ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಬಲವಿಕರಿಣೀಂ ದೇವೀಂ ಬಲಪ್ರಮಥಿನೀಂ ತಥಾ ಸರ್ವಭೂತಸ್ಯ ದಮನೀಂ ಸಸೃಜೇ ಚ ಮನೋನ್ಮನೀಮ್

ಬಲವಿಕರಿಣಿ ದೇವಿಯನ್ನು, ಬಲಪ್ರಮಥಿನಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸುವವಳನ್ನು, ಮನೋನ್ಮನಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಥಾನ್ಯಾ ಬಹವಃ ಸೃಷ್ಟಾಸ್ ತಯಾ ನಾರ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಶಃ ರುದ್ರೈಶ್ಚೈವ ಮಹಾದೇವಸ್ ತಾಭಿಸ್ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಆಕೆ ಅನೇಕ ಸಾವಿರಾರು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು. ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾದೇವನು ಅವಳ ಸಹಿತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದನು.

ಸರ್ವಾತ್ಮನಶ್ ಚ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಹ್ಯ್ ಅತಿಷ್ಠತ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಮೃತಸ್ಯ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ

ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಆಕೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ನಿಂತನು; ಆ ದೇವರಾದ, ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅದು ಮರಣವಾದ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.

ಘೃಣೀ ದದೌ ಪುನಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರದದೌ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಆತ್ಮಸ್ಥಾಂಸ್ತು ತದಾ ಪ್ರಭುಃ

ದಯಾಮಯನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನು, ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಅವನೊಳಗಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಪ್ರಹೃಷ್ಟೋ ಽಭೂತ್ತತೋ ರುದ್ರಃ ಕಿಂಚಿತ್ಪ್ರತ್ಯಾಗತಾಸವಮ್ ಅಭ್ಯಭಾಷತ ದೇವೇಶೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಪರಮಂ ವಚಃ

ಆಗ ರುದ್ರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಮಾ ಭೈರ್ದೇವ ಮಹಾಭಾಗ ವಿರಿಞ್ಚ ಜಗತಾಂ ಗುರೋ ಮಯೇಹ ಸ್ಥಾಪಿತಾಃ ಪ್ರಾಣಾಸ್ ತಸ್ಮಾದುತ್ತಿಷ್ಠ ವೈ ಪ್ರಭೋ

"ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮಹಾಭಾಗನಾದ ವಿರಿಂಚಿ, ಲೋಕಗಳ ಗುರುವೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು, ಪ್ರಭುವೇ."

ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನಭೂತಂ ಮನೋಗತಮ್ ಪಿತಾಮಹಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ನೇತ್ರೈಃ ಫುಲ್ಲಾಮ್ಬುಜಪ್ರಭೈಃ

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹನು ಕನಸಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಯಿತು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿದವು.

ತತಃ ಪ್ರತ್ಯಾಗತಪ್ರಾಣಃ ಸಮುದೈಕ್ಷನ್ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಸ ಉದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಗಂಭೀರಯಾ ಗಿರಾ

ನಂತರ, ಪ್ರಾಣಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಬಹುಕಾಲ ಅವನನ್ನು ಹಿತವಾಗಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮೃದು ಹಾಗೂ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಉವಾಚ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಭೋ ಭೋ ವದ ಮಹಾಭಾಗ ಆನನ್ದಯಸಿ ಮೇ ಮನಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎದ್ದು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ಮಹಾಭಾಗನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಮಾತನಾಡು. ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದ್ದೀಯೆ."

ಕೋ ಭವಾನ್ ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿರ್ ವೈ ಸ್ಥಿತ ಏಕಾದಶಾತ್ಮಕಃ ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವ್ಯಾಜಹಾರ ಮಹೇಶ್ವರಃ

"ನೀನು ಯಾರು? ಎಂಟು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನಾದರೂ ಹನ್ನೊಂದರಂತೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿರುವೆ. " ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಸ್ಪೃಶನ್ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸುಖಾಭ್ಯಾಂ ಸ ಸುರಾರಿಹಾ ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮ್ ಏನಾಂ ಮಾಯಾಮಜಾಮಿತಿ

ಮಂಗಳಕರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು ಹೀಗೆಂದನು: "ನನ್ನನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು, ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಅಜನ್ಮ ಮಾಯೆಯೆಂದು ತಿಳಿ."

ಏತೇ ವೈ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ರುದ್ರಾಸ್ ತ್ವಾಂ ರಕ್ಷಿತುಮಿಹಾಗತಾಃ ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದೇವದೇವಮುವಾಚ ಹ

"ಈ ರುದ್ರರು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ." ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಭೂತ್ವಾ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಯಾ ಗಿರಾ ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ದುಃಖೈರಾಕುಲಿತೋ ಹ್ಯಹಮ್

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ಭಗವಂತ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ನಾನು ದುಃಖಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೇನೆ."

ಸಂಸಾರಾನ್ಮೋಕ್ತುಮೀಶಾನ ಮಾಮಿಹಾರ್ಹಸಿ ಶಙ್ಕರ ತತಃ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪಿತಾಮಹಮುಮಾಪತಿಃ

"ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು, ಶಂಕರನೇ." ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಉಮಾಪತಿ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಿದನು.

ತದಾ ರುದ್ರೈರ್ಜಗನ್ನಾಥಸ್ ತಯಾ ಚಾನ್ತರ್ದಧೇ ವಿಭುಃ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಿಲಾದ ಲೋಕೇಷು ದುರ್ಲಭೋ ವೈ ತ್ವಯೋನಿಜಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿಲಾದ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟದವನು ಅಪರೂಪ.

ಮೃತ್ಯುಹೀನಃ ಪುಮಾನ್ವಿದ್ಧಿ ಸಮೃತ್ಯುಃ ಪದ್ಮಜೋ ಽಪಿ ಸಃ ಕಿಂತು ದೇವೇಶ್ವರೋ ರುದ್ರಃ ಪ್ರಸೀದತಿ ಯದೀಶ್ವರಃ

ಮರಣವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಪರೂಪ; ಪದ್ಮಜನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಮರಣ ಇದೆ. ಆದರೆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವನಾದ ರುದ್ರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದರೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯ.

ನ ದುರ್ಲಭೋ ಮೃತ್ಯುಹೀನಸ್ ತವ ಪುತ್ರೋ ಹ್ಯಯೋನಿಜಃ ಮಯಾ ಚ ವಿಷ್ಣುನಾ ಚೈವ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ನಿನ್ನ ಮಗನು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟದೆ, ಮರಣವಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ — ನನ್ನಿಂದ, ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ.

ಅಯೋನಿಜಂ ಮೃತ್ಯುಹೀನಮ್ ಅಸಮರ್ಥಂ ನಿವೇದಿತುಮ್ ಏವಂ ವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಮ್ ಅನುಗೃಹ್ಯ ಚ ತಂ ಘೃಣೀ

ಅಜನ್ಮನೂ ಮರಣವಿಲ್ಲದವನೂ ಆಗಿರುವವನನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದಯಾಮಯನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದನು.

ದೇವೈರ್ವೃತೋ ಯಯೌ ದೇವಃ ಸಿತೇನೇಭೇನ ವೈ ಪ್ರಭುಃ

ದೇವತೆಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ, ಭಗವಂತನು ಬಿಳಿ ಎಮ್ಮೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೊರಟನು.

ಗತೇ ಪುಣ್ಯೇ ಚ ವರದೇ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೇ ಶಿಲಾಶನಃ ಆರಾಧಯನ್ಮಹಾದೇವಂ ತಪಸಾತೋಷಯದ್ಭವಮ್

ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನಾದ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವರಪ್ರದಾತನು ಹೋದ ಬಳಿಕ, ಶಿಲಾದನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಭವನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.

ಅಥ ತಸ್ಯೈವಮನಿಶಂ ತತ್ಪರಸ್ಯ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ತು ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಗತಂ ಕ್ಷಣಮಿವಾದ್ಭುತಮ್

ಆ ಪರಮಭಕ್ತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ದೇವಮಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕ್ಷಣದಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.

ವಲ್ಮೀಕೇನಾವೃತಾಙ್ಗಶ್ ಚ ಲಕ್ಷ್ಯಃ ಕೀಟಗಣೈರ್ಮುನಿಃ ವಜ್ರಸೂಚೀಮುಖೈಶ್ಚಾನ್ಯೈ ರಕ್ತಕೀಟೈಶ್ ಚ ಸರ್ವತಃ

ಆ ಮುನಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಎಲೆಮರಳಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗುಡ್ಡ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು. ಹಲವಾರು ಕೀಟಗಳು, ಮೂಗಿನಂತೆ ಮುಳ್ಳುಗಳಿರುವ ಕೆಂಪು ಕೀಟಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆತನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಿರ್ಮಾಂಸರುಧಿರತ್ವಗ್ ವೈ ನಿರ್ಲೇಪಃ ಕುಡ್ಯವತ್ ಸ್ಥಿತಃ ಅಸ್ಥಿಶೇಷೋ ಽಭವತ್ಪಶ್ಚಾತ್ ತಮಮನ್ಯತ ಶಙ್ಕರಃ

ಆತನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಚರ್ಮ ಏನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೋಡೆಯಂತೆ ಏನೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಕೇವಲ ಎಲುಬುಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಶಂಕರನು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು.

ಯದಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ಮುನಿಸ್ತೇನ ಕರೇಣ ಚ ಸ್ಮರಾರಿಣಾ ತದೈವ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲಶ್ ಚೋತ್ಸಸರ್ಜ ಕ್ಲಮಂ ದ್ವಿಜಃ

ಕಾಮನ ಶತ್ರುವಾದ ದೇವರು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಮಹಾಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು.

ತಪತಸ್ತಸ್ಯ ತಪಸಾ ಪ್ರಭುಸ್ತುಷ್ಟಾಥ ಶಙ್ಕರಃ ತುಷ್ಟಸ್ತವೇತ್ಯಥೋವಾಚ ಸಗಣಶ್ಚೋಮಯಾ ಸಹ

ಆತನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು, ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, 'ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತಪಸಾನೇನ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಭವತಸ್ತೇ ಮಹಾಮತೇ ದದಾಮಿ ಪುತ್ರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಪಾರಗಮ್

ಮಹಾಮತಿಯಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೇಶಂ ಸ್ತುತ್ವೋವಾಚ ಶಿಲಾಶನಃ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಯಾ ವಾಚಾ ಸೋಮಂ ಸೋಮವಿಭೂಷಣಮ್

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾಗಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಲಾದನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸೋಮನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ತ್ರಿಪುರಾರ್ದನ ಶಙ್ಕರ ಅಯೋನಿಜಂ ಮೃತ್ಯುಹೀನಂ ಪುತ್ರಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಸತ್ತಮ

ಭಗವಂತನೆ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಶಂಕರಾ, ನಾನು ಜನನವಿಲ್ಲದ, ಮರಣವಿಲ್ಲದ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ.

ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಿತಃ ಪ್ರಾಹ ತಪಸಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶಿಲಾದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ರುದ್ರಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಶಿಲಾದನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲಕ, ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.