ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕಿರೀಟೀ ಪದ್ಮಹಸ್ತಶ್ ಚ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಃ ಪೀತಾಂಬರಶ್ ಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವೈರ್ದೈತ್ಯೈಶ್ ಚ ಸಂವೃತಃ

ಆ ಭಗವಂತನು ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿ, ಹಸುವಿನ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ಪ್ರದದೌ ದರ್ಶನಂ ತಸ್ಮೈ ದಿವ್ಯಂ ವೈ ಗರುಡಧ್ವಜಃ ದಿವ್ಯೇನ ದರ್ಶನೇನೈವ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್

ಗರುಡಧ್ವಜನು ಅವನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಆ ದಿವ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನ ದೇವರನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ತುಷ್ಟಾವ ವಾಗ್ಭಿರ್ ಇಷ್ಟಾಭಿಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಗರುಡಧ್ವಜಮ್ ತ್ವಮಾದಿಸ್ತ್ವಮನಾದಿಶ್ ಚ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ತ್ವಂ ಜನಾರ್ದನಃ

ಅವನು ಗರುಡಧ್ವಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ, ವಂದಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಆದಿಯೂ, ಅನಂತನೂ, ಮೂಲವೂ ಆಗಿರುವೆ, ಜನಾರ್ದನ.

ಪುರುಷಸ್ತ್ವಂ ಜಗನ್ನಾಥೋ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೋ ಭವಾನ್ ಯೋ ಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸಿ ಪುರುಷೋ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ನೀನು ಪುರುಷನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ವಿಷ್ಣುವು, ವಿಶ್ವನಾಥನು; ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪುರುಷ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ, ಪಿತಾಮಹನು.

ತತ್ತ್ವಮಾದ್ಯಂ ಭವಾನೇವ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಜನಾರ್ದನ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಪರಂ ಧಾಮ ಶ್ರೀಪತೇ ಭೂಪತೇ ಪ್ರಭೋ

ನೀನೇ ಮೂಲ ತತ್ತ್ವ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಜನಾರ್ದನ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಪರಮ ಸ್ಥಾನ, ಶ್ರೀಪತಿ, ಭೂಪತಿ, ಪ್ರಭು.

ತ್ವತ್ಕ್ರೋಧಸಂಭವೋ ರುದ್ರಸ್ ತಮಸಾ ಚ ಸಮಾವೃತಃ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾಜ್ಜಗದ್ಧಾತಾ ರಜಸಾ ಚ ಪಿತಾಮಹಃ

ನಿನ್ನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ರುದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಸತ್ತ್ವೇನ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಕಾಲಮೂರ್ತೇ ಹರೇ ವಿಷ್ಣೋ ನಾರಾಯಣ ಜಗನ್ಮಯ

ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ತಾನೇ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾಗಿರುವನು; ಹರಿ, ವಿಷ್ಣು, ನಾರಾಯಣ, ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿ.

ಮಹಾಂಸ್ ತಥಾ ಚ ಭೂತಾದಿಸ್ ತನ್ಮಾತ್ರಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ ತ್ವಯೈವಾಧಿಷ್ಠಿತಾನ್ಯೇವ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ಮಹೇಶ್ವರ

ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ ಮಹೇಶ್ವರ.

ಮಹಾದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಪಿತಾಮಹ ಜಗದ್ಗುರೋ ಪ್ರಸೀದ ದೇವದೇವೇಶ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ

ಮಹಾದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಪಿತಾಮಹ, ಜಗದ್ಗುರು, ದೇವದೇವೇಶ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಪ್ರಸೀದ ತ್ವಂ ಜಗನ್ನಾಥ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಗತಃ ವೈಕುಣ್ಠ ಶೌರೇ ಸರ್ವಜ್ಞ ವಾಸುದೇವ ಮಹಾಭುಜ

ಜಗನ್ನಾಥ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತನು, ದಯೆ ತೋರಿಸು; ವೈಕುಂಠ, ಶೌರಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ವಾಸುದೇವ, ಮಹಾಬಾಹು.

ಸಂಕರ್ಷಣ ಮಹಾಭಾಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಅನಿರುದ್ಧ ಮಹಾವಿಷ್ಣೋ ಸದಾ ವಿಷ್ಣೋ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ

ಸಂಕರ್ಷಣ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಮಹಾವಿಷ್ಣು, ಸದಾ ವಿಷ್ಣು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವಿಷ್ಣೋ ತವಾಸನಂ ದಿವ್ಯಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಮಧ್ಯತೋ ವಿಭುಃ ಸಹಸ್ರಫಣಸಂಯುಕ್ತಸ್ ತಮೋಮೂರ್ತಿರ್ಧರಾಧರಃ

ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಆಸನವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣದಂತಿದೆ. ಅದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನಿದ್ದಾನೆ, ಸಾವಿರ ಹಾವುಗಳ ತಲೆಗಳಿರುವ, ಕತ್ತಲೆಯ ರೂಪವಾದ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನಿದ್ದಾನೆ.

ಅಧಶ್ ಚ ಧರ್ಮೋ ದೇವೇಶ ಜ್ಞಾನಂ ವೈರಾಗ್ಯಮೇವ ಚ ಐಶ್ವರ್ಯಮಾಸನಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪಾದರೂಪೇಣ ಸುವ್ರತ

ದೇವದೇವನೇ, ಆ ಆಸನದ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ ಇವೆ. ಸುವ್ರತನೇ, ಆ ಆಸನದ ಕಾಲುಗಳು ನಿನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಪ್ತಪಾತಾಲಪಾದಸ್ತ್ವಂ ಧರಾಜಘನಮೇವ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಸಾಗರಾಃ ಸಪ್ತ ದಿಶಶ್ಚೈವ ಮಹಾಭುಜಾಃ

ನೀನು ಏಳುವು ಪಾತಾಳಗಳನ್ನು ಕಾಲುಗಳಾಗಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಕಟ್ಟಾಗಿ, ಏಳು ಸಾಗರಗಳನ್ನು ಉಡುಪಾಗಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮಹಾ ಭುಜಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ.

ದ್ಯೌರ್ಮೂರ್ಧಾ ತೇ ವಿಭೋ ನಾಭಿಃ ಖಂ ವಾಯುರ್ನಾಸಿಕಾಂ ಗತಃ ನೇತ್ರೇ ಸೋಮಶ್ ಚ ಸೂರ್ಯಶ್ ಚ ಕೇಶಾ ವೈ ಪುಷ್ಕರಾದಯಃ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನೇ, ಆಕಾಶವೇ ನಿನ್ನ ತಲೆ, ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯು ಆಕಾಶ, ಗಾಳಿ ನಿನ್ನ ಮೂಗಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಿನ್ನ ಕೂದಲುಗಳು ನೀಲೋಟ್ಪಲ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಹೂಗಳಾಗಿವೆ.

ನಕ್ಷತ್ರತಾರಕಾ ದ್ಯೌಶ್ ಚ ಗ್ರೈವೇಯಕವಿಭೂಷಣಮ್ ಕಥಂ ಸ್ತೋಷ್ಯಾಮಿ ದೇವೇಶಂ ಪೂಜ್ಯಶ್ ಚ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ

ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವೇ ನಿನ್ನ ಗಂಟಲಿನ ಆಭರಣಗಳು. ದೇವದೇವನಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲಿ? ಅವನು ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು.

ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಚ ಕೃತಂ ದಿವ್ಯಂ ಯಚ್ ಛ್ರುತಂ ಯಚ್ಚ ಕೀರ್ತಿತಮ್ ಯದಿಷ್ಟಂ ತತ್ಕ್ಷಮಸ್ವೇಶ ನಾರಾಯಣ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ಕಾರ್ಯ, ಕೇಳಿದ ಅಥವಾ ಪಠಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ, ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಭುವೇ, ಅದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಇದಂ ತು ವೈಷ್ಣವಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಕ್ಷುಪೇಣ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್

ಈ ವೈಷ್ಣವ ಸ್ತೋತ್ರವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಯಾರು ಓದಿದರು ಅಥವಾ ಕೇಳಿದರು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವಾದರೂ ಪಠಿಸಿದರೂ,

ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ

ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಚೈವಂ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಾದ್ಯೈಃ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸ್ತುತಂ ದೇವಮಜೇಯಮೀಶಮ್ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜನಾರ್ದನಾಯ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಾ

ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.

ಭಗವನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕಶ್ಚಿದ್ ದಧೀಚ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ ಧರ್ಮವೇತ್ತಾ ವಿನೀತಾತ್ಮಾ ಸಖಾ ಮಮ ಪುರಾಭವತ್

ಪ್ರಭುವೇ, ದಧೀಚ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು. ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ, ವಿನೀತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಅವಧ್ಯಃ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವೈಃ ಶಙ್ಕರಾರ್ಚನತತ್ಪರಃ ಸಾವಜ್ಞಂ ವಾಮಪಾದೇನ ಸ ಮಾಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸದಸ್ಯಥ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನಾಗಿದ್ದ, ಶಂಕರನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ. ಅವನು ಅವಮಾನದಿಂದ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಡ ಕಾಲಿನಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.

ತಾಡಯಾಮಾಸ ದೇವೇಶ ವಿಷ್ಣೋ ವಿಶ್ವಜಗತ್ಪತೇ ಉವಾಚ ಚ ಮದಾವಿಷ್ಟೋ ನ ಬಿಭೇಮೀತಿ ಸರ್ವತಃ

ದೇವದೇವನೇ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ವಿಶ್ವದಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನು ನನಗೆ ಹೊಡೆದು, ಗರ್ವದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಭಯಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಜೇತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತಂ ವಿಪ್ರಂ ದಧೀಚಂ ಜಗದೀಶ್ವರ ಯಥಾ ಹಿತಂ ತಥಾ ಕರ್ತುಂ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ ಜನಾರ್ದನ

ಜಗದೀಶ್ವರನೇ, ನಾನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಧೀಚನನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜನಾರ್ದನ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಯೋಗ್ಯವೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸೋ ಽಪಿ ದಧೀಚಸ್ಯ ಹ್ಯ್ ಅವಧ್ಯತ್ವಂ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಸಸ್ಮಾರ ಚ ಮಹೇಶಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಮತುಲಂ ಹರಿಃ

ಅವನು ಮಹಾತ್ಮ ದಧೀಚನಿಗೆ ಜಯಿಸಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹರಿಯು ಮಹೇಶನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿತು.

ಏವಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಹರಿಃ ಪ್ರಾಹ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕ್ಷುತಸಂಭವಮ್ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ನಾಸ್ತಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಭಯಮೇತ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸಿದ ಹರಿಯು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ವಿಶೇಷಾದ್ರುದ್ರಭಕ್ತಾನಾಮ್ ಅಭಯಂ ಸರ್ವದಾ ನೃಪ ನೀಚಾನಾಮಪಿ ಸರ್ವತ್ರ ದಧೀಚಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕಿಂ ಪುನಃ

ರಾಜನೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೆಳವರ್ಗದವರಿಗೂ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ದಧೀಚನಿಗೆ ಏನು ಭಯ?

ತಸ್ಮಾತ್ತವ ಮಹಾಭಾಗ ವಿಜಯೋ ನಾಸ್ತಿ ಭೂಪತೇ ದುಃಖಂ ಕರೋಮಿ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಶಾಪಾರ್ಥಂ ಸಸುರಸ್ಯ ಮೇ

ಆದುದರಿಂದ ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನಿನಗೆ ಜಯ ಸಿಗದು ರಾಜನೇ. ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಶಾಪಕ್ಕಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ.

ಭವಿತಾ ತಸ್ಯ ಶಾಪೇನ ದಕ್ಷಯಜ್ಞೇ ಸುರೈಃ ಸಮಮ್ ವಿನಾಶೋ ಮಮ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಪುನರುತ್ಥಾನಮೇವ ಚ

ಅವನ ಶಾಪದಿಂದ, ರಾಜನೇ, ದಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ನನಗೂ ವಿನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ.