ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸತ್ತ್ವಂ ಕೃತಂ ರಜಸ್ತ್ರೇತಾ ದ್ವಾಪರಂ ಚ ರಜಸ್ತಮಃ ಕಲಿಸ್ತಮಶ್ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಯುಗವೃತ್ತಿರ್ಯುಗೇಷು ಚ

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ವಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಜೋಗುಣ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು ಎರಡೂ ಇರುತ್ತವೆ, ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ತಮೋಗುಣ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಯುಗಕ್ಕೂ ಅದರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಧ್ಯಾನಂ ಪರಂ ಕೃತಯುಗೇ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಯಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ ಭಜನಂ ದ್ವಾಪರೇ ಶುದ್ಧಂ ದಾನಮೇವ ಕಲೌ ಯುಗೇ

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಭಜನೆ ಮುಖ್ಯ, ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಮಹತ್ವವಾದುದು.

ಚತ್ವಾರಿ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ತತ್ಕೃತಂ ಯುಗಮ್ ತಸ್ಯ ತಾವಚ್ಛತೀ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಶ್ ಚ ತಥಾವಿಧಃ

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅದರ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವೂ ಅಷ್ಟೇ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳಿರುತ್ತದೆ, ಸಂಧ್ಯಾಂಶವೂ ಅದೇ ರೀತಿಯದು.

ಚತ್ವಾರಿ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಾನುಷಾಣಿ ಶಿಲಾಶನ ಆಯುಃ ಕೃತಯುಗೇ ವಿದ್ಧಿ ಪ್ರಜಾನಾಮಿಹ ಸುವ್ರತ

ಶಿಲಾದ, ಈ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ತಿನ್ನುವ ಜನರ ಆಯುಷ್ಯವೂ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳೆಂದು ತಿಳಿ.

ತತಃ ಕೃತಯುಗೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸಂಧ್ಯಾಂಶೇ ಚ ಗತೇ ತು ವೈ ಪಾದಾವಶಿಷ್ಟೋ ಭವತಿ ಯುಗಧರ್ಮಸ್ತು ಸರ್ವತಃ

ಆ ಕೃತಯುಗ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಂಧ್ಯಾಂಶ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯುಗಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ಭಾಗೈಕಹೀನಂ ತು ತ್ರೇತಾಯುಗಮನುತ್ತಮಮ್ ಕೃತಾರ್ಧಂ ದ್ವಾಪರಂ ವಿದ್ಧಿ ತದರ್ಧಂ ತಿಷ್ಯಮುಚ್ಯತೇ

ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ; ದ್ವಾಪರಯುಗವು ಕೃತಯುಗದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು; ತಿಷ್ಯಯುಗವು ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಧದಷ್ಟು.

ತ್ರಿಶತೀ ದ್ವಿಶತೀ ಸಂಧ್ಯಾ ತಥಾ ಚೈಕಶತೀ ಮುನೇ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಕಂ ತಥಾಪ್ಯೇವಂ ಕಲ್ಪೇಷ್ವೇವಂ ಯುಗೇ ಯುಗೇ

ಮುನಿಯೇ, ಮೂರು ನೂರೂ, ಎರಡು ನೂರೂ, ಒಂದು ನೂರೂ ವರ್ಷಗಳೇ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳು; ಸಂಧ್ಯಾಂಶಗಳೂ ಹೀಗೆಯೇ. ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಕ್ರಮ.

ಆದ್ಯೇ ಕೃತಯುಗೇ ಧರ್ಮಶ್ ಚತುಷ್ಪಾದಃ ಸನಾತನಃ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ತ್ರಿಪಾದಸ್ತು ದ್ವಿಪಾದೋ ದ್ವಾಪರೇ ಸ್ಥಿತಃ

ಪ್ರಥಮ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಪಾದಹೀನಸ್ತಿಷ್ಯೇ ತು ಸತ್ತಾಮಾತ್ರೇಣ ಧಿಷ್ಠಿತಃ ಕೃತೇ ತು ಮಿಥುನೋತ್ಪತ್ತಿರ್ ವೃತ್ತಿಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ರಸೋಲ್ಲಸಾ

ತಿಷ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಸತ್ವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ನೇರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಜೀವನವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಪ್ತಾಃ ಸದಾ ಸರ್ವಾಃ ಸರ್ವಾನನ್ದಾಶ್ ಚ ಭೋಗಿನಃ ಅಧಮೋತ್ತಮತಾ ತಾಸಾಂ ನ ವಿಶೇಷಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಶುಭಾಃ

ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಸದಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಆನಂದಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೀನ-ಉತ್ತಮ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತುಲ್ಯಮಾಯುಃ ಸುಖಂ ರೂಪಂ ತಾಸಾಂ ತಸ್ಮಿನ್ಕೃತೇ ಯುಗೇ ತಾಸಾಂ ಪ್ರೀತಿರ್ನ ಚ ದ್ವನ್ದ್ವಂ ನ ದ್ವೇಷೋ ನಾಸ್ತಿ ಚ ಕ್ಲಮಃ

ಆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಯುಷ್ಯ, ಸುಖ, ರೂಪ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಯಾವುದೇ ವೈಷಮ್ಯ, ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪರ್ವತೋದಧಿವಾಸಿನ್ಯೋ ಹ್ಯ್ ಅನಿಕೇತಾಶ್ರಯಾಸ್ತು ತಾಃ ವಿಶೋಕಾಃ ಸತ್ತ್ವಬಹುಲಾ ಏಕಾನ್ತಬಹುಲಾಸ್ ತಥಾ

ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಮನೆ ಇಲ್ಲ; ದುಃಖವಿಲ್ಲ, ಸತ್ವಗುಣ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯೂ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.

ತಾ ವೈ ನಿಷ್ಕಾಮಚಾರಿಣ್ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಮುದಿತಮಾನಸಾಃ ಅಪ್ರವೃತ್ತಿಃ ಕೃತಯುಗೇ ಕರ್ಮಣೋಃ ಶುಭಪಾಪಯೋಃ

ಅವರು ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ; ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಶುಭ-ಪಾಪ ಎಂಬ ಕರ್ಮಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ ಇಲ್ಲ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮವ್ಯವಸ್ಥಾ ಚ ತದಾಸೀನ್ನ ಚ ಸಂಕರಃ ರಸೋಲ್ಲಾಸಃ ಕಾಲಯೋಗಾತ್ ತ್ರೇತಾಖ್ಯೇ ನಶ್ಯತೇ ದ್ವಿಜ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೂ, ಯಾವುದೇ ಕಲಹ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಯಾಂ ಸಿದ್ಧೌ ಪ್ರನಷ್ಟಾಯಾಮ್ ಅನ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಿಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ ಅಪಾಂ ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯೇ ಪ್ರತಿಗತೇ ತದಾ ಮೇಘಾತ್ಮನಾ ತು ವೈ

ಆ ಸಂಪೂರ್ಣತೆ ನಶಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಪೂರ್ಣತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ನೀರಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಮರಳಿದಾಗ ಅದು ಮೇಘಗಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ಮೇಘೇಭ್ಯಸ್ತನಯಿತ್ನುಭ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜನಮ್ ಸಕೃದ್ ಏವ ತಥಾ ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಸಂಯುಕ್ತೇ ಪೃಥಿವೀತಲೇ

ಮೇಘಗಳಿಗೂ ಗರ್ಜನೆಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿ ಮಳೆಯು ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಆ ಒಂದು ಮಳೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೇವದಿಂದ ತುಂಬಿತು.

ಪ್ರಾದುರಾಸಂಸ್ತದಾ ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ ಸರ್ವವೃತ್ತ್ಯುಪಭೋಗಸ್ತು ತಾಸಾಂ ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ಆಗ, ಆ ಮಳೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ 'ಮನೆ ಮರಗಳು' ಎಂಬ ಮರಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಆಹಾರೋಪಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ಪ್ರಜಾಃ ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಾಸಾಮೇವ ವಿಪರ್ಯಯಾತ್

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜನರು ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ರಾಗಲೋಭಾತ್ಮಕೋ ಭಾವಸ್ ತದಾ ಹ್ಯಾಕಸ್ಮಿಕೋ ಽಭವತ್ ವಿಪರ್ಯಯೇಣ ತಾಸಾಂ ತು ತೇನ ತತ್ಕಾಲಭಾವಿನಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಆ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ ತತಃ ಸರ್ವೇ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ ತತಸ್ತೇಷು ಪ್ರನಷ್ಟೇಷು ವಿಭ್ರಾನ್ತಾ ಮೈಥುನೋದ್ಭವಾಃ

ಆ ಮನೆ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿಹೋಯಿತು; ಅವು ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ, ಜನರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ मैथುನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಅಪಿ ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತದಾ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವುಸ್ತಾಸಾಂ ತು ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವರು ಆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು; ಅವರಿಗಾಗಿ ಆ ಮನೆ ಮರಗಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದವು.

ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ತೇ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ ತೇಷ್ವೇವ ಜಾಯತೇ ತಾಸಾಂ ಗನ್ಧವರ್ಣರಸಾನ್ವಿತಮ್

ಆ ಮರಗಳಿಂದ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ, ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರುಚಿಯುಳ್ಳ ವಸ್ತುಗಳೂ ಜನರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಹೀವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು ತೇನ ತಾ ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಸುಖಮಾಯುಃ ಸದೈವ ಹಿ

ಪ್ರತಿ ಗುಡ್ಡೆಯಲ್ಲೂ ಭೂಮಿಯಂತ ಬಲವಾದ ಜೇನು ಇದ್ದಿತು; ಅದರಿಂದ ಜನರು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಾಸ್ತಯಾ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರಜಾ ವೈ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ ತತಃ ಕಾಲಾನ್ತರೇಣೈವ ಪುನರ್ಲೋಭಾವೃತಾಸ್ತು ತಾಃ

ಆ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಣೆಯಿಂದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು; ಆದರೆ ಕೆಲ ಕಾಲದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಲೋಭವು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತವಿಟ್ಟಿತು.

ವೃಕ್ಷಾಂಸ್ತಾನ್ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಮಧು ವಾ ಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಬಲಾತ್ ತಾಸಾಂ ತೇನೋಪಚಾರೇಣ ಪುನರ್ಲೋಭಕೃತೇನ ವೈ

ಅವರು ಆ ಮರಗಳನ್ನೂ ಜೇನನ್ನೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಆ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆಯಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಲೋಭದಿಂದಾಗಿ,

ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಮಧುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ ತಸ್ಯಾಮೇವಾಲ್ಪಶಿಷ್ಟಾಯಾಂ ಸಿದ್ಧ್ಯಾಂ ಕಾಲವಶಾತ್ತದಾ

ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಜೇನು ಸಹಿತ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋಯಿತು; ಆ ಸಿದ್ಧಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ,

ಆವರ್ತನಾತ್ತು ತ್ರೇತಾಯಾಂ ದ್ವನ್ದ್ವಾನ್ಯಭ್ಯುತ್ಥಿತಾನಿ ವೈ ಶೀತವರ್ಷಾತಪೈಸ್ತೀವ್ರೈಸ್ ತತಸ್ತಾ ದುಃಖಿತಾ ಭೃಶಮ್

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಶೀತ, ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು ಎಂಬ ಜೋಡಿಗಳು ಉಂಟಾದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಜನರು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾದರು.

ದ್ವನ್ದ್ವೈಃ ಸಮ್ಪೀಡ್ಯಮಾನಾಶ್ ಚ ಚಕ್ರುರ್ ಆವರಣಾನಿ ತು ಕೃತದ್ವನ್ದ್ವಪ್ರತೀಘಾತಾಃ ಕೇತನಾನಿ ಗಿರೌ ತತಃ

ಆ ಜೋಡಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಜನರು ತಾವು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಆವರಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಆ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.

ಪೂರ್ವಂ ನಿಕಾಮಚಾರಾಸ್ತಾ ಹ್ಯ್ ಅನಿಕೇತಾ ಅಥಾವಸನ್ ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾಪ್ರೀತಿ ನಿಕೇತೇಷ್ವವಸನ್ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು; ನಂತರ, ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟದಂತೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.