ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಏತೇ ಸಂಬೋಧಯಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಧರ್ಮಂ ಚ ಅನುಪಾಲಯ

ನಾವು ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ; ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪ್ರಮುಖಾ ವರ್ಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಶೃಣ್ವನ್ತು ಮೇ ವಚಃ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ಪ್ರತಿ ಯಥಾ ರಾಜ್ಯಂ ನ ದೇಯಂ ಮೇ ಕಥಞ್ಚನ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿ: ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹಿರಿಯನಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು.

ಮಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠೇನ ಯದುನಾ ನಿಯೋಗೋ ನಾನುಪಾಲಿತಃ ಪ್ರತಿಕೂಲಮತಿಶ್ಚೈವ ನ ಸ ಪುತ್ರಃ ಸತಾಂ ಮತಃ

ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾದ ಯದುನು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಮನಸ್ಸು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಗನಲ್ಲ.

ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ವಚನಕೃತ್ ಸದ್ಭಿಃ ಪುತ್ರಃ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ ಸ ಪುತ್ರಃ ಪುತ್ರವದ್ ಯಸ್ ತು ವರ್ತತೇ ಮಾತೃಪಿತೃಷು

ತಾಯಿಯೂ ತಂದೆಯೂ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಗನನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿಗೆ ತಂದೆಗೆ ಮಗನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಮಗನು.

ಯದುನಾಹಮವಜ್ಞಾತಸ್ ತಥಾ ತುರ್ವಸುನಾಪಿ ಚ ದ್ರುಹ್ಯೇನ ಚಾನುನಾ ಚೈವ ಮಯ್ಯವಜ್ಞಾ ಕೃತಾ ಭೃಶಮ್

ಯದು ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು; ಅದೇ ರೀತಿ ತುರ್ವಸು, ದುರ್ಹ್ಯು, ಅನು ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು.

ಪುರುಣಾ ಚ ಕೃತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಮಾನಿತಶ್ ಚ ವಿಶೇಷತಃ ಕನೀಯಾನ್ಮಮ ದಾಯಾದೋ ಜರಾ ಯೇನ ಧೃತಾ ಮಮ

ಆದರೆ ಪುರುವು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಾದರೂ ನನ್ನ ವಾರಸುದಾರನು, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಅವನು ತಾಳಿದನು.

ಶುಕ್ರೇಣ ಮೇ ಸಮಾದಿಷ್ಟಾ ದೇವಯಾನ್ಯಾಃ ಕೃತೇ ಜರಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿತೇನ ಪುನಸ್ತೇನ ಜರಾ ಸಂಚಾರಿಣೀ ಕೃತಾ

ಶುಕ್ರನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ದೇವಯಾನಿಯಿಗಾಗಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಮತ್ತೆ ಅವನಿಂದಲೇ ಆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಬೇರೆವರಿಗೆ ಹಂಚಲಾಯಿತು.

ಶುಕ್ರೇಣ ಚ ವರೋ ದತ್ತಃ ಕಾವ್ಯೇನೋಶನಸಾ ಸ್ವಯಮ್ ಪುತ್ರೋ ಯಸ್ತ್ವನುವರ್ತೇತ ಸ ತೇ ರಾಜ್ಯಧರಸ್ತ್ವಿತಿ

ಶುಕ್ರನು ತನ್ನ ಮಗ ಕಾವ್ಯ ಉಶನಸ್‌ಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೀಡಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಮಗನು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಡೆದುದಾದರೆ ಅವನೇ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುವನು' ಎಂದು.

ಭವನ್ತೋ ಽಪ್ಯನುಜಾನನ್ತು ಪೂರೂ ರಾಜ್ಯೇ ಽಭಿಷಿಚ್ಯತೇ ಯಃ ಪುತ್ರೋ ಗುಣಸಮ್ಪನ್ನೋ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ಹಿತಃ ಸದಾ

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಸಹ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ಯಾವ ಮಗನು ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಯಾವಾಗಲೂ ತಾಯಿಯೂ ತಂದೆಯೂ ಹಿತವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನೇ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಮರ್ಹತಿ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಕನೀಯಾನ್ ಅಪಿ ಸ ಪ್ರಭುಃ ಅರ್ಹಃ ಪೂರುರಿದಂ ರಾಜ್ಯಂ ಯಃ ಸುತೋ ವಾಕ್ಯಕೃತ್ತವ

ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇದ್ದರೆ, ಅತಿ ಚಿಕ್ಕವನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಶುಭವೂ, ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಪಡೆಯಲು ಅರ್ಹನು. ಪೂರು ಈ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಗನು.

ವರದಾನೇನ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ನ ಶಕ್ಯಂ ಕರ್ತುಮನ್ಯಥಾ ಏವಂ ಜಾನಪದೈಸ್ತುಷ್ಟೈರ್ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ನಾಹುಷಸ್ತದಾ

ಶುಕ್ರನು ಕೊಟ್ಟ ವರದಿಂದ ಇದು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಆಗುವುದೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಾಗ ನಾಹುಷನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಅಭಿಷಿಚ್ಯ ತತೋ ರಾಜ್ಯಂ ಪೂರುಂ ಸ ಸುತಮ್ ಆತ್ಮನಃ ದಿಶಿ ದಕ್ಷಿಣಪೂರ್ವಸ್ಯಾಂ ತುರ್ವಸುಂ ಪುತ್ರಮಾದಿಶತ್

ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಮಗ ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ತನ್ನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಗ ತುರ್ವಸುಗೆ ದಕ್ಷಿಣಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ದಕ್ಷಿಣಾಯಾಮಥೋ ರಾಜಾ ಯದುಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ನ್ಯಯೋಜಯತ್ ಪ್ರತೀಚ್ಯಾಮುತ್ತರಸ್ಯಾಂ ತು ದ್ರುಹ್ಯುಂ ಚಾನುಂ ಚ ತಾವುಭೌ

ರಾಜನು ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಯದುವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನೇಮಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ದುೃಹ್ಯು ಮತ್ತು ಅನು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು.

ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾಂ ಯಯಾತಿಸ್ತು ಜಿತ್ವಾ ಪೃಥ್ವೀಂ ಸಸಾಗರಾಮ್ ವ್ಯಭಜಚ್ಚ ತ್ರಿಧಾ ರಾಜ್ಯಂ ಪುತ್ರೇಭ್ಯೋ ನಾಹುಷಸ್ತದಾ

ಏಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳೂ ಸಮುದ್ರಗಳೂಳ್ಳ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮೂವತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಂಚಿದನು.

ಪುತ್ರಸಂಕ್ರಾಮಿತಶ್ರೀಸ್ತು ಹರ್ಷನಿರ್ಭರಮಾನಸಃ ಪ್ರೀತಿಮಾನಭವದ್ರಾಜಾ ಭಾರಮ್ ಆವೇಶ್ಯ ಬನ್ಧುಷು

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಹಂಚಿದ ರಾಜನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ತೃಪ್ತನಾದನು.

ಅತ್ರ ಗಾಥಾ ಮಹಾರಾಜ್ಞಾ ಪುರಾ ಗೀತಾ ಯಯಾತಿನಾ ಯಾಭಿಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹರೇತ್ ಕಾಮಾನ್ ಸರ್ವತೋ ಽಙ್ಗಾನಿ ಕೂರ್ಮವತ್

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ಯಯಾತಿಯವರು ಹಿಂದೆ ಹಾಡಿದ ಗೀತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಆಮೆಯಂತೆ ಒಳಗೆ ಸೆಳೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯ.

ತಾಭಿರ್ ಏವ ನರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ನಾನ್ಯಥಾ ಕರ್ಮಕೋಟಿಕೃತ್ ನ ಜಾತು ಕಾಮಃ ಕಾಮಾನಾಮ್ ಉಪಭೋಗೇನ ಶಾಮ್ಯತಿ

ಈ ಗೀತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ, ಸಾವಿರಾರು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ ಇಚ್ಛೆ ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹವಿಷಾ ಕೃಷ್ಣವರ್ತ್ಮೇವ ಭೂಯ ಏವಾಭಿವರ್ಧತೇ ಯತ್ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ವ್ರೀಹಿಯವಂ ಹಿರಣ್ಯಂ ಪಶವಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಹವನದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಹೇಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಚಿನ್ನ, ಹಸುಗಳು, ಹೆಂಗಸರು ಎಲ್ಲವೂ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಲೆ ತರುತ್ತವೆ.

ನಾಲಮೇಕಸ್ಯ ತತ್ಸರ್ವಮ್ ಇತಿ ಮತ್ವಾ ಶಮಂ ವ್ರಜೇತ್ ಯದಾ ನ ಕುರುತೇ ಭಾವಂ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಪಾಪಕಮ್

'ಇದು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಸಾಕಾಗದು' ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸು ಇರದೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು.

ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ತದಾ ಯದಾ ಪರಾನ್ನ ಬಿಭೇತಿ ಪರೇ ಚಾಸ್ಮಾನ್ನ ಬಿಭ್ಯತಿ

ಕರ್ಮ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಇತರರನ್ನು ಭಯಪಡದೆ, ಇತರರೂ ಅವನನ್ನು ಭಯಪಡದೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

ಯದಾ ನ ನಿನ್ದೇನ್ನ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ತದಾ ಯಾ ದುಸ್ತ್ಯಜಾ ದುರ್ಮತಿಭಿರ್ ಯಾನಜೀರ್ಯತಿ ಜೀರ್ಯತಃ

ಯಾವಾಗ ಅವನು ಯಾರನ್ನೂ ದೂಷಿಸದೆ, ದ್ವೇಷಿಸದೆ ಬದುಕುತ್ತಾನೋ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೂಢರು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಕಷ್ಟಪಡುವ ಆ ಆಸೆ, ದೇಹ ಹಳೆಯಾದಂತೆ ಹಳೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೋ ಽಸೌ ಪ್ರಾಣಾನ್ತಿಕೋ ರೋಗಸ್ ತಾಂ ತೃಷ್ಣಾಂ ತ್ಯಜತಃ ಸುಖಮ್ ಜೀರ್ಯನ್ತಿ ಜೀರ್ಯತಃ ಕೇಶಾ ದನ್ತಾ ಜೀರ್ಯನ್ತಿ ಜೀರ್ಯತಃ

ಜೀವನವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ಆ ರೋಗವಾದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟವನಿಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಹೇಗೆ ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳು ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಳೆಯಾಗುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಸೆಯೂ ಹಳೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಚಕ್ಷುಃಶ್ರೋತ್ರೇ ಚ ಜೀರ್ಯೇತೇ ತೃಷ್ಣೈಕಾ ನಿರುಪದ್ರವಾ ಜೀರ್ಯನ್ತಿ ದೇಹಿನಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವಭಾವಾದೇವ ನಾನ್ಯಥಾ

ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳು ಹಳೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಆಸೆ ಮಾತ್ರ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತದೆ; ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೂ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಹಳೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಿಲ್ಲ.

ಜೀವಿತಾಶಾ ಧನಾಶಾ ಚ ಜೀರ್ಯತೋ ಽಪಿ ನ ಜೀರ್ಯತೇ ಯಚ್ಚ ಕಾಮಸುಖಂ ಲೋಕೇ ಯಚ್ಚ ದಿವ್ಯಂ ಮಹತ್ಸುಖಮ್

ಬದುಕುವ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಹಣದ ಆಸೆ ದೇಹ ಹಳೆಯಾದರೂ ಹಳೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಕಾಮಸುಖವೋ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಸುಖವೋ,

ತೃಷ್ಣಾಕ್ಷಯಸುಖಸ್ಯೈತತ್ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಸದಾರಃ ಪ್ರಾವಿಶದ್ವನಮ್

ಆ ಆಸೆ ನಾಶವಾದಾಗ ಸಿಗುವ ಸುಖದ ಹದಿನಾರು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಭೃಗುತುಙ್ಗೇ ತಪಸ್ತಪ್ತ್ವಾ ತತ್ರೈವ ಚ ಮಹಾಯಶಾಃ ಸಾಧಯಿತ್ವಾ ತ್ವನಶನಂ ಸದಾರಃ ಸ್ವರ್ಗಮಾಪ್ತವಾನ್

ಭೃಗುಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತಸ್ಯ ವಂಶಾಸ್ತು ಪಞ್ಚೈತೇ ಪುಣ್ಯಾ ದೇವರ್ಷಿಸತ್ಕೃತಾಃ ಯೈರ್ವ್ಯಾಪ್ತಾ ಪೃಥಿವೀ ಕೃತ್ಸ್ನಾ ಸೂರ್ಯಸ್ಯೇವ ಮರೀಚಿಭಿಃ

ಅವನ ಐದು ವಂಶಗಳು, ಪುಣ್ಯವಂತುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರುಷಿಗಳಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದವು. ಅವು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿವೆ.

ಧನೀ ಪ್ರಜಾವಾನ್ ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಕೀರ್ತಿಮಾಂಶ್ ಚ ಭವೇನ್ನರಃ ಯಯಾತಿಚರಿತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪಠಞ್ಛೃಣ್ವಂಶ್ ಚ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್

ಯಯಾತಿಯ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವವನು, ಧನಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸಂತಾನದಲ್ಲಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಶಿವಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.