ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪರ್ಯಾಯವಾಚಕೈಃ ಶಬ್ದೈಸ್ ತತ್ತ್ವಮ್ ಆದ್ಯಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಂ ತತ್ತ್ವಭಾವಜ್ಞೈರ್ ದೇವಸದ್ಭಾವಚೇತಕೈಃ

ವಿವಿಧ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದಗಳಿಂದ, ಪರಮ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು ಹಾಗೂ ದೇವಭಕ್ತರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಹಾನ್ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿಕುರುತೇ ಚೋದ್ಯಮಾನಃ ಸಿಸೃಕ್ಷಯಾ ಸಂಕಲ್ಪೋ ಽಧ್ಯವಸಾಯಶ್ ಚ ತಸ್ಯ ವೃತ್ತಿದ್ವಯಂ ಸ್ಮೃತಮ್

ಮಹತ್ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಎರಡು ಕಾರ್ಯಗಳು ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತ್ರಿಗುಣಾದ್ ರಜಸೋದ್ರಿಕ್ತಾದ್ ಅಹಙ್ಕಾರಸ್ತತೋ ಽಭವತ್ ಮಹತಾ ಚ ವೃತಃ ಸರ್ಗೋ ಭೂತಾದಿರ್ ಬಾಹ್ಯತಸ್ತು ಸಃ

ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ರಜೋಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಅಹಂಕಾರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮಹತ್‌ನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಸೃಷ್ಟಿ ಭೂತಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಹೊರಗಿನದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾದೇವ ತಮೋದ್ರಿಕ್ತಾದ್ ಅಹಙ್ಕಾರಾದಜಾಯತ ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಸರ್ಗಸ್ತು ಭೂತಾದಿಸ್ತಾಮಸಸ್ತು ಸಃ

ಅದೇ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ತಮೋಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಭೂತಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ತಮೋಗುಣದ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಭೂತಾದಿಸ್ತು ವಿಕುರ್ವಾಣಃ ಶಬ್ದಮಾತ್ರಂ ಸಸರ್ಜ ಹ ಆಕಾಶಂ ಸುಷಿರಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಉತ್ಪನ್ನಂ ಶಬ್ದಲಕ್ಷಣಮ್

ಭೂತತತ್ತ್ವವು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡು ಮೊದಲು ಶಬ್ದವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು; ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶವು, ಅದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಲಕ್ಷಣ ಶಬ್ದವಾಗಿದೆ.

ಆಕಾಶಂ ಶಬ್ದಮಾತ್ರಂ ತು ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರಂ ಸಮಾವೃಣೋತ್ ವಾಯುಶ್ಚಾಪಿ ವಿಕುರ್ವಾಣೋ ರೂಪಮಾತ್ರಂ ಸಸರ್ಜ ಹ

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರವಿದೆ. ವಾಯು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಾಗ, ಅದು ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು ಮತ್ತು ಶಬ್ದವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.

ಜ್ಯೋತಿರುತ್ಪದ್ಯತೇ ವಾಯೋಸ್ ತದ್ರೂಪಗುಣಮ್ ಉಚ್ಯತೇ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರಸ್ತು ವೈ ವಾಯೂ ರೂಪಮಾತ್ರಂ ಸಮಾವೃಣೋತ್

ವಾಯುವಿನಿಂದ ಬೆಳಕು ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದರ ಗುಣವೇ ರೂಪ. ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರವಿರುವ ವಾಯು, ರೂಪವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.

ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚಾಪಿ ವಿಕುರ್ವಾಣಂ ರಸಮಾತ್ರಂ ಸಸರ್ಜ ಹ ಸಮ್ಭವನ್ತಿ ತತೋ ಹ್ಯಾಪಸ್ ತಾ ವೈ ಸರ್ವರಸಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಬೆಳಕು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಾಗ, ಅದು ರುಚಿ ಮಾತ್ರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರುಚಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ನೀರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ರಸಮಾತ್ರಾಸ್ತು ತಾ ಹ್ಯಾಪೋ ರೂಪಮಾತ್ರೋ ಽಗ್ನಿರ್ ಆವೃಣೋತ್ ಆಪಶ್ಚಾಪಿ ವಿಕುರ್ವತ್ಯೋ ಗನ್ಧಮಾತ್ರಂ ಸಸರ್ಜಿರೇ

ರುಚಿ ಮಾತ್ರವಿರುವ ಆ ನೀರುಗಳನ್ನು ರೂಪ ಮಾತ್ರವಿರುವ ಅಗ್ನಿ ಆವರಿಸಿತು. ನೀರುಗಳು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಾಗ, ಅವು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು.

ಸಂಘಾತೋ ಜಾಯತೇ ತಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಯ ಗನ್ಧೋ ಗುಣೋ ಮತಃ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಸ್ಮಿಂಶ್ ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಂ ತೇನ ತನ್ಮಾತ್ರತಾ ಸ್ಮೃತಾ

ಅದರಿಂದ ಸಂಯೋಜನೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದರ ಗುಣವೇ ಸುಗಂಧ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭೂತದಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗುಣವಿದೆ, ಅದರಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವಿಶೇಷವಾಚಕತ್ವಾದ್ ಅವಿಶೇಷಾಸ್ ತತಸ್ ತು ತೇ ಪ್ರಶಾನ್ತಘೋರಮೂಢತ್ವಾದ್ ಅವಿಶೇಷಾಸ್ತತಃ ಪುನಃ

ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಅವಿಶೇಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಾಂತ, ಉಗ್ರ ಮತ್ತು ಮೂಢ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅವು ಮತ್ತೆ ಅವಿಶೇಷವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಸರ್ಗೋ ಽಯಂ ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ತು ಪರಸ್ಪರಮ್ ವೈಕಾರಿಕಾದಹಙ್ಕಾರಾತ್ ಸತ್ತ್ವೋದ್ರಿಕ್ತಾತ್ತು ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾತ್

ಈ ಭೂತಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧದಿಂದ, ಸತ್ವಗುಣ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ವೈಕಾರಿಕ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ವೈಕಾರಿಕಃ ಸ ಸರ್ಗಸ್ತು ಯುಗಪತ್ ಸಮ್ಪ್ರವರ್ತತೇ ಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಪಞ್ಚೈವ ಪಞ್ಚ ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

ಆ ವೈಕಾರಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಾಧಕಾನೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಸ್ಯುರ್ ದೇವಾ ವೈಕಾರಿಕಾ ದಶ ಏಕಾದಶಂ ಮನಸ್ತತ್ರ ಸ್ವಗುಣೇನೋಭಯಾತ್ಮಕಮ್

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಸಾಧನಗಳಾಗಿವೆ; ಹತ್ತು ವೈಕಾರಿಕ ದೇವತೆಗಳು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ. ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ಮನಸ್ಸು, ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗುಣದಿಂದ ಇಬ್ಬಗೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿದೆ.

ಶ್ರೋತ್ರಂ ತ್ವಕ್ ಚಕ್ಷುಷೀ ಜಿಹ್ವಾ ನಾಸಿಕಾ ಚೈವ ಪಞ್ಚಮೀ ಶಬ್ದಾದೀನಾಮವಾಪ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಬುದ್ಧಿಯುಕ್ತಾನಿ ತಾನಿ ವೈ

ಕಿವಿ, ಚರ್ಮ, ಕಣ್ಣು, ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೂಗು — ಈ ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಬುದ್ಧಿಯುತವಾಗಿವೆ.

ಪಾದೌ ಪಾಯುರುಪಸ್ಥಶ್ ಚ ಹಸ್ತೌ ವಾಗ್ದಶಮೀ ಭವೇತ್ ಗತಿರ್ವಿಸರ್ಗೋ ಹ್ಯಾನನ್ದಃ ಶಿಲ್ಪಂ ವಾಕ್ಯಂ ಚ ಕರ್ಮ ತತ್

ಕಾಲು, ಗುದ, ಲಿಂಗ, ಕೈ ಮತ್ತು ಮಾತು — ಈ ಐದು ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು. ಚಲನೆ, ವಿಸರ್ಜನೆ, ಆನಂದ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾತು — ಇವು ಅವುಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳು.

ಆಕಾಶಂ ಶಬ್ದಮಾತ್ರಂ ಚ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರಂ ಸಮಾವಿಶತ್ ದ್ವಿಗುಣಸ್ತು ತತೋ ವಾಯುಃ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಮಕೋ ಽಭವತ್

ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರವಿರುವ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶ ಆವರಿಸಿತು. ನಂತರ ವಾಯು ಎರಡು ಗುಣಗಳಾದ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಹೊಂದಿತು.

ರೂಪಂ ತಥೈವ ವಿಶತಃ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶಗುಣಾವುಭೌ ತ್ರಿಗುಣಸ್ತು ತತಸ್ತ್ವಗ್ನಿಃ ಸಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶರೂಪವಾನ್

ಹಾಗೆಯೇ ರೂಪವು ಸೇರಿದಾಗ, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶ ಎರಡೂ ಇದ್ದವು. ಆಗ ಅಗ್ನಿ ಮೂರು ಗುಣಗಳಾದ ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿತು.

ಸಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶರೂಪಂ ಚ ರಸಮಾತ್ರಂ ಸಮಾವಿಶತ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ಗುಣಾ ಆಪೋ ವಿಜ್ಞೇಯಾಸ್ತು ರಸಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ ಮತ್ತು ರುಚಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ನೀರುಗಳು ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವು ರುಚಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿವೆ.

ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶಂ ಚ ರೂಪಂ ಚ ರಸೋ ವೈ ಗನ್ಧಮಾವಿಶತ್ ಸಂಗತಾ ಗನ್ಧಮಾತ್ರೇಣ ಆವಿಶನ್ತೋ ಮಹೀಮಿಮಾಮ್

ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ ಮತ್ತು ರುಚಿಗೆ ಸುಗಂಧ ಮಾತ್ರ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಯಿತು. ಸುಗಂಧದ ಗುಣದೊಂದಿಗೆ ಅವು ಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು.

ತಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚಗುಣಾ ಭೂಮಿಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಭೂತೇಷು ಶಸ್ಯತೇ ಶಾನ್ತಾ ಘೋರಾಶ್ ಚ ಮೂಢಾಶ್ ಚ ವಿಶೇಷಾಸ್ತೇನ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಆದರಿಂದ ಭೂಮಿ ಐದು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲವಾದದು. ಶಾಂತ, ಉಗ್ರ ಮತ್ತು ಮೂಢ ಸ್ವಭಾವಗಳ ವಿಭೇದಗಳು ಹೀಗೆ ನೆನಪಾಗಿವೆ.

ಪರಸ್ಪರಾನುಪ್ರವೇಶಾದ್ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಭೂಮೇರನ್ತಸ್ತ್ವಿದಂ ಸರ್ವಂ ಲೋಕಾಲೋಕಾಚಲಾವೃತಮ್

ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಅವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ; ಲೋಕಗಳು, ಅಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷಾಶ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಗ್ರಾಹ್ಯಾ ನಿಯತತ್ವಾಚ್ಚ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ ಗುಣಂ ಪೂರ್ವಸ್ಯ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತ್ಯುತ್ತರೋತ್ತರಾಃ

ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗ್ರಹಣೀಯವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುಂದಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಹಿಂದಿನದ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ತೇಷಾಂ ಯಾವಚ್ಚ ತದ್ ಯಚ್ಚ ಯಚ್ಚ ತಾವದ್ಗುಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ಉಪಲಭ್ಯಾಪ್ಸು ವೈ ಗನ್ಧಂ ಕೇಚಿದ್ ಬ್ರೂಯುರ್ ಅಪಾಂ ಗುಣಮ್

ಯಾವಾಗ ಆ ಗುಣಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವುಗಳ ಗುಣವೆಂದು ಎನಿಸುವ ಎಲ್ಲವೂ, ಕೆಲವರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ನೀರಿನ ಗುಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಮೇವ ತಂ ವಿದ್ಯಾದ್ ಅಪಾಂ ವಾಯೋಶ್ ಚ ಸಂಶ್ರಯಾತ್ ಏತೇ ಸಪ್ತ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯ್ ಅನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಯ ಸಮಾಶ್ರಯಾತ್

ಆ ಸುಗಂಧವು ನಿಜವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು, ನೀರು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದು ಅವುಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ. ಈ ಏಳು ಮಹಾ ಭೂತಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಒಂದರ ಗುಣ ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಪುರುಷಾಧಿಷ್ಠಿತತ್ವಾಚ್ಚ ಅವ್ಯಕ್ತಾನುಗ್ರಹೇಣ ಚ ಮಹಾದಯೋ ವಿಶೇಷಾನ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅಣ್ಡಮುತ್ಪಾದಯನ್ತಿ ತೇ

ಪುರುಷನು ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಈ ಮಹಾಭೂತಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಏಕಕಾಲಸಮುತ್ಪನ್ನಂ ಜಲಬುದ್ಬುದವಚ್ಚ ತತ್ ವಿಶೇಷೇಭ್ಯೋ ಽಣ್ಡಮ್ ಅಭವನ್ ಮಹತ್ ತದ್ ಉದಕೇಶಯಮ್

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು; ಅದು ವಿಭಿನ್ನ ಭೂತಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ, ದೊಡ್ಡದು, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಿದೆ.

ಅದ್ಭಿರ್ ದಶಗುಣಾಭಿಸ್ತು ಬಾಹ್ಯತೋ ಽಣ್ಡಂ ಸಮಾವೃತಮ್ ಆಪೋ ದಶಗುಣೇನೈತಾಸ್ ತೇಜಸಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಾಃ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಆವರಿಸಿದೆ; ಆ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಗ್ನಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ.

ತೇಜೋ ದಶಗುಣೇನೈವ ವಾಯುನಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಮ್ ವಾಯುರ್ದಶಗುಣೇನೈವ ಬಾಹ್ಯತೋ ನಭಸಾ ವೃತಃ

ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಗಾಳಿ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ; ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಆಕಾಶ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿದೆ.