ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸಸ್ಮಾರ ಚ ತದಾ ತತ್ರ ದುಃಖಾದ್ವೈ ಭಾರ್ಗವಂ ಮುನಿಮ್ ಶುಕ್ರೋ ಽಪಿ ಸಂಧಯಾಮಾಸ ತಾಡಿತಂ ಕುಲಿಶೇನ ತಮ್

ಆಗ ದುಃಖದಿಂದ ಅವನು ಭಾರ್ಗವ ಮುನಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಶುಕ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಯೋಗಾದೇತ್ಯ ದಧೀಚಸ್ಯ ದೇಹಂ ದೇಹಭೃತಾಂವರಃ ಸಂಧಾಯ ಪೂರ್ವವದ್ದೇಹಂ ದಧೀಚಸ್ಯಾಹ ಭಾರ್ಗವಃ

ಯೋಗಬಲದಿಂದ ದಧೀಚನ ದೇಹವನ್ನು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಾರ್ಗವನು ಹಳೆಯದಂತೆ ಪುನಃ ಜೋಡಿಸಿ, ದಧೀಚನಿಗೆ ಹಳೆ ದೇಹವನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಭೋ ದಧೀಚ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪೂಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈರ್ ದೇವದೇವಂ ನಿರಞ್ಜನಮ್

ಓ ದಧೀಚ ಮಹಾಭಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವದೇವನಾದ ಉಮಾಪತಿಯನ್ನೂ, ಪಾವನನಾದ ದೇವದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ—

ಅವಧ್ಯೋ ಭವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಸ್ಯ ತು ಮೃತಸಂಜೀವನಂ ತಸ್ಮಾಲ್ ಲಬ್ಧಮೇತನ್ಮಯಾ ದ್ವಿಜ

ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನೀನು ಅವಧ್ಯನಾಗು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಈ ಮೃತಸಂಜೀವನವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ.

ನಾಸ್ತಿ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ಶಂಭೋರ್ ಭಕ್ತಾನಾಮಿಹ ಸರ್ವತಃ ಮೃತಸಂಜೀವನಂ ಚಾಪಿ ಶೈವಮದ್ಯ ವದಾಮಿ ತೇ

ಶಂಭುವಿನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಈ ಮೃತಸಂಜೀವನವೂ ಶಿವನದು ಎಂದು ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಿಯಂಬಕಂ ಯಜಾಮಹೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪಿತರಂ ಪ್ರಭುಮ್ ತ್ರಿಮಣ್ಡಲಸ್ಯ ಪಿತರಂ ತ್ರಿಗುಣಸ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ನಾವು ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ತಂದೆ, ಮೂರು ವಲಯಗಳ ತಂದೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತ್ರಿತತ್ತ್ವಸ್ಯ ತ್ರಿವಹ್ನೇಶ್ ಚ ತ್ರಿಧಾಭೂತಸ್ಯ ಸರ್ವತಃ ತ್ರಿವೇದಸ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಸುಗನ್ಧಿಂ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಮ್

ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳ, ಮೂರು ವೇದಗಳ ಮಹಾದೇವನು, ಸುಗಂಧಿ, ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು.

ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸರ್ವತ್ರ ತ್ರಿಗುಣೇ ಪ್ರಕೃತೌ ತಥಾ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಷು ತಥಾನ್ಯೇಷು ದೇವೇಷು ಚ ಗಣೇಷು ಚ

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ вещಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಣಗಳಲ್ಲಿ—

ಪುಷ್ಪೇಷು ಗನ್ಧವತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಸುಗನ್ಧಿಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪುಷ್ಟಿಶ್ ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಯಸ್ಮಾತ್ ಪುರುಷಸ್ಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ

ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸುಗಂಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಪೋಷಣೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.

ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾನ್ತವಿಕಲ್ಪಸ್ಯಾಪಿ ಸುವ್ರತ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪಿತಾಮಹಸ್ಯಾಪಿ ಮುನೀನಾಂ ಚ ಮಹಾಮುನೇ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷಾಂತವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಭೇದಗಳಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೆ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ, ಬ್ರಹ್ಮನ, ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳ ತಂದೆ, ಮಹಾಮುನಿಯೆ.

ಇನ್ದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಚ ದೇವಾನಾಂ ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಃ ತಂ ದೇವಮಮೃತಂ ರುದ್ರಂ ಕರ್ಮಣಾ ತಪಸಾ ತಥಾ

ಇಂದ್ರನಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅವನು ತಂದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು. ಆ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯೇನ ಚ ಯೋಗೇನ ಧ್ಯಾನೇನ ಚ ಯಜಾಮಹೇ ಸತ್ಯೇನಾನೇನ ಮುಕ್ಷೀಯಾನ್ ಮೃತ್ಯುಪಾಶಾದ್ ಭವಃ ಸ್ವಯಮ್

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ, ಯೋಗದಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಭವನೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮೃತ್ಯುಪಾಶದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಬನ್ಧಮೋಕ್ಷಕರೋ ಯಸ್ಮಾದ್ ಉರ್ವಾರುಕಮಿವ ಪ್ರಭುಃ ಮೃತಸಂಜೀವನೋ ಮನ್ತ್ರೋ ಮಯಾ ಲಬ್ಧಸ್ತು ಶಙ್ಕರಾತ್

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಹಣ್ಣು ತೊಡೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವಂತೆ; ಮೃತಸಂಜೀವನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಶಂಕರನಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಜಪ್ತ್ವಾ ಹುತ್ವಾಭಿಮನ್ತ್ರ್ಯೈವಂ ಜಲಂ ಪೀತ್ವಾ ದಿವಾನಿಶಮ್ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಸಂನಿಧೌ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ನಾಸ್ತಿ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ದ್ವಿಜ

ಓ ದ್ವಿಜ, ಈ ರೀತಿ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಜಲವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಣ ಮಾಡಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಲಿಂಗದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು, ಅವನಿಗೆ ಮರಣ ಭಯವೇ ಇರದು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಶಙ್ಕರಮ್ ವಜ್ರಾಸ್ಥಿತ್ವಮ್ ಅವಧ್ಯತ್ವಮ್ ಅದೀನತ್ವಂ ಚ ಲಬ್ಧವಾನ್

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ವಜ್ರದಂತೆ ದೃಢತೆ, ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲಾರದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಅಡಗದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಏವಮಾರಾಧ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದಧೀಚೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ಪ್ರಾಪ್ಯಾವಧ್ಯತ್ವಮನ್ಯೈಶ್ ಚ ವಜ್ರಾಸ್ಥಿತ್ವಂ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಹೀಗೆ ದೇವೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚಿ, ಅಪರಾಧಿಯಾಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಜ್ರದಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆದನು.

ಅತಾಡಯಚ್ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರಂ ಪಾದಮೂಲೇನ ಮೂರ್ಧನಿ ಕ್ಷುಪೋ ದಧೀಚಂ ವಜ್ರೇಣ ಜಘಾನೋರಸಿ ಚ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನು ರಾಜನನ್ನು ತಲೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ಕ್ಷುಪನು ದಧೀಚಿಯನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

ನಾಭೂನ್ನಾಶಾಯ ತದ್ವಜ್ರಂ ದಧೀಚಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭಾವಾತ್ಪರಮೇಶಸ್ಯ ವಜ್ರಬದ್ಧಶರೀರಿಣಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಜ್ರದಂತೆ ಬಲವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದಧೀಚಿಗೆ ಆ ವಜ್ರದಿಂದ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಪ್ಯವಧ್ಯತ್ವಮದೀನತಾಂ ಚ ಕ್ಷುಪೋ ದಧೀಚಸ್ಯ ತದಾ ಪ್ರಭಾವಮ್ ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಹರಿಂ ಮುಕುನ್ದಮ್ ಇನ್ದ್ರಾನುಜಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ತದಾಂಬುಜಾಕ್ಷಮ್

ದಧೀಚಿಯ ಅಪರಾಧಿಯಾಗದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಡಗದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕ್ಷುಪನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮುಕುಂದ, ಇಂದ್ರನ ತಮ್ಮನಾದ ಕಮಲನೇತ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಪೂಜಯಾ ತಸ್ಯ ಸಂತುಷ್ಟೋ ಭಗವಾನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಶ್ರೀಭೂಮಿಸಹಿತಃ ಶ್ರೀಮಾಞ್ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ

ಅವನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭಗವಂತ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೊಂದಿಗೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಕಿರೀಟೀ ಪದ್ಮಹಸ್ತಶ್ ಚ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಃ ಪೀತಾಂಬರಶ್ ಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವೈರ್ದೈತ್ಯೈಶ್ ಚ ಸಂವೃತಃ

ಆ ಭಗವಂತನು ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿ, ಹಸುವಿನ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು.

ಪ್ರದದೌ ದರ್ಶನಂ ತಸ್ಮೈ ದಿವ್ಯಂ ವೈ ಗರುಡಧ್ವಜಃ ದಿವ್ಯೇನ ದರ್ಶನೇನೈವ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್

ಗರುಡಧ್ವಜನು ಅವನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಆ ದಿವ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನ ದೇವರನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ತುಷ್ಟಾವ ವಾಗ್ಭಿರ್ ಇಷ್ಟಾಭಿಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಗರುಡಧ್ವಜಮ್ ತ್ವಮಾದಿಸ್ತ್ವಮನಾದಿಶ್ ಚ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ತ್ವಂ ಜನಾರ್ದನಃ

ಅವನು ಗರುಡಧ್ವಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ, ವಂದಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಆದಿಯೂ, ಅನಂತನೂ, ಮೂಲವೂ ಆಗಿರುವೆ, ಜನಾರ್ದನ.

ಪುರುಷಸ್ತ್ವಂ ಜಗನ್ನಾಥೋ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೋ ಭವಾನ್ ಯೋ ಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸಿ ಪುರುಷೋ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ನೀನು ಪುರುಷನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ವಿಷ್ಣುವು, ವಿಶ್ವನಾಥನು; ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪುರುಷ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ, ಪಿತಾಮಹನು.

ತತ್ತ್ವಮಾದ್ಯಂ ಭವಾನೇವ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಜನಾರ್ದನ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಪರಂ ಧಾಮ ಶ್ರೀಪತೇ ಭೂಪತೇ ಪ್ರಭೋ

ನೀನೇ ಮೂಲ ತತ್ತ್ವ, ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಜನಾರ್ದನ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಪರಮ ಸ್ಥಾನ, ಶ್ರೀಪತಿ, ಭೂಪತಿ, ಪ್ರಭು.

ತ್ವತ್ಕ್ರೋಧಸಂಭವೋ ರುದ್ರಸ್ ತಮಸಾ ಚ ಸಮಾವೃತಃ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾಜ್ಜಗದ್ಧಾತಾ ರಜಸಾ ಚ ಪಿತಾಮಹಃ

ನಿನ್ನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ರುದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಸತ್ತ್ವೇನ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಕಾಲಮೂರ್ತೇ ಹರೇ ವಿಷ್ಣೋ ನಾರಾಯಣ ಜಗನ್ಮಯ

ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ತಾನೇ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾಗಿರುವನು; ಹರಿ, ವಿಷ್ಣು, ನಾರಾಯಣ, ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿ.

ಮಹಾಂಸ್ ತಥಾ ಚ ಭೂತಾದಿಸ್ ತನ್ಮಾತ್ರಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ ತ್ವಯೈವಾಧಿಷ್ಠಿತಾನ್ಯೇವ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತೇ ಮಹೇಶ್ವರ

ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ ಮಹೇಶ್ವರ.

ಮಹಾದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಪಿತಾಮಹ ಜಗದ್ಗುರೋ ಪ್ರಸೀದ ದೇವದೇವೇಶ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ

ಮಹಾದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಪಿತಾಮಹ, ಜಗದ್ಗುರು, ದೇವದೇವೇಶ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.