ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭಗವನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ ತವ ದೇಹಮ್ ಇದಂ ಶುಭಮ್ ಪಾಲಯಸ್ವ ವಿಭೋ ದ್ರಷ್ಟುಂ ತವ ಪೌತ್ರಂ ಮಮಾತ್ಮಜಮ್

ಆರಾಧ್ಯರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿಮ್ಮ ಈ ಶುಭ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಯಿರಿ ಸ್ವಾಮಿ, ನೀವು ನನ್ನ ಮಗನಾದ ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು.

ನ ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ತವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ದೇಹಮೇತತ್ಸುಶೋಭನಮ್ ಗರ್ಭಸ್ಥೋ ಮಮ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕಃ ಶಕ್ತಿಜೋ ಯತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿಮ್ಮ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನಾದ ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಮಗನು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುವವನು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಥ ಧರ್ಮಜ್ಞಾ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ ಉತ್ಥಾಪ್ಯ ಶ್ವಶುರಂ ನತ್ವಾ ನೇತ್ರೇ ಸಂಮೃಜ್ಯ ವಾರಿಣಾ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಆಕೆ ಕೈಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮಾವನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದಳು.

ದುಃಖಿತಾಪಿ ಪರಿತ್ರಾತುಂ ಶ್ವಶುರಂ ದುಃಖಿತಂ ತದಾ ಅರುನ್ಧತೀಂ ಚ ಕಲ್ಯಾಣೀಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಾಸ ದುಃಖಿತಾಮ್

ತಾನೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತನಾದ ತನ್ನ ಮಾವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು; ಜೊತೆಗೆ, ತಾನೂ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಯಾಣಿಯಾದ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು.

ಸ್ನುಷಾವಾಕ್ಯಂ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠ ಉತ್ಥಾಯ ಭೂತಲಾತ್ ಸಂಜ್ಞಾಮವಾಪ್ಯ ಚಾಲಿಙ್ಗ್ಯ ಸಾ ಪಪಾತ ಸುದುಃಖಿತಾ

ಮಗುವಿನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಸಿಷ್ಠನು ನೆಲದಿಂದ ಎದ್ದು, ಪ್ರಜ್ಞೆಗೂಡಿ, ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ಆಕೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೇ ಬಿದ್ದಳು.

ಅರುನ್ಧತೀ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ತಾಂ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯಾಸ್ರಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾಮ್ ರುರೋದ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲೋ ಭಾರ್ಯಯಾ ಸುತವತ್ಸಲಃ

ಅರುಂಧತಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಗನಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಅಳಲು ತೊಡಗಿದನು.

ಅಥ ನಾಭ್ಯಂಬುಜೇ ವಿಷ್ಣೋರ್ ಯಥಾ ತಸ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ ಆಸೀನೋ ಗರ್ಭಶಯ್ಯಾಯಾಂ ಕುಮಾರ ಋಚಮಾಹ ಸಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಕಮಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮಗನು ಒಂದು ವೇದಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ತತೋ ನಿಶಮ್ಯ ಭಗವಾನ್ ವಸಿಷ್ಠ ಋಚಮಾದರಾತ್ ಕೇನೋಕ್ತಮಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ತದಾತಿಷ್ಠತ್ಸಮಾಹಿತಃ

ಅದು ಕೇಳಿದ ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.

ವ್ಯೋಮಾಙ್ಗಣಸ್ಥೋ ಽಥ ಹರಿಃ ಪುಣ್ಡರೀಕನಿಭೇಕ್ಷಣಃ ವಸಿಷ್ಠಮಾಹ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಘೃಣಯಾ ಸ ಘೃಣಾನಿಧಿಃ

ಆಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾದ, ದಯೆಯ ನಿದಾನವಾದ ಹರಿಯು ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಭೋ ವತ್ಸ ವತ್ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ವಸಿಷ್ಠ ಸುತವತ್ಸಲ ತವ ಪೌತ್ರಮುಖಾಮ್ಭೋಜಾದ್ ಋಗ್ ಏಷಾದ್ಯ ವಿನಿಃಸೃತಾ

ಮಗನೇ, ಮಗನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ವಸಿಷ್ಠ, ನೀನು ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು, ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಕಮಲಮುಖದಿಂದ ಈ ವೇದಮಂತ್ರ ಈಗ ಹೊರಬಂದಿದೆ.

