ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವಿಚಾರಮುಗ್ಧೇ ತವ ಗರ್ಭಮಣ್ಡಲಂ ಕರಾಂಬುಜಾಭ್ಯಾಂ ವಿನಿಹತ್ಯ ದುರ್ಲಭಮ್ ಕುಲಂ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಸಮಸ್ತಮಪ್ಯಹೋ ನಿಹನ್ತುಮಾರ್ಯೇ ಕಥಮುದ್ಯತಾ ವದ

ಓ ಮೌಢ್ಯದಿಂದಿರುವವಳೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಮಲದಂತೆ কোমಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ತಟ್ಟಿದೆಯೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ವಸಿಷ್ಠರ ಅಪರೂಪದ ವಂಶವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡಲು ಏಕೆ ಇಚ್ಛೆಪಟ್ಟೆ? ಹೆಮ್ಮೆಯವಳೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು.

ತವಾತ್ಮಜಂ ಶಕ್ತಿಸುತಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಸ್ವಾದ್ಯ ವಕ್ತ್ರಾಮೃತಮ್ ಆರ್ಯಸೂನೋಃ ತ್ರಾತುಂ ಯತೋ ದೇಹಮಿಮಂ ಮುನೀನ್ದ್ರಃ ಸುನಿಶ್ಚಿತಃ ಪಾಹಿ ತತಃ ಶರೀರಮ್

ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಗನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಏವಂ ಸ್ನುಷಾಮುಪಾಲಭ್ಯ ಮುನಿಂ ಚಾರುನ್ಧತೀ ಸ್ಥಿತಾ ಅರುನ್ಧತೀ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರಾಹ ಚಾರ್ತೇತಿ ವಿಹ್ವಲಾ

ಹೀಗೆ ಸೊಸೆಗೆ ಹೇಳಿ, ಅರುಂಧತಿ ಋಷಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು. ದುಃಖದಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡ ಅರುಂಧತಿ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ತ್ವಯ್ಯೇವ ಜೀವಿತಂ ಚಾಸ್ಯ ಮುನೇರ್ ಯತ್ ಸುವ್ರತೇ ಮಮ ಜೀವಿತಂ ರಕ್ಷ ದೇಹಸ್ಯ ಧಾತ್ರೀ ಚ ಕುರು ಯದ್ಧಿತಮ್

ಓ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯೆ, ಈ ಋಷಿಯ ಜೀವ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನೂ ನೀನು ರಕ್ಷಿಸು. ದೇಹದ ಪಾಲಕಿಯಾಗಿ, ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.

ಮಯಾ ಯದಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ ತ್ರಾತುಂ ವೈ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಸ್ವಕಮ್ ಮಮಾಶುಭಂ ಶುಭಂ ದೇಹಂ ಕಥಂಚಿತ್ ಪಾಲಯಾಮ್ಯಹಮ್

ನಾನು ಈ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ದೇಹ ಶುಭವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಿರಲಿ, ಹೇಗಾದರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಿಯದುಃಖಮಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅಸತೀ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಮುನೇ ದುಃಖಾದಹಂ ದಗ್ಧಾ ಯತಃ ಪುತ್ರೀ ಮುನೇ ತವ

ನಾನು ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಪತಿವ್ರತೆ ಅಲ್ಲ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ಸುಟ್ಟಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.

ಅಹೋ ಽದ್ಭುತಂ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ದುಃಖಪಾತ್ರೀ ಹ್ಯಹಂ ವಿಭೋ ದುಃಖತ್ರಾತಾ ಭವ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಸೂನೋ ಜಗದ್ಗುರೋ

ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖದ ಪಾತ್ರೆ, ಪ್ರಭುವೇ. ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಲೋಕಗುರುವೇ, ನೀನು ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡು.

ತಥಾಪಿ ಭರ್ತೃರಹಿತಾ ದೀನಾ ನಾರೀ ಭವೇದಿಹ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ತತ ಆರ್ಯೇನ್ದ್ರ ಪರಿಭೂತಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಆದರೂ ಪತಿಯಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸು ಇಲ್ಲಿ ದೀನಳಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಮಹಾನೀಯನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಚ ಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಪೌತ್ರಾಃ ಶ್ವಶುರ ಏವ ಚ ಏತೇ ನ ಬಾನ್ಧವಾಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಭರ್ತಾ ಬನ್ಧುಃ ಪರಾ ಗತಿಃ

ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಮಾವ — ಇವರೆಲ್ಲ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲ. ಪತಿ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಬಂಧುವೂ, ಪರಮ ಆಶ್ರಯವೂ.

