ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ರಣಧೃಷ್ಟಸ್ಯ ಚ ಸುತೋ ನಿಧೃತಿಃ ಪರವೀರಹಾ ದಶಾರ್ಹೋ ನೈಧೃತೋ ನಾಮ್ನಾ ಮಹಾರಿಗಣಸೂದನಃ

ರಣಧೃಷ್ಟನಿಗೆ ನಿಧೃತಿ ಎಂಬ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನಿಗೆ ದಶಾರ್ಹ ಎಂಬ ಮಹಾ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು.

ದಶಾರ್ಹಸ್ಯ ಸುತೋ ವ್ಯಾಪ್ತೋ ಜೀಮೂತ ಇತಿ ತತ್ಸುತಃ ಜೀಮೂತಪುತ್ರೋ ವಿಕೃತಿಸ್ ತಸ್ಯ ಭೀಮರಥಃ ಸುತಃ

ದಶಾರ್ಹನಿಗೆ ವ್ಯಾಪ್ತ ಎಂಬ ಮಗನು, ಅವನಿಗೆ ಜೀಮೂತ ಎಂಬ ಮಗನು, ಜೀಮೂತನಿಗೆ ವಿಕೃತಿಯು, ವಿಕೃತಿಗೆ ಭೀಮರಥ ಎಂಬ ಮಗನು ಜನಿಸಿದರು.

ಅಥ ಭೀಮರಥಸ್ಯಾಸೀತ್ ಪುತ್ರೋ ನವರಥಃ ಕಿಲ ದಾನಧರ್ಮರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಯಶೀಲಪರಾಯಣಃ

ಆ ಭೀಮರಥನಿಗೆ ನವರಥ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ಸದಾ ದಾನಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು, ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಚಾಸೀದ್ದೃಢರಥಃ ಶಕುನಿಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ತಸ್ಮಾತ್ ಕರಮ್ಭಃ ಸಮ್ಭೂತೋ ದೇವರಾತೋ ಽಭವತ್ತತಃ

ನವರಥನಿಗೆ ದೃಢರಥ ಎಂಬ ಮಗನು, ಅವನಿಗೆ ಶಕುನಿ ಎಂಬ ಮಗನು, ಶಕುನಿಯಿಂದ ಕರಂಭ ಎಂಬ ಮಗನು, ನಂತರ ದೇವರಾತ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ದೇವರಾತಾದಭೂದ್ರಾಜಾ ದೇವರಾತಿರ್ ಮಹಾಯಶಾಃ ದೇವಗರ್ಭೋಪಮೋ ಜಜ್ಞೇ ಯೋ ದೇವಕ್ಷತ್ರನಾಮಕಃ

ದೇವರಾತನಿಂದ ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯ ದೇವರಾತಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದವನಂತೆ, ದೇವಕ್ಷತ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ದೇವಕ್ಷತ್ರಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಮಧುರ್ನಾಮ ಮಹಾಯಶಾಃ ಮಧೂನಾಂ ವಂಶಕೃದ್ರಾಜಾ ಮಧೋಸ್ತು ಕುರುವಂಶಕಃ

ದೇವಕ್ಷತ್ರನ ಮಗನಾದ ಶ್ರೀಮಂತನೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನೂ ಆದ ಮಧುರು, ಮಧು ವಂಶದ ಸ್ಥಾಪಕನು. ಮಧುವಿನಿಂದ ಕುರು ವಂಶವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಕುರುವಂಶಾದ್ ಅನುಸ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಪುರುತ್ವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಅಂಶುರ್ಜಜ್ಞೇ ಚ ವೈದರ್ಭ್ಯಾಂ ಭದ್ರವತ್ಯಾಂ ಪುರುತ್ವತಃ

ಕುರು ವಂಶದಿಂದ ಅನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನಿಂದ ಪುರುತ್ವಾನ್ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಪುರುತ್ವಾನ್ ಮತ್ತು ವಿದರ್ಭದ ಭದ್ರವತಿಗೆ ಅಂಶು ಎಂಬ ಮಗನು ಜನಿಸಿದನು.

