ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಇಮಂ ಪಾಶುಪತಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಚ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಶ್ರದ್ದಧಾನೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಯಾರು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸರ್ವಪಾಪವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಮುನಯಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠಾದ್ಯಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು ರುದ್ರನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು.

ಭಸ್ಮಪಾಣ್ಡುರದಿಗ್ಧಾಙ್ಗಾ ಬಭೂವುರ್ವಿಗತಸ್ಪೃಹಾಃ ರುದ್ರಲೋಕಾಯ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಶಿವತೇಜಸಾ

ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ರುದ್ರನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು.

ತಸ್ಮಾನ್ನ ನಿನ್ದ್ಯಾಃ ಪೂಜ್ಯಾಶ್ಚ ವಿಕೃತಾ ಮಲಿನಾ ಅಪಿ ರೂಪಾನ್ವಿತಾಶ್ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಸದಾ ಯೋಗೀನ್ದ್ರಶಙ್ಕಯಾ

ಆದ್ದರಿಂದ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಮಾಲಿನ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಯಾರು ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೋ, ಅವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯೋಗಿಗಳಂತೆ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಬಹುನಾ ಕಿಂ ಪ್ರಲಾಪೇನ ಭವಭಕ್ತಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಸಂಪೂಜ್ಯಾಃ ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ಶಿವವನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡುವುದೇಕೆ? ಭವದೇವನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಶಿವನಂತೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಲಿನಾಶ್ಚೈವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಭವಭಕ್ತಾ ದೃಢವ್ರತಾಃ ದಧೀಚಸ್ತು ಯಥಾ ದೇವದೇವಂ ಜಿತ್ವಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಮಾಲಿನ್ಯವಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಭವದೇವನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು ದೃಢ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ, ಅವರನ್ನು ದಧೀಚಿಯಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಅವನು ದೇವದೇವನನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

ನಾರಾಯಣಂ ತಥಾ ಲೋಕೇ ರುದ್ರಭಕ್ತ್ಯಾ ನ ಸಂಶಯಃ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಭಸ್ಮದಿಗ್ಧತನೂರುಹಾಃ

ಇದೇ ರೀತಿ, ನಾರಾಯಣನು ಕೂಡ ರುದ್ರಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವವರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಜಟಿನೋ ಮುಣ್ಡಿನಶ್ಚೈವ ನಗ್ನಾ ನಾನಾಪ್ರಕಾರಿಣಃ ಸಂಪೂಜ್ಯಾಃ ಶಿವವನ್ನಿತ್ಯಂ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಮುಂಡಿತರು, ನಗ್ನರು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪದವರಾದರೂ, ಅವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಿವನಂತೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಕಥಂ ಜಘಾನ ರಾಜಾನಂ ಕ್ಷುಪಂ ಪಾದೇನ ಸುವ್ರತ ದಧೀಚಃ ಸಮರೇ ಜಿತ್ವಾ ದೇವದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್

ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ದಧೀಚಿಯು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಕ್ಷುಪನನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೊಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.

ವಜ್ರಾಸ್ಥಿತ್ವಂ ಕಥಂ ಲೇಭೇ ಮಹಾದೇವಾನ್ಮಹಾತಪಾಃ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಶೈಲಾದೇ ಜಿತೋ ಮೃತ್ಯುಸ್ತ್ವಯಾ ಯಥಾ

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ದಧೀಚಿಯು ಮಹಾದೇವನಿಂದ ವಜ್ರದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು? ಶೈಲಾದಿಯೇ, ನೀನು ಯಥಾ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದೆಯೋ ಹಾಗೆ, ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸು.

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ರಾಜಾ ಕ್ಷುಪ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಅಭೂನ್ಮಿತ್ರೋ ದಧೀಚಸ್ಯ ಮುನೀನ್ದ್ರಸ್ಯ ಜನೇಶ್ವರಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕ್ಷುಪ ಎಂಬ ರಾಜನು, ಮುನೀಂದ್ರ ದಧೀಚಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾದನು.

ಚಿರಾತ್ತಯೋಃ ಪ್ರಸಂಗಾದ್ವೈ ವಾದಃ ಕ್ಷುಪದಧೀಚಯೋಃ ಅಭವತ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಿಪ್ರ ಏವೇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ಕ್ಷುಪ ಮತ್ತು ದಧೀಚಿಯ ನಡುವೆ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು—ಕ್ಷತ್ರಿಯರೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೋ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಾದವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಇದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

ಅಷ್ಟಾನಾಂ ಲೋಕಪಾಲಾನಾಂ ವಪುರ್ಧಾರಯತೇ ನೃಪಃ ತಸ್ಮಾದಿನ್ದ್ರೋ ಹ್ಯಯಂ ವಹ್ನಿರ್ ಯಮಶ್ ಚ ನಿರೃತಿಸ್ ತಥಾ

ಆ ರಾಜನು ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪಾಳಕರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಇಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ನಿರೃತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ವರುಣಶ್ಚೈವ ವಾಯುಶ್ ಚ ಸೋಮೋ ಧನದ ಏವ ಚ ಈಶ್ವರೋ ಽಹಂ ನ ಸಂದೇಹೋ ನಾವಮನ್ತವ್ಯ ಏವ ಚ

ಹಾಗೆಯೇ, ಅವನು ವರुण, ವಾಯು, ಸೋಮ, ಕುಬೇರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ನಾನು ಈಶ್ವರನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.

ಮಹತೀ ದೇವತಾ ಯಾ ಸಾ ಮಹತಶ್ಚಾಪಿ ಸುವ್ರತ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಚ್ಯಾವನೇಯ ಸದಾ ಹ್ಯಹಮ್

ಯಾವ ದೇವತೆ ದೊಡ್ಡವಳೋ, ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನಾನು ಸದಾ ಚ್ಯವನನ ವಂಶದವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಾವಮನ್ತವ್ಯ ಏವೇಹ ಪೂಜನೀಯಶ್ ಚ ಸರ್ವಥಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥಾ ಮತಂ ತಸ್ಯ ಕ್ಷುಪಸ್ಯ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ

ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು; ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಆ ಋಷಿಯು ಆ ಮರವನ್ನು ಕೂಡಾ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿದನು.

ದಧೀಚಶ್ ಚ್ಯಾವನಿಶ್ ಚೋಗ್ರೋ ಗೌರವಾದಾತ್ಮನೋ ದ್ವಿಜಃ ಅತಾಡಯತ್ಕ್ಷುಪಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ದಧೀಚೋ ವಾಮಮುಷ್ಟಿನಾ ಚಿಛೇದ ವಜ್ರೇಣ ಚ ತಂ ದಧೀಚಂ ಬಲವಾನ್ ಕ್ಷುಪಃ

ದಧೀಚ, ಚ್ಯಾವನ, ಮತ್ತು ಉಗ್ರ ಎಂಬ ಮಹತ್ತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಗೌರವದಿಂದ ಆ ಮರದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದರು; ದಧೀಚನು ಎಡಗೈ ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ನಂತರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕ್ಷುಪನು ವಜ್ರದಿಂದ ದಧೀಚನನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಪುರಾಸೌ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕ್ಷುತಸಂಭವಃ ಲಬ್ಧಂ ವಜ್ರಂ ಚ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ವಜ್ರಿಣಾ ಚೋದಿತಃ ಪ್ರಭುಃ

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನು ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಪಡೆದನು, ವಜ್ರಧಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿನ ಆದೇಶದಿಂದ.

ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ನರೋ ಭೂತ್ವಾ ನರಪಾಲೋ ಬಭೂವ ಸಃ ತಸ್ಮಾದ್ರಾಜಾ ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಮ್ ಅಜಯದ್ವೈ ಮಹಾಬಲಃ

ತಾನೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವನಾಗಿ, ರಾಜನಾಗಿ ಆಳಿದನು; ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಯಥಾ ವಜ್ರಧರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಬಲವಾಂಸ್ತಮಸಾನ್ವಿತಃ ಪಪಾತ ಭೂಮೌ ನಿಹತೋ ವಜ್ರೇಣ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಃ

ಹೆಸರಾಂತ ವಜ್ರಧಾರಿ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದನು.

