ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭಲ್ಲಾವೀ ಮಧುಪಿಙ್ಗಶ್ಚ ಶ್ವೇತಕೇತುಸ್ತಪೋನಿಧಿಃ ಉಶಿಕೋ ಬೃಹದಶ್ವಶ್ ಚ ದೇವಲಃ ಕವಿರೇವ ಚ

ಅವನಿಗೆ ಭಲ್ಲಾವಿ, ಮಧುಪಿಂಗ, ಶ್ವೇತಕೇತು, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿ, ಉಶಿಕ, ಬೃಹದಶ್ವ, ದೇವಲ ಮತ್ತು ಕವಿ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ.

ಶಾಲಿಹೋತ್ರೋ ಽಗ್ನಿವೇಶಶ್ಚ ಯುವನಾಶ್ವಃ ಶರದ್ವಸುಃ ಛಗಲಃ ಕುಣ್ಡಕರ್ಣಶ್ ಚ ಕುಮ್ಭಶ್ಚೈವ ಪ್ರವಾಹಕಃ

ಅವನಿಗೆ ಶಾಲಿಹೋತ್ರ, ಅಗ್ನಿವೇಶ, ಯುವನಾಶ್ವ, ಶರದ್ವಸು, ಚಗಲ, ಕುಂಡಕರ್ಣ, ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಹಕ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ.

ಉಲೂಕೋ ವಿದ್ಯುತಶ್ಚೈವ ಮಣ್ಡೂಕೋ ಹ್ಯಾಶ್ವಲಾಯನಃ ಅಕ್ಷಪಾದಃ ಕುಮಾರಶ್ ಚ ಉಲೂಕೋ ವತ್ಸ ಏವ ಚ

ಅವನಿಗೆ ಉಲುಕ, ವಿದ್ಯುತ, ಮಂಡೂಕ, ಆಶ್ವಲಾಯನ, ಕ್ಷಪಾದ, ಕುಮಾರ, ಉಲುಕ ಮತ್ತು ವತ್ಸ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ.

ಕುಶಿಕಶ್ಚೈವ ಗರ್ಭಶ್ ಚ ಮಿತ್ರಃ ಕೌರುಷ್ಯ ಏವ ಚ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತ್ವೇತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸರ್ವಾವರ್ತೇಷು ಯೋಗಿನಾಮ್

ಕುಶಿಕ, ಗರ್ಭ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕೌರುಷ್ಯ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲಾ ಪರಂಪರೆಯ ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಶಿಷ್ಯರು.

ವಿಮಲಾ ಬ್ರಹ್ಮಭೂಯಿಷ್ಠಾ ಜ್ಞಾನಯೋಗಪರಾಯಣಾಃ ಏತೇ ಪಾಶುಪತಾಃ ಸಿದ್ಧಾ ಭಸ್ಮೋದ್ಧೂಲಿತವಿಗ್ರಹಾಃ

ಇವರು ಶುದ್ಧರು, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರರಾದವರು, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು. ಇಂತಹ ಪಾಶುಪತ ಸಿದ್ಧರು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಶಿಷ್ಯಾಃ ಪ್ರಶಿಷ್ಯಾಶ್ಚೈತೇಷಾಂ ಶತಶೋ ಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪಾಶುಪತಂ ಯೋಗಂ ರುದ್ರಲೋಕಾಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ

ಈ ಮಹಾತ್ಮರ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಶಿಷ್ಯರು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ರುದ್ರನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ದೇವಾದಯಃ ಪಿಶಾಚಾನ್ತಾಃ ಪಶವಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ ತೇಷಾಂ ಪತಿತ್ವಾತ್ಸರ್ವೇಶೋ ಭವಃ ಪಶುಪತಿಃ ಸ್ಮೃತಃ

ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪಿಶಾಚಿಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಪಶುಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾಗಿ ಭವನು ಪಶುಪತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು.

