ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಶರ್ವಶ್ಚಾಣ್ಡಕಪಾಲಸ್ಥೋ ಭವಶ್ಚಾಂಭಸಿ ಸುವ್ರತಾಃ ರುದ್ರೋ ಽಗ್ನಿಮಧ್ಯೇ ಭಗವಾನ್ ಉಗ್ರೋ ವಾಯೌ ಪುನಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಶರ್ವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕವಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ, ಭವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ರುದ್ರನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಉಗ್ರನು ಮತ್ತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಭೀಮಶ್ಚಾವನಿಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಹ್ಯ್ ಅಹಙ್ಕಾರೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಬುದ್ಧೌ ಚ ಭಗವಾನೀಶಃ ಸರ್ವತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಭೀಮನು ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಈಶನಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ ಇದ್ದಾನೆ.

ಏತೈರಾವರಣೈರಣ್ಡಂ ಸಪ್ತಭಿಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ ವೃತಮ್ ಏತಾ ಆವೃತ್ಯ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಮ್ ಅಷ್ಟೌ ಪ್ರಕೃತಯಃ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಈ ಏಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆವರಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಂಟು ಪ್ರಕೃತಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ.

ಪ್ರಸರ್ಗಕಾಲೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತು ಗ್ರಸನ್ತ್ಯೇತಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಏವಂ ಪರಸ್ಪರೋತ್ಪನ್ನಾ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವು ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ.

ಆಧಾರಾಧೇಯಭಾವೇನ ವಿಕಾರಾಸ್ತೇ ವಿಕಾರಿಷು ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪರೋ ಽವ್ಯಕ್ತಾದ್ ಅಣ್ಡಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಸಂಭವಮ್

ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಆಧೇಯ ಭಾವದಿಂದ, ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಪರಿವರ್ತಿತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿವೆ; ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಅಣ್ಡಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಸ ಏವೇಶಃ ಪುರುಷೋ ಽರ್ಕಸಮಪ್ರಭಃ ತಸ್ಮಿನ್ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಕರಣಂ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ತು

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಆ ಭಗವಂತನೇ ಪುರುಷನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.

ಸ ವೈ ಶರೀರೀ ಪ್ರಥಮಃ ಸ ವೈ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ವಾಮಾಙ್ಗಜೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಃ

ಅವನೇ ಮೊದಲ ದೇಹಧಾರಿ, ಪುರುಷನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು; ಅವನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜಿತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಹ್ಯಭೂದ್ದೇವ ಇಚ್ಛಯಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗಭವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ಜಗದ್ಗುರುಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು; ಅವನ ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರು, ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನಣ್ಡೇ ಇಮೇ ಲೋಕಾ ಅನ್ತರ್ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಸನಕ್ಷತ್ರೌ ಸಗ್ರಹೌ ಸಹ ವಾಯುನಾ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗೆ ಈ ಲೋಕಗಳು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು, ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ಗಾಳಿಯೂ ಸೇರಿವೆ.

ಲೋಕಾಲೋಕದ್ವಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ ಅಣ್ಡೇ ಹ್ಯಸ್ಮಿನ್ಸಮರ್ಪಿತಮ್ ಯತ್ತು ಸೃಷ್ಟೌ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾತಂ ಮಯಾ ಕಾಲಾನ್ತರಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಲೋಕ ಮತ್ತು ಅಲೋಕ ಎರಡೂ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಸೇರಿವೆ; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇದೆ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಏತತ್ಕಾಲಾನ್ತರಂ ಜ್ಞೇಯಮ್ ಅಹರ್ವೈ ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್ ರಾತ್ರಿಶ್ಚೈತಾವತೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಹಗಲಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಪರಮೇಶ್ವರನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಇದೇ ಪ್ರಮಾಣದದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಹಸ್ತಸ್ಯ ತು ಯಾ ಸೃಷ್ಟಿಃ ರಾತ್ರಿಶ್ ಚ ಪ್ರಲಯಃ ಸ್ಮೃತಃ ನಾಹಸ್ತು ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ನ ರಾತ್ರಿರಿತಿ ಧಾರಯೇತ್

ಕೈಗಳಿಲ್ಲದವನ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ, ರಾತ್ರಿ ಎಂದರೆ ಲಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೈಗಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಲಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಉಪಚಾರಸ್ತು ಕ್ರಿಯತೇ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾಶ್ ಚ ಮಹಾಭೂತಾನಿ ಪಞ್ಚ ಚ

ಈ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಮಹಾಭೂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರೂಪಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ಬುದ್ಧಿಶ್ ಚ ಸಹ ದೈವತೈಃ ಅಹಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು, ಬುದ್ಧಿಯೂ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ, ಕೈಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.

