ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಉತ್ಸೃಷ್ಟಾ ಸಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯೋ ಽಹಃ ಸಮಜಾಯತ ತಸ್ಮಾದಹೋ ಧರ್ಮಯುಕ್ತಂ ದೇವತಾಃ ಸಮುಪಾಸತೇ

ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಗಲಾಯಿತು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಗಲನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾಮೇವ ತತೋ ಽನ್ಯಾಂ ಸೋ ಽಭ್ಯಮನ್ಯತ ಪಿತೃವನ್ಮನ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಂಸ್ತಾನ್ಧ್ಯಾಯತಃ ಪ್ರಭೋಃ

ನಂತರ ಅವರು ಸತ್ವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಪಿತೃಗಳಂತೆ ಪುತ್ರರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರಭು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪಿತರೋ ಹ್ಯುಪಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ಣೋರ್ ಅನ್ತರೇ ಽಭವನ್ ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ಪಿತರೋ ದೇವಾಃ ಪಿತೃತ್ವಂ ತೇನ ತೇಷು ತತ್

ಪಿತೃಗಳು ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳ ನಡುವೆ, ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಪಿತೃತ್ವವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಯಯಾ ಸೃಷ್ಟಾಸ್ತು ಪಿತರಸ್ ತನುಂ ತಾಂ ಸ ವ್ಯಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯಃ ಸಂಧ್ಯಾ ವ್ಯಜಾಯತ

ಆ ದೇಹದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆ ತ್ಯಜಿಸಿದ ದೇಹ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಧ್ಯೆಯಾಗಿತು.

ಯಸ್ಮಾದಹರ್ದೇವತಾನಾಂ ರಾತ್ರಿರ್ಯಾ ಸಾಸುರೀ ಸ್ಮೃತಾ ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ತು ಪೈತ್ರೀ ಯಾ ತನುಃ ಸಾ ತು ಗರೀಯಸೀ

ಹಗಲು ದೇವತೆಗಳದು, ರಾತ್ರಿ ಅಸುರರದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಿತೃಗಳ ದೇಹ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಋಷಯೋ ಮಾನವಾಸ್ ತಥಾ ಉಪಾಸನ್ತೇ ಮುದಾಯುಕ್ತಾ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ಣೋರ್ ಮಧ್ಯಮಾಂ ತನುಮ್

ಆದುದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಸೂರರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಮಧ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತತೋ ಹ್ಯನ್ಯಾಂ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತನುಂ ವೈ ಸಮಗೃಹ್ಣತ ರಜೋಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾಯಾಂ ತು ಮನಸಾ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ರಜಃಪ್ರಿಯಾಂಸ್ತತಃ ಸೋ ಽಥ ಮಾನಸಾನಸೃಜತ್ಸುತಾನ್ ಮನಸ್ವಿನಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಾನವಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ರಾಜಸ್ಸನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರರು ಮಾನವರಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಪಿ ಸ್ವಾಂ ತನುಂ ತಾಮ್ ಅಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸದ್ಯಸ್ತ್ವಜಾಯತ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಆ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಯಸ್ಮಾದ್ಭವನ್ತಿ ಸಂಹೃಷ್ಟಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಯಾ ಉದ್ಭವೇ ಪ್ರಜಾಃ ಇತ್ಯೇತಾಸ್ತನವಸ್ತೇನ ಹ್ಯ್ ಅಪವಿದ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವುದರಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

ಸದ್ಯೋ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಚೈವ ಸಂಧ್ಯಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಅಹಶ್ಚೈವ ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಾತ್ಮಕಂ ತ್ರಯಮ್

ತಕ್ಷಣವೇ ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು, ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಜನಿಸಿದವು; ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ, ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಹಗಲು ಈ ಮೂರು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.

ತಮೋಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾ ರಾತ್ರಿಃ ಸಾ ವೈ ತಸ್ಮಾನ್ನಿಶಾತ್ಮಿಕಾ ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ದಿವಾತನ್ವಾ ತುಷ್ಟ್ಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಮುಖಾತ್ತು ವೈ

ರಾತ್ರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಹಗಲಿನ ರೂಪದಿಂದ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಯಸ್ಮಾತ್ತೇಷಾಂ ದಿವಾ ಜನ್ಮ ಬಲಿನಸ್ತೇನ ವೈ ದಿವಾ ತನ್ವಾ ಯಯಾಸುರಾನ್ ರಾತ್ರೌ ಜಘನಾದಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ

ಅವರು ಹಗಲು ಹುಟ್ಟಿದವರು ಆದ್ದರಿಂದ ಹಗಲು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಭುವು ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಅಸುರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಣೇಭ್ಯೋ ನಿಶಿಜನ್ಮಾನೋ ಬಲಿನೋ ನಿಶಿ ತೇನ ತೇ ಏತಾನ್ಯೇವ ಭವಿಷ್ಯಾಣಾಂ ದೇವಾನಾಮಸುರೈಃ ಸಹ

ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ರಾತ್ರಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಈ ಅಸುರರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನವಾನಾಂ ಚ ಅತೀತಾನಾಗತೇಷು ವೈ ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಭವನ್ತಿ ಹಿ

ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಹೋದ ಮತ್ತು ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಸಂಧ್ಯಾ ಚತ್ವಾರ್ಯಂಭಾಂಸಿ ತಾನಿ ವೈ ಭಾನ್ತಿ ಯಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ಽಂಭಾಂಸಿ ಶಬ್ದೋ ಽಯಂ ಸುಮನೀಷಿಭಿಃ

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ, ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯೆ—ಈ ನಾಲ್ಕನ್ನು ಅಂಭಾಂಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಾತಿರ್ದೀಪ್ತೌ ನಿಗದಿತಃ ಪುನಶ್ಚಾಥ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಸೋ ಽಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ದೇವಮಾನುಷದಾನವಾನ್

ಭಾತಿ ಎಂದರೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಈ ಅಂಭಾಂಸಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ದೇವತೆ, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ದಾನವರನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪಿತೄಂಶ್ಚೈವ ಸೃಜತ್ತನ್ವಾ ಆತ್ಮನಾ ವಿವಿಧಾನ್ಪುನಃ ತಾಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ತನುಂ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಂ ತತೋ ಽನ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನು ತನ್ನ ರೂಪದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ色色 ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪ್ರಭುವು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಮೂರ್ತಿಂ ತಮೋರಜಃಪ್ರಾಯಾಂ ಪುನರೇವಾಭ್ಯಪೂಜಯತ್ ಅನ್ಧಕಾರೇ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾಂಸ್ ತತೋ ಽನ್ಯಾನ್ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಾಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿದ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಆ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ಇತರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತೇನ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಕ್ಷುಧಾತ್ಮಾನೋ ಅಂಭಾಂಸ್ಯಾದಾತುಮ್ ಉದ್ಯತಾಃ ಅಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ರಕ್ಷಾಮ ಉಕ್ತವನ್ತಸ್ತು ತೇಷು ಯೇ

ಅವನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅಂಭಾಂಸಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಮುಂದಾದರು; ಅವರಲ್ಲಿ 'ನಾವು ಅಂಭಾಂಸಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದವರು,

ರಾಕ್ಷಸಾ ನಾಮ ತೇ ಯಸ್ಮಾತ್ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾ ನಿಶಾಚರಾಃ ಯೇ ಽಬ್ರುವನ್ ಯಕ್ಷಮೋ ಽಮ್ಭಾಂಸಿ ತೇಷಾಂ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು; 'ನಾವು ಅಂಭಾಂಸಿಗಳನ್ನು ಭೋಗಿಸೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ತೇನ ತೇ ಕರ್ಮಣಾ ಯಕ್ಷಾ ಗುಹ್ಯಕಾ ಗೂಢಕರ್ಮಣಾ ರಕ್ಷೇತಿ ಪಾಲನೇ ಚಾಪಿ ಧಾತುರೇಷ ವಿಭಾಷ್ಯತೇ

ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಯಕ್ಷರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಗುಪ್ತ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವರು ಎನಿಸಿದರು; 'ರಕ್ಷ' ಎಂಬ ಧಾತು ರಕ್ಷಿಸುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಚ ಯಕ್ಷತಿರ್ ಧಾತುರ್ ಭಕ್ಷಣೇ ಸ ನಿರುಚ್ಯತೇ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯಪ್ರಿಯೇಣಾಸ್ಯ ಕೇಶಾಃ ಶೀರ್ಣಾಸ್ತು ಧೀಮತಃ

ಹೀಗಾಗಿ 'ಯಕ್ಷ' ಎಂಬ ಧಾತು ಭಕ್ಷಿಸುವ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು ಅಸಮಾಧಾನದಿಂದ ತನ್ನ ಕೂದಲುಗಳು ಉದುರಿದವು.

ತೇ ಶೀರ್ಣಾಶ್ಚೋತ್ಥಿತಾ ಹ್ಯೂರ್ಧ್ವಂ ತೇ ಚೈವಾರುರುಧುಃ ಪ್ರಭುಮ್ ಹೀನಾಸ್ತಚ್ಛಿರಸೋ ವಾಲಾ ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೈವಾವಸರ್ಪಿಣಃ

ಯಾರ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತೋ ಅವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದರು, ಪ್ರಭುವಿಗಾಗಿ ಅಳಿದವರು ತಮ್ಮ ತಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವರಿಂದ 'ವಾಲಾ' ಎಂಬ ಜೀವಿಗಳು ಇಳಿದು ಬಂದವು.

ವ್ಯಾಲಾತ್ಮಾನಃ ಸ್ಮೃತಾ ವಾಲಾ ಹೀನತ್ವಾದಹಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ಪತತ್ವಾತ್ಪನ್ನಗಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ಪಾಶ್ಚೈವಾವಸರ್ಪಣಾತ್

'ವಾಲಾ' ಎಂಬವರು ಹಾವುಗಳ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರಲ್ಲಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹಾವುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಬೀಳುವುದರಿಂದ ಪನ್ನಗರು, ಹಾರುವುದರಿಂದ ಸರ್ಪಗಳು ಎಂದು ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ತಸ್ಯ ಕ್ರೋಧೋದ್ಭವೋ ಯೋ ಽಸೌ ಅಗ್ನಿಗರ್ಭಃ ಸುದಾರುಣಃ ಸ ತು ಸರ್ಪಾನ್ ಸಹೋತ್ಪನ್ನಾನ್ ಆವಿವೇಶ ವಿಷಾತ್ಮಕಃ

ಅವನ ಕೋಪದಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಭಯಂಕರ ಜೀವಿ ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಾವುಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ವಿಷದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೀಡಿತು.

ಸರ್ಪಾನ್ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕ್ರೋಧಾತ್ಮಾನೋ ವಿನಿರ್ಮಮೇ ವರ್ಣೇನ ಕಪಿಶೇನೋಗ್ರಾಸ್ ತೇ ಭೂತಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾಃ

ಹಾವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಆ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದವನು ಕೋಪದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ, ಕಪ್ಪು-ಬಣ್ಣದ, ಭಯಂಕರ ಸ್ವಭಾವದ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಭೂತತ್ವಾತ್ತೇ ಸ್ಮೃತಾ ಭೂತಾಃ ಪಿಶಾಚಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾತ್ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಗಾಯತಸ್ತಸ್ಯ ಗನ್ಧರ್ವಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಯದಾ

ಅವರು ಭೂತಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಜೀವಿಗಳು; ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಪಿಶಾಚರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವನು ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಹಾಡಿದಾಗ ಗಂಧರ್ವರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಧಯತೀತ್ಯೇಷ ವೈ ಧಾತುಃ ಪಾನತ್ವೇ ಪರಿಪಠ್ಯತೇ ಧಯನ್ತೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ವಾಚಂ ಗನ್ಧರ್ವಾಸ್ತೇನ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

'ಧಯತಿ' ಎಂಬ ಧಾತು ಕುಡಿಯುವುದು ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಗಂಧರ್ವರು ಮಾತನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಹುಟ್ಟಿದರು, ಅದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಿತು.