ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ರಾಜಾ ಕ್ಷುಪ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಅಭೂನ್ಮಿತ್ರೋ ದಧೀಚಸ್ಯ ಮುನೀನ್ದ್ರಸ್ಯ ಜನೇಶ್ವರಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕ್ಷುಪ ಎಂಬ ರಾಜನು, ಮುನೀಂದ್ರ ದಧೀಚಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾದನು.

ಚಿರಾತ್ತಯೋಃ ಪ್ರಸಂಗಾದ್ವೈ ವಾದಃ ಕ್ಷುಪದಧೀಚಯೋಃ ಅಭವತ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಿಪ್ರ ಏವೇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ಕ್ಷುಪ ಮತ್ತು ದಧೀಚಿಯ ನಡುವೆ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು—ಕ್ಷತ್ರಿಯರೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೋ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಾದವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

ಅಷ್ಟಾನಾಂ ಲೋಕಪಾಲಾನಾಂ ವಪುರ್ಧಾರಯತೇ ನೃಪಃ ತಸ್ಮಾದಿನ್ದ್ರೋ ಹ್ಯಯಂ ವಹ್ನಿರ್ ಯಮಶ್ ಚ ನಿರೃತಿಸ್ ತಥಾ

ಆ ರಾಜನು ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪಾಳಕರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ನಿರೃತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ವರುಣಶ್ಚೈವ ವಾಯುಶ್ ಚ ಸೋಮೋ ಧನದ ಏವ ಚ ಈಶ್ವರೋ ಽಹಂ ನ ಸಂದೇಹೋ ನಾವಮನ್ತವ್ಯ ಏವ ಚ

ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನು ವರुण, ವಾಯು, ಸೋಮ, ಕುಬೇರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಈಶ್ವರನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.

ಮಹತೀ ದೇವತಾ ಯಾ ಸಾ ಮಹತಶ್ಚಾಪಿ ಸುವ್ರತ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಚ್ಯಾವನೇಯ ಸದಾ ಹ್ಯಹಮ್

ಯಾವ ದೇವತೆ ದೊಡ್ಡವಳೋ, ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನಾನು ಸದಾ ಚ್ಯವನನ ವಂಶದವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಾವಮನ್ತವ್ಯ ಏವೇಹ ಪೂಜನೀಯಶ್ ಚ ಸರ್ವಥಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥಾ ಮತಂ ತಸ್ಯ ಕ್ಷುಪಸ್ಯ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ

ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು; ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಆ ಋಷಿಯು ಆ ಮರವನ್ನು ಕೂಡಾ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ದಧೀಚಶ್ ಚ್ಯಾವನಿಶ್ ಚೋಗ್ರೋ ಗೌರವಾದಾತ್ಮನೋ ದ್ವಿಜಃ ಅತಾಡಯತ್ಕ್ಷುಪಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ದಧೀಚೋ ವಾಮಮುಷ್ಟಿನಾ ಚಿಛೇದ ವಜ್ರೇಣ ಚ ತಂ ದಧೀಚಂ ಬಲವಾನ್ ಕ್ಷುಪಃ

ದಧೀಚ, ಚ್ಯಾವನ, ಮತ್ತು ಉಗ್ರ ಎಂಬ ಮಹತ್ತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಗೌರವದಿಂದ ಆ ಮರದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದರು; ದಧೀಚನು ಎಡಗೈ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ನಂತರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕ್ಷುಪನು ವಜ್ರದಿಂದ ದಧೀಚನನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಪುರಾಸೌ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕ್ಷುತಸಂಭವಃ ಲಬ್ಧಂ ವಜ್ರಂ ಚ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ವಜ್ರಿಣಾ ಚೋದಿತಃ ಪ್ರಭುಃ

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನು ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಪಡೆದನು, ವಜ್ರಧಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿನ ಆದೇಶದಿಂದ.

ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ನರೋ ಭೂತ್ವಾ ನರಪಾಲೋ ಬಭೂವ ಸಃ ತಸ್ಮಾದ್ರಾಜಾ ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಮ್ ಅಜಯದ್ವೈ ಮಹಾಬಲಃ

ತಾನೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವನಾಗಿ, ರಾಜನಾಗಿ ಆಳಿದನು; ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಯಥಾ ವಜ್ರಧರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಬಲವಾಂಸ್ತಮಸಾನ್ವಿತಃ ಪಪಾತ ಭೂಮೌ ನಿಹತೋ ವಜ್ರೇಣ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಃ

ಹೆಸರಾಂತ ವಜ್ರಧಾರಿ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದನು.

ಸಸ್ಮಾರ ಚ ತದಾ ತತ್ರ ದುಃಖಾದ್ವೈ ಭಾರ್ಗವಂ ಮುನಿಮ್ ಶುಕ್ರೋ ಽಪಿ ಸಂಧಯಾಮಾಸ ತಾಡಿತಂ ಕುಲಿಶೇನ ತಮ್

ಆಗ ದುಃಖದಿಂದ ಅವನು ಭಾರ್ಗವ ಮುನಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಶುಕ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಯೋಗಾದೇತ್ಯ ದಧೀಚಸ್ಯ ದೇಹಂ ದೇಹಭೃತಾಂವರಃ ಸಂಧಾಯ ಪೂರ್ವವದ್ದೇಹಂ ದಧೀಚಸ್ಯಾಹ ಭಾರ್ಗವಃ

ಯೋಗಬಲದಿಂದ ದಧೀಚನ ದೇಹವನ್ನು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಾರ್ಗವನು ಹಳೆಯದಂತೆ ಪುನಃ ಜೋಡಿಸಿ, ದಧೀಚನಿಗೆ ಹಳೆ ದೇಹವನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಭೋ ದಧೀಚ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪೂಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈರ್ ದೇವದೇವಂ ನಿರಞ್ಜನಮ್

ಓ ದಧೀಚ ಮಹಾಭಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವದೇವನಾದ ಉಮಾಪತಿಯನ್ನೂ, ಪಾವನನಾದ ದೇವದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ—

ಅವಧ್ಯೋ ಭವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಸ್ಯ ತು ಮೃತಸಂಜೀವನಂ ತಸ್ಮಾಲ್ ಲಬ್ಧಮೇತನ್ಮಯಾ ದ್ವಿಜ

ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನೀನು ಅವಧ್ಯನಾಗು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಈ ಮೃತಸಂಜೀವನವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ.

ನಾಸ್ತಿ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ಶಂಭೋರ್ ಭಕ್ತಾನಾಮಿಹ ಸರ್ವತಃ ಮೃತಸಂಜೀವನಂ ಚಾಪಿ ಶೈವಮದ್ಯ ವದಾಮಿ ತೇ

ಶಂಭುವಿನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಈ ಮೃತಸಂಜೀವನವೂ ಶಿವನದು ಎಂದು ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಿಯಂಬಕಂ ಯಜಾಮಹೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪಿತರಂ ಪ್ರಭುಮ್ ತ್ರಿಮಣ್ಡಲಸ್ಯ ಪಿತರಂ ತ್ರಿಗುಣಸ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ನಾವು ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ತಂದೆ, ಮೂರು ವಲಯಗಳ ತಂದೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತ್ರಿತತ್ತ್ವಸ್ಯ ತ್ರಿವಹ್ನೇಶ್ ಚ ತ್ರಿಧಾಭೂತಸ್ಯ ಸರ್ವತಃ ತ್ರಿವೇದಸ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಸುಗನ್ಧಿಂ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಮ್

ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳ, ಮೂರು ವೇದಗಳ ಮಹಾದೇವನು, ಸುಗಂಧಿ, ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು.

ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸರ್ವತ್ರ ತ್ರಿಗುಣೇ ಪ್ರಕೃತೌ ತಥಾ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಷು ತಥಾನ್ಯೇಷು ದೇವೇಷು ಚ ಗಣೇಷು ಚ

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ вещಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಣಗಳಲ್ಲಿ—

ಪುಷ್ಪೇಷು ಗನ್ಧವತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಸುಗನ್ಧಿಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪುಷ್ಟಿಶ್ ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಯಸ್ಮಾತ್ ಪುರುಷಸ್ಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ

ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸುಗಂಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಪೋಷಣೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.

ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾನ್ತವಿಕಲ್ಪಸ್ಯಾಪಿ ಸುವ್ರತ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪಿತಾಮಹಸ್ಯಾಪಿ ಮುನೀನಾಂ ಚ ಮಹಾಮುನೇ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷಾಂತವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಭೇದಗಳಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೆ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ, ಬ್ರಹ್ಮನ, ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳ ತಂದೆ, ಮಹಾಮುನಿಯೆ.

ಇನ್ದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಚ ದೇವಾನಾಂ ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಃ ತಂ ದೇವಮಮೃತಂ ರುದ್ರಂ ಕರ್ಮಣಾ ತಪಸಾ ತಥಾ

ಇಂದ್ರನಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅವನು ತಂದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು. ಆ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪಿ ರುದ್ರನನ್ನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯೇನ ಚ ಯೋಗೇನ ಧ್ಯಾನೇನ ಚ ಯಜಾಮಹೇ ಸತ್ಯೇನಾನೇನ ಮುಕ್ಷೀಯಾನ್ ಮೃತ್ಯುಪಾಶಾದ್ ಭವಃ ಸ್ವಯಮ್

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ, ಯೋಗದಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಭವನೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮೃತ್ಯುಪಾಶದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಬನ್ಧಮೋಕ್ಷಕರೋ ಯಸ್ಮಾದ್ ಉರ್ವಾರುಕಮಿವ ಪ್ರಭುಃ ಮೃತಸಂಜೀವನೋ ಮನ್ತ್ರೋ ಮಯಾ ಲಬ್ಧಸ್ತು ಶಙ್ಕರಾತ್

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನು ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಹಣ್ಣು ತೊಡೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವಂತೆ; ಮೃತಸಂಜೀವನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಶಂಕರನಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಜಪ್ತ್ವಾ ಹುತ್ವಾಭಿಮನ್ತ್ರ್ಯೈವಂ ಜಲಂ ಪೀತ್ವಾ ದಿವಾನಿಶಮ್ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಸಂನಿಧೌ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ನಾಸ್ತಿ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ದ್ವಿಜ

ಓ ದ್ವಿಜ, ಈ ರೀತಿ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಜಲವನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಣ ಮಾಡಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಲಿಂಗದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಆ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು, ಅವನಿಗೆ ಮರಣ ಭಯವೇ ಇರದು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಶಙ್ಕರಮ್ ವಜ್ರಾಸ್ಥಿತ್ವಮ್ ಅವಧ್ಯತ್ವಮ್ ಅದೀನತ್ವಂ ಚ ಲಬ್ಧವಾನ್

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ವಜ್ರದಂತೆ ದೃಢತೆ, ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲಾರದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಅಡಗದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಏವಮಾರಾಧ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದಧೀಚೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ಪ್ರಾಪ್ಯಾವಧ್ಯತ್ವಮನ್ಯೈಶ್ ಚ ವಜ್ರಾಸ್ಥಿತ್ವಂ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

ಹೀಗೆ ದೇವೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚಿ, ಅಪರಾಧಿಯಾಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಜ್ರದಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆದನು.

ಅತಾಡಯಚ್ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರಂ ಪಾದಮೂಲೇನ ಮೂರ್ಧನಿ ಕ್ಷುಪೋ ದಧೀಚಂ ವಜ್ರೇಣ ಜಘಾನೋರಸಿ ಚ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನು ರಾಜನನ್ನು ತಲೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ಕ್ಷುಪನು ದಧೀಚಿಯನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.

ನಾಭೂನ್ನಾಶಾಯ ತದ್ವಜ್ರಂ ದಧೀಚಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭಾವಾತ್ಪರಮೇಶಸ್ಯ ವಜ್ರಬದ್ಧಶರೀರಿಣಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಜ್ರದಂತೆ ಬಲವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದಧೀಚಿಗೆ ಆ ವಜ್ರದಿಂದ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಪ್ಯವಧ್ಯತ್ವಮದೀನತಾಂ ಚ ಕ್ಷುಪೋ ದಧೀಚಸ್ಯ ತದಾ ಪ್ರಭಾವಮ್ ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಹರಿಂ ಮುಕುನ್ದಮ್ ಇನ್ದ್ರಾನುಜಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ತದಾಂಬುಜಾಕ್ಷಮ್

ದಧೀಚಿಯ ಅಪರಾಧಿಯಾಗದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಡಗದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕ್ಷುಪನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮುಕುಂದ, ಇಂದ್ರನ ತಮ್ಮನಾದ ಕಮಲನೇತ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.