ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತಚ್ಛರೀರಸಮುತ್ಪನ್ನೈಃ ಕಾರ್ಯೈಸ್ತೈಃ ಕಾರಣೈಃ ಸಹ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಾಃ ಸಮವರ್ತನ್ತ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಅವರ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾಗೂ ಆ ಕಾರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ತತೋ ದೇವಾಸುರಪಿತೄನ್ ಮಾನುಷಾಂಶ್ ಚ ಚತುಷ್ಟಯಮ್ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ ಅಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಅಯೂಯುಜತ್

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು.

ತತಸ್ತು ಯುಞ್ಜತಸ್ತಸ್ಯ ತಮೋಮಾತ್ರಸಮುದ್ಭವಮ್ ಸಮಭಿಧ್ಯಾಯತಃ ಸರ್ಗಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ನಂತರ ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಜಘನಾತ್ಪೂರ್ವಮ್ ಅಸುರಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುತಾಃ ಅಸುಃ ಪ್ರಾಣಃ ಸ್ಮೃತೋ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತಜ್ಜನ್ಮಾನಸ್ ತತೋ ಽಸುರಾಃ

ನಂತರ ಅವರ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಮೊದಲು ಅಸುರರು ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು. 'ಅಸು' ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣ ಎಂದು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಜನನದಿಂದ ಅವರ ಹೆಸರು ಅಸುರರು ಎಂದು ಆಯಿತು.

ಯಯಾ ಸೃಷ್ಟಾಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ತಾಂ ತನುಂ ಸ ವ್ಯಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ ತೇನ ಸದ್ಯೋ ರಾತ್ರಿರ್ ಅಜಾಯತ

ಆ ದೇಹದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆ ತ್ಯಜಿಸಿದ ದೇಹ ತಕ್ಷಣವೇ ರಾತ್ರಿ ಆಯಿತು.

ಸಾ ತಮೋಬಹುಲಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ರಾತ್ರಿರ್ನಿಯಾಮಿಕಾ ಆವೃತಾಸ್ತಮಸಾ ರಾತ್ರೌ ಪ್ರಜಾಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವಪನ್ತ್ಯುತ

ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತಮಸ್ಸು ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ರಾತ್ರಿ ನಿಯಮಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾಸುರಾಂಸ್ತತಃ ಸೋ ವೈ ತನುಮನ್ಯಾಮಗೃಹ್ಣತ ಅವ್ಯಕ್ತಾಂ ಸತ್ತ್ವಬಹುಲಾಂ ತತಸ್ತಾಂ ಸೋ ಽಭ್ಯಪೂಜಯತ್

ಅಸುರ ದೇಹವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಮತ್ತೊಂದು ಅಪ್ರಕಟವಾದ, ಸತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ತತಸ್ತಾಂ ಯುಞ್ಜತಸ್ ತಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಮ್ ಆಸೀತ್ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ತತೋ ಮುಖಾತ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ದೀವ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ದೇವತಾಃ

ಆ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಯತೋ ಽಸ್ಯ ದೀವ್ಯತೋ ಜಾತಾಸ್ ತೇನ ದೇವಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ ಧಾತುರ್ದಿವಿತಿ ಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕ್ರೀಡಾಯಾಂ ಸ ವಿಭಾವ್ಯತೇ

ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. 'ದಿವ್' ಎಂಬ ಧಾತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು.

ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಯ ತು ದೀವ್ಯನ್ತೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ತೇನ ದೇವತಾಃ ದೇವಾನ್ಸೃಷ್ಟ್ವಾಥ ದೇವೇಶಸ್ ತನುಮನ್ಯಾಮಪದ್ಯತ

ಅವರಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟಾ ಸಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯೋ ಽಹಃ ಸಮಜಾಯತ ತಸ್ಮಾದಹೋ ಧರ್ಮಯುಕ್ತಂ ದೇವತಾಃ ಸಮುಪಾಸತೇ

ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಗಲಾಯಿತು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಗಲನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾಮೇವ ತತೋ ಽನ್ಯಾಂ ಸೋ ಽಭ್ಯಮನ್ಯತ ಪಿತೃವನ್ಮನ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಂಸ್ತಾನ್ಧ್ಯಾಯತಃ ಪ್ರಭೋಃ

ನಂತರ ಅವರು ಸತ್ವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಪಿತೃಗಳಂತೆ ಪುತ್ರರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರಭು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪಿತರೋ ಹ್ಯುಪಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ಣೋರ್ ಅನ್ತರೇ ಽಭವನ್ ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ಪಿತರೋ ದೇವಾಃ ಪಿತೃತ್ವಂ ತೇನ ತೇಷು ತತ್

ಪಿತೃಗಳು ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳ ನಡುವೆ, ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಪಿತೃತ್ವವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಯಯಾ ಸೃಷ್ಟಾಸ್ತು ಪಿತರಸ್ ತನುಂ ತಾಂ ಸ ವ್ಯಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯಃ ಸಂಧ್ಯಾ ವ್ಯಜಾಯತ

ಆ ದೇಹದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆ ತ್ಯಜಿಸಿದ ದೇಹ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಧ್ಯೆಯಾಗಿತು.

ಯಸ್ಮಾದಹರ್ದೇವತಾನಾಂ ರಾತ್ರಿರ್ಯಾ ಸಾಸುರೀ ಸ್ಮೃತಾ ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ತು ಪೈತ್ರೀ ಯಾ ತನುಃ ಸಾ ತು ಗರೀಯಸೀ

ಹಗಲು ದೇವತೆಗಳದು, ರಾತ್ರಿ ಅಸುರರದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಿತೃಗಳ ದೇಹ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಋಷಯೋ ಮಾನವಾಸ್ ತಥಾ ಉಪಾಸನ್ತೇ ಮುದಾಯುಕ್ತಾ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ಣೋರ್ ಮಧ್ಯಮಾಂ ತನುಮ್

ಆದುದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಸೂರರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಮಧ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತತೋ ಹ್ಯನ್ಯಾಂ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತನುಂ ವೈ ಸಮಗೃಹ್ಣತ ರಜೋಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾಯಾಂ ತು ಮನಸಾ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ರಜಃಪ್ರಿಯಾಂಸ್ತತಃ ಸೋ ಽಥ ಮಾನಸಾನಸೃಜತ್ಸುತಾನ್ ಮನಸ್ವಿನಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಾನವಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ರಾಜಸ್ಸನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರರು ಮಾನವರಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಪಿ ಸ್ವಾಂ ತನುಂ ತಾಮ್ ಅಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸದ್ಯಸ್ತ್ವಜಾಯತ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಆ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಯಸ್ಮಾದ್ಭವನ್ತಿ ಸಂಹೃಷ್ಟಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಯಾ ಉದ್ಭವೇ ಪ್ರಜಾಃ ಇತ್ಯೇತಾಸ್ತನವಸ್ತೇನ ಹ್ಯ್ ಅಪವಿದ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವುದರಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

ಸದ್ಯೋ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಚೈವ ಸಂಧ್ಯಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಅಹಶ್ಚೈವ ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಾತ್ಮಕಂ ತ್ರಯಮ್

ತಕ್ಷಣವೇ ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು, ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಜನಿಸಿದವು; ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ, ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಹಗಲು ಈ ಮೂರು ಶುದ್ಧ ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.

ತಮೋಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾ ರಾತ್ರಿಃ ಸಾ ವೈ ತಸ್ಮಾನ್ನಿಶಾತ್ಮಿಕಾ ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ದಿವಾತನ್ವಾ ತುಷ್ಟ್ಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಮುಖಾತ್ತು ವೈ

ರಾತ್ರಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಹಗಲಿನ ರೂಪದಿಂದ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಯಸ್ಮಾತ್ತೇಷಾಂ ದಿವಾ ಜನ್ಮ ಬಲಿನಸ್ತೇನ ವೈ ದಿವಾ ತನ್ವಾ ಯಯಾಸುರಾನ್ ರಾತ್ರೌ ಜಘನಾದಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ

ಅವರು ಹಗಲು ಹುಟ್ಟಿದವರು ಆದ್ದರಿಂದ ಹಗಲು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಭುವು ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಅಸುರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಣೇಭ್ಯೋ ನಿಶಿಜನ್ಮಾನೋ ಬಲಿನೋ ನಿಶಿ ತೇನ ತೇ ಏತಾನ್ಯೇವ ಭವಿಷ್ಯಾಣಾಂ ದೇವಾನಾಮಸುರೈಃ ಸಹ

ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ರಾತ್ರಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಈ ಅಸುರರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನವಾನಾಂ ಚ ಅತೀತಾನಾಗತೇಷು ವೈ ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಭವನ್ತಿ ಹಿ

ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಗೆ ಹೋದ ಮತ್ತು ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಸಂಧ್ಯಾ ಚತ್ವಾರ್ಯಂಭಾಂಸಿ ತಾನಿ ವೈ ಭಾನ್ತಿ ಯಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ಽಂಭಾಂಸಿ ಶಬ್ದೋ ಽಯಂ ಸುಮನೀಷಿಭಿಃ

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ, ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯೆ—ಈ ನಾಲ್ಕನ್ನು ಅಂಭಾಂಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಾತಿರ್ದೀಪ್ತೌ ನಿಗದಿತಃ ಪುನಶ್ಚಾಥ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಸೋ ಽಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ದೇವಮಾನುಷದಾನವಾನ್

ಭಾತಿ ಎಂದರೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಈ ಅಂಭಾಂಸಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ದೇವತೆ, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ದಾನವರನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪಿತೄಂಶ್ಚೈವ ಸೃಜತ್ತನ್ವಾ ಆತ್ಮನಾ ವಿವಿಧಾನ್ಪುನಃ ತಾಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ತನುಂ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಂ ತತೋ ಽನ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನು ತನ್ನ ರೂಪದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ色色 ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪ್ರಭುವು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಮೂರ್ತಿಂ ತಮೋರಜಃಪ್ರಾಯಾಂ ಪುನರೇವಾಭ್ಯಪೂಜಯತ್ ಅನ್ಧಕಾರೇ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾಂಸ್ ತತೋ ಽನ್ಯಾನ್ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಾಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿದ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಆ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವು ಇತರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.