ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಯದೇತದುಕ್ತಂ ಭವತಾ ಸೂತೇಹ ವದತಾಂ ವರ ಏತದ್ವಿಸ್ತರತೋ ಬ್ರೂಹಿ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ಚ ವಿನಿರ್ಣಯಮ್

ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀವು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ; ಈಗ ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಜೊತೆಗೆ ಗ್ರಹಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ವಿವರ ನೀಡಿ.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ವಚನಂ ತೇಷಾಂ ತದಾ ಸೂತಃ ಸಮಾಹಿತಃ ಉವಾಚ ಪರಮಂ ವಾಕ್ಯಂ ತೇಷಾಂ ಸಂಶಯನಿರ್ಣಯೇ

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೂತನು ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಅವರ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಪರಮವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಅಸ್ಮಿನ್ನರ್ಥೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೈರ್ ಯದುಕ್ತಂ ಶಾನ್ತಬುದ್ಧಿಭಿಃ ಏತದ್ವೋ ಽಹಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸೂರ್ಯಚನ್ದ್ರಮಸೋರ್ಗತಿಮ್

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರ ಗತಿಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯಥಾ ದೇವಗೃಹಾಣೀಹ ಸೂರ್ಯಚನ್ದ್ರಾದಯೋ ಗ್ರಹಾಃ ಅತಃ ಪರಂ ತು ತ್ರಿವಿಧಮ್ ಅಗ್ನೇರ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸಮುದ್ಭವಮ್

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಗ್ರಹಗಳು ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯ ಮೂರು ವಿಧಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದಿವ್ಯಸ್ಯ ಭೌತಿಕಸ್ಯಾಗ್ನೇರ್ ಅಥೋ ಽಗ್ನೇಃ ಪಾರ್ಥಿವಸ್ಯ ಚ ವ್ಯುಷ್ಟಾಯಾಂ ತು ರಜನ್ಯಾಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ದೈವಿಕ, ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಅಗ್ನಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಗ್ನಿಯ ಬಗ್ಗೆ—ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ—

ಅವ್ಯಾಕೃತಮಿದಂ ತ್ವಾಸೀನ್ ನೈಶೇನ ತಮಸಾ ವೃತಮ್ ಚತುರ್ಭಾಗಾವಶಿಷ್ಟೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಲೋಕೇ ನಷ್ಟೇ ವಿಶೇಷತಃ

ಅದು ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿತ್ತು, ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ, ಲೋಕವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು.

ಸ್ವಯಂಭೂರ್ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರ ಲೋಕಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕಃ ಖದ್ಯೋತವತ್ಸ ವ್ಯಚರದ್ ಆವಿರ್ಭಾವಚಿಕೀರ್ಷಯಾ

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಜ್ಯೋತಿಪುಟದಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ಸೋ ಽಗ್ನಿಂ ಸೃಷ್ಟ್ವಾಥ ಲೋಕಾದೌ ಪೃಥಿವೀಜಲಸಂಶ್ರಿತಃ ಸಂಹೃತ್ಯ ತತ್ಪ್ರಕಾಶಾರ್ಥಂ ತ್ರಿಧಾ ವ್ಯಭಜದೀಶ್ವರಃ

ಅವನು ಲೋಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿದನು; ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದನು.

ಪವನೋ ಯಸ್ತು ಲೋಕೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಪಾರ್ಥಿವೋ ವಹ್ನಿರುಚ್ಯತೇ ಯಶ್ಚಾಸೌ ಲೋಕಾದೌ ಸೂರ್ಯೇ ಶುಚಿರಗ್ನಿಸ್ತು ಸ ಸ್ಮೃತಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಲೋಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಶುದ್ಧ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೇ ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವೈದ್ಯುತೋ ಽಬ್ಜಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ ತೇಷಾಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ತು ಲಕ್ಷಣಮ್ ವೈದ್ಯುತೋ ಜಾಠರಃ ಸೌರೋ ವಾರಿಗರ್ಭಾಸ್ತ್ರಯೋ ಽಗ್ನಯಃ

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್, ಜಲ ಮತ್ತು ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಅವುಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ಅಗ್ನಿ, ಜಠರ ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯನ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಜಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಗ್ನಿ—ಇವು ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾದಪಃ ಪಿಬನ್ಸೂರ್ಯೋ ಗೋಭಿರ್ ದೀಪ್ಯತ್ಯಸೌ ವಿಭುಃ ಜಲೇ ಚಾಬ್ಜಃ ಸಮಾವಿಷ್ಟೋ ನಾದ್ಭಿರ್ ಅಗ್ನಿಃ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತಿ

ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಲದಲ್ಲಿ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಗ್ನಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಆದರೆ ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾನವಾನಾಂ ಚ ಕುಕ್ಷಿಸ್ಥೋ ನಾಗ್ನಿಃ ಶಾಮ್ಯತಿ ಪಾವಕಃ ಅರ್ಚಿಷ್ಮಾನ್ಪವನಃ ಸೋ ಽಗ್ನಿರ್ ನಿಷ್ಪ್ರಭೋ ಜಾಠರಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಮಾನವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಗ್ನಿ ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪವನದೊಂದಿಗೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಜಠರ ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ.

ಯಶ್ಚಾಯಂ ಮಣ್ಡಲೀ ಶುಕ್ಲೀ ನಿರೂಷ್ಮಾ ಸಮ್ಪ್ರಜಾಯತೇ ಪ್ರಭಾ ಸೌರೀ ತು ಪಾದೇನ ಹ್ಯ್ ಅಸ್ತಂ ಯಾತೇ ದಿವಾಕರೇ

ಯಾವುದು ಬಿಳಿ ವರ್ಣದ ವೃತ್ತಾಕಾರದ, ತಂಪಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದು ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸೌರ ಪ್ರಕಾಶವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿಮಾವಿಶತೇ ರಾತ್ರೌ ತಸ್ಮಾದ್ದೂರಾತ್ಪ್ರಕಾಶತೇ ಉದ್ಯನ್ತಂ ಚ ಪುನಃ ಸೂರ್ಯಮ್ ಔಷ್ಣ್ಯಮ್ ಅಗ್ನೇಃ ಸಮಾವಿಶೇತ್

ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಸೂರ್ಯನ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ಅದು ದೂರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಉದಯವಾಗುವಾಗ ಅಗ್ನಿಯ ಉಷ್ಣತೆ ಮತ್ತೆ ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ.

ಪಾದೇನ ಪಾರ್ಥಿವಸ್ಯಾಗ್ನೇಸ್ ತಸ್ಮಾದಗ್ನಿಸ್ತಪತ್ಯಸೌ ಪ್ರಕಾಶೋಷ್ಣಸ್ವರೂಪೇ ಚ ಸೌರಾಗ್ನೇಯೇ ತು ತೇಜಸೀ

ಭೂಮಿಯ ಅಗ್ನಿಯ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಆ ಅಗ್ನಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆ ಎಂಬ ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೌರ ಮತ್ತು ಭೌಮ ಅಗ್ನಿಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.

ಪರಸ್ಪರಾನುಪ್ರವೇಶಾದ್ ಆಪ್ಯಾಯೇತೇ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಉತ್ತರೇ ಚೈವ ಭೂಮ್ಯರ್ಧೇ ತಥಾ ಹ್ಯಗ್ನಿಶ್ ಚ ದಕ್ಷಿಣೇ

ಒಬ್ಬರೊಳಗೆ ಒಬ್ಬರು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದರಿಂದ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ. ಭೂಮಿಯ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀರು ಇದೆ, ದಕ್ಷಿಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಇದೆ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠತಿ ಪುನಃ ಸೂರ್ಯಃ ಪುನರ್ವೈ ಪ್ರವಿಶತ್ಯ್ ಅಪಃ ತಸ್ಮಾತ್ತಾಮ್ರಾ ಭವನ್ತ್ಯಾಪೋ ದಿವಾರಾತ್ರಿಪ್ರವೇಶನಾತ್

ಸೂರ್ಯನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉದಯಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸೂರ್ಯನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರುವುದರಿಂದ ನೀರು ತಾಮ್ರವರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ತಂ ಯಾತಿ ಪುನಃ ಸೂರ್ಯೋ ಽಹರ್ವೈ ಪ್ರವಿಶತ್ಯ್ ಅಪಃ ತಸ್ಮಾನ್ನಕ್ತಂ ಪುನಃ ಶುಕ್ಲಾ ಆಪೋ ದೃಶ್ಯನ್ತಿ ಭಾಸ್ವರಾಃ

ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ನೀರು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಏತೇನ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಭೂಮ್ಯರ್ಧೇ ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರೇ ಉದಯಾಸ್ತಮನೇ ನಿತ್ಯಮ್ ಅಹೋರಾತ್ರಂ ವಿಶತ್ಯ್ ಅಪಃ

ಈ ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ, ಭೂಮಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾರ್ಧಗಳಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯೋದಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನೀರು ಸದಾ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಯಶ್ಚಾಸೌ ತಪತೇ ಸೂರ್ಯಃ ಪಿಬನ್ನಂಭೋ ಗಭಸ್ತಿಭಿಃ ಪಾರ್ಥಿವಾಗ್ನಿವಿಮಿಶ್ರೋ ಽಸೌ ದಿವ್ಯಃ ಶುಚಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾವ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಹೊತ್ತಿರುವನೋ, ಅವನು ಭೌಮ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಹಸ್ರಪಾದಸೌ ವಹ್ನಿರ್ ವೃತ್ತಕುಮ್ಭನಿಭಃ ಸ್ಮೃತಃ ಆದತ್ತೇ ಸ ತು ನಾಡೀನಾಂ ಸಹಸ್ರೇಣ ಸಮನ್ತತಃ

ಆ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅದು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕುಂಭದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಾವಿರ ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾದೇಯೀಶ್ಚೈವ ಸಾಮುದ್ರೀಃ ಕೂಪಾಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಘನಾಃ ಸ್ಥಾವರಾ ಜಙ್ಗಮಾಶ್ಚೈವ ವಾಪೀಕುಲ್ಯಾದಿಕಾ ಅಪಃ

ಆ ನಾಡಿಗಳು ಸಮುದ್ರದ, ಬಾವಿಗಳ, ಮೇಘಗಳ, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಚರ ಜಲಗಳ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೆರೆ, ಹರಿವು ಮುಂತಾದ ನೀರಿನ ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿವೆ.

ತಸ್ಯ ರಶ್ಮಿಸಹಸ್ರಂ ತಚ್ ಛೀತವರ್ಷೋಷ್ಣನಿಃಸ್ರವಮ್ ತಾಸಾಂ ಚತುಃಶತಾ ನಾಡ್ಯೋ ವರ್ಷನ್ತೇ ಚಿತ್ರಮೂರ್ತಯಃ

ಅದರಿಂದ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳು ತಂಪು, ಮಳೆ ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ನಾಡಿಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಭಜನಾಶ್ಚೈವ ಮಾಲ್ಯಾಶ್ ಚ ಕೇತನಾಃ ಪತನಾಸ್ ತಥಾ ಅಮೃತಾ ನಾಮತಃ ಸರ್ವಾ ರಶ್ಮಯೋ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜನಾಃ

ಅವುಗಳನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಹಾರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಬೀಳುವ ಹರಿವುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಳೆಯನ್ನೇ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಅಮೃತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹಿಮೋದ್ವಹಾಶ್ ಚ ತಾ ನಾಡ್ಯೋ ರಶ್ಮಯಸ್ ತ್ರಿಶತಾಃ ಪುನಃ ರೇಶಾ ಮೇಘಾಶ್ ಚ ವಾತ್ಸ್ಯಾಶ್ ಚ ಹ್ಲಾದಿನ್ಯೋ ಹಿಮಸರ್ಜನಾಃ

ಆ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರು ಹಿಮವನ್ನು ಹೊರುವ ಕಿರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆಗಳು, ಮೇಘಗಳು ಮತ್ತು ಮಳೆಯ ಹಾರಿಗಳು ಇದ್ದು, ಅವು ತಂಪು ನೀಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹಿಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಚನ್ದ್ರಭಾ ನಾಮತಃ ಸರ್ವಾ ಪೀತಾಭಾಶ್ ಚ ಗಭಸ್ತಯಃ ಶುಕ್ಲಾಶ್ ಚ ಕಕುಭಾಶ್ಚೈವ ಗಾವೋ ವಿಶ್ವಭೃತಸ್ ತಥಾ

ಅವುಗಳನ್ನು ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಳದಿ ವರ್ಣದ ಕಿರಣಗಳು, ಬಿಳಿ ಕಿರಣಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಹಸುಗಳು ಕೂಡ ಅವುಗಳಲ್ಲಿವೆ.

ಶುಕ್ಲಾಸ್ತಾ ನಾಮತಃ ಸರ್ವಾಸ್ ತ್ರಿಶತೀರ್ಘರ್ಮಸರ್ಜನಾಃ ಸೋಮೋ ಬಿಭರ್ತಿ ತಾಭಿಸ್ತು ಮನುಷ್ಯಪಿತೃದೇವತಾಃ

ಆ ಬಿಳಿ ಕಿರಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮೂರು ನೂರು ಹಗುರವಾದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಕಿರಣಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಚಂದ್ರನು ಮಾನವರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮನುಷ್ಯಾನೌಷಧೇನೇಹ ಸ್ವಧಯಾ ಚ ಪಿತೄನಪಿ ಅಮೃತೇನ ಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾಂಸ್ ತಿಸೃಭಿಸ್ ತರ್ಪಯತ್ಯಸೌ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಮಾನವರನ್ನು, ಸ್ವದೆಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಅಮೃತದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ವಸನ್ತೇ ಚೈವ ಗ್ರೀಷ್ಮೇ ಚ ಶತೈಃ ಸ ತಪತೇ ತ್ರಿಭಿಃ ವರ್ಷಾಸ್ವಥೋ ಶರದಿ ಚ ಚತುರ್ಭಿಃ ಸಂಪ್ರವರ್ಷತಿ

ವಸಂತ ಮತ್ತು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೂರು ನೂರು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಮಳೆಯ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಾನೆ.