ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಖ್ಯಾಯತೇ ಯತ್ತ್ವಿತಿ ಖ್ಯಾತಿರ್ ಜ್ಞಾನಾದಿಭಿರ್ ಅನೇಕಶಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾಧಿಪಃ ಸರ್ವಂ ವಿಜಾನಾತಿ ಯದೀಶ್ವರಃ

ಯಾವುದರಿಂದ ವಿಷಯಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತವೆಯೋ ಅದನ್ನು ಖ್ಯಾತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ; ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು ಈಶ್ವರ.

ಮನುತೇ ಮನ್ಯತೇ ಯಸ್ಮಾನ್ ಮತಿರ್ಮತಿಮತಾಂವರಾಃ ಅರ್ಥಂ ಬೋಧಯತೇ ಯಚ್ಚ ಬುಧ್ಯತೇ ಬುದ್ಧಿರುಚ್ಯತೇ

ಯಾವುದರಿಂದ ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ಪರಿಗಣನೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಮತಿಯೆಂದು, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪೈಕಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದನ್ನು ಬುದ್ಧಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಅಸ್ಯಾ ಬುದ್ಧೇಃ ಪ್ರಸಾದಸ್ತು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೇನ ಸಿಧ್ಯತಿ ದೋಷಾನ್ವಿನಿರ್ದಹೇತ್ಸರ್ವಾನ್ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಾದಸೌ ಯಮೀ

ಈ ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಸಾದ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು — ಇದನ್ನು ಯಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪಾತಕಂ ಧಾರಣಾಭಿಸ್ತು ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರೇಣ ನಿರ್ದಹೇತ್ ವಿಷಯಾನ್ವಿಷವದ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಧ್ಯಾನೇನಾನೀಶ್ವರಾನ್ ಗುಣಾನ್

ಪಾಪವನ್ನು ಧಾರಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿಷದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಇಶ್ವರತ್ವವಿಲ್ಲದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಸಮಾಧಿನಾ ಯತಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಪ್ರಜ್ಞಾವೃದ್ಧಿಂ ವಿವರ್ಧಯೇತ್ ಸ್ಥಾನಂ ಲಬ್ಧ್ವೈವ ಕುರ್ವೀತ ಯೋಗಾಷ್ಟಾಙ್ಗಾನಿ ವೈ ಕ್ರಮಾತ್

ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಯತಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು; ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಯೋಗದ ಎಂಟು ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಲಬ್ಧ್ವಾಸನಾನಿ ವಿಧಿವದ್ ಯೋಗಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮ್ ಆತ್ಮವಿತ್ ಆದೇಶಕಾಲೇ ಯೋಗಸ್ಯ ದರ್ಶನಂ ಹಿ ನ ವಿದ್ಯತೇ

ಯೋಗ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಸನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆತ್ಮಜ್ಞನು, ಯೋಗದ ಸಮಯ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯೋಗದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಗ್ನ್ಯಭ್ಯಾಸೇ ಜಲೇ ವಾಪಿ ಶುಷ್ಕಪರ್ಣಚಯೇ ತಥಾ ಜನ್ತುವ್ಯಾಪ್ತೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ಚ ಜೀರ್ಣಗೋಷ್ಠೇ ಚತುಷ್ಪಥೇ

ಅಗ್ನಿಯ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿರಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಒಣ ಎಲೆಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಹಾಳಾದ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ದಾರಿಗಳ ಸೇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರಲಿ—

ಸಶಬ್ದೇ ಸಭಯೇ ವಾಪಿ ಚೈತ್ಯವಲ್ಮೀಕಸಂಚಯೇ ಅಶುಭೇ ದುರ್ಜನಾಕ್ರಾನ್ತೇ ಮಶಕಾದಿಸಮನ್ವಿತೇ

ಶಬ್ದವಿರುವ ಅಥವಾ ಭಯವಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ಹುಳಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಕೆಟ್ಟ ಜನರು ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಹಲ್ಲುಹಾಕುವ ಕೀಟಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ—

ನಾಚರೇದ್ದೇಹಬಾಧಾಯಾಂ ದೌರ್ಮನಸ್ಯಾದಿಸಮ್ಭವೇ ಸುಗುಪ್ತೇ ತು ಶುಭೇ ರಮ್ಯೇ ಗುಹಾಯಾಂ ಪರ್ವತಸ್ಯ ತು

ದೇಹದ ನೋವು ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಶಾಂತಿ ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ, ಶುಭವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಉತ್ತಮ.

ಭವಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸುಗುಪ್ತೇ ವಾ ಭವಾರಾಮೇ ವನೇ ಽಪಿ ವಾ ಗೃಹೇ ತು ಸುಶುಭೇ ದೇಶೇ ವಿಜನೇ ಜನ್ತುವರ್ಜಿತೇ

ಬಿತ್ತಣದ ಹೊಲದಲ್ಲಿರಲಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಮನೆದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇಲ್ಲದ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ—

ಅತ್ಯನ್ತನಿರ್ಮಲೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಸುಪ್ರಲಿಪ್ತೇ ವಿಚಿತ್ರಿತೇ ದರ್ಪಣೋದರಸಂಕಾಶೇ ಕೃಷ್ಣಾಗರುಸುಧೂಪಿತೇ

ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕಪ್ಪು ಅಗರುದ ಸುಗಂಧ ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ—

ನಾನಾಪುಷ್ಪಸಮಾಕೀರ್ಣೇ ವಿತಾನೋಪರಿ ಶೋಭಿತೇ ಫಲಪಲ್ಲವಮೂಲಾಢ್ಯೇ ಕುಶಪುಷ್ಪಸಮನ್ವಿತೇ

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಮೇಲಿಂದ ಹಾರುವ ತೊಗಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮೊಳಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನೆಲದ ಬಳಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕುಶ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡ ಜಾಗದಲ್ಲಿ—

ಸಮಾಸನಸ್ಥೋ ಯೋಗಾಙ್ಗಾನ್ಯ್ ಅಭ್ಯಸೇದ್ಧೃಷಿತಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಗುರುಂ ಪಶ್ಚಾದ್ ಭವಂ ದೇವೀಂ ವಿನಾಯಕಮ್

ಸರಿಯಾಗಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಮೊದಲಿಗೆ ಗುರುವನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಭವ, ದೇವಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಯೋಗದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯೋಗೀಶ್ವರಾನ್ ಸಶಿಷ್ಯಾಂಶ್ ಚ ಯೋಗಂ ಯುಞ್ಜೀತ ಯೋಗವಿತ್ ಆಸನಂ ಸ್ವಸ್ತಿಕಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಪದ್ಮಮರ್ಧಾಸನಂ ತು ವಾ

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಯೋಗೇಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಸ್ತಿಕ, ಬಂಧ, ಪದ್ಮ ಅಥವಾ ಅರ್ಧಪದ್ಮಾಸನವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಬೇಕು.

ಸಮಜಾನುಸ್ ತಥಾ ಧೀಮಾನ್ ಏಕಜಾನುರಥಾಪಿವಾ ಸಮಂ ದೃಢಾಸನೋ ಭೂತ್ವಾ ಸಂಹೃತ್ಯ ಚರಣಾವುಭೌ

ಎರಡು ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಸಮವಾಗಿ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಮೊಣಕಾಲು ಕೂಡ ಇರಬಹುದು; ದೇಹ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ, ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸಂವೃತಾಸ್ಯೋಪಬದ್ಧಾಕ್ಷ ಉರೋ ವಿಷ್ಟಭ್ಯ ಚಾಗ್ರತಃ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಭ್ಯಾಂ ವೃಷಣೌ ರಕ್ಷಂಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಜನನಂ ಪುನಃ

ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಎದೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಪಾದಗುಡುಗಳಿಂದ ವೃಷಣಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಪುರುಷಾಂಗವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಕಿಂಚಿದುನ್ನಾಮಿತಶಿರ ದನ್ತೈರ್ದನ್ತಾನ್ನ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ನಾಸಿಕಾಗ್ರಂ ಸ್ವಂ ದಿಶಶ್ಚಾನವಲೋಕಯನ್

ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹಲ್ಲುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದಂತೆ, ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕುಗಳೆಡೆಗೆ ನೋಡದೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತಮಃ ಪ್ರಚ್ಛಾದ್ಯ ರಜಸಾ ರಜಃ ಸತ್ತ್ವೇನ ಛಾದಯೇತ್ ತತಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಿವಧ್ಯಾನಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ರಾಜಸದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ರಾಜಸವನ್ನು ಸಾತ್ವಿಕದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ನಂತರ ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಓಂಕಾರವಾಚ್ಯಂ ಪರಮಂ ಶುದ್ಧಂ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಮ್ ಧ್ಯಾಯೇದ್ವೈ ಪುಣ್ಡರೀಕಸ್ಯ ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ಸಮಾಹಿತಃ

ಓಂ ಎಂಬ ಶುದ್ಧ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತಿರುವುದನ್ನು, ಕಮಲದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ನಾಭೇರಧಸ್ತಾದ್ವಾ ವಿದ್ವಾನ್ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಕಮಲಮುತ್ತಮಮ್ ತ್ರ್ಯಙ್ಗುಲೇ ಚಾಷ್ಟಕೋಣಂ ವಾ ಪಞ್ಚಕೋಣಮಥಾಪಿ ವಾ

ಅಥವಾ, ಜ್ಞಾನಿಯು ನಾಭಿಯಿಂದ ಕೆಳಗಡೆ, ಮೂರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಎಂಟು ಅಥವಾ ಐದು ದಳಗಳಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಮಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬಹುದು.

ತ್ರಿಕೋಣಂ ಚ ತಥಾಗ್ನೇಯಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಸೌರಂ ಸ್ವಶಕ್ತಿಭಿಃ ಸೌರಂ ಸೌಮ್ಯ ತಥಾಗ್ನೇಯಮ್ ಅಥ ವಾನುಕ್ರಮೇಣ ತು

ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಯ ತ್ರಿಕೋಣವನ್ನು, ಚಂದ್ರಮಂಡಲ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲವನ್ನು ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ—

ಆಗ್ನೇಯಂ ಚ ತತಃ ಸೌರಂ ಸೌಮ್ಯಮೇವಂ ವಿಧಾನತಃ ಅಗ್ನೇರಧಃ ಪ್ರಕಲ್ಪ್ಯೈವಂ ಧರ್ಮಾದೀನಾಂ ಚತುಷ್ಟಯಮ್

ಮೊದಲು ಅಗ್ನಿಯು, ನಂತರ ಸೂರ್ಯ, ನಂತರ ಚಂದ್ರ, ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಧರ್ಮಾದಿಗಳ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಗುಣತ್ರಯಂ ಕ್ರಮೇಣೈವ ಮಣ್ಡಲೋಪರಿ ಭಾವಯೇತ್ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಂ ಚಿನ್ತಯೇದ್ರುದ್ರಂ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಪರಿಮಣ್ಡಿತಮ್

ಅವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ನಾಭೌ ವಾಥ ಗಲೇ ವಾಪಿ ಭ್ರೂಮಧ್ಯೇ ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ ಲಲಾಟಫಲಿಕಾಯಾಂ ವಾ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಯಾವಾಗಲೂ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಲಲಾಟದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಿದಲೇ ಷೋಡಶಾರೇ ವಾ ದ್ವಾದಶಾರೇ ಕ್ರಮೇಣ ತು ದಶಾರೇ ವಾ ಷಡಸ್ರೇ ವಾ ಚತುರಸ್ರೇ ಸ್ಮರೇಚ್ಛಿವಮ್

ಎರಡು ದಳಗಳಲ್ಲಾದರೂ, ಹದಿನಾರು ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಾದರೂ, ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಾದರೂ, ಹತ್ತು ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಾದರೂ, ಆರು ಬದಿಗಳಲ್ಲಾದರೂ, ನಾಲ್ಕು ಬದಿಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಕನಕಾಭೇ ತಥಾಗಾರಸಂನಿಭೇ ಸುಸಿತೇ ಽಪಿ ವಾ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶೇ ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಸಮೇ ಽಪಿ ವಾ

ಆ ಸ್ಥಳವು ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅರಮನೆಯಂತಿದ್ದರೂ, ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಇದ್ದರೂ,

ವಿದ್ಯುತ್ಕೋಟಿನಿಭೇ ಸ್ಥಾನೇ ಚಿನ್ತಯೇತ್ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ಅಗ್ನಿವರ್ಣೇ ಽಥವಾ ವಿದ್ಯುದ್ ವಲಯಾಭೇ ಸಮಾಹಿತಃ

ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳಪಿನಂತಹ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಾದರೂ, ಅಗ್ನಿಯ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಾದರೂ, ಅಥವಾ ಮಿಂಚಿನ ವಲಯದಂತಿದ್ದರೂ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ವಜ್ರಕೋಟಿಪ್ರಭೇ ಸ್ಥಾನೇ ಪದ್ಮರಾಗನಿಭೇ ಽಪಿ ವಾ ನೀಲಲೋಹಿತಬಿಮ್ಬೇ ವಾ ಯೋಗೀ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ವಜ್ರದ ತುದಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಾದರೂ, ಪದ್ಮರಾಗದಂತಿದ್ದರೂ, ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ವಲಯದಲ್ಲಾದರೂ ಯೋಗಿ ಧ್ಯಾನ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಹೇಶ್ವರಂ ಹೃದಿ ಧ್ಯಾಯೇನ್ ನಾಭಿಪದ್ಮೇ ಸದಾಶಿವಮ್ ಚನ್ದ್ರಚೂಡಂ ಲಲಾಟೇ ತು ಭ್ರೂಮಧ್ಯೇ ಶಂಕರಂ ಸ್ವಯಮ್

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು, ನಾಭಿಯ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಸದಾಶಿವನನ್ನು, ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಚೂಡನನ್ನು, ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.