ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಶಙ್ಕರಾಯ ವೃಷಾಙ್ಕಾಯ ಗಣಾನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ ದಣ್ಡಹಸ್ತಾಯ ಕಾಲಾಯ ಪಾಶಹಸ್ತಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಶಂಕರನಿಗೆ, ಎಮ್ಮೆ ಗುರುತು ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ, ಗಣಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಂಡ ಹಿಡಿದವನಿಗೆ, ಕಾಲನಿಗೆ, ಪಾಶ ಹಿಡಿದವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವೇದಮನ್ತ್ರಪ್ರಧಾನಾಯ ಶತಜಿಹ್ವಾಯ ವೈ ನಮಃ ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯಂ ಚ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಙ್ಗಮಂ ಚ ಯತ್

ವೇದಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ, ನೂರು ನಾಲಿಗೆಗಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತವ ದೇಹಾತ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಂ ದೇವ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್ ಪಾಸಿ ಹಂಸಿ ಚ ಭದ್ರಂ ತೇ ಪ್ರಸೀದ ಭಗವಂಸ್ತತಃ

ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದೆ. ನೀನು ಇದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೂ, ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತೀಯೂ ಹೋದು. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಭಗವಂತಾ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಅಜ್ಞಾನಾದ್ಯದಿ ವಿಜ್ಞಾನಾದ್ ಯತ್ ಕಿಂಚಿತ್ ಕುರುತೇ ನರಃ ತತ್ಸರ್ವಂ ಭಗವಾನೇವ ಕುರುತೇ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನೇ ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ತು ಮುನಯಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೈರನ್ತರಾತ್ಮಭಿಃ ಯಾಚನ್ತ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಾಃ ಪಶ್ಯಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಯಥಾಪುರಾ

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆ ಮುನಿಗಳು ಆಂತರಿಕ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು, 'ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೋಡಲಿ' ಎಂದು ಬೇಡಿದರು.

ತತೋ ದೇವಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಸ್ವಮೇವಾಸ್ಥಾಯ ಶಙ್ಕರಃ ರೂಪಂ ತ್ರ್ಯಕ್ಷಂ ಚ ಸಂದ್ರಷ್ಟುಂ ದಿವ್ಯಂ ಚಕ್ಷುರದಾತ್ಪ್ರಭುಃ

ಆಮೇಲೆ ದೇವರಾದ ಶಂಕರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ತ್ರ್ಯಕ್ಷ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುವ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಲಬ್ಧದೃಷ್ಟ್ಯಾ ತಯಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಯಂಬಕಮ್ ಪುನಸ್ತುಷ್ಟುವುರೀಶಾನಂ ದೇವದಾರುವನೌಕಸಃ

ಆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ನಮೋ ದಿಗ್ವಾಸಸೇ ನಿತ್ಯಂ ಕೃತಾನ್ತಾಯ ತ್ರಿಶೂಲಿನೇ ವಿಕಟಾಯ ಕರಾಲಾಯ ಕರಾಲವದನಾಯ ಚ

ಯಾವಾಗಲೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿಟ್ಟವನಿಗೆ, ಯಮನಿಗೆ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಗೆ, ಭಯಾನಕನಿಗೆ, ಭೀಕರ ಮುಖವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅರೂಪಾಯ ಸುರೂಪಾಯ ವಿಶ್ವರೂಪಾಯ ತೇ ನಮಃ ಕಟಙ್ಕಟಾಯ ರುದ್ರಾಯ ಸ್ವಾಹಾಕಾರಾಯ ವೈ ನಮಃ

ರೂಪವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಸುಂದರನಿಗೆ, ವಿಶ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗಂಟುಗಳ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಸ್ವಾಹಾ ರೂಪನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸರ್ವಪ್ರಣತದೇಹಾಯ ಸ್ವಯಂ ಚ ಪ್ರಣತಾತ್ಮನೇ ನಿತ್ಯಂ ನೀಲಶಿಖಣ್ಡಾಯ ಶ್ರೀಕಣ್ಠಾಯ ನಮೋನಮಃ

ಎಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸುವ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ, ತಾನೂ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ವಂದಿಸುವವನಿಗೆ, ಸದಾ ನೀಲಿ ಕಿರೀಟದವನಿಗೆ, ಶ್ರೀಕಂಠನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನೀಲಕಣ್ಠಾಯ ದೇವಾಯ ಚಿತಾಭಸ್ಮಾಙ್ಗಧಾರಿಣೇ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ರುದ್ರಾಣಾಂ ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ನೀಲಕಂಠ ದೇವನಿಗೆ, ಚಿತಾಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಾದವನಿಗೆ, ರುದ್ರರಲ್ಲಿ ನೀಲಲೋಹಿತನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಆತ್ಮಾ ಚ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸಾಂಖ್ಯೈಃ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಮಹಾಮೇರುರ್ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಾಂ ಚ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಸಾಂಖ್ಯರು ಪುರುಷ ಎಂದು ಕರೆಯುವನು. ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಮೇರು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ನೀನೇ.

ಋಷೀಣಾಂ ಚ ವಸಿಷ್ಠಸ್ ತ್ವಂ ದೇವಾನಾಂ ವಾಸವಸ್ ತಥಾ ಓಙ್ಕಾರಃ ಸರ್ವವೇದಾನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಾಮ ಚ ಸಾಮಸು

ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನು ನೀನು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವನು ನೀನು. ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರ, ಸಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಮನು ನೀನು.

ಆರಣ್ಯಾನಾಂ ಪಶೂನಾಂ ಚ ಸಿಂಹಸ್ತ್ವಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಗ್ರಾಮ್ಯಾಣಾಮೃಷಭಶ್ಚಾಸಿ ಭಗವಾಂಲ್ಲೋಕಪೂಜಿತಃ

ಅರಣ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಿಂಹ, ಪರಮೇಶ್ವರನೆ; ಮನೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಮ್ಮೆ, ಭಗವಂತನೆ, ಲೋಕಗಳು ಪೂಜಿಸುವವನೆ.

ಸರ್ವಥಾ ವರ್ತಮಾನೋ ಽಪಿ ಯೋ ಯೋ ಭಾವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತ್ವಾಮೇವ ತತ್ರ ಪಶ್ಯಾಮೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ತಥಾ

ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಆಗಿರಲಿ, ಈಗಿರುವದಾಗಲಿ, ಮುಂದಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ.

ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧಶ್ ಚ ಲೋಭಶ್ ಚ ವಿಷಾದೋ ಮದ ಏವ ಚ ಏತದ್ ಇಚ್ಛಾಮಹೇ ಬೋದ್ಧುಂ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ದುಃಖ, ಅಹಂಕಾರ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ದಯಮಾಡು ಪರಮೇಶ್ವರ.

ಮಹಾಸಂಹರಣೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಕೃತಾತ್ಮನಾ ಕರಂ ಲಲಾಟೇ ಸಂವಿಧ್ಯ ವಹ್ನಿರುತ್ಪಾದಿತಸ್ತ್ವಯಾ

ಮಹಾ ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವಾ, ನೀನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಕೈಯನ್ನು ನುಣುಪಾಗಿ ನುಡಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ನಿನ್ನಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತೇನಾಗ್ನಿನಾ ತದಾ ಲೋಕಾ ಅರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಸರ್ವತೋ ವೃತಾಃ ತಸ್ಮಾದಗ್ನಿಸಮಾ ಹ್ಯೇತೇ ಬಹವೋ ವಿಕೃತಾಗ್ನಯಃ

ಆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅದರಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳು ಕೂಡ ಉಂಟಾದವು.

ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧಶ್ ಚ ಲೋಭಶ್ ಚ ಮೋಹೋ ದಮ್ಭ ಉಪದ್ರವಃ ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ದಂಭ, ವಿಪತ್ತು ಮತ್ತು ಇತರ ಜಂಗಮ-ಸ್ಥಾವರ ಜೀವಿಗಳು—

ದಹ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಾಣಿನಸ್ತೇ ತು ತ್ವತ್ಸಮುತ್ಥೇನ ವಹ್ನಿನಾ ಅಸ್ಮಾಕಂ ದಹ್ಯಮಾನಾನಾಂ ತ್ರಾತಾ ಭವ ಸುರೇಶ್ವರ

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ; ನಾವು ಸುಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವೇಂದ್ರಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ತ್ವಂ ಚ ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಭೂತಾನಿ ಪರಿಷಿಞ್ಚಸಿ ಮಹೇಶ್ವರ ಮಹಾಭಾಗ ಪ್ರಭೋ ಶುಭನಿರೀಕ್ಷಕ

ನೀನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಮಹೇಶ್ವರಾ, ಮಹಾಭಾಗಾ, ಪ್ರಭುವೇ, ಶುಭದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಿಂಚಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಆಜ್ಞಾಪಯ ವಯಂ ನಾಥ ಕರ್ತಾರೋ ವಚನಂ ತವ ಭೂತಕೋಟಿಸಹಸ್ರೇಷು ರೂಪಕೋಟಿಶತೇಷು ಚ

ನೀನು ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು, ನಾಥಾ; ನಾವು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ನೂರಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ—

ಅನ್ತಂ ಗನ್ತುಂ ನ ಶಕ್ತಾಃ ಸ್ಮ ದೇವದೇವ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ

ದೇವದೇವಾ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತತಸ್ತುತೋಷ ಭಗವಾನ್ ಅನುಗೃಹ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸ್ತುತಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ತುತಸ್ತೇಷಾಮ್ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್

ಆಗ ಭಗವಂತನು, ಮಹೇಶ್ವರನು, ಅವರ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅನುಗ್ರಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಯುಷ್ಮಾಭಿಃ ಕೀರ್ತಿತಂ ಸ್ತವಮ್ ಶ್ರಾವಯೇದ್ವಾ ದ್ವಿಜಾನ್ವಿಪ್ರೋ ಗಾಣಪತ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್

ನೀವು ಹಾಡಿದ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗಣಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವೋ ಹಿತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಾಃ ಸ್ತ್ರೀಲಿಙ್ಗಮಖಿಲಂ ದೇವೀ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಮಮ ದೇಹಜಾ

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೆ; ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗವೆಂಬುದು ನನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇವಿಯಾಗಿದೆ.

ಪುಂಲ್ಲಿಙ್ಗಂ ಪುರುಷೋ ವಿಪ್ರಾ ಮಮ ದೇಹಸಮುದ್ಭವಃ ಉಭಾಭ್ಯಾಮೇವ ವೈ ಸೃಷ್ಟಿರ್ ಮಮ ವಿಪ್ರಾ ನ ಸಂಶಯಃ

ಪುಂಲಿಂಗವೆಂದರೆ ಪುರುಷನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಅವನು ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು; ಈ ಇಬ್ಬರಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ನ ನಿನ್ದೇದ್ಯತಿನಂ ತಸ್ಮಾದ್ ದಿಗ್ವಾಸಸಮನುತ್ತಮಮ್ ಬಾಲೋನ್ಮತ್ತವಿಚೇಷ್ಟಂ ತು ಮತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಯತಿಯನ್ನು, ಬಾಲಕನನ್ನು, ಹುಚ್ಚನನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಉಪದೇಶಿಸುವ ನನ್ನ ಭಕ್ತನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು.

ಯೇ ಹಿ ಮಾಂ ಭಸ್ಮನಿರತಾ ಭಸ್ಮನಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ ಯಥೋಕ್ತಕಾರಿಣೋ ದಾನ್ತಾ ವಿಪ್ರಾ ಧ್ಯಾನಪರಾಯಣಾಃ

ಯಾರು ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಸ್ಸಿಯಿಂದ ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಬಸ್ಸಿಯಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಶಾಂತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ—ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—