯಾ ನಾಮಾನಿ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣ್ವನ್ತು ಚ ಸಮಾಹಿತಾಃ

ಅವಳು ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದಂತೆ, ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿತಳಾದಳು. ಈಗ ಅವಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ.

ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ಮೇಧಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸರಸ್ವತೀ ಸತೀ ದಾಕ್ಷಾಯಣೀ ವಿದ್ಯಾ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಃ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಿಕಾ

ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ, ಮಹಾವಿದ್ಯೆ, ಮೇಧೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸರಸ್ವತಿ, ಸತಿ, ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ, ವಿದ್ಯೆ, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ, ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಿಕೆ—

ಅಪರ್ಣಾ ಚೈಕಪರ್ಣಾ ಚ ತಥಾ ಚೈವೈಕಪಾಟಲಾ ಉಮಾ ಹೈಮವತೀ ಚೈವ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಚೈಕಮಾತೃಕಾ

ಅಪರ್ಣಾ, ಏಕಪರ್ಣಾ, ಏಕಪಾಟಲಾ, ಉಮಾ, ಹೈಮವತಿ, ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಏಕಮಾತೃಕೆಯೂ—

ಖ್ಯಾತಿಃ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಲೋಕೇ ಗೌರೀತಿ ವಿಶ್ರುತಾ ಗಣಾಂಬಿಕಾ ಮಹಾದೇವೀ ನನ್ದಿನೀ ಜಾತವೇದಸೀ

ಖ್ಯಾತಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು, ಗಣಾಂಬಿಕೆ, ಮಹಾದೇವಿ, ನಂದಿನಿ, ಜಾತವೇದಸಿ—

ಏಕರೂಪಮಥೈತಸ್ಯಾಃ ಪೃಥಗ್ದೇಹವಿಭಾವನಾತ್ ಸಾವಿತ್ರೀ ವರದಾ ಪುಣ್ಯಾ ಪಾವನೀ ಲೋಕವಿಶ್ರುತಾ

ಈವಳ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಯೂ ಇದೆ; ಅವಳು ವರಪ್ರದೆಯೂ, ಪವಿತ್ರೆಯೂ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಾವನಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಆಜ್ಞಾ ಆವೇಶನೀ ಕೃಷ್ಣಾ ತಾಮಸೀ ಸಾತ್ತ್ವಿಕೀ ಶಿವಾ ಪ್ರಕೃತಿರ್ವಿಕೃತಾ ರೌದ್ರೀ ದುರ್ಗಾ ಭದ್ರಾ ಪ್ರಮಾಥಿನೀ

ಆಜ್ಞೆ, ಆವೇಶಿನಿ, ಕೃಷ್ಣೆ, ತಾಮಸಿ, ಸಾತ್ವಿಕಿ, ಶಿವಾ, ಪ್ರಕೃತಿ, ವಿಕೃತಾ, ರೌದ್ರಿ, ದುರ್ಗೆ, ಭದ್ರೆ, ಪ್ರಮಾಥಿನಿ—

ಕಾಲರಾತ್ರಿರ್ಮಹಾಮಾಯಾ ರೇವತೀ ಭೂತನಾಯಿಕಾ ದ್ವಾಪರಾನ್ತವಿಭಾಗೇ ಚ ನಾಮಾನೀಮಾನಿ ಸುವ್ರತಾಃ

ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ರೇವತಿ, ಭೂತನಾಯಕಿ—ದ್ವಾಪರಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹೆಸರುಗಳು ಇವು, ಧರ್ಮಶೀಲರೆ.

ಗೌತಮೀ ಕೌಶಿಕೀ ಚಾರ್ಯಾ ಚಣ್ಡೀ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ಸತೀ ಕುಮಾರೀ ಯಾದವೀ ದೇವೀ ವರದಾ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಾ

ಗೌತಮಿ, ಕೌಶಿಕಿ, ಆರ್ಯೆ, ಚಂಡಿ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿ, ಸತಿ, ಕುಮಾರಿ, ಯಾದವಿ, ದೇವಿ, ವರದಾ, ಕೃಷ್ಣಪಿಂಗಲಾ.

ಬರ್ಹಿಧ್ವಜಾ ಶೂಲಧರಾ ಪರಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣೀ ಮಹೇನ್ದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರಭಗಿನೀ ದೃಷದ್ವತ್ಯ್ ಏಕಶೂಲಧೃಕ್

ಯಜ್ಞದರ್ಭೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವಳು, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವಳು, ಅತ್ಯಂತ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾಗಿರುವವಳು, ಮಹೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಉಪೇಂದ್ರರ ಅಕ್ಕ, ದೃಶದ್ವತಿ ನದಿಯ ಬಳಿ ಒಬ್ಬಳು ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಪರಾಜಿತಾ ಬಹುಭುಜಾ ಪ್ರಗಲ್ಭಾ ಸಿಂಹವಾಹಿನೀ ಶುಮ್ಭಾದಿದೈತ್ಯಹನ್ತ್ರೀ ಚ ಮಹಾಮಹಿಷಮರ್ದಿನೀ

ಅವಳು ಜಯಶಾಲಿನಿ, ಅನೇಕ ಕೈಗಳಿರುವವಳು, ಧೈರ್ಯವಂತಳು, ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವಳು, ಶುಂಭ ಮತ್ತು ಇತರ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳು, ಮಹಾಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಗೆದ್ದವಳು.

ಅಮೋಘಾ ವಿನ್ಧ್ಯನಿಲಯಾ ವಿಕ್ರಾನ್ತಾ ಗಣನಾಯಿಕಾ ದೇವ್ಯಾ ನಾಮವಿಕಾರಾಣಿ ಇತ್ಯೇತಾನಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಅವಳು ವಿಫಲವಾಗದವಳು, ವಿಂಧ್ಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವಳು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿನಿ, ಗಣಗಳ ನಾಯಕಿ—ಈವರೆಲ್ಲ ದೇವಿಯ ಹೆಸರುಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಭದ್ರಕಾಲ್ಯಾ ಮಯೋಕ್ತಾನಿ ಸಮ್ಯಕ್ಫಲಪ್ರದಾನಿ ಚ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ನರಾಸ್ತೇಷಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ನ ಚ ಪಾತಕಮ್

ಭದ್ರಕಾಳಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಪಠಿಸಿದವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇವುಗಳನ್ನು ಓದುವವರಿಗೆ ಪಾಪವೇ ಇಲ್ಲ.

ಅರಣ್ಯೇ ಪರ್ವತೇ ವಾಪಿ ಪುರೇ ವಾಪ್ಯಥವಾ ಗೃಹೇ ರಕ್ಷಾಮೇತಾಂ ಪ್ರಯುಞ್ಜೀತ ಜಲೇ ವಾಥ ಸ್ಥಲೇ ಽಪಿ ವಾ

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರಲಿ, ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿರಲಿ, ಮನೆದಲ್ಲಿರಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಈ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ವ್ಯಾಘ್ರಕುಮ್ಭೀನಚೋರೇಭ್ಯೋ ಭಯಸ್ಥಾನೇ ವಿಶೇಷತಃ ಆಪತ್ಸ್ವಪಿ ಚ ಸರ್ವಾಸು ದೇವ್ಯಾ ನಾಮಾನಿ ಕೀರ್ತಯೇತ್

ಹುಲಿ, ಮೊಸಳೆ, ಕಳ್ಳರಿಂದ ಭಯವಾಗುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಆರ್ಯಕಗ್ರಹಭೂತೈಶ್ ಚ ಪೂತನಾಮಾತೃಭಿಸ್ ತಥಾ ಅಭ್ಯರ್ದಿತಾನಾಂ ಬಾಲಾನಾಂ ರಕ್ಷಾಮೇತಾಂ ಪ್ರಯೋಜಯೇತ್

ಆರ್ಯ, ಗ್ರಹ, ಭೂತ, ಪೂತನಾ, ಮಾತೃಗಳು ಇವುಗಳಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಆಗಿದರೆ, ಈ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಮಹಾದೇವೀಕಲೇ ದ್ವೇ ತು ಪ್ರಜ್ಞಾ ಶ್ರೀಶ್ ಚ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತೇ ಆಭ್ಯಾಂ ದೇವೀಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯೈರ್ವ್ಯಾಪ್ತಮಖಿಲಂ ಜಗತ್

ಮಹಾದೇವಿಯ ಎರಡು ಭಾಗಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ—ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ; ಇವುಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ದೇವಿಯರು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ.

ಅನಯಾ ದೇವದೇವೋ ಽಸೌ ಸತ್ಯಾ ರುದ್ರೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಆತಿಷ್ಠತ್ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಾಯ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಈಕೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವದೇವರಾದ ಸತ್ಯರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನು, ಮಹೇಶ್ವರನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ರುದ್ರಃ ಪಶುಪತಿಶ್ಚಾಸೀತ್ ಪುರಾ ದಗ್ಧಂ ಪುರತ್ರಯಮ್ ದೇವಾಶ್ ಚ ಪಶವಃ ಸರ್ವೇ ಬಭೂವುಸ್ತಸ್ಯ ತೇಜಸಾ

ರುದ್ರನು, ಪಶುಪತಿಯಾಗಿದ್ದವನು, ಹಿಂದೆ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ಪಶುಗಳಾದರು.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಆದಿಸರ್ಗಕ್ರಮಂ ಶುಭಮ್ ಸ ಯಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಲೋಕಂ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾನ್

ಯಾರು ಈ ಶುಭವಾದ ಆದಿಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಸಾದ್ ವಿಸ್ತರಾಚ್ಚೈವ ಸರ್ಗಃ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತ್ವಯಾ ಶುಭಃ ಕಥಂ ಪಶುಪತಿಶ್ಚಾಸೀತ್ ಪುರಂ ದಗ್ಧುಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿಯೂ ವಿವರವಾಗಿಯೂ ನೀನು ಶುಭವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಆದರೆ ಪಶುಪತಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಆ ನಗರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಟ್ಟನು?

ಕಥಂ ಚ ಪಶವಶ್ಚಾಸನ್ ದೇವಾಃ ಸಬ್ರಹ್ಮಕಾಃ ಪ್ರಭೋಃ ಮಯಸ್ಯ ತಪಸಾ ಪೂರ್ವಂ ಸುದುರ್ಗಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ಪುರಮ್

ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಪಶುಗಳಾದುದು ಹೇಗೆ? ಮಾಯನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮವಾದ ನಗರ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು.

ಹೈಮಂ ಚ ರಾಜತಂ ದಿವ್ಯಮ್ ಅಯಸ್ಮಯಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್ ಸುದುರ್ಗಂ ದೇವದೇವೇನ ದಗ್ಧಮಿತ್ಯೇವ ನಃ ಶ್ರುತಮ್

ಒಂದು ಬಂಗಾರದ, ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯ, ಮತ್ತೊಂದು ದಿವ್ಯ ಕಬ್ಬಿಣದ ನಗರ—ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮವಾದವು—ದೇವದೇವನಿಂದ ಸುಟ್ಟಿತು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ಕಥಂ ದದಾಹ ಭಗವಾನ್ ಭಗನೇತ್ರನಿಪಾತನಃ ಏಕೇನೇಷುನಿಪಾತೇನ ದಿವ್ಯೇನಾಪಿ ತದಾ ಕಥಮ್

ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದ ಭಗವಂತನು, ಆ ಎಲ್ಲಾ ನಗರವನ್ನು ಒಂದೇ ದಿವ್ಯ ಬಾಣದಿಂದ ಹೇಗೆ ಸುಟ್ಟನು?

ವಿಷ್ಣುನೋತ್ಪಾದಿತೈರ್ಭೂತೈರ್ ನ ದಗ್ಧಂ ತತ್ಪುರತ್ರಯಮ್ ಪುರಸ್ಯ ಸಂಭವಃ ಸರ್ವೋ ವರಲಾಭಃ ಪುರಾ ಶ್ರುತಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭೂತಗಳಿಂದ ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳು ಸುಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಆ ನಗರಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ವರಪ್ರದಾನವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ಇದಾನೀಂ ದಹನಂ ಸರ್ವಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸುವ್ರತ ತೇಷಾಂ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸೂತಃ ಪೌರಾಣಿಕೋತ್ತಮಃ

ಈಗ ನೀನು ಆ ಎಲ್ಲಾ ನಗರಗಳ ಸುಡುವ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೆ. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೂತನು, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು,

ಯಥಾ ಶ್ರುತಂ ತಥಾ ಪ್ರಾಹ ವ್ಯಾಸಾದ್ ವಿಶ್ವಾರ್ಥಸೂಚಕಾತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಶಾಪಾದ್ಧಿ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಸಂಭವಾತ್

ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಕೇಳಿದಂತೆ, ವಿಶ್ವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸುವವನಿಂದ, ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶಾಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ಅವು ಉಂಟಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.