ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಕಲಿಶಿಷ್ಟಾಸ್ತು ಪ್ರಜಾಃ ಕಾರ್ತಯುಗಾಸ್ತದಾ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚೇಹ ಯೇ ಸಿದ್ಧಾ ಅದೃಷ್ಟಾ ವಿಚರನ್ತಿ ಚ

ಕಾಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ನಂತರ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದ सिद्धರು ಕಾಣದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಪ್ತ ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಿಶ್ಚೈವ ತತ್ರ ತೇ ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಃ ಶೂದ್ರಾ ಬೀಜಾರ್ಥಂ ಯೇ ಸ್ಮೃತಾ ಇಹ

ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಗುಂಪುಗಳು, ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಲಿಜೈಃ ಸಹ ತೇ ಸರ್ವೇ ನಿರ್ವಿಶೇಷಾಸ್ತದಾಭವನ್ ತೇಷಾಂ ಸಪ್ತರ್ಷಯೋ ಧರ್ಮಂ ಕಥಯನ್ತೀತರೇ ಽಪಿ ಚ

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೊಡನೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇತರರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಯುತಂ ಶ್ರೌತಂ ಸ್ಮಾರ್ತಂ ದ್ವಿಧಾ ತು ಯಮ್ ತತಸ್ತೇಷು ಕ್ರಿಯಾವತ್ಸು ವರ್ಧನ್ತೇ ವೈ ಪ್ರಜಾಃ ಕೃತೇ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಆಚರಣೆಗಳು, ವೇದದಂತೆ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ, ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನಾಡಿದಾಗ, ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಸುಖವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಕೃತಾನಾಂ ಚ ಧರ್ಮೇ ಸಪ್ತರ್ಷಿದರ್ಶಿತೇ ಕೇಚಿದ್ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ಥಾರ್ಥಂ ತಿಷ್ಠನ್ತೀಹ ಯುಗಕ್ಷಯೇ

ವೇದ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಧರ್ಮಗಳು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಧಿಕಾರೇಷು ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಮುನಯಸ್ತು ವೈ ಯಥಾ ದಾವಪ್ರದಗ್ಧೇಷು ತೃಣೇಷ್ವಿಹ ತತಃ ಕ್ಷಿತೌ

ಪ್ರತಿ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ, ಹೇಗೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಗಿಡಮೂಲಗಳು ಉಳಿಯುವವೆಯೋ ಹಾಗೆ.

ವನಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತೇಷಾಂ ಮೂಲೇಷು ಸಂಭವಃ ತಥಾ ಕಾರ್ತಯುಗಾನಾಂ ತು ಕಲಿಜೇಷ್ವಿಹ ಸಂಭವಃ

ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಳೆಯಾದಾಗ ಗಿಡಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಬರುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗದವರಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗದ ಹುಟ್ಟುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಯುಗಾದ್ಯುಗಸ್ಯೇಹ ಸಂತಾನಂ ತು ಪರಸ್ಪರಮ್ ವರ್ತತೇ ಹ ವ್ಯವಚ್ಛೇದಾದ್ ಯಾವನ್ಮನ್ವನ್ತರಕ್ಷಯಃ

ಹೀಗೆ ಯುಗದಿಂದ ಯುಗಕ್ಕೆ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ; ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇದು ನಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸುಖಮಾಯುರ್ಬಲಂ ರೂಪಂ ಧರ್ಮೋ ಽರ್ಥಃ ಕಾಮ ಏವ ಚ ಯುಗೇಷ್ವೇತಾನಿ ಹೀಯನ್ತೇ ತ್ರೀಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಪಾದಾನ್ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖ, ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ರೂಪ, ಧರ್ಮ, ಧನ ಮತ್ತು ಕಾಮ ಇವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಸಂಧ್ಯಾಂಶೇಷು ಹೀಯನ್ತೇ ಯುಗಾನಾಂ ಧರ್ಮಸಿದ್ಧಯಃ ಇತ್ಯೇಷಾ ಪ್ರತಿಸಿದ್ಧಿರ್ವೈ ಕೀರ್ತಿತೈಷಾ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ಯುಗಗಳ ಸಂಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾಂಶ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಸಿದ್ಧಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ನಿಯಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಚತುರ್ಯುಗಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಅನೇನೈವ ತು ಸಾಧನಮ್ ಏಷಾ ಚತುರ್ಯುಗಾವೃತ್ತಿರ್ ಆ ಸಹಸ್ರಾದ್ ಗುಣೀಕೃತಾ

ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಇದೇ ವಿಧಾನ; ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಚಕ್ರ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತದಹಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ರಾತ್ರಿಶ್ಚೈತಾವತೀ ಸ್ಮೃತಾ ಅನಾರ್ಜವಂ ಜಡೀಭಾವೋ ಭೂತಾನಾಮ್ ಆ ಯುಗಕ್ಷಯಾತ್

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇಷ್ಟೇ ಅವಧಿಯ ರಾತ್ರಿಯೂ ಇದೆ. ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೇರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಜಡತೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಏತದೇವ ತು ಸರ್ವೇಷಾಂ ಯುಗಾನಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ಏಷಾಂ ಚತುರ್ಯುಗಾಣಾಂ ಚ ಗುಣಿತಾ ಹ್ಯೇಕಸಪ್ತತಿಃ

ಇದು ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳು ಸೇರಿ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಕ್ರಮೇಣ ಪರಿವೃತ್ತಾ ತು ಮನೋರನ್ತರಮ್ ಉಚ್ಯತೇ ಚತುರ್ಯುಗೇ ಯಥೈಕಸ್ಮಿನ್ ಭವತೀಹ ಯದಾ ತು ಯತ್

ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುವದು ಮನ್ವಂತರವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಡೆಯುತ್ತದೋ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇಷು ಭವತಿ ಪುನಸ್ತದ್ವೈ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಸರ್ಗೇ ಸರ್ಗೇ ಯಥಾ ಭೇದಾ ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ತಥೈವ ತು

ಹಾಗೆಯೇ ಇತರಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭೇದಗಳು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಪರಿಮಿತಾ ನ ನ್ಯೂನಾ ನಾಧಿಕಾಸ್ ತಥಾ ತಥಾ ಕಲ್ಪಾ ಯುಗೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಭವನ್ತಿ ಸಹ ಲಕ್ಷಣೈಃ

ಇವು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು, ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಡನೆ ಕಲ್ಪಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮ್ ಏತದೇವ ತು ಲಕ್ಷಣಮ್

ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಿಗೂ ಇದೇ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.

ಯಥಾ ಯುಗಾನಾಂ ಪರಿವರ್ತನಾನಿ ಚಿರಪ್ರವೃತ್ತಾನಿ ಯುಗಸ್ವಭಾವಾತ್ ತಥಾ ತು ಸಂತಿಷ್ಠತಿ ಜೀವಲೋಕಃ ಕ್ಷಯೋದಯಾಭ್ಯಾಂ ಪರಿವರ್ತಮಾನಃ

ಯುಗಗಳ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕವು ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಉದಯದಿಂದ ಸದಾ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಇತ್ಯೇತಲ್ಲಕ್ಷಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯುಗಾನಾಂ ವೈ ಸಮಾಸತಃ ಅತೀತಾನಾಗತಾನಾಂ ಹಿ ಸರ್ವಮನ್ವನ್ತರೇಷು ವೈ

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಳೆಯವು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನವು ಎಲ್ಲ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಇದೆ.

ಮನ್ವನ್ತರೇಣ ಚೈಕೇನ ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವಾನ್ತರಾಣಿ ಚ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾನಿ ನ ಸಂದೇಹಃ ಕಲ್ಪಃ ಕಲ್ಪೇನ ಚೈವ ಹಿ

ಒಂದು ಮಾನ್ವಂತರದಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಧ್ಯದ ಕಾಲಗಳು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನಾಗತೇಷು ತದ್ವಚ್ಚ ತರ್ಕಃ ಕಾರ್ಯೋ ವಿಜಾನತಾ ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಅತೀತಾನಾಗತೇಷ್ವಿಹ

ಇನ್ನೂ ಬರುವ ಮಾನ್ವಂತರಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ, ತಿಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಮಾನ್ವಂತರಗಳ ಬಗ್ಗೆ—ಹಿಂದಿನವುಗಳೂ ಮುಂದಿನವುಗಳೂ—ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು.

ತುಲ್ಯಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ನಾಮರೂಪೈರ್ಭವನ್ತ್ಯುತ ದೇವಾ ಹ್ಯಷ್ಟವಿಧಾ ಯೇ ಚ ಯೇ ಚ ಮನ್ವನ್ತರೇಶ್ವರಾಃ

ಸಮಾನ ಅಭಿಮಾನ ಹೊಂದಿದ ಎಲ್ಲರೂ, ಹೆಸರು ಮತ್ತು ರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಎಂಟು ವಿಧದ ದೇವತೆಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನ್ವಂತರಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಋಷಯೋ ಮನವಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ತುಲ್ಯಪ್ರಯೋಜನಾಃ ಏವಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಣಾಂ ತು ಪ್ರವಿಭಾಗೋ ಯುಗೇ ಯುಗೇ

ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುವುಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಾಗವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಯುಗಸ್ವಭಾವಶ್ ಚ ತಥಾ ವಿಧತ್ತೇ ವೈ ತದಾ ಪ್ರಭುಃ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಭಾಗಾಶ್ ಚ ಯುಗಾನಿ ಯುಗಸಿದ್ಧಯಃ

ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೂ ಕೂಡ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳ ಸಾಧನೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಯುಗಾನಾಂ ಪರಿಮಾಣಂ ತೇ ಕಥಿತಂ ಹಿ ಪ್ರಸಙ್ಗತಃ ವದಾಮಿ ದೇವೀಪುತ್ರತ್ವಂ ಪದ್ಮಯೋನೇಃ ಸಮಾಸತಃ

ಯುಗಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಪದ್ಮಯೋನಿಯ ದೈವಿಕ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪುನಃ ಸಸರ್ಜ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭ್ರಷ್ಟಾಃ ಪೂರ್ವವತ್ಪ್ರಜಾಃ ಸಹಸ್ರಯುಗಪರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಭಾತೇ ತು ಪಿತಾಮಹಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ, ಭಗವಂತನು ಮೊದಲು ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಪರಾರ್ಧೇ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ದ್ವಿಗುಣೇ ತು ತಥಾ ಗತೇ ತದಾ ಧರಾಮ್ಭಸಿ ವ್ಯಾಪ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಆಪೋ ವಹ್ನೌ ಸಮೀರಣೇ

ಹೀಗೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪರಾರ್ಧದ ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಕಳೆದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ವಾಯುವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.

ವಹ್ನಿಃ ಸಮೀರಣಶ್ಚೈವ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತನ್ಮಾತ್ರಸಂಯುತಃ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ದಶೈಕಂ ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಾಣಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ

ಅಗ್ನಿಯೂ ವಾಯುವೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ತ್ವಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಹತ್ತೊಂದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ತ್ವಗಳು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇದ್ದವು.

ಅಹಙ್ಕಾರಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರಲೀನಾಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾದಹೋ ಅಭಿಮಾನಸ್ತದಾ ತತ್ರ ಮಹಾನ್ತಂ ವ್ಯಾಪ್ಯ ವೈ ಕ್ಷಣಾತ್

ಅವುಗಳು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದವು. ಆಗ ಅಭಿಮಾನವು ಮಹತ್ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಕೂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು.