ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭಯಂ ದಧೀಚ ಸರ್ವತ್ರ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ತವ ಸುವ್ರತ ಭವಾರ್ಚನರತೋ ಯಸ್ಮಾದ್ ಭವಾನ್ ಸರ್ವಜ್ಞ ಏವ ಚ

ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ದಧೀಚನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಬಿಭೇಮೀತಿ ಸಕೃದ್ವಕ್ತುಂ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ ನಮಸ್ತವ ನಿಯೋಗಾನ್ಮಮ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಕ್ಷುಪಂ ಪ್ರತಿ ಸದಸ್ಯಥ

ನೀನು 'ನಾನು ಭಯಪಡುವೆನು' ಎಂದು ಒಂದು ಸಲ ಹೇಳಬೇಕು—ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷುಪನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳು.

ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾಪಿ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಾನ್ತ್ವಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮಹಾಮುನಿಃ ನ ಬಿಭೇಮೀತಿ ತಂ ಪ್ರಾಹ ದಧೀಚೋ ದೇವಸತ್ತಮಮ್

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ಮೃದು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಮಹಾಮುನಿಯಾದ ದಧೀಚನು ಆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ 'ನಾನು ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಭಾವಾದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಶಂಭೋಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪಿನಾಕಿನಃ ಶರ್ವಸ್ಯ ಶಙ್ಕರಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ಯ ಮಹಾಮುನಿಃ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಶಂಭು, ಪಿನಾಕ ಧಾರಿಯಾದ ಶರ್ವ, ಶಂಕರ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ಮಹಾಮುನಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ—

ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮುನೇಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ಕುಪಿತೋ ಹರಿಃ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಭಗವಾನ್ ದಿಧಕ್ಷುರ್ಮುನಿಸತ್ತಮಮ್

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಹರಿಯು ಕೋಪಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಅಭವತ್ಕುಣ್ಠಿತಾಗ್ರಂ ಹಿ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚಕ್ರಂ ಸುದರ್ಶನಮ್ ಪ್ರಭಾವಾದ್ಧಿ ದಧೀಚಸ್ಯ ಕ್ಷುಪಸ್ಯೈವ ಹಿ ಸಂನಿಧೌ

ಆದರೆ, ಕ್ಷುಪನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ, ದಧೀಚನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದ ಮೂತಿದ ಭಾಗವು ಮೂರ್ಛಿತವಾಯಿತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ಕುಣ್ಠಿತಾಗ್ರಂ ಹಿ ಚಕ್ರಂ ಚಕ್ರಿಣಮಾಹ ಸಃ ದಧೀಚಃ ಸಸ್ಮಿತಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸದಸದ್ವ್ಯಕ್ತಿಕಾರಣಮ್

ಆ ಚಕ್ರದ ಮೂತಿದ ಭಾಗವು ಮೂರ್ಛಿತವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಚಕ್ರಧಾರಿಯನ್ನು ದಧೀಚನು ನಗುತ್ತಾ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರಣನಾದವನು, ಹೀಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಭಗವನ್ ಭವತಾ ಲಬ್ಧಂ ಪುರಾತೀವ ಸುದಾರುಣಮ್ ಸುದರ್ಶನಮಿತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಚಕ್ರಂ ವಿಷ್ಣೋ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ಬಹಳ ಕಾಲ ಹಿಂದೆ ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಭವಸ್ಯೈತಚ್ಛುಭಂ ಚಕ್ರಂ ನ ಜಿಘಾಂಸತಿ ಮಾಮಿಹ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಾದ್ಯೈಸ್ತಥಾನ್ಯೈರ್ಹಿ ಪ್ರಯತ್ನಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ

ಈ ಭವನ ಶುಭ ಚಕ್ರವು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಾನಿಪಡಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿರ್ವೀರ್ಯಮಾಯುಧಮ್ ಸಸರ್ಜ ಚ ಪುನಸ್ತಸ್ಮೈ ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸಮನ್ತತಃ

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಚಕ್ರುರ್ದೇವಾಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಾಹಾಯ್ಯಮವ್ಯಯಾಃ ದ್ವಿಜೇನೈಕೇನ ಯೋದ್ಧುಂ ಹಿ ಪ್ರವೃತ್ತಸ್ಯ ಮಹಾಬಲಾಃ

ಅನಶ್ವರ ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು; ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರು.

ಕುಶಮುಷ್ಟಿಂ ತದಾದಾಯ ದಧೀಚಃ ಸಂಸ್ಮರನ್ಭವಮ್ ಸಸರ್ಜ ಸರ್ವದೇವೇಭ್ಯೋ ವಜ್ರಾಸ್ಥಿಃ ಸರ್ವತೋ ವಶೀ

ದಧೀಚನು ಕುಶದ ಗಿಡವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಭವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ವಜ್ರದ ಅಸ್ಥಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ದಿವ್ಯಂ ತ್ರಿಶೂಲಮ್ ಅಭವತ್ ಕಾಲಾಗ್ನಿಸದೃಶಪ್ರಭಮ್ ದಗ್ಧುಂ ದೇವಾನ್ಮತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿರಿವಾಪರಃ

ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ ತ್ರಿಶೂಲವು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಇನ್ದ್ರನಾರಾಯಣಾದ್ಯೈಶ್ ಚ ದೇವೈಸ್ತ್ಯಕ್ತಾನಿ ಯಾನಿ ತು ಆಯುಧಾನಿ ಸಮಸ್ತಾನಿ ಪ್ರಣೇಮುಸ್ ತ್ರಿಶಿಖಂ ಮುನೇ

ಇಂದ್ರ, ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳು ಆ ತ್ರಿಶೂಲಕ್ಕೆ ವಂದಿಸಿದವು, ಮುನಿಯೇ.

ದೇವಾಶ್ ಚ ದುದ್ರುವುಃ ಸರ್ವೇ ಧ್ವಸ್ತವೀರ್ಯಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಸಸರ್ಜ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವದೇಹಾತ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿ ಓಡಿಹೋದರು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ; ಆಗ ಪರಮ ಪುರುಷ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ—

ಆತ್ಮನಃ ಸದೃಶಾನ್ ದಿವ್ಯಾಂಲ್ ಲಕ್ಷಲಕ್ಷಾಯುತಾನ್ ಗಣಾನ್ ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಹಸಾ ದದಾಹ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ

ತನ್ನಂತೆಯೇ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ದಿವ್ಯ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.

ತತೋ ವಿಸ್ಮಯನಾರ್ಥಾಯ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿರಭೂದ್ಧರಿಃ ತಸ್ಯ ದೇಹೇ ಹರೇಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಅಪಶ್ಯದ್ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ

ಆಮೇಲೆ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹರಿಯು ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹರಿಯ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡನು.

ದಧೀಚೋ ಭಗವಾನ್ವಿಪ್ರಃ ದೇವತಾನಾಂ ಗಣಾನ್ ಪೃಥಕ್ ರುದ್ರಾಣಾಂ ಕೋಟಯಶ್ಚೈವ ಗಣಾನಾಂ ಕೋಟಯಸ್ತದಾ

ಭಗವಂತನಾದ ದಧೀಚ ಮುನಿಯು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು, ರುದ್ರರ ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.

ಅಣ್ಡಾನಾಂ ಕೋಟಯಶ್ಚೈವ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇಸ್ತನೌ ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವೈತದಖಿಲಂ ತತ್ರ ಚ್ಯಾವನಿರ್ ವಿಸ್ಮಿತಂ ತದಾ

ಅವನು ವಿಶ್ವರೂಪದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು; ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡಿ ಚ್ಯವನನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು.

ವಿಷ್ಣುಮಾಹ ಜಗನ್ನಾಥಂ ಜಗನ್ಮಯಮಜಂ ವಿಭುಮ್ ಅಂಭಸಾಭ್ಯುಕ್ಷ್ಯ ತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ಮಹಾಮುನಿಃ

ಅವನು ವಿಶ್ವನಾಥನಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಜನನರಹಿತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಜಲದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಆ ವಿಶ್ವರೂಪ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಮಹಾಮುನಿಯು ಮಾತಾಡಿದನು.

ಮಾಯಾಂ ತ್ಯಜ ಮಹಾಬಾಹೋ ಪ್ರತಿಭಾಸಾ ವಿಚಾರತಃ ವಿಜ್ಞಾನಾನಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಾನಿ ಮಾಧವ

ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಕಾಣುವವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ವಂಚಕ. ಮಾಧವ, ಸಾವಿರಾರು ವಿಧದ ಜ್ಞಾನಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟ.

ಮಯಿ ಪಶ್ಯ ಜಗತ್ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಮ್ ಅನಿನ್ದಿತ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಚ ತಥಾ ರುದ್ರಂ ದಿವ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ದದಾಮಿ ತೇ

ನನ್ನಲ್ಲೆ ನೀನು, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ, ನೀನು ಕೂಡಾ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ರುದ್ರನನ್ನೂ ನೋಡಿ; ನಾನು ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಸ್ವತನೌ ನಿಖಿಲಂ ಮುನಿಃ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಚ ಹರಿಂ ದೇವಂ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಮ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮುನಿಯು ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದನು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಾಯಯಾ ಹ್ಯನಯಾ ಕಿಂ ವಾ ಮನ್ತ್ರಶಕ್ತ್ಯಾಥ ವಾ ಪ್ರಭೋ ವಸ್ತುಶಕ್ತ್ಯಾಥ ವಾ ವಿಷ್ಣೋ ಧ್ಯಾನಶಕ್ತ್ಯಾಥ ವಾ ಪುನಃ

ಈ ಮಾಯೆಯಿಂದೋ, ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದೋ, ವಸ್ತುಶಕ್ತಿಯಿಂದೋ, ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದೋ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತೇನು, ಪ್ರಭುವೇ, ವಿಷ್ಣುವೇ?

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಾಯಾಮಿಮಾಂ ತಸ್ಮಾದ್ ಯೋದ್ಧುಮರ್ಹಸಿ ಯತ್ನತಃ ಏವಂ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮದ್ಭುತಮ್

ಆದುದರಿಂದ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು; ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿದನು.

ದೇವಾಶ್ ಚ ದುದ್ರುವುರ್ಭೂಯೋ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಚ ತಮ್ ವಾರಯಾಮಾಸ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಂ ಪದ್ಮಯೋನಿರ್ಜಗದ್ಗುರುಃ

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಓಡಿಹೋದರು, ಆದರೆ ಲೋಕದ ಅಧಿಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತೇನ ನಿರ್ಜಿತಃ ಜಗಾಮ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾಮುನಿಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನಿಂದ ಸೋತಿರುವ ವಿಷ್ಣು ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಕ್ಷುಪೋ ದುಃಖಾತುರೋ ಭೂತ್ವಾ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಚ ಮುನೀಶ್ವರಮ್ ದಧೀಚಮಭಿವನ್ದ್ಯಾಶು ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಾಸ ವಿಕ್ಲವಃ

ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷುಪನು, ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದಧೀಚಿಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಟದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ದಧೀಚ ಕ್ಷಮ್ಯತಾಂ ದೇವ ಮಯಾಜ್ಞಾನಾತ್ಕೃತಂ ಸಖೇ ವಿಷ್ಣುನಾ ಹಿ ಸುರೈರ್ವಾಪಿ ರುದ್ರಭಕ್ತಸ್ಯ ಕಿಂ ತವ

ದಧೀಚಿಯೇ, ದೇವರೇ, ನನಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು, ಸ್ನೇಹಿತನೇ. ರುದ್ರಭಕ್ತನಾದ ನಿನಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಏನು ಲಾಭ?