ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತತೋ ಮನ್ದತರಂ ನಾಭ್ಯಾಂ ಚಕ್ರಂ ಭ್ರಮತಿ ವೈ ಯಥಾ ಮೃತ್ಪಿಣ್ಡ ಇವ ಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಧ್ರುವೋ ಭ್ರಮತಿ ವೈ ತಥಾ

ನಂತರ, ಚಕ್ರವು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಮಡಕೆಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ತಿರುಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಂಶನ್ಮುಹೂರ್ತೈರ್ ಏವಾಹುರ್ ಅಹೋರಾತ್ರಂ ಪುರಾವಿದಃ ಉಭಯೋಃ ಕಾಷ್ಠಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಭ್ರಮತೋ ಮಣ್ಡಲಾನಿ ತು

ಪೂರ್ವಜರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸೇರಿ ಮೂವತ್ತು ಮುಹೂರ್ತಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಎರಡು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆವೃತ್ತಿಗಳು ತಿರುಗುತ್ತವೆ.

ಕುಲಾಲಚಕ್ರನಾಭಿಸ್ತು ಯಥಾ ತತ್ರೈವ ವರ್ತತೇ ಔತ್ತಾನಪಾದೋ ಭ್ರಮತಿ ಗ್ರಹೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಗ್ರಹಾಗ್ರಣೀಃ

ಮಡಕೆಗಾರನ ಚಕ್ರದ ನಾಭಿ ಹೇಗೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತಾನಪಾದನು ಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.

ಗಣೋ ಮುನಿಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ತು ಮನಸಾ ತಸ್ಯ ಸರ್ಪತಿ ಅಧಿಷ್ಠಿತಃ ಪುನಸ್ತೇನ ಭಾನುಸ್ತ್ವಾದಾಯ ತಿಷ್ಠತಿ

ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪು ಹೇಳುವಂತೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಂತೆ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಕಿರಣೈಃ ಸರ್ವತಸ್ತೋಯಂ ದೇವೋ ವೈ ಸಸಮೀರಣಃ ಔತ್ತಾನಪಾದಸ್ಯ ಸದಾ ಧ್ರುವತ್ವಂ ವೈ ಪ್ರಸಾದತಃ

ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ದೇವರು ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಉತ್ತಾನಪಾದನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನ ಸ್ಥಿರತೆ ಸದಾ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ವಿಷ್ಣೋರೌತ್ತಾನಪಾದೇನ ಚಾಪ್ತಂ ತಾತಸ್ಯ ಹೇತುನಾ ಆಪಃ ಪೀತಾಸ್ತು ಸೂರ್ಯೇಣ ಕ್ರಮನ್ತೇ ಶಶಿನಃ ಕ್ರಮಾತ್

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಉತ್ತಾನಪಾದನಿಂದ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ಸೂರ್ಯನು ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಚಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ನಿಶಾಕರಾನ್ನಿಸ್ರವನ್ತೇ ಜೀಮೂತಾನ್ಪ್ರತ್ಯಪಃ ಕ್ರಮಾತ್ ವೃನ್ದಂ ಜಲಮುಚಾಂ ಚೈವ ಶ್ವಸನೇನಾಭಿತಾಡಿತಮ್

ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೇಘಗಳಿಗೆ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನೀರು ಹೊರುವವರ ಗುಂಪು ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ತಮ್ಮ ನೀರನ್ನು ಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಕ್ಷ್ಮಾಯಾಂ ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿಸೃಜತೇ ಽಭಾಸಯತ್ತೇನ ಭಾಸ್ಕರಃ ತೋಯಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ವೈ ನಾಶಃ ತದೈವ ಪರಿವರ್ತತೇ

ಆ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಭಾಸ್ಕರನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾನೆ. ನೀರಿಗೆ ನಾಶವೇ ಇಲ್ಲ; ಅದು ಸದಾ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಹಿತಾಯ ಸರ್ವಜನ್ತೂನಾಂ ಗತಿಃ ಶರ್ವೇಣ ನಿರ್ಮಿತಾ ಭೂರ್ಭುವಃ ಸ್ವಸ್ ತಥಾ ಹ್ಯಾಪೋ ಹ್ಯ್ ಅನ್ನಂ ಚಾಮೃತಮೇವ ಚ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ಶರ್ವನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ: ಭೂಮಿ, ಮಧ್ಯಾಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ, ನೀರು, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಅಮೃತವೂ ಸಹ.

ಪ್ರಾಣಾ ವೈ ಜಗತಾಮಾಪೋ ಭೂತಾನಿ ಭುವನಾನಿ ಚ ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಚರಾಚರಮಿದಂ ಜಗತ್

ನೀರೇ ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಾಣವಾಯು, ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತುಗಳ ಜೀವ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ಚಲಿಸುವದು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದದು ಎಲ್ಲವೂ ಇದೇ.

ಅಪಾಂ ಶಿವಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಆಧಿಪತ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ಅಪಾಂ ತ್ವಧಿಪತಿರ್ದೇವೋ ಭವ ಇತ್ಯೇವ ಕೀರ್ತಿತಃ

ನೀರಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಮಹಾದೇವ ಶಿವನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ದೇವರಾದ ಭವನು ನೀರಿನ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಭವಾತ್ಮಕಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಮ್ ಇತಿ ಕಿಂ ಚೇಹ ಚಾದ್ಭುತಮ್ ನಾರಾಯಣತ್ವಂ ದೇವಸ್ಯ ಹರೇಶ್ಚಾದ್ಭಿಃ ಕೃತಂ ವಿಭೋಃ ಜಗತಾಮಾಲಯೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ ತ್ವ್ ಆಪಸ್ತಸ್ಯಾಲಯಾನಿ ತು

ಈ ಜಗತ್ತು ಭವಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ದೇವರಾದ ನಾರಾಯಣನ ಮಹಿಮೆ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಗಳ ಆಧಾರವಾದ ವಿಷ್ಣು, ಅವನ ಆಧಾರವೇ ನೀರು.

ದನ್ದಹ್ಯಮಾನೇಷು ಚರಾಚರೇಷು ಗೋಧೂಮಭೂತಾಸ್ ತ್ವಥನಿಷ್ಕ್ರಮನ್ತಿ ಯಾ ಯಾ ಊರ್ಧ್ವಂ ಮಾರುತೇನೇರಿತಾ ವೈ ತಾಸ್ತಾಸ್ತ್ವಭ್ರಾಣ್ಯಗ್ನಿನಾ ವಾಯುನಾ ಚ

ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಸುಟ್ಟಾಗ, ಗೋಧಿಹಿತ್ತಿನಂತೆ ಆಗುವವುಗಳು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೋಡಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಅತೋ ಧೂಮಾಗ್ನಿವಾತಾನಾಂ ಸಂಯೋಗಸ್ತ್ವಭ್ರಮುಚ್ಯತೇ ವಾರೀಣಿ ವರ್ಷತೀತ್ಯಭ್ರಮ್ ಅಭ್ರಸ್ಯೇಶಃ ಸಹಸ್ರದೃಕ್

ಹೀಗಾಗಿ ಧೂಮ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಒಂದಾಗಿ ಮೋಡವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವರು ಆ ಮೋಡದ ಅಧಿಪತಿ; ಅವನು ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯಜ್ಞಧೂಮೋದ್ಭವಂ ಚಾಪಿ ದ್ವಿಜಾನಾಂ ಹಿತಕೃತ್ಸದಾ ದಾವಾಗ್ನಿಧೂಮಸಮ್ಭೂತಮ್ ಅಭ್ರಂ ವನಹಿತಂ ಸ್ಮೃತಮ್

ಯಜ್ಞದ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿವೆ. ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಕಾಡಿಗೆ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮೃತಧೂಮೋದ್ಭವಂ ತ್ವಭ್ರಮ್ ಅಶುಭಾಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಅಭಿಚಾರಾಗ್ನಿಧೂಮೋತ್ಥಂ ಭೂತನಾಶಾಯ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ

ಮೃತದೇಹದ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಅಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ. ಮಾಂತ್ರಿಕ ಅಗ್ನಿಯ ಧೂಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೋಡಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ಧೂಮವಿಶೇಷೇಣ ಜಗತಾಂ ವೈ ಹಿತಾಹಿತಮ್ ತಸ್ಮಾದಾಚ್ಛಾದಯೇದ್ಧೂಮಮ್ ಅಭಿಚಾರಕೃತಂ ನರಃ

ಈ ರೀತಿ ಧೂಮದ ಪ್ರಕಾರದಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವೂ ಅಹಿತವೂ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಧೂಮವನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಕು.

ಅನಾಛಾದ್ಯ ದ್ವಿಜಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ಧೂಮಂ ಯಶ್ಚಾಭಿಚಾರಿಕಮ್ ಏವಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಕ್ಷಯಕೃಚ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಧೂಮವನ್ನು ಮುಚ್ಚದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಜಗತ್ತಿನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಾಂ ನಿಧಾನಂ ಜೀಮೂತಾಃ ಷಣ್ಮಾಸಾನಿಹ ಸುವ್ರತಾಃ ವರ್ಷಯನ್ತ್ಯೇವ ಜಗತಾಂ ಹಿತಾಯ ಪವನಾಜ್ಞಯಾ

ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರೇ, ನೀರಿನ ಭಂಡಾರವಾದ ಮೋಡಗಳು ಗಾಳಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವಾಗಲು ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಸ್ತನಿತಂ ಚೇಹ ವಾಯವ್ಯಂ ವೈದ್ಯುತಂ ಪಾವಕೋದ್ಭವಮ್ ತ್ರಿಧಾ ತೇಷಾಮಿಹೋತ್ಪತ್ತಿರ್ ಅಭ್ರಾಣಾಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ

ಇಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ: ಗಾಳಿಯಿಂದ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ. ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮೋಡಗಳ ಮೂವರುತಲೆ ಮೂಲಗಳು ಇವುಗಳೇ.

ನ ಭ್ರಶ್ಯನ್ತಿ ಯತೋ ಽಭ್ರಾಣಿ ಮೇಹನಾನ್ಮೇಘ ಉಚ್ಯತೇ ಕಾಷ್ಠಾವಾಹಾಶ್ ಚ ವೈರಿಞ್ಚ್ಯಾಃ ಪಕ್ಷಾಶ್ಚೈವ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾಃ

ಮೋಡಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಮೇಘ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಮೋಡಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಆಜ್ಯಾನಾಂ ಕಾಷ್ಠಸಂಯೋಗಾದ್ ಅಗ್ನೇರ್ಧೂಮಃ ಪ್ರವರ್ತಿತಃ ದ್ವಿತೀಯಾನಾಂ ಚ ಸಂಭೂತಿರ್ ವಿರಿಞ್ಚೋಚ್ಛ್ವಾಸವಾಯುನಾ

ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮರದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಧೂಮವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಧೂಮವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಭೂಭೃತಾಂ ತ್ವಥ ಪಕ್ಷೈಸ್ತು ಮಘವಚ್ಛೇದಿತೈಸ್ತತಃ ವಾಹ್ನೇಯಾಸ್ತ್ವಥ ಜೀಮೂತಾಸ್ ತ್ವ್ ಆವಹಸ್ಥಾನಗಾಃ ಶುಭಾಃ

ಇಂದ್ರನು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಪರ್ವತಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ, ಶುಭಕರವಾದ ಅಗ್ನಿಮೋಡಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ವಿರಿಞ್ಚೋಚ್ಛ್ವಾಸಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರವಹಸ್ಕನ್ಧಜಾಸ್ತತಃ ಪಕ್ಷಜಾಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯಾಶ್ ಚ ವರ್ಷನ್ತಿ ಚ ಯದಾ ಜಲಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲ ಮೋಡಗಳು, ಗಾಳಿಯ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳು ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುಷ್ಕರಾದಿ ಮೋಡಗಳು ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಮೂಕಾಃ ಸಶಬ್ದದುಷ್ಟಾಶಾಸ್ ತ್ವ್ ಏತೈಃ ಕೃತ್ಯಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಕ್ಷಾಮವೃಷ್ಟಿಪ್ರದಾ ದೀರ್ಘಕಾಲಂ ಶೀತಸಮೀರಿಣಃ

ಮೌನವಾಗಿರುವ, ಶಬ್ದಮಯವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧವಾದ ಮೋಡಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶೀತಗಾಳಿಯುಳ್ಳವುಗಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಜೀವಕಾಶ್ ಚ ತಥಾ ಕ್ಷೀಣಾ ವಿದ್ಯುದ್ಧ್ವನಿವಿವರ್ಜಿತಾಃ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯಾಕ್ರೋಶಮಾತ್ರೇ ತು ಧರಾಪೃಷ್ಠಾದಿತಸ್ತತಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಜೀವಕ ಎಂಬ ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿಲ್ಲದ ಮೋಡಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಅರ್ಧಕ್ರೋಶೇ ತು ಸರ್ವೇ ವೈ ಜೀಮೂತಾ ಗಿರಿವಾಸಿನಃ ಮೇಘಾ ಯೋಜನಮಾತ್ರಂ ತು ಸಾಧ್ಯತ್ವಾದ್ ಬಹುತೋಯದಾಃ

ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಡಗಳು ಅರ್ಧಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಳೆ ನೀಡುವ ಉತ್ತಮ ಮೋಡಗಳು ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿವೆ.

ಧರಾಪೃಷ್ಠಾದ್ದ್ವಿಜಾಃ ಕ್ಷ್ಮಾಯಾಂ ವಿದ್ಯುದ್ಗುಣಸಮನ್ವಿತಾಃ ತೇಷಾಂ ತೇಷಾಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಗಂ ತ್ರೇಧಾ ಕಥಿತಮತ್ರ ತು

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಮಿಂಚಿನ ಗುಣವಿರುವ ಮೋಡಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಮಳೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪಕ್ಷಜಾಃ ಕಲ್ಪಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಮಹತ್ತಮಾಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ತೇ ಚ ವರ್ಷನ್ತಿ ರಾತ್ರೌ ನಾಶಾಯ ಶಾರದಾಃ

ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿವೆ. ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳು ರಾತ್ರಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿ ಶರದೃತುವಿನ ನಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.