ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಆರಾಧ್ಯ ಜಗತಾಮೀಶಂ ಕೇಶವಂ ಕ್ಲೇಶನಾಶನಮ್ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗಭವಂ ಶಂಭೋರ್ ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಕೇಶವನನ್ನು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವನ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸು.

ಜಪ ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶನಮ್ ಇಷ್ಟದಂ ಪರಮಂ ಶುದ್ಧಂ ಪವಿತ್ರಮಮಲಂ ಪರಮ್

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಇಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಡುವ, ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸು.

ಬ್ರೂಹಿ ಮನ್ತ್ರಮಿಮಂ ದಿವ್ಯಂ ಪ್ರಣವೇನ ಸಮನ್ವಿತಮ್ ನಮೋ ಽಸ್ತು ವಾಸುದೇವಾಯ ಇತ್ಯೇವಂ ನಿಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಈ ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಣವದೊಂದಿಗೆ ಹೇಳು: 'ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ'—ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಉಚ್ಚರಿಸು.

ಧ್ಯಾಯನ್ಸನಾತನಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಜಪಹೋಮಪರಾಯಣಃ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೈನಂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಶಾಶ್ವತವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹಾಶಯನು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ನಿಯತೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಜಾಪ ಪ್ರೀತಮಾನಸಃ ಶಾಕಮೂಲಫಲಾಹಾರಃ ಸಂವತ್ಸರಮತನ್ದ್ರಿತಃ

ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ, ಸಂತೋಷಭಾವದಿಂದ, ಕಂದಮೂಲ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಿದನು.

ಜಜಾಪ ಮನ್ತ್ರಮನಿಶಮ್ ಅಜಸ್ರಂ ಸ ಪುನಃ ಪುನಃ ವೇತಾಲಾ ರಾಕ್ಷಸಾ ಘೋರಾಃ ಸಿಂಹಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ಮಹಾಮೃಗಾಃ

ಅವನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಯಾನಕವಾದ ವೇತಾಳ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಸಿಂಹಾದಿ ದೊಡ್ಡ ಮೃಗಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬಂದವು.

ತಮಭ್ಯಯುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಬುದ್ಧಿಮೋಹಾಯ ಭೀಷಣಾಃ ಜಪನ್ ಸ ವಾಸುದೇವೇತಿ ನ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ

ಆ ಭಯಂಕರ ಜೀವಿಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಲು ಬಂದರೂ, ಅವನು 'ವಾಸುದೇವ' ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಲೇ ಏನೂ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳ್ಳದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಸುನೀತಿರ್ ಅಸ್ಯ ಯಾ ಮಾತಾ ತಸ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ಸಂವೃತಾ ಪಿಶಾಚಿ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ರುರೋದ ಭೃಶದುಃಖಿತಾ

ಅವನ ತಾಯಿ ಸುನೀತಿ, ಅವಳ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪಿಶಾಚಿಯಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

ಮಮ ತ್ವಮೇಕಃ ಪುತ್ರೋ ಽಸಿ ಕಿಮರ್ಥಂ ಕ್ಲಿಶ್ಯತೇ ಭವಾನ್ ಮಾಮನಾಥಾಮಪಹಾಯ ತಪ ಆಸ್ಥಿತವಾನಸಿ

ನೀನು ನನ್ನ ಏಕೈಕ ಮಗನು—ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡುವೆ? ನಿನ್ನ ಅನಾಥ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?

ಏವಮಾದೀನಿ ವಾಕ್ಯಾನಿ ಭಾಷಮಾಣಾಂ ಮಹಾತಪಾಃ ಅನಿರೀಕ್ಷ್ಯೈವ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಹರೇರ್ನಾಮ ಜಜಾಪ ಸಃ

ಅವಳು ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಅವಳ ಕಡೆ ನೋಡದೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರಿಯ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

ತತಃ ಪ್ರಶೇಮುಃ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಘ್ನರೂಪಾಣಿ ತತ್ರ ವೈ ತತೋ ಗರುಡಮಾರುಹ್ಯ ಕಾಲಮೇಘಸಮದ್ಯುತಿಃ

ಆಗ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳು ಶಾಂತವಾದವು; ನಂತರ, ಕಾಳಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಬಂದನು.

ಸರ್ವದೇವೈಃ ಪರಿವೃತಃ ಸ್ತೂಯಮಾನೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ ಆಯಯೌ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುಃ ಧ್ರುವಾನ್ತಿಕಮ್ ಅರಾತಿಹಾ

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಭಗವಂತ ವಿಷ್ಣು ಧ್ರುವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

ಸಮಾಗತಂ ವಿಲೋಕ್ಯಾಥ ಕೋ ಽಸಾವಿತ್ಯೇವ ಚಿನ್ತಯನ್ ಪಿಬನ್ನಿವ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ನಯನಾಭ್ಯಾಂ ಜಗತ್ಪತಿಮ್

ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇವನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜಪನ್ ಸ ವಾಸುದೇವೇತಿ ಧ್ರುವಸ್ತಸ್ಥೌ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ ಶಙ್ಖಪ್ರಾನ್ತೇನ ಗೋವಿನ್ದಃ ಪಸ್ಪರ್ಶಾಸ್ಯಂ ಹಿ ತಸ್ಯ ವೈ

ಧ್ರುವನು ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ 'ವಾಸುದೇವ' ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಗೋವಿಂದನು ತನ್ನ ಶಂಖದ ತುದಿಯಿಂದ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.

ತತಃ ಸ ಪರಮಂ ಜ್ಞಾನಮ್ ಅವಾಪ್ಯ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರಂ ಹರಿಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡು, ಧ್ರುವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಪ್ರಸೀದ ದೇವದೇವೇಶ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರ ಲೋಕಾತ್ಮನ್ ವೇದಗುಹ್ಯಾತ್ಮನ್ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪನ್ನೋ ಽಸ್ಮಿ ಕೇಶವ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿ, ಲೋಕದ ಆತ್ಮ, ವೇದಗಳ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನೆ, ಕೇಶವ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ—ದಯಮಾಡು.

ನ ವಿದುಸ್ತ್ವಾಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸನಕಾದ್ಯಾ ಮಹರ್ಷಯಃ ತತ್ಕಥಂ ತ್ವಾಮಹಂ ವಿದ್ಯಾಂ ನಮಸ್ತೇ ಭುವನೇಶ್ವರ

ಸನಕಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ನಿನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದು; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿ? ಭುವನಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತಮಾಹ ಪ್ರಹಸನ್ವಿಷ್ಣುರ್ ಏಹಿ ವತ್ಸ ಧ್ರುವೋ ಭವಾನ್ ಸ್ಥಾನಂ ಧ್ರುವಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಜ್ಯೋತಿಷಾಮ್ ಅಗ್ರಭುಗ್ ಭವ

ವಿಷ್ಣುನು ನಗುತ್ತಾ, 'ಬಾ ಮಗ ಧ್ರುವಾ, ನೀನು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಮಾತ್ರಾ ತ್ವಂ ಸಹಿತಸ್ತತ್ರ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ಸ್ಥಾನಮಾಪ್ನುಹಿ ಮತ್ಸ್ಥಾನಮೇತತ್ಪರಮಂ ಧ್ರುವಂ ನಿತ್ಯಂ ಸುಶೋಭನಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯು—ಇದು ನನ್ನ ಶಾಶ್ವತ, ಸುಂದರವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ.

ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ದೇವೇಶಂ ಪುರಾ ಲಬ್ಧಂ ಹಿ ಶಙ್ಕರಾತ್ ವಾಸುದೇವೇತಿ ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಣವೇನ ಸಮನ್ವಿತಮ್

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಶಂಕರನಿಂದ ಇದು ದೊರೆತಿತು: ಯಾರು ಸದಾ ಪ್ರಣವದೊಡನೆ 'ವಾಸುದೇವ' ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ—

ನಮಸ್ಕಾರಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಭಗವಚ್ಛಬ್ದಸಂಯುತಮ್ ಜಪೇದೇವಂ ಹಿ ಯೋ ವಿದ್ವಾನ್ ಧ್ರುವಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ

ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಭಗವತ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದದೊಡನೆ ಜಪಿಸುವ ಜ್ಞಾನಿಯು ಧ್ರುವನ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ ಚ ಪರಮರ್ಷಯಃ ಮಾತ್ರಾ ಸಹ ಧ್ರುವಂ ಸರ್ವೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸ್ಥಾನೇ ನ್ಯವೇಶಯನ್

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಂದಿರ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದರು.

ವಿಷ್ಣೋರಾಜ್ಞಾಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ಸ್ಥಾನಮಾಪ್ತವಾನ್ ಏವಂ ಧ್ರುವೋ ಮಹಾತೇಜಾ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರವಿದ್ಯಯಾ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಧ್ರುವನು, ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಅವಾಪ ಮಹತೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮ್ ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಮಯಾ

ಅವನು ಮಹಾ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು; ಇದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ಯೋ ವಾಸುದೇವಾಯ ಪ್ರಣಾಮಂ ಕುರುತೇ ನರಃ ಸ ಯಾತಿ ಧ್ರುವಸಾಲೋಕ್ಯಂ ಧ್ರುವತ್ವಂ ತಸ್ಯ ತತ್ತಥಾ

ಆದುದರಿಂದ ಯಾರು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಧ್ರುವನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಸ್ಥಿರತೆ ಕೂಡ ಧ್ರುವನಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಗನ್ಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್ ಉತ್ಪತ್ತಿಂ ಬ್ರೂಹಿ ಸೂತಾದ್ಯ ಯಥಾಕ್ರಮಮನುತ್ತಮಮ್

ಸೂತ, ಈಗ ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಸಂಕಲ್ಪಾದ್ದರ್ಶನಾತ್ಸ್ಪರ್ಶಾತ್ ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಸೃಷ್ಟಿರುಚ್ಯತೇ ದಕ್ಷಾತ್ಪ್ರಾಚೇತಸಾದೂರ್ಧ್ವಂ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಮೈಥುನಸಂಭವಾ

ಹಳೆಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಕಲ್ಪ, ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಚೇತಸನ ಮಗ ದಕ್ಷನ ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ನಡೆಯಿತು.

ಯದಾ ತು ಸೃಜತಸ್ತಸ್ಯ ದೇವರ್ಷಿಗಣಪನ್ನಗಾನ್ ನ ವೃದ್ಧಿಮಗಮಲ್ಲೋಕಸ್ ತದಾ ಮೈಥುನಯೋಗತಃ

ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಲೋಕಗಳು ಬೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಸಂಭೋಗದ ಮೂಲಕ ವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ದಕ್ಷಃ ಪುತ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪಞ್ಚ ಸೂತ್ಯಾಮಜೀಜನತ್ ತಾಂಸ್ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾಭಾಗಾನ್ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ದಕ್ಷನು ಜನನದ ಮೂಲಕ ಐದು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು.