ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವಚ್ಛನ್ದತಃ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಾಂಸಿ ವಯಸಾ ಚ ವಯಾಂಸಿ ಚ ಪಶೂನ್ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ದೇವೇಶೋ ಽಸೃಜತ್ಪಕ್ಷಿಗಣಾನಪಿ

ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಮುಖತೋ ಽಜಾಃ ಸಸರ್ಜಾಥ ವಕ್ಷಸಶ್ ಚಾವಯೋ ಽಸೃಜತ್ ಗಾಶ್ಚೈವಾಥೋದರಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಾರ್ಶ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಚ ವಿನಿರ್ಮಮೇ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಆಡುಗಳನ್ನು, ಎದೆಯಿಂದ ಕುರಿಗಳನ್ನು, ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಂದ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚಾಶ್ವಾನ್ ಸಮಾತಙ್ಗಾನ್ ರಾಸಭಾನ್ ಆವಯಾನ್ ಮೃಗಾನ್ ಉಷ್ಟ್ರಾನಶ್ವತರಾಂಶ್ಚೈವ ತಥಾನ್ಯಾಶ್ಚೈವ ಜಾತಯಃ

ಅವನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕತ್ತೆಗಳು, ಒಂಟೆಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಅಶ್ವತರಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಪ್ರಭೇದದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಓಷಧ್ಯಃ ಫಲಮೂಲಿನ್ಯೋ ರೋಮಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ಏವಂ ಪಶ್ವೋಷಧೀಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೂಯುಜತ್ ಸೋ ಽಧ್ವರೇ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನ ರೋಮಗಳಿಂದ ಔಷಧಿಗಳು, ಹಣ್ಣು-ಮೂಲಿಕೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಆ ಪ್ರಭು ಅವುಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದನು.

ಗೌರಜಃ ಪೂರುಷೋ ಮೇಷೋ ಹ್ಯ್ ಅಶ್ವೋ ಽಶ್ವತರಗರ್ದಭೌ ಏತಾನ್ಗ್ರಾಮ್ಯಾನ್ಪಶೂನಾಹುರ್ ಆರಣ್ಯಾನ್ವೈ ನಿಬೋಧತ

ಎಮ್ಮೆ, ಮನುಷ್ಯ, ಕುರಿ, ಕುದುರೆ, ಅಶ್ವತರ, ಕತ್ತೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಗೃಹಪಾಲಿತ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈಗ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

ಶ್ವಾಪದೋ ದ್ವಿಖುರೋ ಹಸ್ತೀ ವಾನರಾಃ ಪಕ್ಷಿಪಞ್ಚಮಾಃ ಔದಕಾಃ ಪಶವಃ ಷಷ್ಠಾಃ ಸಪ್ತಮಾಸ್ತು ಸರೀಸೃಪಾಃ

ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಎರಡು ಕಪಾಲುಳ್ಳವುಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕೋತಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಐದನೇ ವರ್ಗ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಆರನೇದು, ಸರ್ಪಗಳು ಏಳನೇದು.

ಮಹಿಷಾ ಗವಯಾಕ್ಷಾಶ್ ಚ ಪ್ಲವಂಗಾಃ ಶರಭಾ ವೃಕಾಃ ಸಿಂಹಸ್ತು ಸಪ್ತಮಸ್ತೇಷಾಮ್ ಆರಣ್ಯಾಃ ಪಶವಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಎಮ್ಮೆ, ಕಾಡೆಮ್ಮೆ, ಗವಯ, ಕೋತಿ, ಶರಭ, ತೋಳ, ಸಿಂಹ—ಇವು ಏಳನೇ ವರ್ಗ; ಇವುಗಳನ್ನು ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಗಾಯತ್ರಂ ಚ ಋಚಂ ಚೈವ ತ್ರಿವೃತ್ಸಾಮರಥಂತರಮ್ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ಚ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಥಮಾನ್ ಮುಖಾತ್

ಗಾಯತ್ರಿ, ಋಕ್, ತ್ರಿವೃತ್ತು, ಸಾಮ, ರಥಂತರ, ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ—ಈ ಮೊದಲಾದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಯಜೂಂಷಿ ತ್ರೈಷ್ಟುಭಂ ಛನ್ದಸ್ತೋಮಂ ಪಞ್ಚದಶಂ ತಥಾ ಬೃಹತ್ಸಾಮ ತಥೋಕ್ಥ್ಯಂ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಯಜುಸ್ಸು, ತ್ರಿಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಸ್ಸು, ಛಂದಸ್ತೋಮ, ಪಂಚದಶ, ಬೃಹತ್ಸಾಮ, ಉಕ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣಾ—ಇವುಗಳನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಸಾಮಾನಿ ಜಗತೀಛನ್ದಸ್ತೋಮಂ ಸಪ್ತದಶಂ ತಥಾ ವೈರೂಪಮತಿರಾತ್ರಂ ಚ ಪಶ್ಚಿಮಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಸಾಮಗಾನಗಳು, ಜಗತೀ ಛಂದಸ್ಸು, ಛಂದಸ್ತೋಮ, ಸಪ್ತದಶ, ವೈರೂಪ, ಅತಿರಾತ್ರ—ಇವುಗಳನ್ನು ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಾಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಏಕವಿಂಶಮಥರ್ವಾಣಮ್ ಆಪ್ತೋರ್ಯಾಮಾಣಮ್ ಏವ ಚ ಅನುಷ್ಟುಭಂ ಸವೈರಾಜಮ್ ಉತ್ತರಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅಥರ್ವಣ, ಆಪ್ತೋರ್ಯಾಮ, ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಮತ್ತು ಸವೈರಾಜ—ಇವುಗಳನ್ನು ಅವನು ಉತ್ತರ ಬಾಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಿದ್ಯುತೋ ಽಶನಿಮೇಘಾಂಶ್ ಚ ರೋಹಿತೇನ್ದ್ರಧನೂಂಷಿ ಚ ತೇಜಾಂಸಿ ಚ ಸಸರ್ಜಾದೌ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭುಃ

ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಮಿಂಚು, ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೋಡಗಳು, ಬಣ್ಣದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಸೃಜತೋ ಹಿ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಜೀವಿಗಳ ಸಂತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಎತ್ತರವಾದವುಗಳೂ, ಕಡಿಮೆಯಾದವುಗಳೂ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಚತುಷ್ಟಯಂ ಪೂರ್ವಂ ದೇವಾಸುರನರಾನ್ಪಿತೄನ್ ತತೋ ಽಸೃಜತ್ ಸ ಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಮೊದಲು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಂತರ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಾವರಚರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಯಕ್ಷಾನ್ಪಿಶಾಚಾನ್ ಗನ್ಧರ್ವಾಂಸ್ ತ್ವ್ ಅಥೈವಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾನ್ ನರಕಿನ್ನರರಕ್ಷಾಂಸಿ ವಯಃಪಶುಮೃಗೋರಗಾನ್

ಅನಂತರ ಯಕ್ಷರು, ಪಿಶಾಚರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು, ನಾಗರು, ಕಿನ್ನರರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅವ್ಯಯಂ ಚ ವ್ಯಯಂ ಚಾಪಿ ಯದಿದಂ ಸ್ಥಾಣುಜಙ್ಗಮಮ್ ತೇಷಾಂ ವೈ ಯಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಪ್ರಾಕ್ಸೃಷ್ಟ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಪೇದಿರೇ

ಅವನು ನಾಶವಾಗದ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುವ, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಚರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವುಗಳು ಹಿಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವು.

ತಾನ್ಯೇವ ಪ್ರತಿಪದ್ಯನ್ತೇ ಸೃಜ್ಯಮಾನಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಿಂಸ್ರಾಹಿಂಸ್ರೇ ಮೃದುಕ್ರೂರೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೇ ನೃತಾನೃತೇ

ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಆ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿರಲಿ, ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿರಲಿ, ಮೃದುವಾಗಿರಲಿ, ಕ್ರೂರವಾಗಿರಲಿ, ಧರ್ಮವಾಗಿರಲಿ, ಅಧರ್ಮವಾಗಿರಲಿ, ಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿ, ಅಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿ.

ತದ್ಭಾವಿತಾಃ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ತಸ್ಯ ರೋಚತೇ ಮಹಾಭೂತೇಷು ಸೃಷ್ಟೇಷು ಇನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಷು ಮೂರ್ತಿಷು

ಆ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವಿಗಳು ತಮಗೆ ತಕ್ಕಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವಿನಿಯೋಗಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಧಾತೈವ ವ್ಯದಧಾತ್ ಸ್ವಯಮ್ ಕೇಚಿತ್ಪುರುಷಕಾರಂ ತು ಪ್ರಾಹುಃ ಕರ್ಮ ಸುಮಾನವಾಃ

ಭಗವಂತನೇ ಜೀವಿಗಳ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಶ್ರಮವೇ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ದೈವಮಿತ್ಯಪರೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ವಭಾವಂ ಭೂತಚಿನ್ತಕಾಃ ಪೌರುಷಂ ಕರ್ಮ ದೈವಂ ಚ ಫಲವೃತ್ತಿಸ್ವಭಾವತಃ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ವಿಧಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಭೂತಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು ಅದನ್ನು ಸ್ವಭಾವವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಶ್ರಮ, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಧಿ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲವನ್ನು ತಮಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನ ಚೈಕಂ ನ ಪೃಥಗ್ಭಾವಮ್ ಅಧಿಕಂ ನ ತತೋ ವಿದುಃ ಏತದೇವಂ ಚ ನೈಕಂ ಚ ನಾಮಭೇದೇನ ನಾಪ್ಯುಭೇ

ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಒಂದೇ ಎಂದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂದು, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ, ಹೆಸರು ಬದಲಾಗಿರುವುದೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಸೇರಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

ಕರ್ಮಸ್ಥಾ ವಿಷಮಂ ಬ್ರೂಯುಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಾಃ ಸಮದರ್ಶನಾಃ ನಾಮ ರೂಪಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಕೃತಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಪಞ್ಚನಮ್

ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು ಭೇದವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದವರು ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಜೀವಿಗಳ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳು ಅವರ ಕರ್ಮದ ಫಲವಾಗಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ.

ವೇದಶಬ್ದೇಭ್ಯ ಏವಾದೌ ನಿರ್ಮಮೇ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಋಷೀಣಾಂ ನಾಮಧೇಯಾನಿ ಯಾಶ್ ಚ ವೇದೇಷು ವೃತ್ತಯಃ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ವೇದದ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಋಷಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ತಾನ್ಯೇವೈಭ್ಯೋ ದದಾತ್ಯಜಃ ಏವಂವಿಧಾಃ ಸೃಷ್ಟಯಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಅವನು ಅವೇ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಈ ರೀತಿ ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಸಿದ್ಧಿಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮಾನಸೀಮ್ ಏವಂಭೂತಾನಿ ಸೃಷ್ಟಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಜೀವಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಇಂತಹ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಚರ ಜೀವಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಯದಾಸ್ಯ ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ವ್ಯವರ್ಧನ್ತ ಸತ್ತಮಾಃ ತಮೋಮಾತ್ರಾವೃತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತದಾ ಶೋಕೇನ ದುಃಖಿತಃ

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಕೇವಲ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡನು.

ತತಃ ಸ ವಿದಧೇ ಬುದ್ಧಿಮ್ ಅರ್ಥನಿಶ್ಚಯಗಾಮಿನೀಮ್ ಅಥಾತ್ಮನಿ ಸಮದ್ರಾಕ್ಷೀತ್ ತಮೋಮಾತ್ರಾಂ ನಿಯಾಮಿಕಾಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಆಗ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕೇವಲ ಅಂಧಕಾರವೇ ಕಾರಣವೆಂದು ತಿಳಿದನು.

ರಜಃಸತ್ತ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ವರ್ತಮಾನಾಂ ಸ್ವಧರ್ಮತಃ ತತಃ ಸ ತೇನ ದುಃಖೇನ ದುಃಖಂ ಚಕ್ರೇ ಜಗತ್ಪತಿಃ

ರಾಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು; ಆ ದುಃಖದಿಂದ ಲೋಕಪತಿಯಾದ ಅವನು ದುಃಖವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಮಶ್ ಚ ವ್ಯನುದತ್ಪಶ್ಚಾದ್ ರಜಃ ಸತ್ತ್ವಂ ತಮಾವೃಣೋತ್ ತತ್ತಮಃ ಪ್ರತಿನುನ್ನಂ ವೈ ಮಿಥುನಂ ಸಮಜಾಯತ

ನಂತರ ಅವನು ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು; ರಾಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ವವು ಅದನ್ನು ಆವೃತಮಾಡಿದವು; ಆ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ತಳ್ಳಿದಾಗ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಹುಟ್ಟಿತು.