ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನೋ ಭೂಮೌ ನನೃತುರ್ ದಿವಿ ದೇವತಾಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ಸಸೃಜುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಂ ಚ ಖೇಚರಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿದರು, ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕುಣಿದರು, ಪುಷ್ಕರನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆಕಾಶಚರರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ಪುರೇಷು ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಣಾದಂ ವಿಷಮಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾಶ್ ಚ ಮುನಯಃ ಸಮೂಹುರ್ಹರ್ಷಸಂತತಿಮ್

ರಾಕ್ಷಸರ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಅವತೀರ್ಣೋ ಯಥಾ ಹ್ಯಣ್ಡಾದ್ ಭಾನುಃ ಸೋ ಽಪಿ ಪರಾಶರಃ ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರೋ ಮೇಘಜಾಲಾದ್ದಿವಾಕರಃ

ಹೆಗ್ಗಳಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಹೊರಬರುವಂತೆ, ಪರಾಶರನು ಕೂಡ ಅವತರಿಸಿದನು; ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖವಿದ್ದವನು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.

ಸುಖಂ ಚ ದುಃಖಮಭವದ್ ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಸ್ತಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುತ್ರಂ ಪತಿಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಅರುನ್ಧತ್ಯಾ ಮುನೇಸ್ತಥಾ

ಅದೃಶ್ಯಂತಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಉಂಟಾಯಿತು, ಪತಿಯ ನೆನಪನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅರುಂಧತಿಯಂತೆ ಮುನಿಯ ಪತ್ನಿಗೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತನಯಂ ಬಾಲಾ ಪರಾಶರಮತಿದ್ಯುತಿಮ್ ಲಲಾಪ ವಿಹ್ವಲಾ ಬಾಲಾ ಸನ್ನಕಣ್ಠೀ ಪಪಾತ ಚ

ಅತೀ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಪರಾಶರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಯುವತಿ ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದ, ಕಂಠವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅಳುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಸಾ ಪರಾಶರಮಹೋ ಮಹಾಮತಿಂ ದೇವದಾನವಗಣೈಶ್ ಚ ಪೂಜಿತಮ್ ಜಾತಮಾತ್ರಮ್ ಅನಘಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ ಬುಧ್ಯ ಸಾಶ್ರುನಯನಾ ಲಲಾಪ ಚ

ಅವಳು, ಶುದ್ಧವಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳಳು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಶ್ರುವಿದ್ದರೂ, ಮಹಾಮತಿಯಾದ, ಪಾಪರಹಿತನಾದ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಪೂಜಿಸಿದ ಪರಾಶರನನ್ನು, ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಸ್ತುತಿಸಿದಳು.

ಹಾ ವಸಿಷ್ಠಸುತ ಕುತ್ರಚಿದ್ಗತಃ ಪಶ್ಯ ಪುತ್ರಮನಘಂ ತವಾತ್ಮಜಮ್ ತ್ಯಜ್ಯ ದೀನವದನಾಂ ವನಾನ್ತರೇ ಪುತ್ರದರ್ಶನಪರಾಮಿಮಾಂ ಪ್ರಭೋ

'ಹಾಯ್ ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೋ ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಪಾಪರಹಿತ ಮಗನನ್ನು ನೋಡು! ನನ್ನನ್ನು, ದುಃಖಭರಿತವಾದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದೆಯಲ್ಲ, ಪ್ರಭು!' ಎಂದು ಅಳಿದಳು.

ಶಕ್ತೇ ಸ್ವಂ ಚ ಸುತಂ ಪಶ್ಯ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ ಷಣ್ಮುಖಮ್ ಯಥಾ ಮಹೇಶ್ವರೋ ಽಪಶ್ಯತ್ ಸಗಣೋ ಹೃಷಿತಾನನಃ

'ಶಕ್ತಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಆರುಮುಖ ಮಗನನ್ನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ಹೇಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದನೋ ಹಗೆಯೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಅಥ ತಸ್ಯಾಸ್ತದಾಲಾಪಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ನುಷಾಮುವಾಚೇದಂ ಮಾ ರೋದೀರ್ ಇತಿ ದುಃಖಿತಃ

ಆಗ ಆಕೆಯ ಅಳುವನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನ ಸೊಸೆಗೆ, 'ಮಗು, ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಆಜ್ಞಯಾ ತಸ್ಯ ಸಾ ಶೋಕಂ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಕುಲಾಙ್ಗನಾ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಹ್ಯಪಾಲಯದ್ಬಾಲಂ ಬಾಲಾ ಬಾಲಮೃಗೇಕ್ಷಣಾ

ವಸಿಷ್ಠನ ಆದೇಶದಿಂದ ಆ ಕುಲದ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಾನೂ ಬಾಲೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಕರುನಾಡ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಗುವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದಳು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಮಬಲಾಂ ಪ್ರಾಹ ಮಙ್ಗಲಾಭರಣೈರ್ ವಿನಾ ಆಸೀನಾಮಾಕುಲಾಂ ಸಾಧ್ವೀಂ ಬಾಷ್ಪಪರ್ಯಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾಮ್

ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ಶುಭದ ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಳವಳದಿಂದ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆ ಸತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅಮ್ಬ ಮಙ್ಗಲವಿಭೂಷಣೈರ್ ವಿನಾ ದೇಹಯಷ್ಟಿರನಘೇ ನ ಶೋಭತೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತವಾದ್ಯ ಕಾರಣಂ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬರಹಿತೇವ ಶರ್ವರೀ

'ತಾಯಿ, ಶುಭದ ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ದೇಹ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಇಂದು ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು, ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿ ಹೇಗೆ ಕತ್ತಲಾದಿರುತ್ತದೋ ಹಗೆಯೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಮಾತರ್ಮಾತಃ ಕಥಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಙ್ಗಲಾಭರಣಾನಿ ವೈ ಆಸೀನಾ ಭರ್ತೃಹೀನೇವ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಶೋಭನೇ

'ತಾಯಿ, ನೀನು ಶುಭದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪತಿಯಿಲ್ಲದವಳಂತೆ ಕುಳಿತಿರುವೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಸುತಸ್ಯ ಸಾ ನ ಕಿಂಚಿದ್ ಅಬ್ರವೀತ್ ಪುತ್ರಂ ಶುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವೇತರತ್

ಅದೃಶ್ಯಂತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಗಲಿ, ಅವಳು ಮಗನಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀಂ ಪುನಃ ಪ್ರಾಹ ಶಾಕ್ತೇಯೋ ಭಗವಾನ್ಮಮ ಮಾತಃ ಕುತ್ರ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪಿತಾ ವದ ವದೇತಿ ತಾಮ್

ಆಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿಯ ಪುತ್ರನು ಮತ್ತೆ ಅದೃಶ್ಯಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಅಮ್ಮ, ನನ್ನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ತಂದೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಹೇಳು, ಹೇಳು!' ಎಂದು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ರುರೋದ ಸಾ ವಾಕ್ಯಂ ಪುತ್ರಸ್ಯಾತೀವ ವಿಹ್ವಲಾ ಭಕ್ಷಿತೋ ರಕ್ಷಸಾ ತಾತಸ್ ತವೇತಿ ನಿಪಪಾತ ಚ

ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳತೊಡಗಿದಳು; 'ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನು ತಿಂದುಹಾಕಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ಽಪಿ ಪಪಾತ ಭೂಮೌ ಪೌತ್ರಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಂ ಸ ರುದನ್ದಯಾಲುಃ ಅರುನ್ಧತೀ ಚಾಶ್ರಮವಾಸಿನಸ್ತದಾ ಮುನೇರ್ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಮುನೀಶ್ವರಾಶ್ ಚ

ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಸಿಷ್ಠರೂ ಸಹ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಅರುಂಧತಿಯೂ, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ವಸಿಷ್ಠರೊಂದಿಗೆ ಅಳಿದರು.

ಭಕ್ಷಿತೋ ರಕ್ಷಸಾ ಮಾತುಃ ಪಿತಾ ತವ ಮುಖಾದಿತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪರಾಶರೋ ಧೀಮಾನ್ ಪ್ರಾಹ ಚಾಸ್ರಾವಿಲೇಕ್ಷಣಃ

ತಾಯಿಯ ಬಾಯಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನು ತಿಂದುಹಾಕಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಜ್ಞಾನಿ ಪರಾಶರನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ದೇವದೇವೇಶಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ಕ್ಷಣೇನ ಮಾತಃ ಪಿತರಂ ದರ್ಶಯಾಮೀತಿ ಮೇ ಮತಿಃ

'ಮಾತೆ, ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ — ಇದು ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ.'

