ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಹಾ ರುದ್ರ ರುದ್ರ ರುದ್ರೇತಿ ರುರೋದ ನಿಪಪಾತ ಚ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರೋ ದೇವೀಮಾಹ ಚ ಶಙ್ಕರಃ

'ಹಾಯ್ ರೂದ್ರ, ರೂದ್ರ, ರೂದ್ರ!' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಾನ್ ರೂದ್ರ, ಶಂಕರನು ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪಶ್ಯ ಬಾಲಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ಬಾಷ್ಪಪರ್ಯಾಕುಲೇಕ್ಷಣಮ್ ಮಮಾನುಸ್ಮರಣೇ ಯುಕ್ತಂ ಮದಾರಾಧನತತ್ಪರಮ್

ಮಹಾಭಾಗೆಯೇ, ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ನೋಡು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದೆ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ.

ಸಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾದೇವೀ ಪರಾಶರಮನಿನ್ದಿತಾ ದುಃಖಾತ್ ಸಂಕ್ಲಿನ್ನಸರ್ವಾಙ್ಗಮ್ ಅಸ್ರಾಕುಲವಿಲೋಚನಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾರಾಶರೆಯಾದ ಮಹಾದೇವಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರಳಾದಳು, ದುಃಖದಿಂದ ಅವಳ ದೇಹವೆಲ್ಲವೂ ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತು.

ಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನವಿಧೌ ಸಕ್ತಂ ಹರ ರುದ್ರೇತಿ ವಾದಿನಮ್ ಪ್ರಾಹ ಭರ್ತಾರಮೀಶಾನಂ ಶಙ್ಕರಂ ಜಗತಾಮುಮಾ

ಅವನನ್ನು ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, 'ಹರಾ, ರುದ್ರಾ' ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಉಮಾದೇವಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಈಪ್ಸಿತಂ ಯಚ್ಛ ಸಕಲಂ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾಃ ಶಙ್ಕರಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ಅವನು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡು, ದಯೆ ತೋರಿಸು. ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಂಕರನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು—

ಭಾರ್ಯಾಮಾರ್ಯಾಮುಮಾಂ ಪ್ರಾಹ ತತೋ ಹಾಲಾಹಲಾಶನಃ ರಕ್ಷಾಮ್ಯೇನಂ ದ್ವಿಜಂ ಬಾಲಂ ಫುಲ್ಲೇನ್ದೀವರಲೋಚನಮ್

ಹಾಲಾಹಲವನ್ನು ಕುಡಿದವನು, ತನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ಉಮೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ದ್ವಿಜ ಬಾಲಕನನ್ನು, ಪುಷ್ಪಿತ ನೀಲಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ದದಾಮಿ ದೃಷ್ಟಿಂ ಮದ್ರೂಪದರ್ಶನಕ್ಷಮ ಏಷ ವೈ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗಣೈರ್ ದಿವ್ಯೈರ್ ಭಗವಾನ್ನೀಲಲೋಹಿತಃ

'ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತ ನೀಲಲೋಹಿತನು—

ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರವಿಷ್ಣುರುದ್ರಾದ್ಯೈಃ ಸಂವೃತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ದದೌ ಚ ದರ್ಶನಂ ತಸ್ಮೈ ಮುನಿಪುತ್ರಾಯ ಧೀಮತೇ

ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮುನಿಪುತ್ರನಿಗೆ ತನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸೋ ಽಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾದೇವಮ್ ಆನನ್ದಾಸ್ರಾವಿಲೇಕ್ಷಣಃ ನಿಪಪಾತ ಚ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಪಾದಯೋಸ್ತಸ್ಯ ಸಾದರಮ್

ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆ ಬಾಲಕನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತು, ಹೃದಯ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆತ ಗೌರವದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಪುನರ್ಭವಾನ್ಯಾಃ ಪಾದೌ ಚ ನನ್ದಿನಶ್ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಸಫಲಂ ಜೀವಿತಂ ಮೇ ಽದ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತದಾಹ ಸಃ

ನಂತರ ಅವನು ಭವಾನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಂದಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. 'ಇಂದು ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ರಕ್ಷಾರ್ಥಮಾಗತಸ್ತ್ವದ್ಯ ಮಮ ಬಾಲೇನ್ದುಭೂಷಣಃ ಕೋ ಽನ್ಯಃ ಸಮೋ ಮಯಾ ಲೋಕೇ ದೇವೋ ವಾ ದಾನವೋ ಽಪಿ ವಾ

'ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ದೇವರು ಇಂದು ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಅಥವಾ ದಾನವರು ಯಾರೂ ನನ್ನ ಸಮಾನರಿಲ್ಲ.'

ಅಥ ತಸ್ಮಿನ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ದದರ್ಶ ದಿವಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ಪಿತರಂ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಶಾಕ್ತೇಯಸ್ತು ಪರಾಶರಃ

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಶಕ್ತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪಾರಾಶರನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದನು.

ಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲಸಂಕಾಶೇ ವಿಮಾನೇ ವಿಶ್ವತೋಮುಖೇ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನನಾಮ ಚ ಜಹರ್ಷ ಚ

ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹರ್ಷಪಟ್ಟನು.

ತದಾ ವೃಷಧ್ವಜೋ ದೇವಃ ಸಭಾರ್ಯಃ ಸಗಣೇಶ್ವರಃ ವಸಿಷ್ಠಪುತ್ರಂ ಪ್ರಾಹೇದಂ ಪುತ್ರದರ್ಶನತತ್ಪರಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎತ್ತುಧ್ವಜವನ್ನಿರುವ ದೇವರು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೂ ಗಣಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗನಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಗನನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:

ಶಕ್ತೇ ಪಶ್ಯ ಸುತಂ ಬಾಲಮ್ ಆನನ್ದಾಸ್ರಾವಿಲೇಕ್ಷಣಮ್ ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀಂ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ವಸಿಷ್ಠಂ ಪಿತರಂ ತವ

'ಶಕ್ತಿಯೇ, ಈ ಬಾಲಕನಾದ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡು, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದೆ. ಮತ್ತು, ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ವಸಿಷ್ಠನು ಇನ್ನೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ.'

ಅರುನ್ಧತೀಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ಕಲ್ಯಾಣೀಂ ದೇವತೋಪಮಾಮ್ ಮಾತರಂ ಪಿತರಂ ಚೋಭೌ ನಮಸ್ಕುರು ಮಹಾಮತೇ

'ಅರುಂಧತಿಯನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಅವಳು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳು, ಶುಭವಾಗಿರುವಳು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಳಾದಳು—ಅವಳು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ. ಮಹಾಮತಿಯಾದವನೇ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ-ತಂದೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸು.'

ತದಾ ಹರಂ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಶು ದೇವದೇವಮುಮಾಂ ತಥಾ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ತದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಶಕ್ತಿರ್ ವೈ ಶಙ್ಕರಾಜ್ಞಯಾ

ಆಗ ಶಕ್ತಿಯು ಶಂಕರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹರನಿಗೂ ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯಾದ ಉಮೆಗೆ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಮಾತರಂ ಚ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ಕಲ್ಯಾಣೀಂ ಪತಿದೇವತಾಮ್ ಅರುನ್ಧತೀಂ ಜಗನ್ನಾಥನಿಯೋಗಾತ್ಪ್ರಾಹ ಶಕ್ತಿಮಾನ್

ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳಾದ, ಶುಭವಾಗಿರುವ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ತಾಯಿ ಅರುಂಧತಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನ ಆದೇಶದಿಂದ ಶಕ್ತಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಭೋ ವತ್ಸ ವತ್ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಪರಾಶರ ಮಹಾದ್ಯುತೇ ರಕ್ಷಿತೋ ಽಹಂ ತ್ವಯಾ ತಾತ ಗರ್ಭಸ್ಥೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ

'ಮಗನೇ, ಮಗನೇ, ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಪಾರಾಶರ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ನಾನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೀನು, ತಾತ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.'

ಅಣಿಮಾದಿಗುಣೈಶ್ವರ್ಯಂ ಮಯಾ ವತ್ಸ ಪರಾಶರ ಲಬ್ಧಮದ್ಯಾನನಂ ದೃಷ್ಟಂ ತವ ಬಾಲ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ

ಪರಾಶರ, ನನ್ನ today ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಣಿಮಾದಿ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರಭುತ್ವ ದೊರೆತಿದೆ. ಇಂದು, ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.

ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ರಕ್ಷ ವತ್ಸ ಮಹಾಮತೇ ಅರುನ್ಧತೀಂ ಚ ಪಿತರಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಮಮ ಸರ್ವದಾ

ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಮಗನೇ, ಸದಾ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಂದೆ ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಅನ್ವಯಃ ಸಕಲೋ ವತ್ಸ ಮಮ ಸಂತಾರಿತಸ್ತ್ವಯಾ ಪುತ್ರೇಣ ಲೋಕಾಞ್ಜಯತೀತ್ಯ್ ಉಕ್ತಂ ಸದ್ಭಿಃ ಸದೈವ ಹಿ

ಮಗನೇ, ನನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ನೀನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ. ಸದಾ ಸಜ್ಜನರು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಈಪ್ಸಿತಂ ವರಯೇಶಾನಂ ಜಗತಾಂ ಪ್ರಭವಂ ಪ್ರಭುಮ್ ಗಮಿಷ್ಯಾಮ್ಯಭಿವನ್ದ್ಯೇಶಂ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ ಶಙ್ಕರಮ್

ನಾನು ಲೋಕಗಳ ಮೂಲವಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು, ನನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಪೂಜ್ಯ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ಏವಂ ಪುತ್ರಮುಪಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸದಸಿ ಜಗಾಮ ಪಿತರಂ ವಶೀ

ಹೀಗೆ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆತನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಥ ಪಿತರಂ ತದಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯೈವ ಶಙ್ಕರಮ್ ತುಷ್ಟಾವ ವಾಗ್ಭಿರ್ ಇಷ್ಟಾಭಿಃ ಶಾಕ್ತೇಯಃ ಶಶಿಭೂಷಣಮ್

ತಂದೆ ಹೋದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಾಕ್ತೇಯನು ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಇಷ್ಟವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಚಂದ್ರವನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿಟ್ಟಿರುವ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ತತಸ್ತುಷ್ಟೋ ಮಹಾದೇವೋ ಮನ್ಮಥಾನ್ಧಕಮರ್ದನಃ ಅನುಗೃಹ್ಯಾಥ ಶಾಕ್ತೇಯಂ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಮತ್ತೆ ಕಾಮನೂ ಅಂಧಕನೂ ನಾಶ ಮಾಡಿದ ಮಹಾದೇವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಶಾಕ್ತೇಯನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.

ಗತೇ ಮಹೇಶ್ವರೇ ಸಾಂಬೇ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ದದಾಹ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ತು ಕುಲಂ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಮನ್ತ್ರವಿತ್

ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಶಾಂಬು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರ ವಂಶವನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.

ತದಾಹ ಪೌತ್ರಂ ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಭಿರ್ ವೃತಃ ಅಲಮ್ ಅತ್ಯನ್ತಕೋಪೇನ ತಾತ ಮನ್ಯುಮಿಮಂ ಜಹಿ

ಆಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ವಸಿಷ್ಠನು, ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಾತ, ಇಷ್ಟು ಕೋಪ ಸಾಕು, ಈ ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಡು.'

ರಾಕ್ಷಸಾ ನಾಪರಾಧ್ಯನ್ತಿ ಪಿತುಸ್ ತೇ ವಿಹಿತಂ ತಥಾ ಮೂಢಾನಾಮೇವ ಭವತಿ ಕ್ರೋಧೋ ಬುದ್ಧಿಮತಾಂ ನ ಹಿ

ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಇದು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆಯಿತು. ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪವಿಲ್ಲ, ಅದು ಮೂಢರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.