ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಯಾಣಂ ಕುರುತೇ ತಸ್ಮಾದ್ ವಾಯುಃ ಪ್ರಾಣ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಅಪಾನಯತ್ಯಪಾನಸ್ತು ಆಹಾರಾದೀನ್ ಕ್ರಮೇಣ ಚ

ಚಲನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ವಾಯುವನ್ನು ಪ್ರಾಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಪಾನವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ.

ವ್ಯಾನೋ ವ್ಯಾನಾಮಯತ್ಯಙ್ಗಂ ವ್ಯಾಧ್ಯಾದೀನಾಂ ಪ್ರಕೋಪಕಃ ಉದ್ವೇಜಯತಿ ಮರ್ಮಾಣಿ ಉದಾನೋ ಽಯಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ವ್ಯಾನವು ಅಂಗಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರೋಗಾದಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಮರ್ಮಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕದಡುವುದೂ ಆಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ಉದಾನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಂ ನಯತಿ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಸಮಾನಃ ಪಞ್ಚ ವಾಯವಃ ಉದ್ಗಾರೇ ನಾಗ ಆಖ್ಯಾತಃ ಕೂರ್ಮ ಉನ್ಮೀಲನೇ ತು ಸಃ

ಸಮಾನವು ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ; ಈ ಐದು ವಾಯುಗಳು ಹೀಗೆ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿವೆ. ನಾಗನು ಉಗುಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಕೂರ್ಮನು ಕಣ್ಣು ತೆಗೆಯಲು ಕಾರಣ.

ಕೃಕಲಃ ಕ್ಷುತಕಾಯೈವ ದೇವದತ್ತೋ ವಿಜೃಮ್ಭಣೇ ಧನಂಜಯೋ ಮಹಾಘೋಷಃ ಸರ್ವಗಃ ಸ ಮೃತೇ ಽಪಿ ಹಿ

ಕೃಕಲನು ಹಸಿವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ದೇವದತ್ತನು ಜಂಭಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಧನಂಜಯನು ಮಹಾ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿದ್ದು ಸತ್ತ ನಂತರವೂ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿ ಯೋ ದಶವಾಯೂನಾಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೇನ ಸಿಧ್ಯತಿ ಪ್ರಸಾದೋ ಽಸ್ಯ ತುರೀಯಾ ತು ಸಂಜ್ಞಾ ವಿಪ್ರಾಶ್ಚತುಷ್ಟಯೇ

ಹೀಗೆ, ಈ ಹತ್ತು ವಾಯುಗಳ ಪ್ರಸಾದ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರುಗಳು ದ್ವಿಜರೆ, ಈ ನಾಲ್ಕಿಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ವಿಸ್ವರಸ್ತು ಮಹಾನ್ ಪ್ರಜ್ಞೋ ಮನೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚಿತಿಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ಖ್ಯಾತಿಃ ಸಂವಿತ್ತತಃ ಪಶ್ಚಾದ್ ಈಶ್ವರೋ ಮತಿರೇವ ಚ

ವಿಶ್ವ, ಮಹಾನ್, ಪ್ರಜ್ಞಾ, ಮನಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಚಿತ್ತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಖ್ಯಾತಿ, ಸಂವಿತ್, ನಂತರ ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಮತಿಯೆಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಇವೆ.

ಬುದ್ಧೇರೇತಾಃ ದ್ವಿಜಾಃ ಸಂಜ್ಞಾ ಮಹತಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ ಅಸ್ಯಾ ಬುದ್ಧೇಃ ಪ್ರಸಾದಸ್ತು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೇನ ಸಿಧ್ಯತಿ

ಈ ಹೆಸರುಗಳು ಬುದ್ಧಿಗೆ, ಮಹತ್ತಿಗೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ದ್ವಿಜರೆ, ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈ ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಸಾದ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಸ್ವರೋ ವಿಸ್ವರೀಭಾವೋ ದ್ವಂದ್ವಾನಾಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ಅಗ್ರಜಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾನಾಂ ಮಹಾನ್ಯಃ ಪರಿಮಾಣತಃ

ವಿಶ್ವವೆಂದರೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿತ್ವ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳ ಪೈಕಿ ಹಿರಿಯದು; ಮಹಾನ್ ಅಂದರೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದು.

ಯತ್ಪ್ರಮಾಣಗುಹಾ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಮನಸ್ತು ಮನುತೇ ಯತಃ ಬೃಹತ್ತ್ವಾದ್ ಬೃಂಹಣತ್ವಾಚ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂವರಾಃ

ಯಾವುದು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವೂ, ಮನಸ್ಸು ಯಿಂದ ಯೋಚನೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಭೋಗಾರ್ಥಂ ಯಚ್ಚಿನೋತಿ ಚಿತಿಃ ಸ್ಮೃತಾ ಸ್ಮರತೇ ಯತ್ಸ್ಮೃತಿಃ ಸರ್ವಂ ಸಂವಿದ್ವೈ ವಿನ್ದತೇ ಯತಃ

ಚಿತ್ತಿ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು; ಸ್ಮೃತಿ ಎಂದರೆ ನೆನಪಿಸುವುದು, ಸಂವಿತ್ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವದು.