ಐಕ್ಷ್ವಾಕೀಮ್ ಅವಹಚ್ಚಾಂಶುಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ತಸ್ಮಾದಜಾಯತ ಸತ್ತ್ವಾತ್ ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತಃ ಸಾತ್ವತಃ ಕುಲವರ್ಧನಃ

ಅಂಶು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಅವನಿಗೆ ಸತ್ವ ಎಂಬ ಮಗನು, ಸತ್ವನಿಂದ ಸಾತ್ವತ ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಜ್ಯಾಮಘಸ್ಯ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ವೈ ವಿಸ್ತರೇಣ ವಃ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ನಿಸೃಷ್ಟಿಂ ಜ್ಯಾಮಘಸ್ಯ ತು

ಈ ರೀತಿ ಜ್ಯಾಮಘನ ವಂಶವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ—

ಪ್ರಜೀವತ್ಯೇತಿ ವೈ ಸ್ವರ್ಗಂ ರಾಜ್ಯಂ ಸೌಖ್ಯಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ

ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ಸುಖವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸಾತ್ವತಃ ಸತ್ಯಸಮ್ಪನ್ನಃ ಪ್ರಜಜ್ಞೇ ಚತುರಃ ಸುತಾನ್ ಭಜನಂ ಭ್ರಾಜಮಾನಂ ಚ ದಿವ್ಯಂ ದೇವಾವೃಧಂ ನೃಪಮ್

ಸಾತ್ವತನು ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು—ಭಜನ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಭ್ರಾಜಮಾನ, ದಿವ್ಯ, ದೇವಾವೃದ್ಧ ಮತ್ತು ನೃಪ.

ಅನ್ಧಕಂ ಚ ಮಹಾಭಾಗಂ ವೃಷ್ಣಿಂ ಚ ಯದುನನ್ದನಮ್ ತೇಷಾಂ ನಿಸರ್ಗಾಂಶ್ಚತುರಃ ಶೃಣುಧ್ವಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ವೈ

ಅಂಧಕನು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು, ವೃಷ್ಣಿಯು ಯದುಕುಲದ ಆನಂದವಾಗಿದ್ದನು. ಇವರ ನಾಲ್ವರ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.

ಸೃಞ್ಜಯ್ಯಾಂ ಭಜನಾಚ್ಚೈವ ಭ್ರಾಜಮಾನಾದ್ವಿಜಜ್ಞಿರೇ ಅಯುತಾಯುಃ ಶತಾಯುಶ್ ಚ ಬಲವಾನ್ ಹರ್ಷಕೃತ್ಸ್ಮೃತಃ

ಸೃಂಜಯ ಮತ್ತು ಭಜನರಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದವನಿಂದ, ಆಯುತಾಯು, ಶತಾಯು, ಬಲವಂತನು ಮತ್ತು ಹರ್ಷಕೃತ್ ಎಂಬವರು ಜನಿಸಿದರು.

ತೇಷಾಂ ದೇವಾವೃಧೋ ರಾಜಾ ಚಚಾರ ಪರಮಂ ತಪಃ ಪುತ್ರಃ ಸರ್ವಗುಣೋಪೇತೋ ಮಮ ಭೂಯಾದಿತಿ ಸ್ಮರನ್

ಅವರಲ್ಲಿ ದೇವಾವೃದ್ಧನಾಮಕ ರಾಜನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು 'ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಲಿ' ಎಂದು ಸದಾ ನೆನೆಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಬಭ್ರುರಿತಿ ಖ್ಯಾತಃ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕೋ ನೃಪೋತ್ತಮಃ ಅನುವಂಶಪುರಾಣಜ್ಞಾ ಗಾಯನ್ತೀತಿ ಪರಿಶ್ರುತಮ್

ಅವನ ಮಗನು ಬಭ್ರು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನೂ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಾಜನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದವರು ಅವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಗುಣಾನ್ದೇವಾವೃಧಸ್ಯಾಥ ಕೀರ್ತಯನ್ತೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಯಥೈವ ಶೃಣುಮೋ ದೂರಾತ್ ಸಂಪಶ್ಯಾಮಸ್ತಥಾನ್ತಿಕಾತ್

ಇಗೋ, ನಾವು ದೂರದಿಂದ ಕೇಳಿದಂತೆ, ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದಂತೆ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೇವಾವೃದ್ಧನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡೋಣ.

ಬಭ್ರುಃ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ದೇವೈರ್ದೇವಾವೃಧಃ ಸಮಃ ಪುರುಷಾಃ ಪಞ್ಚ ಷಷ್ಟಿಸ್ತು ಷಟ್ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚಾಷ್ಟ ಚ

ಬಭ್ರು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು, ದೇವಾವೃದ್ಧನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದನು. ಐದು, ಆನಂತರ ಅರವತ್ತು, ಆಮೇಲೆ ಆರು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಜನರು ಇದ್ದರು.

ಯೇ ಽಮೃತತ್ವಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ಬಭ್ರೋರ್ದೇವಾವೃಧಾದಪಿ ಯಜ್ವಾ ದಾನಮತಿರ್ವೀರೋ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಸ್ತು ದೃಢವ್ರತಃ

ಬಭ್ರು ಮತ್ತು ದೇವಾವೃದ್ಧನಿಗೂ ಮೀರಿ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಯಜ್ಞಕಾರರು, ದಾನಿಗಳೂ, ಶೂರರೂ, ವೇದಪರರೂ, ದೃಢವ್ರತಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದರು.

ಕೀರ್ತಿಮಾಂಶ್ ಚ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸಾತ್ವತಾನಾಂ ಮಹಾರಥಃ ತಸ್ಯಾನ್ವವಾಯೇ ಸಮ್ಭೂತಾ ಭೋಜಾ ವೈ ದೈವತೋಪಮಾಃ

ಪ್ರಸಿದ್ಧನೂ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ, ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಭೋಜರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಗಾನ್ಧಾರೀ ಚೈವ ಮಾದ್ರೀ ಚ ವೃಷ್ಣಿಭಾರ್ಯೇ ಬಭೂವತುಃ ಗಾನ್ಧಾರೀ ಜನಯಾಮಾಸ ಸುಮಿತ್ರಂ ಮಿತ್ರನನ್ದನಮ್

ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿ ಎಂಬುವರು ವೃಷ್ಣಿಯ ಪತ್ನಿಯರಾದರು. ಗಾಂಧಾರಿ ಸುಮಿತ್ರ ಎಂಬ ಮಿತ್ರರ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ಮಾದ್ರೀ ಲೇಭೇ ಚ ತಂ ಪುತ್ರಂ ತತಃ ಸಾ ದೇವಮೀಢುಷಮ್ ಅನಮಿತ್ರಂ ಶಿನಿಂ ಚೈವ ತಾವುಭೌ ಪುರುಷೋತ್ತಮೌ

ಮಾದ್ರಿಗೂ ಒಬ್ಬ ಮಗನಾದನು. ಅವಳಿಂದ ದೇವಮೀಢುಷ, ಅನಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶಿನಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷೋತ್ತಮರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಅನಮಿತ್ರಸುತೋ ನಿಘ್ನೋ ನಿಘ್ನಸ್ಯ ದ್ವೌ ಬಭೂವತುಃ ಪ್ರಸೇನಶ್ ಚ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸತ್ರಾಜಿಚ್ಚ ಸುತಾವುಭೌ

ಅನಮಿತ್ರನ ಮಗನು ನಿಘ್ನ. ನಿಘ್ನನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು—ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಪ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಸತ್ರಾಜಿತ್.

ತಸ್ಯ ಸತ್ರಾಜಿತಃ ಸೂರ್ಯಃ ಸಖಾ ಪ್ರಾಣಸಮೋ ಽಭವತ್ ಸ್ಯಮನ್ತಕೋ ನಾಮ ಮಣಿರ್ ದತ್ತಸ್ತಸ್ಮೈ ವಿವಸ್ವತಾ

ಸತ್ರಾಜಿತನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಜೀವದಂತ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದನು. ವಿವಸ್ವತ್ಪ್ರಭುವಿನಿಂದ ಸ್ಯಾಮಂತಕ ಎಂಬ ಮಣಿಯನ್ನು ಅವನು ಪಡೆದನು.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸರ್ವರತ್ನಾನಾಮ್ ಅಸೌ ರಾಜಾಭವನ್ಮಣಿಃ ಕದಾಚಿನ್ಮೃಗಯಾಂ ಯಾತಃ ಪ್ರಸೇನೇನ ಸಹೈವ ಸಃ

ಆ ಮಣಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳ ರಾಜನಾಯಿತು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಅವನು ಪ್ರಸೇನನೊಂದಿಗೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.

ವಧಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸಹಾಯಶ್ ಚ ಸಿಂಹಾದೇವ ಸುದಾರುಣಾತ್ ಅಥ ಪುತ್ರಃ ಶಿನೇರ್ಜಜ್ಞೇ ಕನಿಷ್ಠಾದ್ ವೃಷ್ಣಿನನ್ದನಾತ್

ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾಗ ಭಯಾನಕವಾದ ಸಿಂಹದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆ ಬಳಿಕ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ಕಿರಿಯ ಶಿನಿಯ ಮಗನಿಂದ—

ಸತ್ಯವಾಕ್ ಸತ್ಯಸಮ್ಪನ್ನಃ ಸತ್ಯಕಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ಸಾತ್ಯಕಿರ್ಯುಯುಧಾನಸ್ತು ಶಿನೇರ್ನಪ್ತಾ ಪ್ರತಾಪವಾನ್

ಸತ್ಯವಾಕನು ಸತ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನ ಮಗನು ಸತ್ಯಕ. ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗನಾದ ಶಾತ್ಯಕಿ, ಯುಯುಧಾನನು ಬಹು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ಅಸಂಗೋ ಯುಯುಧಾನಸ್ಯ ಕುಣಿಸ್ತಸ್ಯ ಸುತೋ ಽಭವತ್ ಕುಣೇರ್ ಯುಗಂಧರಃ ಪುತ್ರಃ ಶೈನೇಯಾ ಇತಿ ಕೀರ್ತಿತಾಃ

ಯುಯುಧಾನನಿಗೆ ಅಸಂಗ ಎಂಬ ಮಗನು, ಅವನಿಗೆ ಕುಣಿ ಎಂಬ ಮಗನು, ಕುಣಿಗೆ ಯುಗಂಧರ ಎಂಬ ಮಗನು. ಇವರನ್ನು ಶೈನೇಯರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಾದ್ರ್ಯಾಃ ಸುತಸ್ಯ ಸಂಜಜ್ಞೇ ಸುತೋ ವಾರ್ಷ್ಣಿರ್ಯುಧಾಜಿತಃ ಶ್ವಫಲ್ಕ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಸ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಹಿತಕಾರಕಃ

ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನಿಂದ ವಾರ್ಷ್ಣಿ ಯುದ್ಧಾಜಿತನಿಗೆ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಶ್ವಫಲ್ಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಉಪಕಾರಿಯಾದವನು.

ಶ್ವಫಲ್ಕಶ್ ಚ ಮಹಾರಾಜೋ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಯತ್ರ ವರ್ತತೇ ನಾಸ್ತಿ ವ್ಯಾಧಿಭಯಂ ತತ್ರ ನಾವೃಷ್ಟಿಭಯಮಪ್ಯುತ

ಶ್ವಫಲ್ಕ ಎಂಬ ಮಹಾರಾಜನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ರೋಗದ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಬರದ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.