ಸಸ್ಮಾರ ಚ ತದಾ ತತ್ರ ದುಃಖಾದ್ವೈ ಭಾರ್ಗವಂ ಮುನಿಮ್ ಶುಕ್ರೋ ಽಪಿ ಸಂಧಯಾಮಾಸ ತಾಡಿತಂ ಕುಲಿಶೇನ ತಮ್

ಆಗ ದುಃಖದಿಂದ ಅವನು ಭಾರ್ಗವ ಮುನಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಶುಕ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಯೋಗಾದೇತ್ಯ ದಧೀಚಸ್ಯ ದೇಹಂ ದೇಹಭೃತಾಂವರಃ ಸಂಧಾಯ ಪೂರ್ವವದ್ದೇಹಂ ದಧೀಚಸ್ಯಾಹ ಭಾರ್ಗವಃ

ಯೋಗಬಲದಿಂದ ದಧೀಚನ ದೇಹವನ್ನು, ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಾರ್ಗವನು ಹಳೆಯದಂತೆ ಪುನಃ ಜೋಡಿಸಿ, ದಧೀಚನಿಗೆ ಹಳೆ ದೇಹವನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಭೋ ದಧೀಚ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪೂಜ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈರ್ ದೇವದೇವಂ ನಿರಞ್ಜನಮ್

ಓ ದಧೀಚ ಮಹಾಭಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವದೇವನಾದ ಉಮಾಪತಿಯನ್ನೂ, ಪಾವನನಾದ ದೇವದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ—

ಅವಧ್ಯೋ ಭವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಸ್ಯ ತು ಮೃತಸಂಜೀವನಂ ತಸ್ಮಾಲ್ ಲಬ್ಧಮೇತನ್ಮಯಾ ದ್ವಿಜ

ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನೀನು ಅವಧ್ಯನಾಗು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಈ ಮೃತಸಂಜೀವನವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ.

ನಾಸ್ತಿ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ಶಂಭೋರ್ ಭಕ್ತಾನಾಮಿಹ ಸರ್ವತಃ ಮೃತಸಂಜೀವನಂ ಚಾಪಿ ಶೈವಮದ್ಯ ವದಾಮಿ ತೇ

ಶಂಭುವಿನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಈ ಮೃತಸಂಜೀವನವೂ ಶಿವನದು ಎಂದು ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಿಯಂಬಕಂ ಯಜಾಮಹೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪಿತರಂ ಪ್ರಭುಮ್ ತ್ರಿಮಣ್ಡಲಸ್ಯ ಪಿತರಂ ತ್ರಿಗುಣಸ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ನಾವು ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ತಂದೆ, ಮೂರು ವಲಯಗಳ ತಂದೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತ್ರಿತತ್ತ್ವಸ್ಯ ತ್ರಿವಹ್ನೇಶ್ ಚ ತ್ರಿಧಾಭೂತಸ್ಯ ಸರ್ವತಃ ತ್ರಿವೇದಸ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಸುಗನ್ಧಿಂ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಮ್

ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೂರು ರೂಪಗಳ, ಮೂರು ವೇದಗಳ ಮಹಾದೇವನು, ಸುಗಂಧಿ, ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು.

ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಸರ್ವತ್ರ ತ್ರಿಗುಣೇ ಪ್ರಕೃತೌ ತಥಾ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಷು ತಥಾನ್ಯೇಷು ದೇವೇಷು ಚ ಗಣೇಷು ಚ

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ вещಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಣಗಳಲ್ಲಿ—

ಪುಷ್ಪೇಷು ಗನ್ಧವತ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಸುಗನ್ಧಿಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪುಷ್ಟಿಶ್ ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಯಸ್ಮಾತ್ ಪುರುಷಸ್ಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ

ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸುಗಂಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಪೋಷಣೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.