ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಪಾಂ ಶಿವಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಆಧಿಪತ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ಅಪಾಂ ತ್ವಧಿಪತಿರ್ದೇವೋ ಭವ ಇತ್ಯೇವ ಕೀರ್ತಿತಃ

ನೀರಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಮಹಾದೇವ ಶಿವನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ದೇವರಾದ ಭವನು ನೀರಿನ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಭವಾತ್ಮಕಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಮ್ ಇತಿ ಕಿಂ ಚೇಹ ಚಾದ್ಭುತಮ್ ನಾರಾಯಣತ್ವಂ ದೇವಸ್ಯ ಹರೇಶ್ಚಾದ್ಭಿಃ ಕೃತಂ ವಿಭೋಃ ಜಗತಾಮಾಲಯೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ ತ್ವ್ ಆಪಸ್ತಸ್ಯಾಲಯಾನಿ ತು

ಈ ಜಗತ್ತು ಭವಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನ ಮಹಿಮೆ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಗಳ ಆಧಾರವಾದ ವಿಷ್ಣು, ಅವನ ಆಧಾರವೇ ನೀರು.

ದನ್ದಹ್ಯಮಾನೇಷು ಚರಾಚರೇಷು ಗೋಧೂಮಭೂತಾಸ್ ತ್ವಥನಿಷ್ಕ್ರಮನ್ತಿ ಯಾ ಯಾ ಊರ್ಧ್ವಂ ಮಾರುತೇನೇರಿತಾ ವೈ ತಾಸ್ತಾಸ್ತ್ವಭ್ರಾಣ್ಯಗ್ನಿನಾ ವಾಯುನಾ ಚ

ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಸುಟ್ಟಾಗ, ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನಂತೆ ಆಗುವವುಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೋಡಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಅತೋ ಧೂಮಾಗ್ನಿವಾತಾನಾಂ ಸಂಯೋಗಸ್ತ್ವಭ್ರಮುಚ್ಯತೇ ವಾರೀಣಿ ವರ್ಷತೀತ್ಯಭ್ರಮ್ ಅಭ್ರಸ್ಯೇಶಃ ಸಹಸ್ರದೃಕ್

ಹೀಗಾಗಿ ಧೂಮ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಒಂದಾಗಿ ಮೋಡವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವರು ಆ ಮೋಡದ ಅಧಿಪತಿ; ಅವನು ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯಜ್ಞಧೂಮೋದ್ಭವಂ ಚಾಪಿ ದ್ವಿಜಾನಾಂ ಹಿತಕೃತ್ಸದಾ ದಾವಾಗ್ನಿಧೂಮಸಮ್ಭೂತಮ್ ಅಭ್ರಂ ವನಹಿತಂ ಸ್ಮೃತಮ್

ಯಜ್ಞದ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿವೆ. ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಕಾಡಿಗೆ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೃತಧೂಮೋದ್ಭವಂ ತ್ವಭ್ರಮ್ ಅಶುಭಾಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಅಭಿಚಾರಾಗ್ನಿಧೂಮೋತ್ಥಂ ಭೂತನಾಶಾಯ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ

ಮೃತದೇಹದ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಅಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ. ಮಾಂತ್ರಿಕ ಅಗ್ನಿಯ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ಧೂಮವಿಶೇಷೇಣ ಜಗತಾಂ ವೈ ಹಿತಾಹಿತಮ್ ತಸ್ಮಾದಾಚ್ಛಾದಯೇದ್ಧೂಮಮ್ ಅಭಿಚಾರಕೃತಂ ನರಃ

ಈ ರೀತಿ ಧೂಮದ ಪ್ರಕಾರದಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವೂ ಅಹಿತವೂ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಧೂಮವನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಕು.

ಅನಾಛಾದ್ಯ ದ್ವಿಜಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ಧೂಮಂ ಯಶ್ಚಾಭಿಚಾರಿಕಮ್ ಏವಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಕ್ಷಯಕೃಚ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಧೂಮವನ್ನು ಮುಚ್ಚದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಾಂ ನಿಧಾನಂ ಜೀಮೂತಾಃ ಷಣ್ಮಾಸಾನಿಹ ಸುವ್ರತಾಃ ವರ್ಷಯನ್ತ್ಯೇವ ಜಗತಾಂ ಹಿತಾಯ ಪವನಾಜ್ಞಯಾ

ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರೇ, ನೀರಿನ ಭಂಡಾರವಾದ ಮೋಡಗಳು ಗಾಳಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವಾಗಲು ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಸ್ತನಿತಂ ಚೇಹ ವಾಯವ್ಯಂ ವೈದ್ಯುತಂ ಪಾವಕೋದ್ಭವಮ್ ತ್ರಿಧಾ ತೇಷಾಮಿಹೋತ್ಪತ್ತಿರ್ ಅಭ್ರಾಣಾಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಇಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ: ಗಾಳಿಯಿಂದ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ. ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮೋಡಗಳ ಮೂವರುತಲೆ ಮೂಲಗಳು ಇವುಗಳೇ.

ನ ಭ್ರಶ್ಯನ್ತಿ ಯತೋ ಽಭ್ರಾಣಿ ಮೇಹನಾನ್ಮೇಘ ಉಚ್ಯತೇ ಕಾಷ್ಠಾವಾಹಾಶ್ ಚ ವೈರಿಞ್ಚ್ಯಾಃ ಪಕ್ಷಾಶ್ಚೈವ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾಃ

ಮೋಡಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಮೇಘ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಮೋಡಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆಜ್ಯಾನಾಂ ಕಾಷ್ಠಸಂಯೋಗಾದ್ ಅಗ್ನೇರ್ಧೂಮಃ ಪ್ರವರ್ತಿತಃ ದ್ವಿತೀಯಾನಾಂ ಚ ಸಂಭೂತಿರ್ ವಿರಿಞ್ಚೋಚ್ಛ್ವಾಸವಾಯುನಾ

ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮರದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಧೂಮವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಧೂಮವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಭೂಭೃತಾಂ ತ್ವಥ ಪಕ್ಷೈಸ್ತು ಮಘವಚ್ಛೇದಿತೈಸ್ತತಃ ವಾಹ್ನೇಯಾಸ್ತ್ವಥ ಜೀಮೂತಾಸ್ ತ್ವ್ ಆವಹಸ್ಥಾನಗಾಃ ಶುಭಾಃ

ಇಂದ್ರನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಪರ್ವತಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ, ಶುಭಕರವಾದ ಅಗ್ನಿಮೋಡಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ವಿರಿಞ್ಚೋಚ್ಛ್ವಾಸಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರವಹಸ್ಕನ್ಧಜಾಸ್ತತಃ ಪಕ್ಷಜಾಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ವರ್ಷನ್ತಿ ಚ ಯದಾ ಜಲಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲ ಮೋಡಗಳು, ಗಾಳಿಯ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳು ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುಷ್ಕರಾದಿ ಮೋಡಗಳು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಮೂಕಾಃ ಸಶಬ್ದದುಷ್ಟಾಶಾಸ್ ತ್ವ್ ಏತೈಃ ಕೃತ್ಯಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಕ್ಷಾಮವೃಷ್ಟಿಪ್ರದಾ ದೀರ್ಘಕಾಲಂ ಶೀತಸಮೀರಿಣಃ

ಮೌನವಾಗಿರುವ, ಶಬ್ದಮಯವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧವಾದ ಮೋಡಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶೀತಗಾಳಿಯುಳ್ಳವುಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಜೀವಕಾಶ್ ಚ ತಥಾ ಕ್ಷೀಣಾ ವಿದ್ಯುದ್ಧ್ವನಿವಿವರ್ಜಿತಾಃ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯಾಕ್ರೋಶಮಾತ್ರೇ ತು ಧರಾಪೃಷ್ಠಾದಿತಸ್ತತಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಜೀವಕ ಎಂಬ ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿಲ್ಲದ ಮೋಡಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಅರ್ಧಕ್ರೋಶೇ ತು ಸರ್ವೇ ವೈ ಜೀಮೂತಾ ಗಿರಿವಾಸಿನಃ ಮೇಘಾ ಯೋಜನಮಾತ್ರಂ ತು ಸಾಧ್ಯತ್ವಾದ್ ಬಹುತೋಯದಾಃ

ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಡಗಳು ಅರ್ಧಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಳೆ ನೀಡುವ ಉತ್ತಮ ಮೋಡಗಳು ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿವೆ.

ಧರಾಪೃಷ್ಠಾದ್ದ್ವಿಜಾಃ ಕ್ಷ್ಮಾಯಾಂ ವಿದ್ಯುದ್ಗುಣಸಮನ್ವಿತಾಃ ತೇಷಾಂ ತೇಷಾಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಗಂ ತ್ರೇಧಾ ಕಥಿತಮತ್ರ ತು

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಮಿಂಚಿನ ಗುಣವಿರುವ ಮೋಡಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಮಳೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪಕ್ಷಜಾಃ ಕಲ್ಪಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಮಹತ್ತಮಾಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ತೇ ಚ ವರ್ಷನ್ತಿ ರಾತ್ರೌ ನಾಶಾಯ ಶಾರದಾಃ

ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿವೆ. ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳು ರಾತ್ರಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿ ಶರದೃತುವಿನ ನಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಪಕ್ಷಜಾಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ವರ್ಷನ್ತಿ ಚ ಯದಾ ಜಲಮ್ ತದಾರ್ಣವಮಭೂತ್ಸರ್ವಂ ತತ್ರ ಶೇತೇ ನಿಶೀಶ್ವರಃ

ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕಮಲ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ನೀರನ್ನು ಸುರಿಯುವಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ತುಂಬಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಆಗ್ನೇಯಾನಾಂ ಶ್ವಾಸಜಾನಾಂ ಪಕ್ಷಜಾನಾಂ ದ್ವಿಜರ್ಷಭಾಃ ಜಲದಾನಾಂ ಸದಾ ಧೂಮೋ ಹ್ಯ್ ಆಪ್ಯಾಯನ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಉಸಿರಿನಿಂದ, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳಿಂದ ಬರುವ ಧೂಮವು ಸದಾ ಪೋಷಣೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ಪೌಣ್ಡ್ರಾಸ್ತು ವೃಷ್ಟಯಃ ಸರ್ವಾ ವೈದ್ಯುತಾಃ ಶೀತಶಸ್ಯದಾಃ ಪುಣ್ಡ್ರದೇಶೇಷು ಪತಿತಾ ನಾಗಾನಾಂ ಶೀಕರಾ ಹಿಮಾಃ

ಪೌಂಡ್ರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಳೆಯು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಚಳಿಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಹಿಮ ಮತ್ತು ಹಿಮಕಣಗಳು ನಾಗರ ಹನಿಗಳಾಗಿವೆ.

ಗಾಙ್ಗಾ ಗಙ್ಗಾಮ್ಬುಸಮ್ಭೂತಾ ಪರ್ಜನ್ಯೇನ ಪರಾವಹೈಃ ನಗಾನಾಂ ಚ ನದೀನಾಂ ಚ ದಿಗ್ಗಜಾನಾಂ ಸಮಾಕುಲಮ್

ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗಂಗಾ ನದಿ, ಮಳೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪರ್ವತದ ಹರಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಪರ್ವತ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿನ ಆನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಂತಿದೆ.

ಮೇಘಾನಾಂ ಚ ಪೃಥಗ್ಭೂತಂ ಜಲಂ ಪ್ರಾಯಾದಗಾದಗಮ್ ಪರಾವಹೋ ಯಃ ಶ್ವಸನಶ್ ಚಾನಯತ್ಯಮ್ಬಿಕಾಗುರುಮ್

ಮೋಡಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ಬಹುಪಾಲು ಪರಾವಹ ಎಂಬ ಗಾಳಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಂಬಿಕೆಯ ಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೇನಾಪತಿಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ವೃಷ್ಟಿಶೇಷಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಪರಮ್ ಅಭ್ಯೇತಿ ಭಾರತೇ ವರ್ಷೇ ತ್ವ್ ಅಪರಾನ್ತವಿವೃದ್ಧಯೇ

ಮೇನಾದೇವನನ್ನು ದಾಟಿ ಉಳಿದ ಮಳೆ, ದ್ವಿಜರೆ, ಭಾರತ ಖಂಡದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.

ವೃಷ್ಟಯಃ ಕಥಿತಾ ಹ್ಯದ್ಯ ದ್ವಿಧಾ ವಸ್ತು ವಿವೃದ್ಧಯೇ ಸಸ್ಯದ್ವಯಸ್ಯ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ ಪ್ರಬ್ರವೀಮಿ ಯಥಾಮತಿ

ಇಂದು ವಸ್ತುಗಳ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಎರಡು ವಿಧದ ಮಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎರಡು ವಿಧದ ಬೆಳೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ರಷ್ಟಾ ಭಾನುರ್ಮಹಾತೇಜಾ ವೃಷ್ಟೀನಾಂ ವಿಶ್ವದೃಗ್ ವಿಭುಃ ಸೋ ಽಪಿ ಸಾಕ್ಷಾದ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಶ್ ಚೇಶಾನಃ ಪರಮಃ ಶಿವಃ

ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯಾದ ಸೂರ್ಯನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡುವವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು—ಅವನೇ ಪರಮ ಶಿವನು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.

ಸ ಏವ ತೇಜಸ್ತ್ವೋಜಸ್ತು ಬಲಂ ವಿಪ್ರಾ ಯಶಃ ಸ್ವಯಮ್ ಚಕ್ಷುಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ಮನೋ ಮೃತ್ಯುರ್ ಆತ್ಮಾ ಮನ್ಯುರ್ ವಿದಿಗ್ ದಿಶಃ

ಅವನೇ ತೇಜಸ್ಸು, ಬಲ, ಶಕ್ತಿ, ಯಶಸ್ಸು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮನಸ್ಸು, ಮರಣ, ಆತ್ಮ, ಕ್ರೋಧ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರದೆಶಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ಸತ್ಯಂ ಋತಂ ತಥಾ ವಾಯುರ್ ಅಂಬರಂ ಖಚರಶ್ ಚ ಸಃ ಲೋಕಪಾಲೋ ಹರಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರಃ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಅವನೇ ಸತ್ಯ, ಋತು, ವಾಯು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಅವನೇ ಲೋಕಪಾಲಕ, ಹರಿಯು, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರನು.