ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪಞ್ಚೈತೇ ವೈಕೃತಾಃ ಸರ್ಗಾಃ ಪ್ರಾಕೃತಾಸ್ತು ತ್ರಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ಪ್ರಾಕೃತೋ ವೈಕೃತಶ್ಚೈವ ಕೌಮಾರೋ ನವಮಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಈ ಐದು ವೈಕೃತ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು; ಮೂರು ಪ್ರಾಕೃತ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರಾಕೃತ, ವೈಕೃತ ಮತ್ತು ಕೌಮಾರ ಸೃಷ್ಟಿ ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಾಃ ಸರ್ಗಾಃ ಪ್ರಾಕೃತಾಸ್ತು ತ್ರಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ ಷಟ್ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ತೇ

ಮೂರು ಪ್ರಾಕೃತ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದವುಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆರು ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಬುದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿವೆ.

ವಿಸ್ತರಾನುಗ್ರಹಃ ಸರ್ಗಃ ಕೀರ್ತ್ಯಮಾನೋ ನಿಬೋಧತ ಚತುರ್ಧಾವಸ್ಥಿತಃ ಸೋ ಽಥ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಈಗ ಅನುಗ್ರಹದ ವಿಶಾಲವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೇಳು; ಅದು ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇದೆ.

ಇತ್ಯೇತೇ ಪ್ರಾಕೃತಾಶ್ಚೈವ ವೈಕೃತಾಶ್ ಚ ನವ ಸ್ಮೃತಾಃ ಪರಸ್ಪರಾನುರಕ್ತಾಶ್ ಚ ಕಾರಣೈಶ್ ಚ ಬುಧೈಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಈ ರೀತಿ ಒಂಬತ್ತು ಪ್ರಾಕೃತ ಮತ್ತು ವೈಕೃತ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಕಾರಣಗಳೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಗ್ರೇ ಸಸರ್ಜ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಾನಸಾನಾತ್ಮನಃ ಸಮಾನ್ ಋಭುಃ ಸನತ್ಕುಮಾರಶ್ ಚ ದ್ವಾವೇತಾವೂರ್ಧ್ವರೇತಸೌ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮಾನರಾದ ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ವೀರ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು.

ಪೂರ್ವೋತ್ಪನ್ನೌ ಪುರಾ ತೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜೌ ವ್ಯತೀತೇ ತ್ವಷ್ಟಮೇ ಕಲ್ಪೇ ಪುರಾಣೌ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣೌ

ಅವರು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಹತ್ತನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ತೌ ವಾರಾಹೇ ತು ಭೂರ್ಲೋಕೇ ತೇಜಃ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಧಿಷ್ಠಿತೌ ತಾವುಭೌ ಮೋಕ್ಷಕರ್ಮಾಣಾವ್ ಆರೋಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಿ

ವಾರಾಹ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯ್ದು, ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು; ಇಬ್ಬರೂ ಮೋಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು, ಆತ್ಮವನ್ನು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು.

ಪ್ರಜಾಂ ಧರ್ಮಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಸ್ಥಿತೌ ಯಥೋತ್ಪನ್ನಸ್ತಥೈವೇಹ ಕುಮಾರಃ ಸ ಇಹೋಚ್ಯತೇ

ಸಂತಾನ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು; ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕುಮಾರನು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸನತ್ಕುಮಾರೇತಿ ನಾಮಾಸ್ಯೇಹ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ಸನನ್ದಂ ಸನಕಂ ಚೈವ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಚ ಸನಾತನಮ್

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸನತ್ಕುಮಾರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಸನಂದ, ಸನಕ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸನಾತನ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ.

ವಿಜ್ಞಾನೇನ ನಿವೃತ್ತಾಸ್ತೇ ವ್ಯವರ್ತನ್ತ ಮಹೌಜಸಃ ಸಂಬುದ್ಧಾಶ್ಚೈವ ನಾನಾತ್ವೇ ಅಪ್ರವೃತ್ತಾಶ್ ಚ ಯೋಗಿನಃ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು; ಜಾಗೃತರಾದವರು ವಿಭಿನ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಯೋಗಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಅಸೃಷ್ಟ್ವೈವ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಪ್ರತಿಸರ್ಗಂ ಗತಾಃ ಪುನಃ ತತಸ್ತೇಷು ವ್ಯತೀತೇಷು ತತೋ ಽನ್ಯಾನ್ ಸಾಧಕಾನ್ ಸುತಾನ್

ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅವರೆಲ್ಲರು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಾಧಕ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮಾನಸಾನಸೃಜದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುನಃ ಸ್ಥಾನಾಭಿಮಾನಿನಃ ಆ ಭೂತಸಮ್ಪ್ಲವಾವಸ್ಥಾ ಯೈರಿಯಂ ವಿಧೃತಾ ಮಹೀ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಹತ್ವವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವರಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಭೂತಗಳ ಲಯದವರೆಗೆ ಧರಿಸಲಾಯಿತು.

ಆಪೋ ಽಗ್ನಿಂ ಪೃಥಿವೀಂ ವಾಯುಮ್ ಅನ್ತರಿಕ್ಷಂ ದಿವಂ ತಥಾ ಸಮುದ್ರಾಂಶ್ ಚ ನದೀಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಶೈಲವನಸ್ಪತೀನ್

ಅವನು ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ದಿವಿ, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಮರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಓಷಧೀನಾಂ ತಥಾತ್ಮಾನೋ ವಲ್ಲೀನಾಂ ವೃಕ್ಷವೀರುಧಾಮ್ ಲತಾಃ ಕಾಷ್ಠಾಃ ಕಲಾಶ್ಚೈವ ಮುಹೂರ್ತಾಃ ಸಂಧಿರಾತ್ರ್ಯಹಾನ್

ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲಾ, ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಗಳು, ಬಳ್ಳಿಗಳು, ಮರಗಳು, ಕುಡಿಯುವ ಗಿಡಗಳು, ಲತೆಗಳು, ಮರದ ತುಂಡುಗಳು, ಕಾಲದ ಪರಿಮಾಣಗಳು, ಕ್ಷಣಗಳು, ಸಂಧ್ಯೆಗಳು, ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲುಗಳನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅರ್ಧಮಾಸಾಂಶ್ ಚ ಮಾಸಾಂಶ್ ಚ ಅಯನಾಬ್ದಯುಗಾನಿ ಚ ಸ್ಥಾನಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ಥಾನಾಖ್ಯಾಶ್ಚೈವ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಅರ್ಧಮಾಸಗಳು, ಮಾಸಗಳು, ಆಯನಗಳು, ವರ್ಷಗಳು, ಯುಗಗಳನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಾನಗಳ ಪಾಲಕರು, ಸ್ಥಾನಗಳ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ದೇವಾನೃಷೀಂಶ್ ಚ ಮಹತೋ ಗದತಸ್ತಾನ್ ನಿಬೋಧತ ಮರೀಚಿಭೃಗ್ವಙ್ಗಿರಸಂ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಪುಲಹಂ ಕ್ರತುಮ್

ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ: ಮರೀಚಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಮತ್ತು ಕ್ರತು.

ದಕ್ಷಮತ್ರಿಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ಸೋ ಽಸೃಜನ್ಮಾನಸಾನ್ ನವ ನವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ ಇತ್ಯೇತೇ ಪುರಾಣೇ ನಿಶ್ಚಯಂ ಗತಾಃ

ದಕ್ಷ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ—ಈ ಒಂಬತ್ತು ಜನರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಇವರು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾದ ಪುರಾತನ ಬ್ರಹ್ಮರು.

ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಾನಾಂ ವೈ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ಪೂರ್ವವತ್ಪದ್ಮಸಂಭವಃ

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಗಳಾದ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತತೋ ಽಸೃಜಚ್ಚ ಸಂಕಲ್ಪಂ ಧರ್ಮಂ ಚೈವ ಸುಖಾವಹಮ್ ಸೋ ಽಸೃಜದ್ ವ್ಯವಸಾಯಾತ್ತು ಧರ್ಮಂ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ನಂತರ ಅವನು ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ತರುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಸಂಕಲ್ಪಂ ಚೈವ ಸಂಕಲ್ಪಾತ್ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ ಮಾನಸಶ್ ಚ ರುಚಿರ್ನಾಮ ವಿಜಜ್ಞೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಭೋಃ

ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೇ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ರುಚಿ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಪ್ರಾಣಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಸೃಜದ್ದಕ್ಷಂ ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ಮರೀಚಿನಮ್ ಭೃಗುಸ್ತು ಹೃದಯಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಋಷಿಃ ಸಲಿಲಜನ್ಮನಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ದಕ್ಷನನ್ನು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮರೀಚಿಯನ್ನು, ಹೃದಯದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಋಷಿಯಿಂದ ಭೃಗುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಶಿರಸೋ ಽಙ್ಗಿರಸಶ್ಚೈವ ಶ್ರೋತ್ರಾದತ್ರಿಂ ತಥಾಸೃಜತ್ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಚ ತಥೋದಾನಾದ್ ವ್ಯಾನಾಚ್ಚ ಪುಲಹಂ ಪುನಃ

ತಲೆಯಿಂದ ಅಂಗಿರಸನ್ನು, ಕಿವಿಯಿಂದ ಅತ್ರಿಯನ್ನು, ಉಸಿರಿನ ಹೊರಹೋಗುವ ಭಾಗದಿಂದ ಪುಲಸ್ತ್ಯನನ್ನು, ವ್ಯಾನದಿಂದ ಪುಲಹನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಮಾನಜೋ ವಸಿಷ್ಠಶ್ ಚ ಅಪಾನಾನ್ನಿರ್ಮಮೇ ಕ್ರತುಮ್ ಇತ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುತ್ರಾ ದಿವ್ಯಾ ಏಕಾದಶಾ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಸಮಾನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅಪಾನದಿಂದ ಕ್ರತು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹನ್ನೊಂದು ದೈವಪುತ್ರರು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಧರ್ಮಾದಯಃ ಪ್ರಥಮಜಾಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ ಭೃಗ್ವಾದಯಸ್ತು ತೇ ಸೃಷ್ಟಾ ನವೈತೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಧರ್ಮಾದಿಗಳು ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು; ಭೃಗು ಮತ್ತು ಇತರ ಒಂಬತ್ತು ಜನರು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ಗೃಹಮೇಧಿನಃ ಪುರಾಣಾಸ್ ತೇ ಧರ್ಮಸ್ ತೈಃ ಸಮ್ಪ್ರವರ್ತಿತಃ ತೇಷಾಂ ದ್ವಾದಶ ತೇ ವಂಶಾ ದಿವ್ಯಾ ದೇವಗುಣಾನ್ವಿತಾಃ

ಆ ಪುರಾತನ ಗೃಹಸ್ಥರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವಂಶಗಳು ದೇವಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೈವಿಕ ವಂಶಗಳಾಗಿವೆ.

ಕ್ರಿಯಾವನ್ತಃ ಪ್ರಜಾವನ್ತೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿರ್ ಅಲಂಕೃತಾಃ ಋಭುಃ ಸನತ್ಕುಮಾರಶ್ ಚ ದ್ವಾವೇತಾವೂರ್ಧ್ವರೇತಸೌ

ಅವರು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರು, ಸಂತಾನಸಂಪನ್ನರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು; ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರ—ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸು.

ಪೂರ್ವೋತ್ಪನ್ನೌ ಪರಂ ತೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜೌ ವ್ಯತೀತೇ ತ್ವಷ್ಟಮೇ ಕಲ್ಪೇ ಪುರಾಣೌ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಣೌ

ಅವರು ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹಿರಿಯರು; ಎಂಟನೇ ಕಳೆದ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪುರಾತನರು, ಲೋಕಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ವಿರಾಜೇತಾಮುಭೌ ಲೋಕೇ ತೇಜಃ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಧಿಷ್ಠಿತೌ ತಾವುಭೌ ಯೋಗಕರ್ಮಾಣಾವ್ ಆರೋಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮ್ ಆತ್ಮನಿ

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತರು. ಯೋಗದ ಸಾಧನೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ತಾವು ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಜಾಂ ಧರ್ಮಂ ಚ ಕಾಮಂ ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಸ್ಥಿತೌ ಯಥೋತ್ಪನ್ನಃ ಸ ಏವೇಹ ಕುಮಾರಃ ಸ ಇಹೋಚ್ಯತೇ

ಸಂತಾನ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೈರಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು. ಅವರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಕಾರ ಇಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕುಮಾರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.