ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಾಣಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಸೃಜದ್ದಕ್ಷಂ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ಮರೀಚಿನಮ್ ಭೃಗುಸ್ತು ಹೃದಯಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಋಷಿಃ ಸಲಿಲಜನ್ಮನಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ದಕ್ಷನನ್ನು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮರೀಚಿಯನ್ನು, ಹೃದಯದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಋಷಿಯಿಂದ ಭೃಗುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಶಿರಸೋ ಽಙ್ಗಿರಸಶ್ಚೈವ ಶ್ರೋತ್ರಾದತ್ರಿಂ ತಥಾಸೃಜತ್ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಚ ತಥೋದಾನಾದ್ ವ್ಯಾನಾಚ್ಚ ಪುಲಹಂ ಪುನಃ

ತಲೆಯಿಂದ ಅಂಗಿರಸನ್ನು, ಕಿವಿಯಿಂದ ಅತ್ರಿಯನ್ನು, ಉಸಿರಿನ ಹೊರಹೋಗುವ ಭಾಗದಿಂದ ಪುಲಸ್ತ್ಯನನ್ನು, ವ್ಯಾನದಿಂದ ಪುಲಹನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಮಾನಜೋ ವಸಿಷ್ಠಶ್ ಚ ಅಪಾನಾನ್ನಿರ್ಮಮೇ ಕ್ರತುಮ್ ಇತ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುತ್ರಾ ದಿವ್ಯಾ ಏಕಾದಶಾ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಸಮಾನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅಪಾನದಿಂದ ಕ್ರತು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹನ್ನೊಂದು ದೈವಪುತ್ರರು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಧರ್ಮಾದಯಃ ಪ್ರಥಮಜಾಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ ಭೃಗ್ವಾದಯಸ್ತು ತೇ ಸೃಷ್ಟಾ ನವೈತೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಧರ್ಮಾದಿಗಳು ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು; ಭೃಗು ಮತ್ತು ಇತರ ಒಂಬತ್ತು ಜನರು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ಗೃಹಮೇಧಿನಃ ಪುರಾಣಾಸ್ ತೇ ಧರ್ಮಸ್ ತೈಃ ಸಮ್ಪ್ರವರ್ತಿತಃ ತೇಷಾಂ ದ್ವಾದಶ ತೇ ವಂಶಾ ದಿವ್ಯಾ ದೇವಗುಣಾನ್ವಿತಾಃ

ಆ ಪುರಾತನ ಗೃಹಸ್ಥರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವಂಶಗಳು ದೇವಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೈವಿಕ ವಂಶಗಳಾಗಿವೆ.

ಕ್ರಿಯಾವನ್ತಃ ಪ್ರಜಾವನ್ತೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿರ್ ಅಲಂಕೃತಾಃ ಋಭುಃ ಸನತ್ಕುಮಾರಶ್ ಚ ದ್ವಾವೇತಾವೂರ್ಧ್ವರೇತಸೌ

ಅವರು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರು, ಸಂತಾನಸಂಪನ್ನರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು; ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರ—ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸು.

ಪೂರ್ವೋತ್ಪನ್ನೌ ಪರಂ ತೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜೌ ವ್ಯತೀತೇ ತ್ವಷ್ಟಮೇ ಕಲ್ಪೇ ಪುರಾಣೌ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣೌ

ಅವರು ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹಿರಿಯರು; ಎಂಟನೇ ಕಳೆದ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪುರಾತನರು, ಲೋಕಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ವಿರಾಜೇತಾಮುಭೌ ಲೋಕೇ ತೇಜಃ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಧಿಷ್ಠಿತೌ ತಾವುಭೌ ಯೋಗಕರ್ಮಾಣಾವ್ ಆರೋಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಿ

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತರು. ಯೋಗದ ಸಾಧನೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ತಾವು ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಜಾಂ ಧರ್ಮಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಸ್ಥಿತೌ ಯಥೋತ್ಪನ್ನಃ ಸ ಏವೇಹ ಕುಮಾರಃ ಸ ಇಹೋಚ್ಯತೇ

ಸಂತಾನ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು. ಅವರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಕಾರ ಇಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕುಮಾರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸನತ್ಕುಮಾರೇತಿ ನಾಮಾಸ್ಯೇಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ ತತೋ ಽಭಿಧ್ಯಾಯತಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ಮಾನಸಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಸರು ಸನತ್ಕುಮಾರ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಸಂತಾನಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ತಚ್ಛರೀರಸಮುತ್ಪನ್ನೈಃ ಕಾರ್ಯೈಸ್ತೈಃ ಕಾರಣೈಃ ಸಹ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಾಃ ಸಮವರ್ತನ್ತ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಅವರ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾಗೂ ಆ ಕಾರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞರು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ತತೋ ದೇವಾಸುರಪಿತೄನ್ ಮಾನುಷಾಂಶ್ ಚ ಚತುಷ್ಟಯಮ್ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ ಅಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ಸ್ವಮ್ ಆತ್ಮಾನಮ್ ಅಯೂಯುಜತ್

ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು.

ತತಸ್ತು ಯುಞ್ಜತಸ್ತಸ್ಯ ತಮೋಮಾತ್ರಸಮುದ್ಭವಮ್ ಸಮಭಿಧ್ಯಾಯತಃ ಸರ್ಗಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ನಂತರ ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು.

ತತೋ ಽಸ್ಯ ಜಘನಾತ್ಪೂರ್ವಮ್ ಅಸುರಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುತಾಃ ಅಸುಃ ಪ್ರಾಣಃ ಸ್ಮೃತೋ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತಜ್ಜನ್ಮಾನಸ್ ತತೋ ಽಸುರಾಃ

ನಂತರ ಅವರ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಮೊದಲು ಅಸುರರು ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು. 'ಅಸು' ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣ ಎಂದು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಜನನದಿಂದ ಅವರ ಹೆಸರು ಅಸುರರು ಎಂದು ಆಯಿತು.