ಸಾ ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ತದಾ ಶುಭಂ ಸಸ್ಮಿತಾ ತನಯಮಾಹ ವಿಸ್ಮಿತಾ ತಥ್ಯಮ್ ಏತದಿತಿ ತಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಸಾ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರ ಭವಮರ್ಚಯೇತಿ ಚ

ಆ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದಳು; 'ಇದು ಸತ್ಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, 'ಮಗನೇ, ಮಗನೇ, ಪೂಜೆ ಮಾಡು' ಎಂದಳು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಕ್ತಿಸುತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಾಹ ಪೌತ್ರಂ ಧೀಮಾನ್ ಘೃಣಾನಿಧಿಃ

ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾಮುನಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠರು, ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಕರುಣೆಯ ನಿದಾನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದವರು, ತಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಸ್ಥಾನೇ ಪೌತ್ರ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಕಲ್ಪಸ್ತವ ಸುವ್ರತ ತಥಾಪಿ ಶೃಣು ಲೋಕಸ್ಯ ಕ್ಷಯಂ ಕರ್ತುಂ ನ ಚಾರ್ಹಸಿ

'ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಉತ್ತಮನಾದ ಮೊಮ್ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ; ಆದರೂ ಕೇಳು — ಲೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಾರದು.'

ರಾಕ್ಷಸಾನಾಮಭಾವಾಯ ಕುರು ಸರ್ವೇಶ್ವರಾರ್ಚನಮ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಶೃಣು ಶಾಕ್ತೇಯ ಅಪರಾಧ್ಯತಿ ಕಿಂ ತವ

'ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡು; ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ನಾಶವಾದರೂ ಅದು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪಲ್ಲ.'

ತತಸ್ತಸ್ಯ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ನಿಯೋಗಾಚ್ಛಕ್ತಿನನ್ದನಃ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಮಭಾವಾಯ ಮತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಮಹಾಮತಿಃ

ಆಮೇಲೆ ವಸಿಷ್ಠರ ಆದೇಶದಿಂದ, ಶಕ್ತಿಯ ಜ್ಞಾನಿ ಪುತ್ರನು ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದನು.

ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ಪ್ರಣಮ್ಯಾರುನ್ಧತೀಂ ತತಃ ಕೃತ್ವೈಕಲಿಙ್ಗಂ ಕ್ಷಣಿಕಂ ಪಾಂಸುನಾ ಮುನಿಸನ್ನಿಧೌ

ಅದೃಶ್ಯಂತಿ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಅರುಂಧತಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಮುನಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಶಿವಸೂಕ್ತೇನ ತ್ರ್ಯಂಬಕೇನ ಶುಭೇನ ಚ ಜಪ್ತ್ವಾ ತ್ವರಿತರುದ್ರಂ ಚ ಶಿವಸಂಕಲ್ಪಮೇವ ಚ

ಅವನು ಶುಭಕರವಾದ ಶಿವಸೂಕ್ತ, ತ್ರ್ಯಂಬಕಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ತ್ವರಿತರೂದ್ರ ಮತ್ತು ಶಿವಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು.

ನೀಲರುದ್ರಂ ಚ ಶಾಕ್ತೇಯಸ್ ತಥಾ ರುದ್ರಂ ಚ ಶೋಭನಮ್ ವಾಮೀಯಂ ಪವಮಾನಂ ಚ ಪಞ್ಚಬ್ರಹ್ಮ ತಥೈವ ಚ

ಶಕ್ತಿಯ ಪುತ್ರನು ನೀಲರೂದ್ರ, ಸುಂದರವಾದ ರೂದ್ರ, ವಾಮೀಯ, ಪವಮಾನ ಮತ್ತು ಪಂಚಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಕೂಡ ಜಪಿಸಿದನು.

ಹೋತಾರಂ ಲಿಙ್ಗಸೂಕ್ತಂ ಚ ಅಥರ್ವಶಿರ ಏವ ಚ ಅಷ್ಟಾಙ್ಗಮರ್ಘ್ಯಂ ರುದ್ರಾಯ ದತ್ತ್ವಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಯಥಾವಿಧಿ

ಅವನು ಹೊತಾರ, ಲಿಂಗಸೂಕ್ತ, ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಭಾಗದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ರೂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.

ಭಗವನ್ರಕ್ಷಸಾ ರುದ್ರ ಭಕ್ಷಿತೋ ರುಧಿರೇಣ ವೈ ಪಿತಾ ಮಮ ಮಹಾತೇಜಾ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ ಶಙ್ಕರ

'ಪ್ರಭು ರೂದ್ರನೇ, ನನ್ನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ತಂದೆಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನು ಅವನ ಸಹೋದರರೊಡನೆ, ರಕ್ತದೊಂದಿಗೆ ತಿಂದುಹಾಕಿದ್ದಾನೆ, ಶಂಕರಾ.'