ಆತ್ಮನೋ ಯದ್ಧಿ ಕಥಿತಮ್ ಅಪ್ಯರ್ಧಮಿತಿ ಪಣ್ಡಿತೈಃ ತದಪ್ಯತ್ರ ಮೃಷಾ ಹ್ಯಾಸೀದ್ ಗತಃ ಶಕ್ತಿರಹಂ ಸ್ಥಿತಾ

ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿರುವುದೂ ಅರ್ಧಸತ್ಯವೇ. ಅದು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಶಕ್ತಿ ಹೋದರೂ ನಾನು ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ಅಹೋ ಮಮಾತ್ರ ಕಾಠಿನ್ಯಂ ಮನಸೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವ ಪತಿಂ ಪ್ರಾಣಸಮಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಾ ಯತ್ರ ಕ್ಷಣಂ ಯತಃ

ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣವೋ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ! ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ವಸಿಷ್ಠಾಶ್ವತ್ಥಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಹ್ಯ್ ಅಮೃತಾ ತು ಯಥಾ ಲತಾ ನಿರ್ಮೂಲಾಪ್ಯಮೃತಾ ಭರ್ತ್ರಾ ತ್ಯಕ್ತಾ ದೀನಾ ಸ್ಥಿತಾಪ್ಯಹಮ್

ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಮರದಂತೆ ಆಧರಿಸಿ, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಹಕ್ಕಿ ಮರವನ್ನು ಆಧರಿಸುವಂತೆ, ನಾನು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಬೇರು ಕಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಪತಿಯು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೂ, ನಾನು ದುಃಖದಿಂದ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ಸ್ನುಷಾವಾಕ್ಯಂ ನಿಶಮ್ಯೈವ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಾರ್ಯಯಾ ಸಹ ತದಾ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ಧೀಮಾನ್ ಯಾತುಂ ಸ್ವಾಶ್ರಮಮಾಶ್ರಮೀ

ಸೊಸೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಸಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು, ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಕೃಚ್ಛ್ರಾತ್ಸಭಾರ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠಃ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ಕ್ಷಣಾತ್ ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯಾ ಚ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ಸಂವಿವೇಶ ಸ ಚಿನ್ತಯನ್

ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಾದ ವಸಿಷ್ಠನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದವನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಸಾ ಗರ್ಭಂ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಕಥಂಚಿನ್ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ ಕುಲಸಂಧಾರಣಾರ್ಥಾಯ ಶಕ್ತಿಪತ್ನೀ ಪತಿವ್ರತಾ

ಶಕ್ತಿಯ ಪತ್ನಿ, ಪತಿವ್ರತೆ, ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಹೇಗಾದರೂ ತನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತತಃ ಸಾಸೂತ ತನಯಂ ದಶಮೇ ಮಾಸಿ ಸುಪ್ರಭಮ್ ಶಕ್ತಿಪತ್ನೀ ಯಥಾ ಶಕ್ತಿಂ ಶಕ್ತಿಮನ್ತಮರುನ್ಧತೀ

ಆಗ ಶಕ್ತಿಯ ಪತ್ನಿ ಹತ್ತನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು, ಹೇಗೆ ಅರುಂಧತಿಯು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳೋ ಹಗೆಯೇ.

ಅಸೂತ ಸಾ ದಿತಿರ್ವಿಷ್ಣುಂ ಯಥಾ ಸ್ವಾಹಾ ಗುಹಂ ಸುತಮ್ ಅಗ್ನಿಂ ಯಥಾರಣಿಃ ಪತ್ನೀ ಶಕ್ತೇಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪರಾಶರಮ್

ಅವಳು ದಿತಿಯು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೆತ್ತಂತೆ, ಸ್ವಾಹಾ ಗುಹನನ್ನು ಹೆತ್ತಂತೆ, ಅಗ್ನಿಯ ಪತ್ನಿ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಂತೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಪತ್ನಿಯೂ ಪರಾಶರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

ಯದಾ ತದಾ ಶಕ್ತಿಸೂನುರ್ ಅವತೀರ್ಣೋ ಮಹೀತಲೇ ಶಕ್ತಿಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ದುಃಖಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಸಮತಾಂ ಯಯೌ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನು ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿಸಿದಾಗ, ಶಕ್ತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ದುಃಖವು ಹೋಗಿ, ಅವನು ಪಿತೃಗಳ ಸಮಾನನಾದನು.

ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ಆದಿತ್ಯೈರ್ ಇವ ಭಾಸ್ಕರಃ ರರಾಜ ಪಿತೃಲೋಕಸ್ಥೋ ವಾಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಜಗುಸ್ತದಾ ಚ ಪಿತರೋ ನನೃತುಶ್ ಚ ಪಿತಾಮಹಾಃ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಾಶ್ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಹ್ಯ್ ಅವತೀರ್ಣೇ ಪರಾಶರೇ

ಆಗ ಪಿತೃಗಳು ಹಾಡಿದರು, ತಾತಂದಿರು ಮತ್ತು ಪರತಾತಂದಿರು ಕುಣಿದರು, ಪರಾಶರನು ಅವತರಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನೋ ಭೂಮೌ ನನೃತುರ್ ದಿವಿ ದೇವತಾಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ಸಸೃಜುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಂ ಚ ಖೇಚರಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿದರು, ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕುಣಿದರು, ಪುಷ್ಕರನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆಕಾಶಚರರು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು.

ಪುರೇಷು ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಣಾದಂ ವಿಷಮಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾಶ್ ಚ ಮುನಯಃ ಸಮೂಹುರ್ಹರ್ಷಸಂತತಿಮ್

ರಾಕ್ಷಸರ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

ಅವತೀರ್ಣೋ ಯಥಾ ಹ್ಯಣ್ಡಾದ್ ಭಾನುಃ ಸೋ ಽಪಿ ಪರಾಶರಃ ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರೋ ಮೇಘಜಾಲಾದ್ದಿವಾಕರಃ

ಹೆಗ್ಗಳಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಹೊರಬರುವಂತೆ, ಪರಾಶರನು ಕೂಡ ಅವತರಿಸಿದನು; ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖವಿದ್ದವನು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.

ಸುಖಂ ಚ ದುಃಖಮಭವದ್ ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಸ್ತಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುತ್ರಂ ಪತಿಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಅರುನ್ಧತ್ಯಾ ಮುನೇಸ್ತಥಾ

ಅದೃಶ್ಯಂತಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಉಂಟಾಯಿತು, ಪತಿಯ ನೆನಪನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅರುಂಧತಿಯಂತೆ ಮುನಿಯ ಪತ್ನಿಗೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತನಯಂ ಬಾಲಾ ಪರಾಶರಮತಿದ್ಯುತಿಮ್ ಲಲಾಪ ವಿಹ್ವಲಾ ಬಾಲಾ ಸನ್ನಕಣ್ಠೀ ಪಪಾತ ಚ

ಅತೀ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಪರಾಶರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಯುವತಿ ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದ, ಕಂಠವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅಳುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಸಾ ಪರಾಶರಮಹೋ ಮಹಾಮತಿಂ ದೇವದಾನವಗಣೈಶ್ ಚ ಪೂಜಿತಮ್ ಜಾತಮಾತ್ರಮ್ ಅನಘಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ ಬುಧ್ಯ ಸಾಶ್ರುನಯನಾ ಲಲಾಪ ಚ

ಅವಳು, ಶುದ್ಧವಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳಳು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಶ್ರುವಿದ್ದರೂ, ಮಹಾಮತಿಯಾದ, ಪಾಪರಹಿತನಾದ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಪೂಜಿಸಿದ ಪರಾಶರನನ್ನು, ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಸ್ತುತಿಸಿದಳು.

ಹಾ ವಸಿಷ್ಠಸುತ ಕುತ್ರಚಿದ್ಗತಃ ಪಶ್ಯ ಪುತ್ರಮನಘಂ ತವಾತ್ಮಜಮ್ ತ್ಯಜ್ಯ ದೀನವದನಾಂ ವನಾನ್ತರೇ ಪುತ್ರದರ್ಶನಪರಾಮಿಮಾಂ ಪ್ರಭೋ

'ಹಾಯ್ ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೋ ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಪಾಪರಹಿತ ಮಗನನ್ನು ನೋಡು! ನನ್ನನ್ನು, ದುಃಖಭರಿತವಾದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದೆಯಲ್ಲ, ಪ್ರಭು!' ಎಂದು ಅಳಿದಳು.

ಶಕ್ತೇ ಸ್ವಂ ಚ ಸುತಂ ಪಶ್ಯ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ ಷಣ್ಮುಖಮ್ ಯಥಾ ಮಹೇಶ್ವರೋ ಽಪಶ್ಯತ್ ಸಗಣೋ ಹೃಷಿತಾನನಃ

'ಶಕ್ತಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಆರುಮುಖ ಮಗನನ್ನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ಹೇಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದನೋ ಹಗೆಯೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಅಥ ತಸ್ಯಾಸ್ತದಾಲಾಪಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ನುಷಾಮುವಾಚೇದಂ ಮಾ ರೋದೀರ್ ಇತಿ ದುಃಖಿತಃ

ಆಗ ಆಕೆಯ ಅಳುವನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನ ಸೊಸೆಗೆ, 'ಮಗು, ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.