ಯಯಾ ಸೃಷ್ಟಾಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ತಾಂ ತನುಂ ಸ ವ್ಯಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ ತೇನ ಸದ್ಯೋ ರಾತ್ರಿರ್ ಅಜಾಯತ

ಆ ದೇಹದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆ ತ್ಯಜಿಸಿದ ದೇಹ ತಕ್ಷಣವೇ ರಾತ್ರಿ ಆಯಿತು.

ಸಾ ತಮೋಬಹುಲಾ ಯಸ್ಮಾತ್ ತತೋ ರಾತ್ರಿರ್ನಿಯಾಮಿಕಾ ಆವೃತಾಸ್ತಮಸಾ ರಾತ್ರೌ ಪ್ರಜಾಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವಪನ್ತ್ಯುತ

ಆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತಮಸ್ಸು ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ರಾತ್ರಿ ನಿಯಮಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾಸುರಾಂಸ್ತತಃ ಸೋ ವೈ ತನುಮನ್ಯಾಮಗೃಹ್ಣತ ಅವ್ಯಕ್ತಾಂ ಸತ್ತ್ವಬಹುಲಾಂ ತತಸ್ತಾಂ ಸೋ ಽಭ್ಯಪೂಜಯತ್

ಅಸುರ ದೇಹವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಮತ್ತೊಂದು ಅಪ್ರಕಟವಾದ, ಸತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ತತಸ್ತಾಂ ಯುಞ್ಜತಸ್ ತಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಮ್ ಆಸೀತ್ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ತತೋ ಮುಖಾತ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ದೀವ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ದೇವತಾಃ

ಆ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಯತೋ ಽಸ್ಯ ದೀವ್ಯತೋ ಜಾತಾಸ್ ತೇನ ದೇವಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ ಧಾತುರ್ದಿವಿತಿ ಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕ್ರೀಡಾಯಾಂ ಸ ವಿಭಾವ್ಯತೇ

ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. 'ದಿವ್' ಎಂಬ ಧಾತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು.

ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಯ ತು ದೀವ್ಯನ್ತೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ತೇನ ದೇವತಾಃ ದೇವಾನ್ಸೃಷ್ಟ್ವಾಥ ದೇವೇಶಸ್ ತನುಮನ್ಯಾಮಪದ್ಯತ

ಅವರಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದುದರಿಂದ, ಅವರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.

ಉತ್ಸೃಷ್ಟಾ ಸಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯೋ ಽಹಃ ಸಮಜಾಯತ ತಸ್ಮಾದಹೋ ಧರ್ಮಯುಕ್ತಂ ದೇವತಾಃ ಸಮುಪಾಸತೇ

ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಗಲಾಯಿತು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಗಲನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾಮೇವ ತತೋ ಽನ್ಯಾಂ ಸೋ ಽಭ್ಯಮನ್ಯತ ಪಿತೃವನ್ಮನ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪುತ್ರಾಂಸ್ತಾನ್ಧ್ಯಾಯತಃ ಪ್ರಭೋಃ

ನಂತರ ಅವರು ಸತ್ವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. ಪಿತೃಗಳಂತೆ ಪುತ್ರರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರಭು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪಿತರೋ ಹ್ಯುಪಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ಣೋರ್ ಅನ್ತರೇ ಽಭವನ್ ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ಪಿತರೋ ದೇವಾಃ ಪಿತೃತ್ವಂ ತೇನ ತೇಷು ತತ್

ಪಿತೃಗಳು ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳ ನಡುವೆ, ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಪಿತೃತ್ವವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಯಯಾ ಸೃಷ್ಟಾಸ್ತು ಪಿತರಸ್ ತನುಂ ತಾಂ ಸ ವ್ಯಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಸದ್ಯಃ ಸಂಧ್ಯಾ ವ್ಯಜಾಯತ

ಆ ದೇಹದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಆ ತ್ಯಜಿಸಿದ ದೇಹ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಧ್ಯೆಯಾಗಿತು.

ಯಸ್ಮಾದಹರ್ದೇವತಾನಾಂ ರಾತ್ರಿರ್ಯಾ ಸಾಸುರೀ ಸ್ಮೃತಾ ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ತು ಪೈತ್ರೀ ಯಾ ತನುಃ ಸಾ ತು ಗರೀಯಸೀ

ಹಗಲು ದೇವತೆಗಳದು, ರಾತ್ರಿ ಅಸುರರದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಿತೃಗಳ ದೇಹ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಋಷಯೋ ಮಾನವಾಸ್ ತಥಾ ಉಪಾಸನ್ತೇ ಮುದಾಯುಕ್ತಾ ರಾತ್ರ್ಯಹ್ಣೋರ್ ಮಧ್ಯಮಾಂ ತನುಮ್

ಆದುದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಸೂರರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಮಧ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತತೋ ಹ್ಯನ್ಯಾಂ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತನುಂ ವೈ ಸಮಗೃಹ್ಣತ ರಜೋಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾಯಾಂ ತು ಮನಸಾ ಸೋ ಽಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ

ಅದಾದಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ರಜಃಪ್ರಿಯಾಂಸ್ತತಃ ಸೋ ಽಥ ಮಾನಸಾನಸೃಜತ್ಸುತಾನ್ ಮನಸ್ವಿನಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಾನವಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ರಾಜಸ್ಸನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರರು ಮಾನವರಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಪಿ ಸ್ವಾಂ ತನುಂ ತಾಮ್ ಅಪೋಹತ ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸದ್ಯಸ್ತ್ವಜಾಯತ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಆ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿತು.