ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಗತಾಗತಂ ಮನುಷ್ಯೇಣ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ಮಾಂಸಚಕ್ಷುಷಾ ಆಗಮಾದನುಮಾನಾಚ್ಚ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾದುಪಪತ್ತಿತಃ

ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಣಗಳ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ನಿಲ್ಲುವಿಕೆಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಕಣ್ಣು, ಪರಂಪರೆ, ಊಹೆ, ನೇರ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ನಿಪುಣಂ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಶ್ರದ್ಧಾತವ್ಯಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಾ ಚಕ್ಷುಃ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಜಲಂ ಲೇಖ್ಯಂ ಗಣಿತಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ

ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಕು, ಜ್ಞಾನಿಯೇ; ಕಣ್ಣು, ಶಾಸ್ತ್ರ, ನೀರು, ಬರಹ ಮತ್ತು ಗಣನೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ಪಞ್ಚೈತೇ ಹೇತವೋ ಜ್ಞೇಯಾ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಾನವಿನಿರ್ಣಯೇ

ಈ ಐದು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಾನದ ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಕಥಂ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರಸಾದಾದ್ವೈ ಧ್ರುವೋ ಬುದ್ಧಿಮತಾಂ ವರಃ ಮೇಢೀಭೂತೋ ಗ್ರಾಹಾಣಾಂ ವೈ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧ್ರುವನು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಬದಂತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ನೀನು ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ಏತಮರ್ಥಂ ಮಯಾ ಪೃಷ್ಟೋ ನಾನಾಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಃ ಪುರಾ ಪ್ರಾಹ ಮಹ್ಯಂ ಶುಶ್ರೂಷವೇ ದ್ವಿಜಾಃ

ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ಹಲವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದನು ಮತ್ತು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಾಗ ಅವನು ವಿವರಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜರೆ.

ಸಾರ್ವಭೌಮೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ ಉತ್ತಾನಪಾದೋ ರಾಜಾ ವೈ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಮೇದಿನೀಮ್

ಸರ್ವರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಉತ್ತಾನಪಾದನು, ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾದ್ವಯಮ್ ಅಭೂತ್ ಸುನೀತಿಃ ಸುರುಚಿಸ್ ತಥಾ ಅಗ್ರಜಾಯಾಮಭೂತ್ಪುತ್ರಃ ಸುನೀತ್ಯಾಂ ತು ಮಹಾಯಶಾಃ

ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಹೆಂಡತಿಗಳು ಇದ್ದರು—ಸುನೀತಿ ಮತ್ತು ಸುರುಚಿ. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯಳಾದ ಸುನೀತಿಯಿಂದ ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಧ್ರುವೋ ನಾಮ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಕುಲದೀಪೋ ಮಹಾಮತಿಃ ಕದಾಚಿತ್ ಸಪ್ತವರ್ಷೇ ಽಪಿ ಪಿತುರಙ್ಕಮ್ ಉಪಾವಿಶತ್

ಅವನ ಹೆಸರೇ ಧ್ರುವ. ಅವನು ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಕುಲದ ಬೆಳಕು, ಮಹಾ ಚಾತುರ್ಯವಂತ. ಒಂದು ಬಾರಿ, ಏಳು ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತಂದೆಯ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತನು.

ಸುರುಚಿಸ್ತಂ ವಿನಿರ್ಧೂಯ ಸ್ವಪುತ್ರಂ ಪ್ರೀತಿಮಾನಸಾ ನ್ಯವೇಶಯತ್ತಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಹ್ಯ್ ಅಙ್ಕಂ ರೂಪೇಣ ಮಾನಿತಾ

ಆಗ ಸುರುಚಿ ಅವನನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಿದಳು.

ಅಲಬ್ಧ್ವಾ ಸ ಪಿತುರ್ಧೀಮಾನ್ ಅಙ್ಕಂ ದುಃಖಿತಮಾನಸಃ ಮಾತುಃ ಸಮೀಪಮಾಗಮ್ಯ ರುರೋದ ಸ ಪುನಃ ಪುನಃ

ತಂದೆಯ ಮಡಿಲನ್ನು ಪಡೆಯದೆ, ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬಾಲಕನು ದುಃಖಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ರುದನ್ತಂ ಪುತ್ರಮಾಹೇದಂ ಮಾತಾ ಶೋಕಪರಿಪ್ಲುತಾ ಸುರುಚಿರ್ದಯಿತಾ ಭರ್ತುಸ್ ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೋ ಽಪಿ ತಾದೃಶಃ

ಮಗ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ತಾಯಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು. ಸುರುಚಿ, ಪತಿಯ ಪ್ರಿಯತಮೆಯೂ ಅವಳ ಮಗನೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದನು.

ಮಮ ತ್ವಂ ಮನ್ದಭಾಗ್ಯಾಯಾ ಜಾತಃ ಪುತ್ರೋ ಽಪ್ಯಭಾಗ್ಯವಾನ್ ಕಿಂ ಶೋಚಸಿ ಕಿಮರ್ಥಂ ತ್ವಂ ರೋದಮಾನಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ನಾನು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತಳಾದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನೂ ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತ. ನೀನು ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ, ಏಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀಯೆ?

ಸಂತಪ್ತಹೃದಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಮ ಶೋಕಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ಥಾನಂ ಧ್ರುವಂ ಪುತ್ರ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ತ್ವಂ ಸಮಾಪ್ನುಯಾಃ

ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೇದನೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆ. ಧ್ರುವಾ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ತು ಮಾತ್ರಾ ವೈ ನಿರ್ಜಗಾಮ ತದಾ ವನಮ್ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಯಥಾವಿಧಿ

ತಾಯಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ಉವಾಚ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಭಗವನ್ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸರ್ವೇಷಾಮುಪರಿಸ್ಥಾನಂ ಕೇನ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಿ ಸತ್ತಮ

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ, 'ಭವಾನೇ, ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಪಿತುರಙ್ಕೇ ಸಮಾಸೀನಂ ಮಾತಾ ಮಾಂ ಸುರುಚಿರ್ಮುನೇ ವ್ಯಧೂನಯತ್ಸ ತಂ ರಾಜಾ ಪಿತಾ ನೋವಾಚ ಕಿಂಚನ

ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ತಂದೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ, ಸುರುಚಿ ತಾಯಿ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದಳು. ರಾಜನಾದ ತಂದೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಏತಸ್ಮಾತ್ ಕಾರಣಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ ತ್ರಸ್ತೋ ಽಹಂ ಮಾತರಂ ಗತಃ ಸುನೀತಿರಾಹ ಮೇ ಮಾತಾ ಮಾ ಕೃಥಾಃ ಶೋಕಮುತ್ತಮಮ್

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಭಯಪಟ್ಟು ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆ. ಸುನೀತಿ ತಾಯಿ ನನಗೆ, 'ಅತಿಯಾದ ದುಃಖವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ ಪರಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಪುತ್ರಕ ತಸ್ಯಾ ಹಿ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ಥಾನಂ ತವ ಮಹಾಮುನೇ

'ನಿನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ನೀನು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು' ಎಂದು ತಾಯಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನವು ಸ್ಥಿರವಾಗುವುದು.

ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವನಮಿದಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ್ ಅದ್ಯ ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟವಾನ್ಪ್ರಭೋ ತವ ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯೇ ಽಹಂ ಸ್ಥಾನಮದ್ಭುತಮುತ್ತಮಮ್

ನಾನು ಈ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯುವೆನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ಮುನಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಪ್ರಹಸನ್ನ್ ಇದಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್ ರಾಜಪುತ್ರ ಶೃಣುಷ್ವೇದಂ ಸ್ಥಾನಮುತ್ತಮಮಾಪ್ಸ್ಯಸಿ

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜಕುಮಾರ, ಕೇಳು, ನೀನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.'

ಆರಾಧ್ಯ ಜಗತಾಮೀಶಂ ಕೇಶವಂ ಕ್ಲೇಶನಾಶನಮ್ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗಭವಂ ಶಂಭೋರ್ ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಕೇಶವನನ್ನು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವನ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸು.

ಜಪ ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶನಮ್ ಇಷ್ಟದಂ ಪರಮಂ ಶುದ್ಧಂ ಪವಿತ್ರಮಮಲಂ ಪರಮ್

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಇಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಡುವ, ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸು.

ಬ್ರೂಹಿ ಮನ್ತ್ರಮಿಮಂ ದಿವ್ಯಂ ಪ್ರಣವೇನ ಸಮನ್ವಿತಮ್ ನಮೋ ಽಸ್ತು ವಾಸುದೇವಾಯ ಇತ್ಯೇವಂ ನಿಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಈ ದಿವ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಣವದೊಂದಿಗೆ ಹೇಳು: 'ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ'—ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಉಚ್ಚರಿಸು.

ಧ್ಯಾಯನ್ಸನಾತನಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಜಪಹೋಮಪರಾಯಣಃ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೈನಂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ಮಹಾಯಶಾಃ

ಶಾಶ್ವತವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹಾಶಯನು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ನಿಯತೋ ಭೂತ್ವಾ ಜಜಾಪ ಪ್ರೀತಮಾನಸಃ ಶಾಕಮೂಲಫಲಾಹಾರಃ ಸಂವತ್ಸರಮತನ್ದ್ರಿತಃ

ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ, ಸಂತೋಷಭಾವದಿಂದ, ಕಂದಮೂಲ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಿದನು.

ಜಜಾಪ ಮನ್ತ್ರಮನಿಶಮ್ ಅಜಸ್ರಂ ಸ ಪುನಃ ಪುನಃ ವೇತಾಲಾ ರಾಕ್ಷಸಾ ಘೋರಾಃ ಸಿಂಹಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ಮಹಾಮೃಗಾಃ

ಅವನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಯಾನಕವಾದ ವೇತಾಳ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಸಿಂಹಾದಿ ದೊಡ್ಡ ಮೃಗಗಳು ಹತ್ತಿರ ಬಂದವು.

ತಮಭ್ಯಯುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಬುದ್ಧಿಮೋಹಾಯ ಭೀಷಣಾಃ ಜಪನ್ ಸ ವಾಸುದೇವೇತಿ ನ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ

ಆ ಭಯಂಕರ ಜೀವಿಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಲು ಬಂದರೂ, ಅವನು 'ವಾಸುದೇವ' ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಲೇ ಏನೂ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳ್ಳದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಸುನೀತಿರ್ ಅಸ್ಯ ಯಾ ಮಾತಾ ತಸ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ಸಂವೃತಾ ಪಿಶಾಚಿ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ರುರೋದ ಭೃಶದುಃಖಿತಾ

ಅವನ ತಾಯಿ ಸುನೀತಿ, ಅವಳ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪಿಶಾಚಿಯಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

ಮಮ ತ್ವಮೇಕಃ ಪುತ್ರೋ ಽಸಿ ಕಿಮರ್ಥಂ ಕ್ಲಿಶ್ಯತೇ ಭವಾನ್ ಮಾಮನಾಥಾಮಪಹಾಯ ತಪ ಆಸ್ಥಿತವಾನಸಿ

ನೀನು ನನ್ನ ಏಕೈಕ ಮಗನು—ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಡುವೆ? ನಿನ್ನ ಅನಾಥ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?