ಖ್ಯಾಯತೇ ಯತ್ತ್ವಿತಿ ಖ್ಯಾತಿರ್ ಜ್ಞಾನಾದಿಭಿರ್ ಅನೇಕಶಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾಧಿಪಃ ಸರ್ವಂ ವಿಜಾನಾತಿ ಯದೀಶ್ವರಃ

ಯಾವುದರಿಂದ ವಿಷಯಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತವೆಯೋ ಅದನ್ನು ಖ್ಯಾತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ; ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು ಈಶ್ವರ.

ಮನುತೇ ಮನ್ಯತೇ ಯಸ್ಮಾನ್ ಮತಿರ್ಮತಿಮತಾಂವರಾಃ ಅರ್ಥಂ ಬೋಧಯತೇ ಯಚ್ಚ ಬುಧ್ಯತೇ ಬುದ್ಧಿರುಚ್ಯತೇ

ಯಾವುದರಿಂದ ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ಪರಿಗಣನೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಮತಿಯೆಂದು, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪೈಕಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದನ್ನು ಬುದ್ಧಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಅಸ್ಯಾ ಬುದ್ಧೇಃ ಪ್ರಸಾದಸ್ತು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೇನ ಸಿಧ್ಯತಿ ದೋಷಾನ್ವಿನಿರ್ದಹೇತ್ಸರ್ವಾನ್ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಾದಸೌ ಯಮೀ

ಈ ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಸಾದ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು — ಇದನ್ನು ಯಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಪಾತಕಂ ಧಾರಣಾಭಿಸ್ತು ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರೇಣ ನಿರ್ದಹೇತ್ ವಿಷಯಾನ್ವಿಷವದ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಧ್ಯಾನೇನಾನೀಶ್ವರಾನ್ ಗುಣಾನ್

ಪಾಪವನ್ನು ಧಾರಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿಷದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಇಶ್ವರತ್ವವಿಲ್ಲದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಸಮಾಧಿನಾ ಯತಿಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಪ್ರಜ್ಞಾವೃದ್ಧಿಂ ವಿವರ್ಧಯೇತ್ ಸ್ಥಾನಂ ಲಬ್ಧ್ವೈವ ಕುರ್ವೀತ ಯೋಗಾಷ್ಟಾಙ್ಗಾನಿ ವೈ ಕ್ರಮಾತ್

ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಯತಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು; ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಯೋಗದ ಎಂಟು ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಲಬ್ಧ್ವಾಸನಾನಿ ವಿಧಿವದ್ ಯೋಗಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮ್ ಆತ್ಮವಿತ್ ಆದೇಶಕಾಲೇ ಯೋಗಸ್ಯ ದರ್ಶನಂ ಹಿ ನ ವಿದ್ಯತೇ

ಯೋಗ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಸನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆತ್ಮಜ್ಞನು, ಯೋಗದ ಸಮಯ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯೋಗದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಗ್ನ್ಯಭ್ಯಾಸೇ ಜಲೇ ವಾಪಿ ಶುಷ್ಕಪರ್ಣಚಯೇ ತಥಾ ಜನ್ತುವ್ಯಾಪ್ತೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ಚ ಜೀರ್ಣಗೋಷ್ಠೇ ಚತುಷ್ಪಥೇ

ಅಗ್ನಿಯ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿರಲಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಒಣ ಎಲೆಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಹಾಳಾದ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ದಾರಿಗಳ ಸೇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರಲಿ—

ಸಶಬ್ದೇ ಸಭಯೇ ವಾಪಿ ಚೈತ್ಯವಲ್ಮೀಕಸಂಚಯೇ ಅಶುಭೇ ದುರ್ಜನಾಕ್ರಾನ್ತೇ ಮಶಕಾದಿಸಮನ್ವಿತೇ

ಶಬ್ದವಿರುವ ಅಥವಾ ಭಯವಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ಹುಳಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಕೆಟ್ಟ ಜನರು ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಹಲ್ಲುಹಾಕುವ ಕೀಟಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ—

ನಾಚರೇದ್ದೇಹಬಾಧಾಯಾಂ ದೌರ್ಮನಸ್ಯಾದಿಸಮ್ಭವೇ ಸುಗುಪ್ತೇ ತು ಶುಭೇ ರಮ್ಯೇ ಗುಹಾಯಾಂ ಪರ್ವತಸ್ಯ ತು

ದೇಹದ ನೋವು ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಶಾಂತಿ ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ, ಶುಭವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಉತ್ತಮ.

ಭವಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸುಗುಪ್ತೇ ವಾ ಭವಾರಾಮೇ ವನೇ ಽಪಿ ವಾ ಗೃಹೇ ತು ಸುಶುಭೇ ದೇಶೇ ವಿಜನೇ ಜನ್ತುವರ್ಜಿತೇ

ಬಿತ್ತಣದ ಹೊಲದಲ್ಲಿರಲಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿ, ಮನೆದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇಲ್ಲದ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ—

ಅತ್ಯನ್ತನಿರ್ಮಲೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಸುಪ್ರಲಿಪ್ತೇ ವಿಚಿತ್ರಿತೇ ದರ್ಪಣೋದರಸಂಕಾಶೇ ಕೃಷ್ಣಾಗರುಸುಧೂಪಿತೇ

ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕಪ್ಪು ಅಗರುದ ಸುಗಂಧ ತುಂಬಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ—

ನಾನಾಪುಷ್ಪಸಮಾಕೀರ್ಣೇ ವಿತಾನೋಪರಿ ಶೋಭಿತೇ ಫಲಪಲ್ಲವಮೂಲಾಢ್ಯೇ ಕುಶಪುಷ್ಪಸಮನ್ವಿತೇ

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಮೇಲಿಂದ ಹಾರುವ ತೊಗಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮೊಳಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನೆಲದ ಬಳಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕುಶ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡ ಜಾಗದಲ್ಲಿ—

ಸಮಾಸನಸ್ಥೋ ಯೋಗಾಙ್ಗಾನ್ಯ್ ಅಭ್ಯಸೇದ್ಧೃಷಿತಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಗುರುಂ ಪಶ್ಚಾದ್ ಭವಂ ದೇವೀಂ ವಿನಾಯಕಮ್

ಸರಿಯಾಗಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಮೊದಲಿಗೆ ಗುರುವನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಭವ, ದೇವಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಯೋಗದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯೋಗೀಶ್ವರಾನ್ ಸಶಿಷ್ಯಾಂಶ್ ಚ ಯೋಗಂ ಯುಞ್ಜೀತ ಯೋಗವಿತ್ ಆಸನಂ ಸ್ವಸ್ತಿಕಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಪದ್ಮಮರ್ಧಾಸನಂ ತು ವಾ

ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಯೋಗೇಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಸ್ತಿಕ, ಬಂಧ, ಪದ್ಮ ಅಥವಾ ಅರ್ಧಪದ್ಮಾಸನವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಬೇಕು.

ಸಮಜಾನುಸ್ ತಥಾ ಧೀಮಾನ್ ಏಕಜಾನುರಥಾಪಿವಾ ಸಮಂ ದೃಢಾಸನೋ ಭೂತ್ವಾ ಸಂಹೃತ್ಯ ಚರಣಾವುಭೌ

ಎರಡು ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಸಮವಾಗಿ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಮೊಣಕಾಲು ಕೂಡ ಇರಬಹುದು; ದೇಹ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ, ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸಂವೃತಾಸ್ಯೋಪಬದ್ಧಾಕ್ಷ ಉರೋ ವಿಷ್ಟಭ್ಯ ಚಾಗ್ರತಃ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಭ್ಯಾಂ ವೃಷಣೌ ರಕ್ಷಂಸ್ ತಥಾ ಪ್ರಜನನಂ ಪುನಃ

ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಎದೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಪಾದಗುಡುಗಳಿಂದ ವೃಷಣಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಪುರುಷಾಂಗವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಕಿಂಚಿದುನ್ನಾಮಿತಶಿರ ದನ್ತೈರ್ದನ್ತಾನ್ನ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ನಾಸಿಕಾಗ್ರಂ ಸ್ವಂ ದಿಶಶ್ಚಾನವಲೋಕಯನ್

ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹಲ್ಲುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದಂತೆ, ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕುಗಳೆಡೆಗೆ ನೋಡದೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ತಮಃ ಪ್ರಚ್ಛಾದ್ಯ ರಜಸಾ ರಜಃ ಸತ್ತ್ವೇನ ಛಾದಯೇತ್ ತತಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಿವಧ್ಯಾನಂ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್

ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ರಾಜಸದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ರಾಜಸವನ್ನು ಸಾತ್ವಿಕದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ನಂತರ ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಓಂಕಾರವಾಚ್ಯಂ ಪರಮಂ ಶುದ್ಧಂ ದೀಪಶಿಖಾಕೃತಿಮ್ ಧ್ಯಾಯೇದ್ವೈ ಪುಣ್ಡರೀಕಸ್ಯ ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ಸಮಾಹಿತಃ

ಓಂ ಎಂಬ ಶುದ್ಧ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತಿರುವುದನ್ನು, ಕಮಲದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.