ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಪಿ ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತದಾ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವುಸ್ತಾಸಾಂ ತು ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವರು ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು; ಅವರಿಗಾಗಿ ಆ ಮನೆ ಮರಗಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದವು.

ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ತೇ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ ತೇಷ್ವೇವ ಜಾಯತೇ ತಾಸಾಂ ಗನ್ಧವರ್ಣರಸಾನ್ವಿತಮ್

ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ, ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರುಚಿಯುಳ್ಳ ವಸ್ತುಗಳೂ ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಹೀವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು ತೇನ ತಾ ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಸುಖಮಾಯುಃ ಸದೈವ ಹಿ

ಪ್ರತಿ ಗುಡ್ಡೆಯಲ್ಲೂ ಭೂಮಿಯಂತ ಬಲವಾದ ಜೇನು ಇದ್ದಿತು; ಅದರಿಂದ ಜನರು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಾಸ್ತಯಾ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರಜಾ ವೈ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ ತತಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇಣೈವ ಪುನರ್ಲೋಭಾವೃತಾಸ್ತು ತಾಃ

ಆ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಣೆಯಿಂದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು; ಆದರೆ ಕೆಲ ಕಾಲದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಲೋಭವು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತವಿಟ್ಟಿತು.

ವೃಕ್ಷಾಂಸ್ತಾನ್ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಮಧು ವಾ ಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಬಲಾತ್ ತಾಸಾಂ ತೇನೋಪಚಾರೇಣ ಪುನರ್ಲೋಭಕೃತೇನ ವೈ

ಅವರು ಆ ಮರಗಳನ್ನೂ ಜೇನನ್ನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಆ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆಯಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಲೋಭದಿಂದಾಗಿ,

ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ ತಸ್ಯಾಮೇವಾಲ್ಪಶಿಷ್ಟಾಯಾಂ ಸಿದ್ಧ್ಯಾಂ ಕಾಲವಶಾತ್ತದಾ

ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಜೇನು ಸಹಿತ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋಯಿತು; ಆ ಸಿದ್ಧಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ,

ಆವರ್ತನಾತ್ತು ತ್ರೇತಾಯಾಂ ದ್ವನ್ದ್ವಾನ್ಯಭ್ಯುತ್ಥಿತಾನಿ ವೈ ಶೀತವರ್ಷಾತಪೈಸ್ತೀವ್ರೈಸ್ ತತಸ್ತಾ ದುಃಖಿತಾ ಭೃಶಮ್

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಶೀತ, ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು ಎಂಬ ಜೋಡಿಗಳು ಉಂಟಾದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಜನರು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾದರು.

ದ್ವನ್ದ್ವೈಃ ಸಮ್ಪೀಡ್ಯಮಾನಾಶ್ ಚ ಚಕ್ರುರ್ ಆವರಣಾನಿ ತು ಕೃತದ್ವನ್ದ್ವಪ್ರತೀಘಾತಾಃ ಕೇತನಾನಿ ಗಿರೌ ತತಃ

ಆ ಜೋಡಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಜನರು ತಾವು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಆವರಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಆ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.

ಪೂರ್ವಂ ನಿಕಾಮಚಾರಾಸ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅನಿಕೇತಾ ಅಥಾವಸನ್ ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾಪ್ರೀತಿ ನಿಕೇತೇಷ್ವವಸನ್ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ನಂತರ, ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟದಂತೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಕೃತ್ವಾ ದ್ವನ್ದ್ವೋಪಘಾತಾಂಸ್ತಾನ್ ವೃತ್ತ್ಯುಪಾಯಮಚಿನ್ತಯನ್ ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷು ವೈ ತದಾ

ಆ ಜೋಡಿಗಳಿಂದ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳೂ ಜೇನು ಸಹ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು.

ವಿವಾದವ್ಯಾಕುಲಾಸ್ತಾ ವೈ ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಷ್ಣಾಕ್ಷುಧಾರ್ದಿತಾಃ ತತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೌ ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಪುನಃ

ಜನರು ಜಗಳ, ದಾಹ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು; ಆಗ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ಧಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ವಾರ್ತಾಯಾಃ ಸಾಧಿಕಾಪ್ಯನ್ಯಾ ವೃಷ್ಟಿಸ್ತಾಸಾಂ ನಿಕಾಮತಃ ತಾಸಾಂ ವೃಷ್ಟ್ಯುದಕಾದೀನಿ ಹ್ಯ್ ಅಭವನ್ನಿಮ್ನಗಾನಿ ತು

ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವನೋಪಾಯ ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು, ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಳೆಯೂ ಸುರಿಯಿತು; ಆ ಮಳೆಯಿಂದ ನದಿಗಳೂ ಇತರ ನೀರುಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಅಭವನ್ವೃಷ್ಟಿಸಂತತ್ಯಾ ಸ್ರೋತಸ್ಥಾನಾನಿ ನಿಮ್ನಗಾಃ ಏವಂ ನದ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಾಸ್ತು ದ್ವಿತೀಯೇ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜನೇ

ನಿರಂತರ ಮಳೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹರಿದು ಹೋಗುವ ನದಿಗಳು ರೂಪಗೊಂಡವು; ಹೀಗೆ, ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಮಳೆಯ ಸುರಿವುದರಿಂದ ನದಿಗಳು ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು.

ಯೇ ಪುನಸ್ತದಪಾಂ ಸ್ತೋಕಾಃ ಪತಿತಾಃ ಪೃಥಿವೀತಲೇ ಅಪಾಂ ಭೂಮೇಶ್ ಚ ಸಂಯೋಗಾದ್ ಓಷಧ್ಯಸ್ತಾಸ್ತದಾಭವನ್

ಆ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ನೀರು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳಿಂದ ಔಷಧಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಬಂದವು.

ಅಥಾಲ್ಪಕೃಷ್ಟಾಶ್ಚಾನುಪ್ತಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದಶ ಋತುಪುಷ್ಪಫಲಾಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಗುಲ್ಮಾಶ್ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಅನಂತರ, ಚಿಕ್ಕದೂ ದೊಡ್ಡದೂ, ಕಾಡಿನದು ಮನೆಬಳಕೆಯದು ಸೇರಿ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಹೂವು-ಹಣ್ಣು ಬರುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಗಿಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾನಿ ಚೈತಾನಿ ವೃಕ್ಷಜಾತ್ಯೌಷಧಾನಿ ಚ ತೇನೌಷಧೇನ ವರ್ತನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ತದಾ

ಈ ಮರಗಳೂ ಔಷಧಿಗಳೂ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆ ಔಷಧಿಗಳಿಂದಲೇ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ಜೀವನ ನಡೆಸಿದವು.

ತತಃ ಪುನರಭೂತ್ತಾಸಾಂ ರಾಗೋ ಲೋಭಶ್ ಚ ಸರ್ವಶಃ ಅವಶ್ಯಂ ಭಾವಿನಾರ್ಥೇನ ತ್ರೇತಾಯುಗವಶೇನ ಚ

ನಂತರ, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮವೂ ಲೋಭವೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ತತಸ್ತಾಃ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ನದೀಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಪರ್ವತಾನ್ ವೃಕ್ಷಗುಲ್ಮೌಷಧೀಶ್ಚೈವ ಪ್ರಸಹ್ಯ ತು ಯಥಾಬಲಮ್

ಆಮೇಲೆ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ನದಿಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಮರಗಳು, ಗಿಡಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.

ವಿಪರ್ಯಯೇಣ ಚೌಷಧ್ಯಃ ಪ್ರನಷ್ಟಾಸ್ತಾಶ್ಚತುರ್ದಶ ಮತ್ವಾ ಧರಾಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಸ್ತಾ ಇತ್ಯೌಷಧ್ಯಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ಹಿಂದಿರಾಗಿ ಆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಔಷಧಿಗಳು ನಾಶವಾದವು. ಇದನ್ನು ಅರಿತು ಅವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಔಷಧಿಯು ಪಿತಾಮಹನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ದುದೋಹ ಗಾಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸರ್ವಭೂತಹಿತಾಯ ವೈ ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಚೌಷಧ್ಯಃ ಫಾಲಕೃಷ್ಟಾಸ್ತ್ವಿತಸ್ತತಃ

ಪಿತಾಮಹನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲುಹರಿದು, ಆಗಿನಿಂದಲೇ ಹಿತ್ತಲಿನಿಂದ ಔಷಧಿಗಳು ಹೊರಬಂದವು.

ವಾರ್ತಾಂ ಕೃಷಿಂ ಸಮಾಯಾತಾ ವರ್ತುಕಾಮಾಃ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ವಾರ್ತಾ ವೃತ್ತಿಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಕೃಷಿಕಾಮಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಇದನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವೆಂದು, ಕೃಷಿಯನ್ನು ಜೀವನದ ಮೂಲವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯಥಾ ಜೀವಿತಂ ತಾಸಾಂ ನಾಸ್ತಿ ತ್ರೇತಾಯುಗಾತ್ಯಯೇ ಹಸ್ತೋದ್ಭವಾ ಹ್ಯಪಶ್ಚೈವ ಭವನ್ತಿ ಬಹುಶಸ್ತದಾ

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಗಿಡಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅನೇಕ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು ಮತ್ತು ಕೈಯಿಂದ ಬೆಳೆದವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ತತ್ರಾಪಿ ಜಗೃಹುಃ ಸರ್ವೇ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಛಿತಾಃ ಸುತದಾರಧನಾದ್ಯಾಂಸ್ತು ಬಲಾದ್ಯುಗಬಲೇನ ತು

ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಎಲ್ಲರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಮಗ, ಹೆಂಡತಿ, ಧನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು.

ಮರ್ಯಾದಾಯಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತದಖಿಲಂ ವಿಭುಃ ಸಸರ್ಜ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಂಸ್ತ್ರಾತುಂ ಕ್ಷತಾತ್ಕಮಲಸಂಭವಃ

ಮರ್ಯಾದೆ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವರು, ಹಾನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ಚ ಚಕಾರ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ ವೃತ್ತೇನ ವೃತ್ತಿನಾ ವೃತ್ತಂ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ನಿರ್ಮಮೇ ಸ್ವಯಮ್

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ನಡೆ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯದಿಂದ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಯಜ್ಞಪ್ರವರ್ತನಂ ಚೈವ ತ್ರೇತಾಯಾಮಭವತ್ಕ್ರಮಾತ್ ಪಶುಯಜ್ಞಂ ನ ಸೇವನ್ತೇ ಕೇಚಿತ್ತತ್ರಾಪಿ ಸುವ್ರತಾಃ

ಯಜ್ಞ ಪ್ರಾರಂಭವೂ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಕೆಲವರು ಪಶುಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಬಲಾದ್ವಿಷ್ಣುಸ್ತದಾ ಯಜ್ಞಮ್ ಅಕರೋತ್ಸರ್ವದೃಕ್ ಕ್ರಮಾತ್ ದ್ವಿಜಾಸ್ತದಾ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ತತಸ್ತ್ವಾಹಿಂಸಕಂ ಮುನೇ

ಆಗ ವಿಶ್ವದ್ರಷ್ಟಾ ವಿಷ್ಣುನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ದ್ವಿಜರು ಅದನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು. ನಂತರ, ಮುನಿಯೇ, ಅದು ಅಹಿಂಸಕ ಯಜ್ಞವಾಯಿತು.

ದ್ವಾಪರೇಷ್ವಪಿ ವರ್ತನ್ತೇ ಮತಿಭೇದಾಸ್ತದಾ ನೃಣಾಮ್ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಕೃಚ್ಛ್ರಾದ್ವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಿಧ್ಯತಿ

ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಜನರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಉಂಟಾದವು. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಜೀವನೋಪಾಯ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು.

ತದಾ ತು ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಕಾಯಕ್ಲೇಶವಶಾತ್ಕ್ರಮಾತ್ ಲೋಭೋ ಭೃತಿರ್ವಣಿಗ್ಯುದ್ಧಂ ತತ್ತ್ವಾನಾಮವಿನಿಶ್ಚಯಃ

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಲೋಭ, ಕೂಲಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.