ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಮಮ ತ್ವಂ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ವಿಶಿಷ್ಟಂ ಗುಣವತ್ತರಮ್ ಸುರೇಶಸಂಮಿತಂ ಪುತ್ರಂ ಪ್ರಸನ್ನೋ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ

'ಕಮಲನಯನ, ನೀನು ನನಗೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿರುವ, ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಗನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

ಜಾಮ್ಬವತ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಜಗನ್ನಾಥಸ್ತತೋ ಹರಿಃ ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಸಮಾರೇಭೇ ತಪೋನಿಧಿರನಿನ್ದಿತಃ

ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಹರಿ, ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲದ ತಪಸ್ಸಿನ ಧನಿಯಾಗಿದ್ದನು, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಸೋ ಽಥ ನಾರಾಯಣಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದಸ್ಯ ಚ ಮುನೇರ್ ಗತ್ವಾ ಚೈವಾಶ್ರಮೋತ್ತಮಮ್

ಆಮೇಲೆ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ನಾರಾಯಣನು, ಕೃಷ್ಣನು, ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದ ಮುನಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಋಷಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಙ್ಗಿರಸಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಜನಾರ್ದನಃ ದಿವ್ಯಂ ಪಾಶುಪತಂ ಯೋಗಂ ಲಬ್ಧವಾಂಸ್ತಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ

ಅಂಗಿರಸ ಮುನಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಜನಾರ್ದನನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನ ಆದೇಶದಿಂದ ದೈವಿಕ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಪ್ರಲುಪ್ತಶ್ಮಶ್ರುಕೇಶಶ್ ಚ ಘೃತಾಕ್ತೋ ಮುಞ್ಜಮೇಖಲೀ ದೀಕ್ಷಿತೋ ಭಗವಾನ್ಕೃಷ್ಣಸ್ ತತಾಪ ಚ ಪರಂತಪಃ

ಮೂಡಲೂ, ದಾಡಿಯೂ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು, ತುಪ್ಪ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಮುಂಜ ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಲ್ಟ್ ಧರಿಸಿ, ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನು, ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಊರ್ಧ್ವಬಾಹುರ್ ನಿರಾಲಂಬಃ ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠಾಗ್ರಧಿಷ್ಠಿತಃ ಫಲಾಮ್ಬನಿಲಭೋಜೀ ಚ ಋತುತ್ರಯಮ್ ಅಧೋಕ್ಷಜಃ

ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಅಧೋಕ್ಷಜನು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಕಾಲಿನ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಹಣ್ಣು, ನೀರು, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ, ಮೂರು ಋತುಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತಪಸಾ ತಸ್ಯ ಸಂತುಷ್ಟೋ ದದೌ ರುದ್ರೋ ಬಹೂನ್ ವರಾನ್ ಸಾಮ್ಬಂ ಜಾಂಬವತೀಪುತ್ರಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನೇ

ಅವನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೃಪ್ತನಾದ ರುದ್ರನು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಗನಾದ ಸಾಂಬನನ್ನು ಸೇರಿ ಅನೇಕ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತಥಾ ಜಾಂಬವತೀ ಚೈವ ಸಾಂಬಂ ಭಾರ್ಯಾ ಹರೇಃ ಸುತಮ್ ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಲಬ್ಧ್ವಾದಿತ್ಯಂ ಯಥಾದಿತಿಃ

ಹಾಗೆ, ಹರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಜಾಂಬವತಿಯೂ, ತನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಸಾಂಬನನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಆದಿತಿಯು ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಪಡೆದಂತೆ, ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು.

ಬಾಣಸ್ಯ ಚ ತದಾ ತೇನ ಛೇದಿತಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ ಭುಜಾನಾಂ ಚೈವ ಸಾಹಸ್ರಂ ಶಾಪಾದ್ರುದ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮುನಿಗಳೇ, ಬಾಣನ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳು, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ರುದ್ರನ ಶಾಪದಿಂದ ಅವನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಅಥ ದೈತ್ಯವಧಂ ಚಕ್ರೇ ಹಲಾಯುಧಸಹಾಯವಾನ್ ತಥಾ ದುಷ್ಟಕ್ಷಿತೀಶಾನಾಂ ಲೀಲಯೈವ ರಣಾಜಿರೇ

ನಂತರ, ಹಳಾಯುಧನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಅವನು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದನು; ಹಾಗೆಯೇ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟ ರಾಜರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ ಹತ್ವಾ ದೇವಸಮ್ಭೂತಂ ನರಕಂ ದೈತ್ಯಪುಙ್ಗವಮ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಚಕ್ರಸ್ಯ ವರದಾನಾನ್ಮಹಾತ್ಮನಃ

ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನರಕಾಸುರನನ್ನು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಊರ್ಧ್ವಚಕ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವರದಿಂದ, ಅವನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ್ವೋಪಭೋಗ್ಯಾನಿ ಕನ್ಯಾನಾಂ ಷೋಡಶಾತುಲವಿಕ್ರಮಃ ಶತಾಧಿಕಾನಿ ಜಗ್ರಾಹ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಹಾಬಲಃ

ಅಪ್ರತಿಮ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಯುವತಿಯರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಶಾಪವ್ಯಾಜೇನ ವಿಪ್ರಾಣಾಮ್ ಉಪಸಂಹೃತವಾನ್ ಕುಲಮ್ ಸಂಹೃತ್ಯ ತತ್ಕುಲಂ ಚೈವ ಪ್ರಭಾಸೇ ಽತಿಷ್ಠದಚ್ಯುತಃ

ಶಾಪದ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಆ ವಂಶವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿ, ಅಚ್ಯುತನು ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.

ತದಾ ತಸ್ಯೈವ ತು ಗತಂ ವರ್ಷಾಣಾಮಧಿಕಂ ಶತಮ್ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ದ್ವಾರಕಾಯಾಂ ವೈ ಜರಾಕ್ಲೇಶಾಪಹಾರಿಣಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೃದ್ಧಾಪತ್ತಿನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನು, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸವಿದ್ದನು.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ಯ ಕಣ್ವಸ್ಯ ನಾರದಸ್ಯ ಚ ಧೀಮತಃ ಶಾಪಂ ಪಿಣ್ಡಾರಕೇ ಽರಕ್ಷದ್ ವಚೋ ದುರ್ವಾಸಸಸ್ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರ, ಕಣ್ವ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಾರದನ ಶಾಪದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಪಿಂಡಾರಕದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಚ ಮಾನುಷಂ ರೂಪಂ ಜರಕಾಸ್ತ್ರಚ್ಛಲೇನ ತು ಅನುಗೃಹ್ಯ ಚ ಕೃಷ್ಣೋ ಽಪಿ ಲುಬ್ಧಕಂ ಪ್ರಯಯೌ ದಿವಮ್

ಮನುಷ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಜರನ ಬಾಣದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಬೇಟಗಾರನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದನು.

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರಸ್ಯ ಶಾಪೇನ ಭಾರ್ಯಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ಚೌರೈಶ್ಚಾಪಹೃತಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ ತಸ್ಯ ಮಾಯಾಬಲೇನ ಚ

ಅಷ್ಟಾವಕ್ರನ ಶಾಪದಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಕಳ್ಳರು ಮಾಯೆಯ ಬಲದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದರು.

ಬಲಭದ್ರೋ ಽಪಿ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ನಾಗೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಗಾಮ ಚ ಮಹಿಷ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ರುಕ್ಮಿಣೀಪ್ರಮುಖಾಃ ಶುಭಾಃ

ಬಲಭದ್ರನು ಕೂಡ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ, ನಾಗನಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಕೃಷ್ಣನ ಶುಭಪತ್ನಿಯರಾದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯವರೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರು.

ಸಹಾಗ್ನಿಂ ವಿವಿಶುಃ ಸರ್ವಾಃ ಕೃಷ್ಣೇನಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಾ ರೇವತೀ ಚ ತಥಾ ದೇವೀ ಬಲಭದ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಿಯಾದ ರೇವತಿಯೂ, ಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮಗಳ ಬಲಭದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸೇರಿದಳು.

ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ಪಾವಕಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಸಾ ಚ ಭರ್ತೃಪಥಂ ಗತಾ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯಂ ಹರೇಃ ಕೃತ್ವಾ ಪಾರ್ಥಃ ಪರಮವೀರ್ಯವಾನ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬೆಂಕಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ಆಕೆ ತನ್ನ ಗಂಡನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೋಯಿತು; ಹರಿಯವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನು,

ರಾಮಸ್ಯ ಚ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ವೃಷ್ಣೀನಾಮಪಿ ಸುವ್ರತಃ ಕನ್ದಮೂಲಫಲೈಸ್ತಸ್ಯ ಬಲಿಕಾರ್ಯಂ ಚಕಾರ ಸಃ

ರಾಮನಿಗೂ, ಇತರರಿಗೆಗೂ, ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರಿಗೂ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು ಬೇರು, ಕಂದ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬಲಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ದ್ರವ್ಯಾಭಾವಾತ್ ಸ್ವಯಂ ಪಾರ್ಥೋ ಭ್ರಾತೃಭಿಶ್ ಚ ದಿವಂ ಗತಃ ಏವಂ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ

ಸಾಮಗ್ರಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಪಾರ್ಥನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಜೊತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು; ಹೀಗೆ ಪಾಪರಹಿತ ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಭಾವೋ ವಿಲಯಶ್ಚೈವ ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಇತ್ಯೇತತ್ಸೋಮವಂಶಾನಾಂ ನೃಪಾಣಾಂ ಚರಿತಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಭಾವವೂ, ಲಯವೂ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಸೋಮವಂಶದ ರಾಜರ ಕಥೆ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ ಶ್ರಾವಯೇದಪಿ ಸ ಯಾತಿ ವೈಷ್ಣವಂ ಲೋಕಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಆದಿಸರ್ಗಸ್ತ್ವಯಾ ಸೂತ ಸೂಚಿತೋ ನ ಪ್ರಕಾಶಿತಃ ಸಾಂಪ್ರತಂ ವಿಸ್ತರೇಣೈವ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸುವ್ರತ

ಸೂತ, ನೀನು ಆದಿಕಾಲದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿಲ್ಲ; ಈಗ ನೀನು ಅದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೆ.

ಮಹೇಶ್ವರೋ ಮಹಾದೇವಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ಚ ಪರತ್ವೇ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ದೇವಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ

ಮಹೇಶ್ವರನು, ಮಹಾದೇವನು, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ ದೇವರು, ಪರಮಾತ್ಮ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರು.

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಚೇಶ್ವರಾತ್ತಸ್ಮಾದ್ ಅಭವತ್ಕಾರಣಂ ಪರಮ್ ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೇತಿ ಯದಾಹುಸ್ತತ್ತ್ವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಆ ದೇವರಿಂದ ಅವ್ಯಕ್ತವು, ಅಂದರೆ ಪರಮಕಾರಣವು ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದನ್ನೇ ಪ್ರಧಾನದೂ, ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಎಂದು ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಗನ್ಧವರ್ಣರಸೈರ್ ಹೀನಂ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶವಿವರ್ಜಿತಮ್ ಅಜರಂ ಧ್ರುವಮಕ್ಷಯ್ಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಅದು ವಾಸನೆಯೂ ಇಲ್ಲದ, ಬಣ್ಣವೂ ರುಚಿಯೂ ಇಲ್ಲದ, ಶಬ್ದ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ, ವಯಸ್ಸು ಇಲ್ಲದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ಸದಾಕಾಲ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಇರುವದು.

ಜಗದ್ಯೋನಿಂ ಮಹಾಭೂತಂ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್ ವಿಗ್ರಹಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮ್ ಈಶ್ವರಾಜ್ಞಾಪ್ರಚೋದಿತಮ್

ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಮಹಾಭೂತ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಶಾಶ್ವತವಾದುದು; ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ರೂಪ, ದೇವರ ಆದೇಶದಿಂದ ಚಲಿಸುವದು.