ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕನ್ಯೇ ದ್ವೇ ಚ ಮಹಾಭಾಗೇ ಯಾಭ್ಯಾಂ ಜಾತಾ ಇಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ದೇವೀ ನಾಮ ತಥಾಕೂತಿಃ ಪ್ರಸೂತಿಶ್ಚೈವ ತೇ ಉಭೇ

ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಮಹಾತ್ಮೆಯಾದ ಪುತ್ರಿಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರಿಂದ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಜೀವಿಗಳು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರ ಹೆಸರು ದೇವಹೂತಿ ಮತ್ತು ಆಕೂತಿ.

ಸ್ವಾಯಂಭುವಃ ಪ್ರಸೂತಿಂ ತು ದಕ್ಷಾಯ ಪ್ರದದೌ ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರಾಣೋ ದಕ್ಷ ಇತಿ ಜ್ಞೇಯಃ ಸಂಕಲ್ಪೋ ಮನುರುಚ್ಯತೇ

ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಪ್ರಸುತಿಯನ್ನು ದಕ್ಷನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ದಕ್ಷನು ಪ್ರಾಣ ಎಂದು, ಮನುವನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ರುಚೇಃ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಸೋ ಽಥ ಆಕೂತಿಂ ಪ್ರತ್ಯಪಾದಯತ್ ಆಕೂತ್ಯಾಂ ಮಿಥುನಂ ಜಜ್ಞೇ ಮಾನಸಸ್ಯ ರುಚೇಃ ಶುಭಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ರುಚಿ ಆಕೂತಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಆಕೂತಿಯೊಳಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರುಚಿಗೆ ಶುಭವಾದ ಜೋಡಿ ಮಕ್ಕಳಾದರು.

ಯಜ್ಞಶ್ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾ ಚೈವ ಯಮಲೌ ಸಂಬಭೂವತುಃ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಾಯಾಂ ತು ಪುತ್ರಾ ದ್ವಾದಶ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾ ಎಂಬ ಜೋಡಿ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.

ಯಾಮಾ ಇತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ದೇವಾಃ ಸ್ವಾಯಂಭುವೇ ಽನ್ತರೇ ಏತಸ್ಯ ಪುತ್ರಾ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ತಸ್ಮಾದ್ಯಾಮಾಶ್ ಚ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಅವರು ಯಾಮರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರೇ ಯಜ್ಞನ ಪುತ್ರರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಯಾಮರು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಜಿತಶ್ಚೈವ ಶುಕ್ರಶ್ ಚ ಗಣೌ ದ್ವೌ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕೃತೌ ಯಾಮಾಃ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಜಾತಾ ಯೇ ತೇ ಽಭವಂಸ್ತು ದಿವೌಕಸಃ

ಅಜಿತ ಮತ್ತು ಶುಕ್ರ ಎಂಬ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಮೊದಲು ಜನಿಸಿದ ಯಾಮರು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದರು.

ಸ್ವಾಯಂಭುವಸುತಾಯಾಂ ತು ಪ್ರಸೂತ್ಯಾಂ ಲೋಕಮಾತರಃ ತಸ್ಯಾಂ ಕನ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ವಿಂಶದ್ ದಕ್ಷಸ್ ತ್ವಜನಯತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಸ್ವಾಯಂಭುವನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಪ್ರಸುತಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಮಾತೃಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಪ್ರಸುತಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು.

ಸರ್ವಾಸ್ತಾಶ್ ಚ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಕಮಲಲೋಚನಾಃ ಭೋಗವತ್ಯಶ್ ಚ ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತಾ ಯೋಗಮಾತರಃ

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು ಎಲ್ಲರೂ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಭೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಗದ ತಾಯಂದಿರಾಗಿದ್ದರು.

ಸರ್ವಾಶ್ ಚ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನ್ಯಃ ಸರ್ವಾ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಮಾತರಃ ಶ್ರದ್ಧಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಧೃತಿಸ್ತುಷ್ಟಿಃ ಪುಷ್ಟಿರ್ಮೇಧಾ ಕ್ರಿಯಾ ತಥಾ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಜಗತ್ತಿನ ತಾಯಂದಿರಾಗಿದ್ದರು. ಶ್ರದ್ಧೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಧೃತಿಗೆ, ತೃಪ್ತಿ, ಪೋಷಣೆ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬುವು ಅವರಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ಬುದ್ಧಿರ್ಲಜ್ಜಾ ವಪುಃ ಶಾನ್ತಿಃ ಸಿದ್ಧಿಃ ಕೀರ್ತಿಸ್ತ್ರಯೋದಶ ಪತ್ನ್ಯರ್ಥಂ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಧರ್ಮೋ ದಾಕ್ಷಾಯಣೀಃ ಪ್ರಭುಃ

ಬುದ್ಧಿ, ಲಜ್ಜೆ, ರೂಪ, ಶಾಂತಿ, ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ—ಈ ಹದಿಮೂರು ಜನರನ್ನು ಧರ್ಮ ದೇವರು ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಪತ್ನಿಯರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ದಾರಾಣ್ಯೇತಾನಿ ವೈ ತಸ್ಯ ವಿಹಿತಾನಿ ಸ್ವಯಂಭುವಾ ತಾಭ್ಯಃ ಶಿಷ್ಟಾಯವೀಯಸ್ಯ ಏಕಾದಶ ಸುಲೋಚನಾಃ

ಈವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಉಳಿದ ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಹನ್ನೊಂದನ್ನು ಅವನು ಪಡೆದನು.

ಸತೀ ಖ್ಯಾತ್ಯಥ ಸಂಭೂತಿಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ಪ್ರೀತಿಃ ಕ್ಷಮಾ ತಥಾ ಸಂನತಿಶ್ಚಾನಸೂಯಾ ಚ ಊರ್ಜಾ ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ತಥಾ

ಸತೀ, ಖ್ಯಾತಿ, ಸಂಭೂತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಪ್ರೀತಿ, ಕ್ಷಮೆ, ಸಮ್ಮಾನ, ಅನಸೂಯೆ, ಊರ್ಜಾ, ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ.

ತಾಸ್ ತಥಾ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯನ್ತ ಪುನರನ್ಯೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ರುದ್ರೋ ಭೃಗುರ್ ಮರೀಚಿಶ್ ಚ ಅಙ್ಗಿರಾಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಃ

ಈ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು: ರುದ್ರ, ಭೃಗು, ಮರೀಚಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು.

ಪುಲಸ್ತ್ಯೋ ಽತ್ರಿರ್ ವಸಿಷ್ಠಶ್ ಚ ಪಿತರೋ ಽಗ್ನಿಸ್ತಥೈವ ಚ ಸತೀಂ ಭವಾಯ ಪ್ರಾಯಚ್ಛತ್ ಖ್ಯಾತಿಂ ಚ ಭೃಗವೇ ತತಃ

ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಕೂಡ. ಸತಿಯನ್ನು ಭವನಿಗೆ, ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಭೃಗುಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಮರೀಚಯೇ ಚ ಸಂಭೂತಿಂ ಸ್ಮೃತಿಮಙ್ಗಿರಸೇ ದದೌ ಪ್ರೀತಿಂ ಚೈವ ಪುಲಸ್ತ್ಯಾಯ ಕ್ಷಮಾಂ ವೈ ಪುಲಹಾಯ ಚ

ಸಂಭೂತಿಯನ್ನು ಮರೀಚಿಗೆ, ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಅಂಗಿರಸಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪುಲಸ್ತ್ಯನಿಗೆ, ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಪುಲಹನಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಕ್ರತವೇ ಸಂನತಿಂ ನಾಮ ಅನಸೂಯಾಂ ತಥಾತ್ರಯೇ ಊರ್ಜಾಂ ದದೌ ವಸಿಷ್ಠಾಯ ಸ್ವಾಹಾಮಪ್ಯಗ್ನಯೇ ದದೌ

ಸಮ್ಮಾನವನ್ನು ಕ್ರತುಗೆ, ಅನಸೂಯೆಯನ್ನು ಅತ್ರಿಗೆ, ಊರ್ಜೆಯನ್ನು ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ, ಸ್ವಾಹಾವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಸ್ವಧಾಂ ಚೈವ ಪಿತೃಭ್ಯಸ್ತು ತಾಸ್ವಪತ್ಯಾ ನಿಬೋಧತ ಏತಾಃ ಸರ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ವನುಸೃತಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಸ್ವಧಾವನ್ನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಈಗ ಅವರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ: ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಪಂಚದ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ ಶ್ರದ್ಧಾ ಕಾಮಂ ವಿಜಜ್ಞೇ ವೈ ದರ್ಪೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸುತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕಾಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ದರ್ಪನು ಹುಟ್ಟಿದನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಧೃತ್ಯಾಸ್ತು ನಿಯಮಃ ಪುತ್ರಸ್ ತುಷ್ಟ್ಯಾಃ ಸಂತೋಷ ಏವ ಚ ಪುಷ್ಟ್ಯಾ ಲೋಭಃ ಸುತಶ್ಚಾಪಿ ಮೇಧಾಪುತ್ರಃ ಶ್ರುತಸ್ ತಥಾ

ಧೃತಿಯಿಂದ ನಿಯಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷನು, ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ಲೋಭನು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಶ್ರುತನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಕ್ರಿಯಾಯಾಮಭವತ್ಪುತ್ರೋ ದಣ್ಡಃ ಸಮಯ ಏವ ಚ ಬುದ್ಧ್ಯಾಂ ಬೋಧಃ ಸುತಸ್ ತದ್ವತ್ ಪ್ರಮಾದೋ ಽಪ್ಯುಪಜಾಯತ

ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ದಂಡನು ಮತ್ತು ಸಮಯನು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬೋಧನು ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾದನು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಲಜ್ಜಾಯಾಂ ವಿನಯಃ ಪುತ್ರೋ ವ್ಯವಸಾಯೋ ವಸೋಃ ಸುತಃ ಕ್ಷೇಮಃ ಶಾನ್ತಿಸುತಶ್ಚಾಪಿ ಸುಖಂ ಸಿದ್ಧೇರ್ವ್ಯಜಾಯತ

ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ವಿನಯನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ರೂಪದಿಂದ ವ್ಯವಸಾಯನು, ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಕ್ಷೇಮನು, ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಸುಖನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಯಶಃ ಕೀರ್ತಿಸುತಶ್ಚಾಪಿ ಇತ್ಯೇತೇ ಧರ್ಮಸೂನವಃ ಕಾಮಸ್ಯ ಹರ್ಷಃ ಪುತ್ರೋ ವೈ ದೇವ್ಯಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾಂ ವ್ಯಜಾಯತ

ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಯಶಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿದನು—ಇವರು ಧರ್ಮನ ಪುತ್ರರು. ದೇವಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಮನಿಗೆ ಹರ್ಷನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಇತ್ಯೇಷ ವೈ ಸುತೋದರ್ಕಃ ಸರ್ಗೋ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಃ ಜಜ್ಞೇ ಹಿಂಸಾ ತ್ವಧರ್ಮಾದ್ವೈ ನಿಕೃತಿಂ ಚಾನೃತಂ ಸುತಮ್

ಈ ರೀತಿ ಧರ್ಮನ ಸಂತಾನವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು. ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಹುಟ್ಟಿದಳು, ಅವಳಿಂದ ನಿಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅನೃತ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ನಿಕೃತ್ಯಾಂ ತು ದ್ವಯಂ ಜಜ್ಞೇ ಭಯಂ ನರಕ ಏವ ಚ ಮಾಯಾ ಚ ವೇದನಾ ಚಾಪಿ ಮಿಥುನದ್ವಯಮೇತಯೋಃ

ನಿಕೃತಿಯಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಹುಟ್ಟಿದರು: ಭಯ ಮತ್ತು ನರಕ. ಅವರಿಂದ ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ವೇದನೆ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಭೂಯೋ ಜಜ್ಞೇ ಽಥ ವೈ ಮಾಯಾ ಮೃತ್ಯುಂ ಭೂತಾಪಹಾರಿಣಮ್ ವೇದನಾಯಾಃ ಸುತಶ್ಚಾಪಿ ದುಃಖಂ ಜಜ್ಞೇ ಚ ರೌರವಃ

ಮತ್ತೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮರಣ ಎಂಬ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ವೇದನೆಯಿಂದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ರೌರವ ಎಂಬವರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಮೃತ್ಯೋರ್ ವ್ಯಾಧಿಜರಾಶೋಕಕ್ರೋಧಾಸೂಯಾಶ್ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ದುಃಖೋತ್ತರಾಃ ಸುತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಸರ್ವೇ ಚಾಧರ್ಮಲಕ್ಷಣಾಃ

ಮರಣದಿಂದ ರೋಗ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ದುಃಖ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಹಗೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂತಾನಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ನೈಷಾಂ ಭಾರ್ಯಾಸ್ತು ಪುತ್ರಾಶ್ ಚ ಸರ್ವೇ ಹ್ಯೇತೇ ಪರಿಗ್ರಹಾಃ ಇತ್ಯೇಷ ತಾಮಸಃ ಸರ್ಗೋ ಜಜ್ಞೇ ಧರ್ಮನಿಯಾಮಕಃ

ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸಹ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವತ್ತುಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಈ ತಾಮಸಿಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಧರ್ಮದ ನಿಯಮದ ಮೂಲಕ ಉದಯವಾಯಿತು.

ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಜೇತಿ ವ್ಯಾದಿಷ್ಟೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಸೋ ಽಭಿಧ್ಯಾಯ ಸತೀಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಹ್ಯಾತ್ಮಸಂಭವಾನ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದಾಗ ನೀಲಲೋಹಿತನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ತನ್ನಿಂದಲೇ ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ನಾಧಿಕಾನ್ನ ಚ ಹೀನಾಂಸ್ತಾನ್ ಮಾನಸಾನಾತ್ಮನಃ ಸಮಾನ್ ಸಹಸ್ರಂ ಹಿ ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಕೃತ್ತಿವಾಸಸಃ

ಅವನು ತನ್ನಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಕೊಡದೆ, ತನ್ನ ಸಮಾನವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರ ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಕೃತ್ತಿವಾಸನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.