ಮತ್ಸಮಸ್ತವ ಪೌತ್ರೋ ಽಸೌ ಶಕ್ತಿಜಃ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ಮುನೇ ತಸ್ಮಾದುತ್ತಿಷ್ಠ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಶೋಕಂ ಬ್ರಹ್ಮಸುತೋತ್ತಮ

ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನಾದ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನು ನನ್ನದು ಮತ್ತು ನಿನ್ನದು ಕೂಡ, ಅವನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಹೌದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದುಬಾ.

ರುದ್ರಭಕ್ತಶ್ ಚ ಗರ್ಭಸ್ಥೋ ರುದ್ರಪೂಜಾಪರಾಯಣಃ ರುದ್ರದೇವಪ್ರಭಾವೇಣ ಕುಲಂ ತೇ ಸಂತರಿಷ್ಯತಿ

ಅವನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ರುದ್ರನ ಭಕ್ತನು, ರುದ್ರನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು; ರುದ್ರದ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ವಂಶ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಘೃಣೀ ವಿಪ್ರಂ ಭಗವಾನ್ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ವಸಿಷ್ಠಂ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಂ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದಯೆಯುಳ್ಳ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನವಾದನು.

ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ವಾರಿಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯಾ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪಸ್ಪರ್ಶೋದರಮಾದರಾತ್

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನು, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿದನು; ಅವನು ಕಾಣದವನಾದರೂ, ಗೌರವದಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ಹಾ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರೇತಿ ಪಪಾತ ಚ ಸುದುಃಖಿತಃ ಲಲಾಪಾರುನ್ಧತೀ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ತದಾಸೌ ರುದತೀಂ ದ್ವಿಜಾಃ

ಹಾಯ್ ಮಗನೇ, ಮಗನೇ ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೇ ಬಿದ್ದನು; ಅರುಂಧತಿ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದರು.

ಸ್ವಪುತ್ರಂ ಚ ಸ್ಮರನ್ ದುಃಖಾತ್ ಪುನರೇಹ್ಯೇಹಿ ಪುತ್ರಕ ತವ ಪುತ್ರಮಿಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭೋ ಶಕ್ತೇ ಕುಲಧಾರಣಮ್

ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನೆನೆದು ದುಃಖದಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ 'ಬಾ ಬಾ ಮಗನೇ! ಶಕ್ತಿ, ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ ವಂಶದ ಪೋಷಕನನ್ನು ನೋಡು' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು.

ತವಾನ್ತಿಕಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ತವ ಮಾತ್ರಾ ನ ಸಂಶಯಃ ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ರುದನ್ವಿಪ್ರ ಆಲಿಙ್ಗ್ಯಾರುನ್ಧತೀಂ ತದಾ

'ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಳುತ್ತಾ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಪಪಾತ ತಾಡಯನ್ತೀವ ಸ್ವಸ್ಯ ಕುಕ್ಷೀ ಕರೇಣ ವೈ ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀ ಜಘಾನಾಥ ಶಕ್ತಿಜಸ್ಯಾಲಯಂ ಶುಭಾ

ಆಕೆ ಕೈಯಿಂದ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾ, ನೋವಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಳು. ಶಕ್ತಿಯ ಪತ್ನಿ, ಶಕ್ತಿಯ ಮನೆತನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.

ಸ್ವೋದರಂ ದುಃಖಿತಾ ಭೂಮೌ ಲಲಾಪ ಚ ಪಪಾತ ಚ ಅರುನ್ಧತಿ ತದಾ ಭೀತಾ ವಸಿಷ್ಠಶ್ ಚ ಮಹಾಮತಿಃ

ಆಕೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರುಂಧತಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದಳು, ಮಹಾಮತಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನೂ ಕೂಡ.

ಸಮುತ್ಥಾಪ್ಯ ಸ್ನುಷಾಂ ಬಾಲಾಮ್ ಊಚತುರ್ಭಯವಿಹ್ವಲೌ

ಭಯದಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡ ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಅರುಂಧತಿ, ತಮ್ಮ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದರು.

