ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ತ್ವಂ ಚ ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಭೂತಾನಿ ಪರಿಷಿಞ್ಚಸಿ ಮಹೇಶ್ವರ ಮಹಾಭಾಗ ಪ್ರಭೋ ಶುಭನಿರೀಕ್ಷಕ

ನೀನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಮಹಾಭಾಗಾ, ಪ್ರಭುವೇ, ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಿಂಚಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಆಜ್ಞಾಪಯ ವಯಂ ನಾಥ ಕರ್ತಾರೋ ವಚನಂ ತವ ಭೂತಕೋಟಿಸಹಸ್ರೇಷು ರೂಪಕೋಟಿಶತೇಷು ಚ

ನೀನು ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು, ನಾಥಾ; ನಾವು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನೂರಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ—

ಅನ್ತಂ ಗನ್ತುಂ ನ ಶಕ್ತಾಃ ಸ್ಮ ದೇವದೇವ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ

ದೇವದೇವಾ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತತಸ್ತುತೋಷ ಭಗವಾನ್ ಅನುಗೃಹ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸ್ತುತಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ತುತಸ್ತೇಷಾಮ್ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್

ಆಗ ಭಗವಂತನು, ಮಹೇಶ್ವರನು, ಅವರ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅನುಗ್ರಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಯುಷ್ಮಾಭಿಃ ಕೀರ್ತಿತಂ ಸ್ತವಮ್ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜಾನ್ವಿಪ್ರೋ ಗಾಣಪತ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ನೀವು ಹಾಡಿದ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗಣಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವೋ ಹಿತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ ಸ್ತ್ರೀಲಿಙ್ಗಮಖಿಲಂ ದೇವೀ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಮಮ ದೇಹಜಾ

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ; ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗವೆಂಬುದು ನನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವಿಯಾಗಿದೆ.

ಪುಂಲ್ಲಿಙ್ಗಂ ಪುರುಷೋ ವಿಪ್ರಾ ಮಮ ದೇಹಸಮುದ್ಭವಃ ಉಭಾಭ್ಯಾಮೇವ ವೈ ಸೃಷ್ಟಿರ್ ಮಮ ವಿಪ್ರಾ ನ ಸಂಶಯಃ

ಪುಂಲಿಂಗವೆಂದರೆ ಪುರುಷನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಅವನು ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು; ಈ ಇಬ್ಬರಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ನ ನಿನ್ದೇದ್ಯತಿನಂ ತಸ್ಮಾದ್ ದಿಗ್ವಾಸಸಮನುತ್ತಮಮ್ ಬಾಲೋನ್ಮತ್ತವಿಚೇಷ್ಟಂ ತು ಮತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಯತಿಯನ್ನು, ಬಾಲಕನನ್ನು, ಹುಚ್ಚನನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಉಪದೇಶಿಸುವ ನನ್ನ ಭಕ್ತನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು.

ಯೇ ಹಿ ಮಾಂ ಭಸ್ಮನಿರತಾ ಭಸ್ಮನಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ ಯಥೋಕ್ತಕಾರಿಣೋ ದಾನ್ತಾ ವಿಪ್ರಾ ಧ್ಯಾನಪರಾಯಣಾಃ

ಯಾರು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಸ್ಸಿಯಿಂದ ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಬಸ್ಸಿಯಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಶಾಂತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ—ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—

ಮಹಾದೇವಪರಾ ನಿತ್ಯಂ ಚರನ್ತೋ ಹ್ಯೂರ್ಧ್ವರೇತಸಃ ಅರ್ಚಯನ್ತಿ ಮಹಾದೇವಂ ವಾಙ್ಮನಃಕಾಯಸಂಯತಾಃ

ಯಾರು ಸದಾ ಮಹಾದೇವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟು, ವೀರ್ಯವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು, ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು, ದೇಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ—

ರುದ್ರಲೋಕಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ನ ನಿವರ್ತನ್ತಿ ತೇ ಪುನಃ ತಸ್ಮಾದೇತದ್ವ್ರತಂ ದಿವ್ಯಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ವ್ಯಕ್ತಲಿಙ್ಗಿನಃ

ಅವರು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ವ್ರತವು ದಿವ್ಯವಾದುದು, ಗುಪ್ತವಾದುದು, ವ್ಯಕ್ತಲಿಂಗಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ.

ಭಸ್ಮವ್ರತಾಶ್ ಚ ಮುಣ್ಡಾಶ್ ಚ ವ್ರತಿನೋ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಃ ನ ತಾನ್ಪರಿವದೇದ್ವಿದ್ವಾನ್ ನ ಚೈತಾನ್ನಾಭಿಲಙ್ಘಯೇತ್

ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು, ತಲೆಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು—ಇವರನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನಿಂದಿಸಬಾರದು. ಇವರ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೂಡ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು.

ನ ಹಸೇನ್ನಾಪ್ರಿಯಂ ಬ್ರೂಯಾದ್ ಅಮುತ್ರೇಹ ಹಿತಾರ್ಥವಾನ್ ಯಸ್ತಾನ್ನಿನ್ದತಿ ಮೂಢಾತ್ಮಾ ಮಹಾದೇವಂ ಸ ನಿನ್ದತಿ

ಇವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಬಾರದು, ದುಃಖಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಬಾರದು, ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹಾನಿಕರವಾದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡಬಾರದು. ಯಾರು ಇವರನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮೂಢರು ಮಹಾದೇವನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ ತ್ವೇತಾನ್ ಪೂಜಯೇನ್ ನಿತ್ಯಂ ಸ ಪೂಜಯತಿ ಶಙ್ಕರಮ್ ಏವಮೇಷ ಮಹಾದೇವೋ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಯಾರು ಇವರನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶಂಕರನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಹಾದೇವನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಮಹಾಯೋಗೀ ಕ್ರೀಡತೇ ಭಸ್ಮಗುಣ್ಠಿತಃ ಏವಂ ಚರತ ಭದ್ರಂ ವಸ್ ತತಃ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ

ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಮಹಾಯೋಗಿ ಹೀಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ. ನೀವು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ನಡೆದು, ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ; ಇದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಅತುಲಮಿಹ ಮಹಾಭಯಪ್ರಣಾಶಹೇತುಂ ಶಿವಕಥಿತಂ ಪರಮಂ ಪದಂ ವಿದಿತ್ವಾ ವ್ಯಪಗತಭವಲೋಭಮೋಹಚಿತ್ತಾಃ ಪ್ರಣಿಪತಿತಾಃ ಸಹಸಾ ಶಿರೋಭಿರ್ ಉಗ್ರಮ್

ಇಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಹೇಳಿದ ಈ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ಅಪಾರವಾದ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭವದಾಸೆ, ಲೋಭ, ಮೋಹ ಇವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಉಗ್ರನಾದ ದೇವರಿಗೆ ಶಿರಸಾ ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತತಃ ಪ್ರಮುದಿತಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಶ್ರುತ್ವೈವಂ ಕಥಿತಂ ತದಾ ಗನ್ಧೋದಕೈಃ ಸುಶುದ್ಧೈಶ್ ಚ ಕುಶಪುಷ್ಪವಿಮಿಶ್ರಿತೈಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶುಭ್ರವಾದ ಚಂದನದ ನೀರು, ಕುಶ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ—

ಸ್ನಾಪಯನ್ತಿ ಮಹಾಕುಮ್ಭೈರ್ ಅದ್ಭಿರ್ ಏವ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಗಾಯನ್ತಿ ವಿವಿಧೈರ್ಗುಹ್ಯೈರ್ ಹುಂಕಾರೈಶ್ಚಾಪಿ ಸುಸ್ವರೈಃ

ಮಹಾಕುಂಭಗಳಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿವಿಧ ರಹಸ್ಯಮಯ ಗೀತಗಳು ಮತ್ತು ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾದ 'ಹುಂ' ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

ನಮೋ ದೇವಾಧಿದೇವಾಯ ಮಹಾದೇವಾಯ ವೈ ನಮಃ ಅರ್ಧನಾರೀಶರೀರಾಯ ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗಪ್ರವರ್ತಿನೇ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅರ್ಧನಾರೀಶರೀರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಮೇಘವಾಹನಕೃಷ್ಣಾಯ ಗಜಚರ್ಮನಿವಾಸಿನೇ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನೋತ್ತರೀಯಾಯ ವ್ಯಾಲಯಜ್ಞೋಪವೀತಿನೇ

ಮೇಘವನ್ನು ವಾಹನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದವನಿಗೆ, ಆನೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಕಪ್ಪು ಕೃಷ್ಣಮೃಗ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಂಗಿಯಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡವನಿಗೆ, ಹಾವು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸುರಚಿತಸುವಿಚಿತ್ರಕುಣ್ಡಲಾಯ ಸುರಚಿತಮಾಲ್ಯವಿಭೂಷಣಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ಮೃಗಪತಿವರಚರ್ಮವಾಸಸೇ ಚ ಪ್ರಥಿತಯಶಸೇ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಶಙ್ಕರಾಯ

ದೇವತೆಗಳು ಮಾಡಿದ ಸುಂದರವಾದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಮೃಗಪತಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಉಡುಪಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತತಸ್ ತಾನ್ ಸ ಮುನೀನ್ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪ್ರೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ತಪಸಾ ಯುಷ್ಮಾನ್ ವರಂ ವೃಣುತ ಸುವ್ರತಾಃ

ಆ ಬಳಿಕ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರೇ, ನೀವು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿರಿ.'

ತತಸ್ತೇ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಭೃಗ್ವಙ್ಗಿರಾ ವಸಿಷ್ಠಶ್ ಚ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತಥೈವ ಚ

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ, ವಸಿಷ್ಠ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.

ಗೌತಮೋ ಽತ್ರಿಃ ಸುಕೇಶಶ್ ಚ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಃ ಮರೀಚಿಃ ಕಶ್ಯಪಃ ಕಣ್ವಃ ಸಂವರ್ತಶ್ ಚ ಮಹಾತಪಾಃ

ಗೌತಮ, ಅತ್ರಿ, ಸುಕೇಶ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಮರೀಚಿ, ಕಶ್ಯಪ, ಕಣ್ವ ಮತ್ತು ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಸಂವರ್ತ—

ತೇ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಮಹಾದೇವಮ್ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಂ ಚ ನಗ್ನತ್ವಂ ವಾಮತ್ವಂ ಪ್ರತಿಲೋಮತಾ

ಅವರು ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಭಸ್ಮಸ್ನಾನ, ನಗ್ನತೆ, ವಾಮಾಚಾರ, ಮತ್ತು ವಿರುದ್ಧವಾದ ವರ್ತನೆ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಯಾವುದು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.'

ಸೇವ್ಯಾಸೇವ್ಯತ್ವಮೇವಂ ಚ ಹ್ಯ್ ಏತದಿಚ್ಛಾಮ ವೇದಿತುಮ್ ತತಸ್ತೇಷಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು—

ಸಸ್ಮಿತಂ ಪ್ರಾಹ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವಾನ್ಮುನಿವರಾಂಸ್ತದಾ

ನಗುತ್ತಾ, ಆ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಏತದ್ವಃ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕಥಾ ಸರ್ವಸ್ವಮದ್ಯ ವೈ ಅಗ್ನಿರ್ಹ್ಯಹಂ ಸೋಮಕರ್ತಾ ಸೋಮಶ್ಚಾಗ್ನಿಮುಪಾಶ್ರಿತಃ

ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಸಮಸ್ತವನ್ನು, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಅಗ್ನಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸೋಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು. ಸೋಮನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಕೃತಮೇತದ್ವಹತ್ಯಗ್ನಿರ್ ಭೂಯೋ ಲೋಕಸಮಾಶ್ರಯಾತ್ ಅಸಕೃತ್ತ್ವಗ್ನಿನಾ ದಗ್ಧಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್

ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಯು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದಹನವಾಗಿವೆ.