ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಥ ತಸ್ಯೈವಮನಿಶಂ ತತ್ಪರಸ್ಯ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ತು ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಗತಂ ಕ್ಷಣಮಿವಾದ್ಭುತಮ್

ಆ ಪರಮಭಕ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ದೇವಮಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕ್ಷಣದಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.

ವಲ್ಮೀಕೇನಾವೃತಾಙ್ಗಶ್ ಚ ಲಕ್ಷ್ಯಃ ಕೀಟಗಣೈರ್ಮುನಿಃ ವಜ್ರಸೂಚೀಮುಖೈಶ್ಚಾನ್ಯೈ ರಕ್ತಕೀಟೈಶ್ ಚ ಸರ್ವತಃ

ಆ ಮುನಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಎಲೆಮರಳಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗುಡ್ಡ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು. ಹಲವಾರು ಕೀಟಗಳು, ಮೂಗಿನಂತೆ ಮುಳ್ಳುಗಳಿರುವ ಕೆಂಪು ಕೀಟಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆತನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಿರ್ಮಾಂಸರುಧಿರತ್ವಗ್ ವೈ ನಿರ್ಲೇಪಃ ಕುಡ್ಯವತ್ ಸ್ಥಿತಃ ಅಸ್ಥಿಶೇಷೋ ಽಭವತ್ಪಶ್ಚಾತ್ ತಮಮನ್ಯತ ಶಙ್ಕರಃ

ಆತನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಚರ್ಮ ಏನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೋಡೆಯಂತೆ ಏನೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಕೇವಲ ಎಲುಬುಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಶಂಕರನು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು.

ಯದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ಮುನಿಸ್ತೇನ ಕರೇಣ ಚ ಸ್ಮರಾರಿಣಾ ತದೈವ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಶ್ ಚೋತ್ಸಸರ್ಜ ಕ್ಲಮಂ ದ್ವಿಜಃ

ಕಾಮನ ಶತ್ರುವಾದ ದೇವರು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಮಹಾಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು.

ತಪತಸ್ತಸ್ಯ ತಪಸಾ ಪ್ರಭುಸ್ತುಷ್ಟಾಥ ಶಙ್ಕರಃ ತುಷ್ಟಸ್ತವೇತ್ಯಥೋವಾಚ ಸಗಣಶ್ಚೋಮಯಾ ಸಹ

ಆತನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು, ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, 'ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಪಸಾನೇನ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಭವತಸ್ತೇ ಮಹಾಮತೇ ದದಾಮಿ ಪುತ್ರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಗಮ್

ಮಹಾಮತಿಯಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೇಶಂ ಸ್ತುತ್ವೋವಾಚ ಶಿಲಾಶನಃ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಯಾ ವಾಚಾ ಸೋಮಂ ಸೋಮವಿಭೂಷಣಮ್

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾಗಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಲಾದನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸೋಮನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ತ್ರಿಪುರಾರ್ದನ ಶಙ್ಕರ ಅಯೋನಿಜಂ ಮೃತ್ಯುಹೀನಂ ಪುತ್ರಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಸತ್ತಮ

ಭಗವಂತನೆ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಶಂಕರಾ, ನಾನು ಜನನವಿಲ್ಲದ, ಮರಣವಿಲ್ಲದ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ.

ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಿತಃ ಪ್ರಾಹ ತಪಸಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶಿಲಾದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ರುದ್ರಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಶಿಲಾದನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲಕ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಿತೋ ವಿಪ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಹಂ ತಪೋಧನ ತಪಸಾ ಚಾವತಾರಾರ್ಥಂ ಮುನಿಭಿಶ್ ಚ ಸುರೋತ್ತಮೈಃ

ದ್ವಿಜನೇ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಮುನಿಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಅವತಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ.

ತವ ಪುತ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ನನ್ದಿನಾಮ್ನಾ ತ್ವಯೋನಿಜಃ ಪಿತಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ಮಮ ಪಿತುರ್ವೈ ಜಗತಾಂ ಮುನೇ

ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿ, ಜನನವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ನಂದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ತಂದೆಯಾಗುತ್ತೀ, ಮುನಿಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಗಳ ತಂದೆಯಾದಂತೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮುನಿಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಿತಂ ಘೃಣೀ ಸೋಮಃ ಸೋಮೋಪಮಃ ಪ್ರೀತಸ್ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸೋಮನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.

ಲಬ್ಧಪುತ್ರಃ ಪಿತಾ ರುದ್ರಾತ್ ಪ್ರೀತೋ ಮಮ ಮಹಾಮುನೇ ಯಜ್ಞಾಙ್ಗಣಂ ಮಹತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ಯಜ್ಞವಿತ್ತಮಃ

ರುದ್ರನಿಂದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದ ತಂದೆ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮಹಾ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು.

ತದಙ್ಗಣಾದಹಂ ಶಂಭೋಸ್ ತನುಜಸ್ತಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ ಸಂಜಾತಃ ಪೂರ್ವಮೇವಾಹಂ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿಸಮಪ್ರಭಃ

ಆ ಶಂಭುವಿನ ಆಂಗಣದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ.

ವವರ್ಷುಸ್ತದಾ ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಕಾದ್ಯಾ ಜಗುಃ ಖೇಚರಾಃ ಕಿನ್ನರಾಃ ಸಿದ್ಧಸಾಧ್ಯಾಃ ಶಿಲಾದಾತ್ಮಜತ್ವಂ ಗತೇ ಮಯ್ಯುಪೇನ್ದ್ರಃ ಸಸರ್ಜಾಥ ವೃಷ್ಟಿಂ ಸುಪುಷ್ಪೌಘಮಿಶ್ರಾಮ್

ಆಗ ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿದವು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು ಹಾಡಿದರು. ನಾನು ಶಿಲಾದನ ಮಗನಾದಾಗ ಉಪೇಂದ್ರನು ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದನು.

ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಲಸೂರ್ಯಾಭಂ ಜಟಾಮುಕುಟಧಾರಿಣಮ್ ತ್ರ್ಯಕ್ಷಂ ಚತುರ್ಭುಜಂ ಬಾಲಂ ಶೂಲಟಙ್ಕಗದಾಧರಮ್

ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾಲಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ, ಜಟಾಮುಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ಬಾಲಕನಾಗಿ ತ್ರಿಶೂಲ, ಪರಶು, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೆ.

ವಜ್ರಿಣಂ ವಜ್ರದಂಷ್ಟ್ರಂ ಚ ವಜ್ರಿಣಾರಾಧಿತಂ ಶಿಶುಮ್ ವಜ್ರಕುಣ್ಡಲಿನಂ ಘೋರಂ ನೀರದೋಪಮನಿಃಸ್ವನಮ್

ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ, ವಜ್ರದ ಹಲ್ಲುಗಳಿದ್ದ, ವಜ್ರಧಾರಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ವಜ್ರಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಭಯಾನಕ, ಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಧ್ವನಿಸುವ ಮಗುವಾಗಿದ್ದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಸ್ತುಷ್ಟುವುಃ ಸರ್ವೇ ಸುರೇನ್ದ್ರಶ್ ಚ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ನೇದುಃ ಸಮನ್ತತಃ ಸರ್ವೇ ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರೋಗಣಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿಬಂತು, ಅಪ್ಸರಸರು ಕುಣಿದರು.

ಋಷಯೋ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ ಋಗ್ಯಜುಃಸಾಮಸಂಭವೈಃ ಮನ್ತ್ರೈರ್ಮಾಹೇಶ್ವರೈಃ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸಮ್ಪ್ರಣೇಮುರ್ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ

ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಋಷಿಗಳು, ṛಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಹೇಶ್ವರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹರಿಶ್ ಚ ರುದ್ರಶ್ ಚ ಶಕ್ರಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಾಂಬಿಕಾ ಜೀವಶ್ಚೇನ್ದುರ್ಮಹಾತೇಜಾ ಭಾಸ್ಕರಃ ಪವನೋ ಽನಲಃ

ಬ್ರಹ್ಮ, ಹರಿಯು, ರುದ್ರನು, ಶಕ್ರನು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಅಂಬಿಕೆ ಸ್ವಯಂ, ಜೀವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಂದ್ರನು, ಭಾಸ್ಕರ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—

ಈಶಾನೋ ನಿರೃತಿರ್ಯಕ್ಷೋ ಯಮೋ ವರುಣ ಏವ ಚ ವಿಶ್ವೇದೇವಾಸ್ ತಥಾ ರುದ್ರಾ ವಸವಶ್ ಚ ಮಹಾಬಲಾಃ

ಈಶಾನ, ನಿರೃತಿಯು, ಯಕ್ಷನು, ಯಮನು, ವರుణನು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವಸುಗಳು—

ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಚೀ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ದೇವೀ ಚೈವ ಸರಸ್ವತೀ ಅದಿತಿಶ್ ಚ ದಿತಿಶ್ಚೈವ ಶ್ರದ್ಧಾ ಲಜ್ಜಾ ಧೃತಿಸ್ ತಥಾ

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸ್ವಯಂ, ಶಚಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ, ಅದಿತಿ ಮತ್ತು ದಿತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವೂ—

ನನ್ದಾ ಭದ್ರಾ ಚ ಸುರಭೀ ಸುಶೀಲಾ ಸುಮನಾಸ್ ತಥಾ ವೃಷೇನ್ದ್ರಶ್ ಚ ಮಹಾತೇಜಾ ಧರ್ಮೋ ಧರ್ಮಾತ್ಮಜಸ್ ತಥಾ

ನಂದಾ, ಭದ್ರಾ, ಸುರಭಿ, ಸುಶೀಲಾ, ಸುಮನಾ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವೃಷೇಂದ್ರ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮನ ಮಗನು—

ಆವೃತ್ಯ ಮಾಂ ತಥಾಲಿಙ್ಗ್ಯ ತುಷ್ಟುವುರ್ಮುನಿಸತ್ತಮ ಶಿಲಾದೋ ಽಪಿ ಮುನಿರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಿತಾ ಮೇ ತಾದೃಶಂ ತದಾ

ಇವರು ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ, ಮಹರ್ಷಿಯರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಆಗ ಶಿಲಾದನು, ನನ್ನ ತಂದೆ, ಆ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ—

ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ತುಷ್ಟಾವೇಷ್ಟಪ್ರದಂ ಸುತಮ್ ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ತ್ರಿಯಂಬಕ ಮಮಾವ್ಯಯ

ಆನಂದದಿಂದ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ಇಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಡುವವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು: 'ಪ್ರಭು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ನನ್ನ ಶಾಶ್ವತನೆ—'

ಪುತ್ರೋ ಽಸಿ ಜಗತಾಂ ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ರಾತಾ ದುಃಖಾದ್ಧಿ ಕಿಂ ಪುನಃ ರಕ್ಷಕೋ ಜಗತಾಂ ಯಸ್ಮಾತ್ ಪಿತಾ ಮೇ ಪುತ್ರ ಸರ್ವಗ

'ನೀನು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕನಾದ್ದರಿಂದ, ಮಗನೆ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ನೀನು ಲೋಕಗಳ ಕಾಯುವವನಾದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮಗನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು.'

ಅಯೋನಿಜ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಜಗದ್ಯೋನೇ ಪಿತಾಮಹ ಪಿತಾ ಪುತ್ರ ಮಹೇಶಾನ ಜಗತಾಂ ಚ ಜಗದ್ಗುರೋ

'ಜನನವಿಲ್ಲದವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವೆ, ಪಿತಾಮಹ, ತಂದೆ, ಮಗ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರು.'

ವತ್ಸ ವತ್ಸ ಮಹಾಭಾಗ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಪರಮೇಶ್ವರ ತ್ವಯಾಹಂ ನನ್ದಿತೋ ಯಸ್ಮಾನ್ ನನ್ದೀ ನಾಮ್ನಾ ಸುರೇಶ್ವರ

'ಮಗನೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಪರಮೇಶ್ವರಾ. ನೀನು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ನಂದೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು.'

ತಸ್ಮಾನ್ನನ್ದಯ ಮಾಂ ನನ್ದಿನ್ ನಮಾಮಿ ಜಗದೀಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಸೀದ ಪಿತರೌ ಮೇ ಽದ್ಯ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಗತೌ ವಿಭೋ

'ಆದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು ನಂದಿನಿ. ಜಗದೀಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡು, ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಇಂದು ರುದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವನೇ.'