ತೇನ ಪ್ರಣೀತೋ ರುದ್ರೇಣ ಪಶೂನಾಂ ಪತಿನಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಯೋಗಃ ಪಾಶುಪತೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಪರಾವರವಿಭೂತಯೇ

ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ರುದ್ರನು ಈ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜರೆ, ಇದು ಉನ್ನತ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯೋಗಸ್ಥಾನಾನಿ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ ಕಲ್ಪಿತಾನಿ ಶಿವೇನೈವ ಹಿತಾಯ ಜಗತಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಈಗ ನಾನು ಶಿವನು ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಯೋಗಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಗಲಾದಧೋ ವಿತಸ್ತ್ಯಾ ಯನ್ ನಾಭೇರುಪರಿ ಚೋತ್ತಮಮ್ ಯೋಗಸ್ಥಾನಮಧೋ ನಾಭೇರ್ ಆವರ್ತಂ ಮಧ್ಯಮಂ ಭ್ರುವೋಃ

ಗಲೆಯ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ವಿಟಸ್ತ ದೂರ ಮತ್ತು ನಾಭಿಯ ಮೇಲಿರುವುದು ಯೋಗದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಾನ. ನಾಭಿಯ ಕೆಳಗಿರುವುದು ಅಧೋ ಸ್ಥಾನ, ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವುದು ಮಧ್ಯಮ ಸ್ಥಾನ.

ಸರ್ವಾರ್ಥಜ್ಞಾನನಿಷ್ಪತ್ತಿರ್ ಆತ್ಮನೋ ಯೋಗ ಉಚ್ಯತೇ ಏಕಾಗ್ರತಾ ಭವೇಚ್ಚೈವ ಸರ್ವದಾ ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ

ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳ ಸಾಧನೆ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಯೋಗವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಏಕಾಗ್ರತೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಸಾದಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಯತ್ ಸ್ವಸಂವೇದ್ಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ವಕ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈಃ ಕ್ರಮಶೋ ಜಾಯತೇ ನೃಣಾಮ್

ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ವರೂಪವು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸುವಂತಹದ್ದು, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೆ. ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೂ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ಮಾನವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಶಬ್ದೇನ ನಿರ್ವಾಣಂ ಮಾಹೇಶಂ ಪದಮುಚ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ಹೇತುರೃಷೇರ್ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದತಃ

ಯೋಗ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಮಹೇಶನ ಪರಮಪದವಾದ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕಾರಣ ಋಷಿಯ ಜ್ಞಾನ, ಆ ಜ್ಞಾನವೂ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾನೇನ ನಿರ್ದಹೇತ್ಪಾಪಂ ನಿರುಧ್ಯ ವಿಷಯಾನ್ ಸದಾ ನಿರುದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯವೃತ್ತೇಸ್ತು ಯೋಗಸಿದ್ಧಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಹಾಕಬೇಕು, ಸದಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದಾಗ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧ್ಯ.

ಯೋಗೋ ನಿರೋಧೋ ವೃತ್ತೇಷು ಚಿತ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ಸಾಧನಾನ್ಯಷ್ಟಧಾ ಚಾಸ್ಯ ಕಥಿತಾನೀಹ ಸಿದ್ಧಯೇ

ಯೋಗವೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಎಂಟು ವಿಧದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯಮಸ್ತು ಪ್ರಥಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ದ್ವಿತೀಯೋ ನಿಯಮಸ್ ತಥಾ ತೃತೀಯಮಾಸನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಸ್ತತಃ ಪರಮ್

ಮೊದಲನೆಯದು ಯಮ, ಎರಡನೆಯದು ನಿಯಮ, ಮೂರನೆಯದು ಆಸನ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರಂ ಪಞ್ಚಮೋ ವೈ ಧಾರಣಾ ಚ ತತಃ ಪರಾ ಧ್ಯಾನಂ ಸಪ್ತಮಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಸಮಾಧಿಸ್ತ್ವಷ್ಟಮಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಐದನೆಯದು ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ, ಆಮೇಲೆ ಧಾರಣೆ, ಏಳನೆಯದು ಧ್ಯಾನ, ಎಂಟನೆಯದು ಸಮಾಧಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಪಸ್ಯುಪರಮಶ್ಚೈವ ಯಮ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ ಅಹಿಂಸಾ ಪ್ರಥಮೋ ಹೇತುರ್ ಯಮಸ್ಯ ಯಮಿನಾಂ ವರಾಃ

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತ ಜೀವನವೇ ಯಮವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಮದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಾರಣವೇ ಅಹಿಂಸೆ, ನಿಯಮಿತ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.

ಸತ್ಯಮಸ್ತೇಯಮಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾಪರಿಗ್ರಹೌ ನಿಯಮಸ್ಯಾಪಿ ವೈ ಮೂಲಂ ಯಮ ಏವ ನ ಸಂಶಯಃ

ಸತ್ಯ, ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯದಿರು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಪರಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದಿರುವುದು—ಇವುಗಳೂ ನಿಯಮದ ಮೂಲಗಳು; ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಮವೇ ಅವುಗಳ ಆಧಾರ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಆತ್ಮವತ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಹಿತಾಯೈವ ಪ್ರವರ್ತನಮ್ ಅಹಿಂಸೈಷಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಯಾ ಚಾತ್ಮಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧಿದಾ

ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಹಿಂಸೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತಂ ಚಾನುಮಿತಂ ಸ್ವಾನುಭೂತಂ ಯಥಾರ್ಥತಃ ಕಥನಂ ಸತ್ಯಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಪರಪೀಡಾವಿವರ್ಜಿತಮ್

ನೋಡಿದದ್ದು, ಕೇಳಿದದ್ದು, ಊಹಿಸಿದದ್ದು, ಸ್ವಾನುಭವಿಸಿದದ್ದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡದಿರುವುದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಾಶ್ಲೀಲಂ ಕೀರ್ತಯೇದೇವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ ಪರದೋಷಾನ್ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ನ ವದೇದಿತಿ ಚಾಪರಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೂ ಅವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು—ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ನಿಯಮ.

ಅನಾದಾನಂ ಪರಸ್ವಾನಾಮ್ ಆಪದ್ಯಪಿ ವಿಚಾರತಃ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ತದಸ್ತೇಯಂ ಸಮಾಸತಃ

ಪರರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ—even ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ—ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವುದೇ ಅಸ್ತೇಯವೆಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು.

ಮೈಥುನಸ್ಯಾಪ್ರವೃತ್ತಿರ್ಹಿ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಣಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯತೀನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಾಮ್

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಕಾಮಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗದೆ ಇರುವುದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂದು ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಇಹ ವೈಖಾನಸಾನಾಂ ಚ ವಿದಾರಾಣಾಂ ವಿಶೇಷತಃ ಸದಾರಾಣಾಂ ಗೃಹಸ್ಥಾನಂ ತಥೈವ ಚ ವದಾಮಿ ವಃ

ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ವೈಖಾನಸರು, ವಿದಾರರು, ಪತ್ನಿಯುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಗೃಹಸ್ಥರು—ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೇ ನಿಯಮವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ವದಾರೇ ವಿಧಿವತ್ಕೃತ್ವಾ ನಿವೃತ್ತಿಶ್ಚಾನ್ಯತಃ ಸದಾ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್

ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡಿ, ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿರಬೇಕು—ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ—ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮೇಧ್ಯಾ ಸ್ವನಾರೀ ಸಮ್ಭೋಗಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಏವಂ ಗೃಹಸ್ಥೋ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ನ ಸಂಶಯಃ

ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗವಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗಾಗಿ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿರುವ ಗೃಹಸ್ಥನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಅಹಿಂಸಾಪ್ಯೇವಮೇವೈಷಾ ದ್ವಿಜಗುರ್ವಗ್ನಿಪೂಜನೇ ವಿಧಿನಾ ಯಾದೃಶೀ ಹಿಂಸಾ ಸಾ ತ್ವಹಿಂಸಾ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಾ

ಇದೇ ರೀತಿ, ದ್ವಿಜರು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ ಹಿಂಸೆ ಕೂಡ ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸದಾ ಪರಿತ್ಯಾಜ್ಯಾಃ ಸಙ್ಗಂ ನೈವ ಚ ಕಾರಯೇತ್ ಕುಣಪೇಷು ಯಥಾ ಚಿತ್ತಂ ತಥಾ ಕುರ್ಯಾದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ

ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಶವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿವೇಕಿಗಳೂ ಹೆಂಗಸರ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಡಬೇಕು.