ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚಗುಣಾ ಭೂಮಿಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಭೂತೇಷು ಶಸ್ಯತೇ ಶಾನ್ತಾ ಘೋರಾಶ್ ಚ ಮೂಢಾಶ್ ಚ ವಿಶೇಷಾಸ್ತೇನ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಆದರಿಂದ ಭೂಮಿ ಐದು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲವಾದದು. ಶಾಂತ, ಉಗ್ರ ಮತ್ತು ಮೂಢ ಸ್ವಭಾವಗಳ ವಿಭೇದಗಳು ಹೀಗೆ ನೆನಪಾಗಿವೆ.

ಪರಸ್ಪರಾನುಪ್ರವೇಶಾದ್ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಭೂಮೇರನ್ತಸ್ತ್ವಿದಂ ಸರ್ವಂ ಲೋಕಾಲೋಕಾಚಲಾವೃತಮ್

ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಅವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ; ಲೋಕಗಳು, ಅಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷಾಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಗ್ರಾಹ್ಯಾ ನಿಯತತ್ವಾಚ್ಚ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ ಗುಣಂ ಪೂರ್ವಸ್ಯ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತ್ಯುತ್ತರೋತ್ತರಾಃ

ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗ್ರಹಣೀಯವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಹಿಂದಿನದ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ತೇಷಾಂ ಯಾವಚ್ಚ ತದ್ ಯಚ್ಚ ಯಚ್ಚ ತಾವದ್ಗುಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ಉಪಲಭ್ಯಾಪ್ಸು ವೈ ಗನ್ಧಂ ಕೇಚಿದ್ ಬ್ರೂಯುರ್ ಅಪಾಂ ಗುಣಮ್

ಯಾವಾಗ ಆ ಗುಣಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವುಗಳ ಗುಣವೆಂದು ಎನಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ, ಕೆಲವರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ನೀರಿನ ಗುಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಮೇವ ತಂ ವಿದ್ಯಾದ್ ಅಪಾಂ ವಾಯೋಶ್ ಚ ಸಂಶ್ರಯಾತ್ ಏತೇ ಸಪ್ತ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯ್ ಅನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಯ ಸಮಾಶ್ರಯಾತ್

ಆ ಸುಗಂಧವು ನಿಜವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು, ನೀರು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದು ಅವುಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ. ಈ ಏಳು ಮಹಾ ಭೂತಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಒಂದರ ಗುಣ ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಪುರುಷಾಧಿಷ್ಠಿತತ್ವಾಚ್ಚ ಅವ್ಯಕ್ತಾನುಗ್ರಹೇಣ ಚ ಮಹಾದಯೋ ವಿಶೇಷಾನ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅಣ್ಡಮುತ್ಪಾದಯನ್ತಿ ತೇ

ಪುರುಷನು ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಈ ಮಹಾಭೂತಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಏಕಕಾಲಸಮುತ್ಪನ್ನಂ ಜಲಬುದ್ಬುದವಚ್ಚ ತತ್ ವಿಶೇಷೇಭ್ಯೋ ಽಣ್ಡಮ್ ಅಭವನ್ ಮಹತ್ ತದ್ ಉದಕೇಶಯಮ್

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು; ಅದು ವಿಭಿನ್ನ ಭೂತಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ, ದೊಡ್ಡದು, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಿದೆ.

ಅದ್ಭಿರ್ ದಶಗುಣಾಭಿಸ್ತು ಬಾಹ್ಯತೋ ಽಣ್ಡಂ ಸಮಾವೃತಮ್ ಆಪೋ ದಶಗುಣೇನೈತಾಸ್ ತೇಜಸಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಾಃ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಆವರಿಸಿದೆ; ಆ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಗ್ನಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ.

ತೇಜೋ ದಶಗುಣೇನೈವ ವಾಯುನಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಮ್ ವಾಯುರ್ದಶಗುಣೇನೈವ ಬಾಹ್ಯತೋ ನಭಸಾ ವೃತಃ

ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಗಾಳಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ; ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಆಕಾಶ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ.

ಆಕಾಶೇನಾವೃತೋ ವಾಯುಃ ಖಂ ತು ಭೂತಾದಿನಾವೃತಮ್ ಭೂತಾದಿರ್ಮಹತಾ ಚಾಪಿ ಅವ್ಯಕ್ತೇನಾವೃತೋ ಮಹಾನ್

ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಕಾಶ ಆವರಿಸಿದೆ; ಆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಭೂತಾದಿ ಆವರಿಸಿದೆ; ಭೂತಾದಿಯನ್ನು ಮಹತ್ತತ್ವ ಆವರಿಸಿದೆ; ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತ ಆವರಿಸಿದೆ.

ಶರ್ವಶ್ಚಾಣ್ಡಕಪಾಲಸ್ಥೋ ಭವಶ್ಚಾಂಭಸಿ ಸುವ್ರತಾಃ ರುದ್ರೋ ಽಗ್ನಿಮಧ್ಯೇ ಭಗವಾನ್ ಉಗ್ರೋ ವಾಯೌ ಪುನಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಶರ್ವನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕವಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ, ಭವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ರುದ್ರನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಉಗ್ರನು ಮತ್ತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಭೀಮಶ್ಚಾವನಿಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಹ್ಯ್ ಅಹಙ್ಕಾರೇ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಬುದ್ಧೌ ಚ ಭಗವಾನೀಶಃ ಸರ್ವತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಭೀಮನು ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಈಶನಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ ಇದ್ದಾನೆ.

ಏತೈರಾವರಣೈರಣ್ಡಂ ಸಪ್ತಭಿಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ ವೃತಮ್ ಏತಾ ಆವೃತ್ಯ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಮ್ ಅಷ್ಟೌ ಪ್ರಕೃತಯಃ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಈ ಏಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆವರಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇವು ಪರಸ್ಪರ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಂಟು ಪ್ರಕೃತಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ.

ಪ್ರಸರ್ಗಕಾಲೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತು ಗ್ರಸನ್ತ್ಯೇತಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಏವಂ ಪರಸ್ಪರೋತ್ಪನ್ನಾ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವು ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ.

ಆಧಾರಾಧೇಯಭಾವೇನ ವಿಕಾರಾಸ್ತೇ ವಿಕಾರಿಷು ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪರೋ ಽವ್ಯಕ್ತಾದ್ ಅಣ್ಡಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಸಂಭವಮ್

ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಆಧೇಯ ಭಾವದಿಂದ, ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಪರಿವರ್ತಿತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿವೆ; ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಅಣ್ಡಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಸ ಏವೇಶಃ ಪುರುಷೋ ಽರ್ಕಸಮಪ್ರಭಃ ತಸ್ಮಿನ್ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಕರಣಂ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ತು

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಆ ಭಗವಂತನೇ ಪುರುಷನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನಲ್ಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.

ಸ ವೈ ಶರೀರೀ ಪ್ರಥಮಃ ಸ ವೈ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ವಾಮಾಙ್ಗಜೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಃ

ಅವನೇ ಮೊದಲ ದೇಹಧಾರಿ, ಪುರುಷನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು; ಅವನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜಿತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಹ್ಯಭೂದ್ದೇವ ಇಚ್ಛಯಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗಭವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ಜಗದ್ಗುರುಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು; ಅವನ ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರು, ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನಣ್ಡೇ ಇಮೇ ಲೋಕಾ ಅನ್ತರ್ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್ ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಸನಕ್ಷತ್ರೌ ಸಗ್ರಹೌ ಸಹ ವಾಯುನಾ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗೆ ಈ ಲೋಕಗಳು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು, ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ಗಾಳಿಯೂ ಸೇರಿವೆ.

ಲೋಕಾಲೋಕದ್ವಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ ಅಣ್ಡೇ ಹ್ಯಸ್ಮಿನ್ಸಮರ್ಪಿತಮ್ ಯತ್ತು ಸೃಷ್ಟೌ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾತಂ ಮಯಾ ಕಾಲಾನ್ತರಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಲೋಕ ಮತ್ತು ಅಲೋಕ ಎರಡೂ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ಸೇರಿವೆ; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇದೆ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಏತತ್ಕಾಲಾನ್ತರಂ ಜ್ಞೇಯಮ್ ಅಹರ್ವೈ ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್ ರಾತ್ರಿಶ್ಚೈತಾವತೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಹಗಲಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಪರಮೇಶ್ವರನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಇದೇ ಪ್ರಮಾಣದದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಹಸ್ತಸ್ಯ ತು ಯಾ ಸೃಷ್ಟಿಃ ರಾತ್ರಿಶ್ ಚ ಪ್ರಲಯಃ ಸ್ಮೃತಃ ನಾಹಸ್ತು ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ನ ರಾತ್ರಿರಿತಿ ಧಾರಯೇತ್

ಕೈಗಳಿಲ್ಲದವನ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ, ರಾತ್ರಿ ಎಂದರೆ ಲಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕೈಗಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಲಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಉಪಚಾರಸ್ತು ಕ್ರಿಯತೇ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾಶ್ ಚ ಮಹಾಭೂತಾನಿ ಪಞ್ಚ ಚ

ಈ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಮಹಾಭೂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರೂಪಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ಬುದ್ಧಿಶ್ ಚ ಸಹ ದೈವತೈಃ ಅಹಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು, ಬುದ್ಧಿಯೂ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ, ಕೈಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.

ಅಹರನ್ತೇ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ರಾತ್ರ್ಯನ್ತೇ ವಿಶ್ವಸಂಭವಃ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತೇ ವ್ಯಕ್ತೇ ವಿಕಾರೇ ಪ್ರತಿಸಂಹೃತೇ

ರಾತ್ರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರಪಂಚ ಉಂಟಾಗುವಾಗ ಅವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ; ವ್ಯಕ್ತರೂಪವೂ ಅದರ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಸಾಧರ್ಮ್ಯೇಣಾವತಿಷ್ಠೇತೇ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವುಭೌ ತಮಃಸತ್ತ್ವರಜೋಪೇತೌ ಸಮತ್ವೇನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ

ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ, ಅಂಧಕಾರ, ಸತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು ಹೊಂದಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನುಪೃಕ್ತಾವಭೂತಾಂ ತಾವ್ ಓತಪ್ರೋತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಗುಣಸಾಮ್ಯೇ ಲಯೋ ಜ್ಞೇಯೋ ವೈಷಮ್ಯೇ ಸೃಷ್ಟಿರುಚ್ಯತೇ

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆತು, ಗುಣಗಳು ಸಮನಾದಾಗ ಲಯವಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ತಿಲೇ ಯಥಾ ಭವೇತ್ತೈಲಂ ಘೃತಂ ಪಯಸಿ ವಾ ಸ್ಥಿತಮ್ ತಥಾ ತಮಸಿ ಸತ್ತ್ವೇ ಚ ರಜಸ್ಯನುಸೃತಂ ಜಗತ್

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಇದ್ದಂತೆ, ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ತಮಸ್ಸು, ಸತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

ಉಪಾಸ್ಯ ರಜನೀಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾಂ ಪರಾಂ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ತಥಾ ಅರ್ಹಮುಖೇ ಪ್ರವೃತ್ತಶ್ ಚ ಪರಃ ಪ್ರಕೃತಿಸಂಭವಃ

ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅರ್ಹನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಟು, ಪರಮಾತ್ಮನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.