ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವೇ ಽಮೃತಮಯೇ ಶಾಯಿನಂ ಯೋಗನಿದ್ರಯಾ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭಗವನ್ತಂ ಜನಾರ್ದನಮ್

ಅಮೃತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಭಾಗ್ಯವಂತನಾದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಗ್ರಸಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಸಾದೇನ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಭವಾನಹಮ್ ಸ್ಮಯಮಾನಸ್ತು ಭಗವಾನ್ ಪ್ರತಿಬುಧ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್

'ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಹಳೆಯದಂತೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಒಳಗೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನೀನೆ.' ಆದರೆ ಆ ಭಾಗ್ಯವಂತನು ನಗುತ್ತಾ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಉದೈಕ್ಷತ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸ್ಮಿತಮೀಷಚ್ಚಕಾರ ಸಃ ವಿವೇಶ ಚಾಣ್ಡಜಂ ತಂ ತು ಗ್ರಸ್ತಸ್ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಣ್ಣ ನಗುಮಾಡಿ, ಆಂಡಜನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಆಳಿದನು.

ತತಸ್ತಂ ಚಾಸೃಜದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯೇನ ಚಾಚ್ಯುತಮ್ ಸೃಷ್ಟಸ್ತೇನ ಹರಿಃ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸ್ಥಿತಸ್ತಸ್ಯಾಥ ಸಂನಿಧೌ

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಹರಿಯು ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ರುದ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಃ ವಿಕೃತಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಪುರಾ ದತ್ತವರಸ್ತಯೋಃ

ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವಾದ ರುದ್ರನು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ನೀಡಿದ ವರದಿಂದ, ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಆಗಚ್ಛದ್ಯತ್ರ ವೈ ವಿಷ್ಣುರ್ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪ್ರಸಾದಮತುಲಂ ಕರ್ತುಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ ಚ ಹರೇಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ವಿಷ್ಣುವು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಹರಿಗೂ ಅಪೂರ್ವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಲು ಬಂದನು.

ತತಃ ಸಮೇತ್ಯ ತೌ ದೇವೌ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಮ್ ಅಪಶ್ಯತಾಂ ಭವಂ ದೇವಂ ಕಾಲಾಗ್ನಿಸದೃಶಂ ಪ್ರಭುಮ್

ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವಾದ ಭವ ದೇವರನ್ನು, ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಭಯಾನಕನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕಂಡರು.

ತೌ ತಂ ತುಷ್ಟುವತುಶ್ಚೈವ ಶರ್ವಮುಗ್ರಂ ಕಪರ್ದಿನಮ್ ಪ್ರಣೇಮತುಶ್ ಚ ವರದಂ ಬಹುಮಾನೇನ ದೂರತಃ

ಅವರು ಆ ಉಗ್ರರೂಪ, ಜಟಾಧಾರಿ ಶರ್ವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ದೂರದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವದಿಂದ ವರಪ್ರದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಭವೋ ಽಪಿ ಭಗವಾನ್ ದೇವಮ್ ಅನುಗೃಹ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಜನಾರ್ದನಂ ಜಗನ್ನಾಥಸ್ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಭಗವಂತನಾದ ಭವನು, ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ, ಜಗನ್ನಾಥನಾದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಂತರಧಾನವಾದನು.

ಗತೇ ಮಹೇಶ್ವರೇ ದೇವೇ ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಜನಾರ್ದನಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಾಹ ಪದ್ಮಯೋನಿಮಜೋದ್ಭವಃ

ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ, ಜನಾರ್ದನನು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಪರಮೇಶೋ ಜಗನ್ನಾಥಃ ಶಙ್ಕರಸ್ತ್ವೇಷ ಸರ್ವಗಃ ಆವಯೋರಖಿಲಸ್ಯೇಶಃ ಶರಣಂ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ಶಂಕರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನು; ಅವನು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಆಶ್ರಯವಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು.

ಅಹಂ ವಾಮಾಙ್ಗಜೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಶಙ್ಕರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಭವಾನ್ ಭವಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗಭವಃ ಸ್ವಯಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾನು ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಭವ ದೇವರ ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ಸ್ವತಃ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ.

ಮಾಮಾಹುರ್ ಋಷಯಃ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ತಥಾ ಅವ್ಯಕ್ತಮಜಮಿತ್ಯೇವಂ ಭವನ್ತಂ ಪುರುಷಸ್ತ್ವಿತಿ

ಋಷಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಮುಖ್ಯ ತತ್ತ್ವ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಅಪ್ರಕಟ, ಜನನರಹಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ನಿನ್ನನ್ನು ಪುರುಷ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಏವಮಾಹುರ್ಮಹಾದೇವಮ್ ಆವಯೋರಪಿ ಕಾರಣಮ್ ಈಶಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತಃ ಪ್ರಭುಮವ್ಯಯಮೀಶ್ವರಮ್

ಅವರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕಾರಣ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಭು ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸೋ ಽಪಿ ತಸ್ಯಾಮರೇಶಸ್ಯ ವಚನಾದ್ವಾರಿಜೋದ್ಭವಃ ವರೇಣ್ಯಂ ವರದಂ ರುದ್ರಮ್ ಅಸ್ತುವತ್ಪ್ರಣನಾಮ ಚ

ಆ ಅಮರೇಶ್ವರನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ, ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಅಥಾಮ್ಭಸಾ ಪ್ಲುತಾಂ ಭೂಮೀಂ ಸಮಾಧಾಯ ಜನಾರ್ದನಃ ಪೂರ್ವವತ್ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ವಾರಾಹಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ

ನಂತರ ಜನಾರ್ದನನು, ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ನದೀನದಸಮುದ್ರಾಂಶ್ ಚ ಪೂರ್ವವಚ್ಚಾಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ ಕೃತ್ವಾ ಚೋರ್ವೀಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ನಿಮ್ನೋನ್ನತವಿವರ್ಜಿತಾಮ್

ಪ್ರಭುನು ನದಿಗಳು, ಹರಿವುಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮವಾಗಿ, ಕುಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುಡ್ಡಗಳಿಲ್ಲದೆ ತಿದ್ದಿದನು.

ಧರಾಯಾಂ ಸೋ ಽಚಿನೋತ್ಸರ್ವಾನ್ ಭೂಧರಾನ್ ಭೂಧರಾಕೃತಿಃ ಭೂರಾದ್ಯಾಂಶ್ಚತುರೋ ಲೋಕಾನ್ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ಪೂರ್ವವತ್

ಅವನು ಪರ್ವತ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಭೂ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಸ್ರಷ್ಟುಂ ಚ ಭಗವಾಂಶ್ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ಮತಿಮತಾಂ ವರಃ ಮುಖ್ಯಂ ಚ ತೈರ್ಯಗ್ಯೋನ್ಯಂ ಚ ದೈವಿಕಂ ಮಾನುಷಂ ತಥಾ

ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದು, ಮೊದಲು ಮುಖ್ಯ ಜೀವಿಗಳು, ಅಂಡಜ, ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ವಿಭುಶ್ಚಾನುಗ್ರಹಂ ತತ್ರ ಕೌಮಾರಕಮ್ ಅದೀನಧೀಃ ಪುರಸ್ತಾದಸೃಜದ್ದೇವಃ ಸನನ್ದಂ ಸನಕಂ ತಥಾ

ಮಹಾತ್ಮನು, ದಯಾಳು, ಮನಸ್ಸು ದುರ್ಬಲವಿಲ್ಲದವನು, ಮೊದಲು ಸನಂದ ಮತ್ತು ಸನಕನನ್ನು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸನಾತನಂ ಸತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯೇಣ ಗತಾಃ ಪರಮ್ ಮರೀಚಿಭೃಗ್ವಙ್ಗಿರಸಂ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಪುಲಹಂ ಕ್ರತುಮ್

ಸನಾತನನು, ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ನಿರ್ಗುಣದಿಂದ ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆದವನು; ಮರೀಚಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಮತ್ತು ಕ್ರತು ಇವರನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ದಕ್ಷಮತ್ರಿಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚ ಸೋ ಽಸೃಜದ್ ಯೋಗವಿದ್ಯಯಾ ಸಂಕಲ್ಪಂ ಚೈವ ಧರ್ಮಂ ಚ ಹ್ಯ್ ಅಧರ್ಮಂ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭುಃ

ಅವನು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದಕ್ಷ, ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸಂಕಲ್ಪ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನೂ ಭಗವಂತನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ದ್ವಾದಶೈವ ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ವೇತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ ಋಭುಂ ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ಸಸರ್ಜಾದೌ ಸನಾತನಃ

ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನ ಹೊಂದಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸನಾತನನು ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರನನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ತೌ ಚೋರ್ಧ್ವರೇತಸೌ ದಿವ್ಯೌ ಚಾಗ್ರಜೌ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನೌ ಕುಮಾರೌ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತುಲ್ಯೌ ಸರ್ವಜ್ಞೌ ಸರ್ವಭಾವಿನೌ

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದಿವ್ಯರು, ಶಕ್ತಿಯು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವವರು, ಹಿರಿಯರು, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರು, ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತವರು, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟವರು.

ಏವಂ ಮುಖ್ಯಾದಿಕಾನ್ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪದ್ಮಯೋನಿಃ ಶಿಲಾಶನ ಯುಗಧರ್ಮಾನಶೇಷಾಂಶ್ ಚ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ವಿಶ್ವಸೃಕ್

ಈ ರೀತಿ, ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಕಮಲಯೋನಿಯಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಯುಗಗಳ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಕ್ರೇಣ ಕಥಿತಂ ಪಿತಾ ಮಮ ಮಹಾಮುನಿಃ ಪುನಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ದೇವೇಶಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ರಚಿತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಶಕ್ರನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ಮಹಾಮುನಿಯು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ವಂದಿಸಿ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಭಗವನ್ ಶಕ್ರ ಸರ್ವಜ್ಞ ದೇವದೇವನಮಸ್ಕೃತ ಶಚೀಪತೇ ಜಗನ್ನಾಥ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಮಹೇಶ್ವರ

ಭಗವನ್ ಶಕ್ರ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವವನು, ಶಚಿಯ ಪತಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಮಹೇಶ್ವರನು.

ಯುಗಧರ್ಮಾನ್ಕಥಂ ಚಕ್ರೇ ಭಗವಾನ್ಪದ್ಮಸಂಭವಃ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಮೇ ಸರ್ವಂ ಸಾಂಪ್ರತಂ ಪ್ರಣತಾಯ ಮೇ

ಪದ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ಯುಗಗಳ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಶರಣಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಿಲಾದಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ವ್ಯಾಜಹಾರ ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ಯುಗಧರ್ಮಂ ಸುವಿಸ್ತರಮ್

ಮಹಾತ್ಮ ಶಿಲಾದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಯುಗಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಅನುಭವದಂತೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.