ವಿಚಾರಮುಗ್ಧೇ ತವ ಗರ್ಭಮಣ್ಡಲಂ ಕರಾಂಬುಜಾಭ್ಯಾಂ ವಿನಿಹತ್ಯ ದುರ್ಲಭಮ್ ಕುಲಂ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಸಮಸ್ತಮಪ್ಯಹೋ ನಿಹನ್ತುಮಾರ್ಯೇ ಕಥಮುದ್ಯತಾ ವದ

ಓ ಮೌಢ್ಯದಿಂದಿರುವವಳೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಮಲದಂತೆ কোমಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ತಟ್ಟಿದೆಯೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ವಸಿಷ್ಠರ ಅಪರೂಪದ ವಂಶವನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡಲು ಏಕೆ ಇಚ್ಛೆಪಟ್ಟೆ? ಹೆಮ್ಮೆಯವಳೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು.

ತವಾತ್ಮಜಂ ಶಕ್ತಿಸುತಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಸ್ವಾದ್ಯ ವಕ್ತ್ರಾಮೃತಮ್ ಆರ್ಯಸೂನೋಃ ತ್ರಾತುಂ ಯತೋ ದೇಹಮಿಮಂ ಮುನೀನ್ದ್ರಃ ಸುನಿಶ್ಚಿತಃ ಪಾಹಿ ತತಃ ಶರೀರಮ್

ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಬಾಯಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಗನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಏವಂ ಸ್ನುಷಾಮುಪಾಲಭ್ಯ ಮುನಿಂ ಚಾರುನ್ಧತೀ ಸ್ಥಿತಾ ಅರುನ್ಧತೀ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರಾಹ ಚಾರ್ತೇತಿ ವಿಹ್ವಲಾ

ಹೀಗೆ ಸೊಸೆಗೆ ಹೇಳಿ, ಅರುಂಧತಿ ಋಷಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು. ದುಃಖದಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡ ಅರುಂಧತಿ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ತ್ವಯ್ಯೇವ ಜೀವಿತಂ ಚಾಸ್ಯ ಮುನೇರ್ ಯತ್ ಸುವ್ರತೇ ಮಮ ಜೀವಿತಂ ರಕ್ಷ ದೇಹಸ್ಯ ಧಾತ್ರೀ ಚ ಕುರು ಯದ್ಧಿತಮ್

ಓ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯೆ, ಈ ಋಷಿಯ ಜೀವ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನೂ ನೀನು ರಕ್ಷಿಸು. ದೇಹದ ಪಾಲಕಿಯಾಗಿ, ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.

ಮಯಾ ಯದಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ ತ್ರಾತುಂ ವೈ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಸ್ವಕಮ್ ಮಮಾಶುಭಂ ಶುಭಂ ದೇಹಂ ಕಥಂಚಿತ್ ಪಾಲಯಾಮ್ಯಹಮ್

ನಾನು ಈ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ದೇಹ ಶುಭವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಿರಲಿ, ಹೇಗಾದರೂ ಅದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಿಯದುಃಖಮಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅಸತೀ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಮುನೇ ದುಃಖಾದಹಂ ದಗ್ಧಾ ಯತಃ ಪುತ್ರೀ ಮುನೇ ತವ

ನಾನು ಸಂತೋಷವೂ ದುಃಖವೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಪತಿವ್ರತೆ ಅಲ್ಲ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ದುಃಖದಿಂದ ಸುಟ್ಟಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.

ಅಹೋ ಽದ್ಭುತಂ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ದುಃಖಪಾತ್ರೀ ಹ್ಯಹಂ ವಿಭೋ ದುಃಖತ್ರಾತಾ ಭವ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಸೂನೋ ಜಗದ್ಗುರೋ

ಅಯ್ಯೋ, ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಃಖದ ಪಾತ್ರೆ, ಪ್ರಭುವೇ. ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಲೋಕಗುರುವೇ, ನೀನು ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡು.

ತಥಾಪಿ ಭರ್ತೃರಹಿತಾ ದೀನಾ ನಾರೀ ಭವೇದಿಹ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ತತ ಆರ್ಯೇನ್ದ್ರ ಪರಿಭೂತಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಆದರೂ ಪತಿಯಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸು ಇಲ್ಲಿ ದೀನಳಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಮಹಾನೀಯನೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಚ ಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಪೌತ್ರಾಃ ಶ್ವಶುರ ಏವ ಚ ಏತೇ ನ ಬಾನ್ಧವಾಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಭರ್ತಾ ಬನ್ಧುಃ ಪರಾ ಗತಿಃ

ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಮಾವ — ಇವರೆಲ್ಲ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲ. ಪತಿ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಬಂಧುವೂ, ಪರಮ ಆಶ್ರಯವೂ.