ಅಹರನ್ತೇ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ರಾತ್ರ್ಯನ್ತೇ ವಿಶ್ವಸಂಭವಃ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತೇ ವ್ಯಕ್ತೇ ವಿಕಾರೇ ಪ್ರತಿಸಂಹೃತೇ

ರಾತ್ರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರಪಂಚ ಉಂಟಾಗುವಾಗ ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ; ವ್ಯಕ್ತರೂಪವೂ ಅದರ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಸಾಧರ್ಮ್ಯೇಣಾವತಿಷ್ಠೇತೇ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವುಭೌ ತಮಃಸತ್ತ್ವರಜೋಪೇತೌ ಸಮತ್ವೇನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ

ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ, ಅಂಧಕಾರ, ಸತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು ಹೊಂದಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಪೃಕ್ತಾವಭೂತಾಂ ತಾವ್ ಓತಪ್ರೋತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಗುಣಸಾಮ್ಯೇ ಲಯೋ ಜ್ಞೇಯೋ ವೈಷಮ್ಯೇ ಸೃಷ್ಟಿರುಚ್ಯತೇ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆತು, ಗುಣಗಳು ಸಮನಾದಾಗ ಲಯವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಿಲೇ ಯಥಾ ಭವೇತ್ತೈಲಂ ಘೃತಂ ಪಯಸಿ ವಾ ಸ್ಥಿತಮ್ ತಥಾ ತಮಸಿ ಸತ್ತ್ವೇ ಚ ರಜಸ್ಯನುಸೃತಂ ಜಗತ್

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಇದ್ದಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ತಮಸ್ಸು, ಸತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಪಾಸ್ಯ ರಜನೀಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾಂ ಪರಾಂ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ತಥಾ ಅರ್ಹಮುಖೇ ಪ್ರವೃತ್ತಶ್ ಚ ಪರಃ ಪ್ರಕೃತಿಸಂಭವಃ

ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅರ್ಹನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಟು, ಪರಮಾತ್ಮನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಕ್ಷೋಭಯಾಮಾಸ ಯೋಗೇನ ಪರೇಣ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪ್ರಧಾನಂ ಪುರುಷಂ ಚೈವ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಪರಮ ಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷರನ್ನು ಚಲಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮಹೇಶ್ವರನಾದನು.

ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ತ್ರಯೋ ದೇವಾ ಜಜ್ಞಿರೇ ಜಗದೀಶ್ವರಾತ್ ಶಾಶ್ವತಾಃ ಪರಮಾ ಗುಹ್ಯಃ ಸರ್ವಾತ್ಮಾನಃ ಶರೀರಿಣಃ

ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಿಂದ, ಮೂರು ದೇವತೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವರು ಶಾಶ್ವತರು, ಪರಮರು, ಗುಪ್ತರೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವವರು.

ಏತ ಏವ ತ್ರಯೋ ದೇವಾ ಏತ ಏವ ತ್ರಯೋ ಗುಣಾಃ ಏತ ಏವ ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾ ಏತ ಏವ ತ್ರಯೋ ಽಗ್ನಯಃ

ಈ ಮೂರು ದೇವತೆಗಳು ಮೂರು ಗುಣಗಳೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳೇ, ಮತ್ತು ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರಾಶ್ರಿತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಪರಸ್ಪರಮನುವ್ರತಾಃ ಪರಸ್ಪರೇಣ ವರ್ತನ್ತೇ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ, ಪರಸ್ಪರ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತವೆ, ಒಬ್ಬರೊಡನೆ ಒಬ್ಬರು ನಡೆದುಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಅನ್ಯೋನ್ಯಮಿಥುನಾ ಹ್ಯೇತೇ ಅನ್ಯೋನ್ಯಮುಪಜೀವಿನಃ ಕ್ಷಣಂ ವಿಯೋಗೋ ನ ಹ್ಯೇಷಾಂ ನ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಜೋಡಿಯಾಗಿವೆ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಎಂದಿಗೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಈಶ್ವರಸ್ತು ಪರೋ ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುಶ್ ಚ ಮಹತಃ ಪರಃ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ರಜಸಾ ಯುಕ್ತಃ ಸರ್ಗಾದೌ ಹಿ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೇವತೆ, ವಿಷ್ಣು ಮಹತ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿನವನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪರಃ ಸ ಪುರುಷೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸಾ ಪರಾ ಸ್ಮೃತಾ

ಆ ಪರಮಾತ್ಮನು ಪುರುಷ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪ್ರಕೃತಿ ಕೂಡ ಪರಮ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಧಿಷ್ಠಿತಾ ಸಾ ಹಿ ಮಹೇಶ್ವರೇಣ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಚೋದ್ಯಮನೇ ಸಮನ್ತಾತ್ ಅನುಪ್ರವೃತ್ತಸ್ತು ಮಹಾಂಸ್ತದೇನಾಂ ಚಿರಸ್ಥಿರತ್ವಾದ್ ವಿಷಯಂ ಶ್ರಿಯಃ ಸ್ವಯಮ್

ಅವಳು ಮಹೇಶ್ವರನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದಾಗ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಮಹಾನ್ ಅವಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಅವಳು ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಪ್ರಧಾನಗುಣವೈಷಮ್ಯಾತ್ ಸರ್ಗಕಾಲಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಈಶ್ವರಾಧಿಷ್ಠಿತಾತ್ಪೂರ್ವಂ ತಸ್ಮಾತ್ಸದಸದಾತ್ಮಕಾತ್

ಪ್ರಧಾನದ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಈಶ್ವರನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅದು ಸತ್ತೂ ಅಸತ್ತೂ ಇರುವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಸಂಸಿದ್ಧಃ ಕಾರ್ಯಕರಣೇ ರುದ್ರಶ್ಚಾಗ್ರೇ ಹ್ಯವರ್ತತ ತೇಜಸಾಪ್ರತಿಮೋ ಧೀಮಾನ್ ಅವ್ಯಕ್ತಃ ಸಮ್ಪ್ರಕಾಶಕಃ

ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಫಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ರುದ್ರನು ಮೊದಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ಅವನು ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಿಲ್ಲದವನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಅವ್ಯಕ್ತರೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.