ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕ್ವಚಿನ್ನೃತ್ಯತಿ ಶೃಙ್ಗಾರಂ ಕ್ವಚಿದ್ರೌತಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಆಶ್ರಮೇ ಹ್ಯಟತೇ ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಯಾಚತೇ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶೃಂಗಾರ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮಾಯಾಂ ಕೃತ್ವಾ ತಥಾರೂಪಾಂ ದೇವಸ್ತದ್ವನಮ್ ಆಗತಃ ತತಸ್ತೇ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ತುಷ್ಟುವುಶ್ ಚ ಸಮಾಹಿತಾಃ

ಅಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಧರಿಸಿ, ದೇವರು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಆಗ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಅದ್ಭಿರ್ ವಿವಿಧಮಾಲ್ಯೈಶ್ ಚ ಧೂಪೈರ್ಗನ್ಧೈಸ್ತಥೈವ ಚ ಸಪತ್ನೀಕಾ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಸಪುತ್ರಾಃ ಸಪರಿಚ್ಛದಾಃ

ನೀರು, ವಿವಿಧ ಹಾರಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ, ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳೂ ಮಕ್ಕಳೂ ಸೇವಕರೂ ಜೊತೆಗೆ, ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು—

ಮುನಯಸ್ತೇ ತಥಾ ವಾಗ್ಭಿರ್ ಈಶ್ವರಂ ಚೇದಮ್ ಅಬ್ರುವನ್ ಅಜ್ಞಾನಾದ್ದೇವದೇವೇಶ ಯದಸ್ಮಾಭಿರ್ ಅನುಷ್ಠಿತಮ್

ಆ ಮುನಿಗಳು ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ನಾವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು—'

ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಚರಿತಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಗುಹ್ಯಾನಿ ಗಹನಾನಿ ಚ

'ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಮಾತಿನಿಂದಾಗಲಿ, ನಾವು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ನಡೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ, ಗುಪ್ತವಾಗಿವೆ, ಆಳವಾಗಿವೆ.'

ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಚ ದೇವಾನಾಂ ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಾನಿ ತೇ ಹರ ಅಗತಿಂ ತೇ ನ ಜಾನೀಮೋ ಗತಿಂ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ, ಹರಾ, ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳು ಅತಿ ಗೂಢವಾದವು. ನಿನ್ನ ಬರುವುದೂ ಹೋಗುವುದೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು, ಯಾವತ್ತೂ ತಿಳಿಯದು.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಮಹಾದೇವ ಯೋ ಽಸಿ ಸೋ ಽಸಿ ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ ಸ್ತುವನ್ತಿ ತ್ವಾಂ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ದೇವದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ವಿಶ್ವದ ಸ್ವಾಮಿ ಮಹಾದೇವಾ, ನೀನು ನೀನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಹಾತ್ಮರು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಮೋ ಭವಾಯ ಭವ್ಯಾಯ ಭಾವನಾಯೋದ್ಭವಾಯ ಚ ಅನನ್ತಬಲವೀರ್ಯಾಯ ಭೂತಾನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ

ಭವನೆ, ಶುಭಕರನೆ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂತ ಬಲಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಂಹರ್ತ್ರೇ ಚ ಪಿಶಙ್ಗಾಯ ಅವ್ಯಯಾಯ ವ್ಯಯಾಯ ಚ ಗಙ್ಗಾಸಲಿಲಧಾರಾಯ ಆಧಾರಾಯ ಗುಣಾತ್ಮನೇ

ವಿನಾಶಕನಿಗೆ, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದವನಿಗೆ, ನಾಶವಾಗದವನಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವವನಿಗೂ, ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಆಧಾರವಾದ ಗುಣಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ರ್ಯಂಬಕಾಯ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ತ್ರಿಶೂಲವರಧಾರಿಣೇ ಕನ್ದರ್ಪಾಯ ಹುತಾಶಾಯ ನಮೋ ಽಸ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ, ಮನಮೋಹಕನಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶಙ್ಕರಾಯ ವೃಷಾಙ್ಕಾಯ ಗಣಾನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ ದಣ್ಡಹಸ್ತಾಯ ಕಾಲಾಯ ಪಾಶಹಸ್ತಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಶಂಕರನಿಗೆ, ಎಮ್ಮೆ ಗುರುತು ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ, ಗಣಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಂಡ ಹಿಡಿದವನಿಗೆ, ಕಾಲನಿಗೆ, ಪಾಶ ಹಿಡಿದವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವೇದಮನ್ತ್ರಪ್ರಧಾನಾಯ ಶತಜಿಹ್ವಾಯ ವೈ ನಮಃ ಭೂತಂ ಭವ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯಂ ಚ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಙ್ಗಮಂ ಚ ಯತ್

ವೇದಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ, ನೂರು ನಾಲಿಗೆಗಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತವ ದೇಹಾತ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಂ ದೇವ ಸರ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್ ಪಾಸಿ ಹಂಸಿ ಚ ಭದ್ರಂ ತೇ ಪ್ರಸೀದ ಭಗವಂಸ್ತತಃ

ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದೆ. ನೀನು ಇದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೂ, ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತೀಯೂ ಹೋದು. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಭಗವಂತಾ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.

ಅಜ್ಞಾನಾದ್ಯದಿ ವಿಜ್ಞಾನಾದ್ ಯತ್ ಕಿಂಚಿತ್ ಕುರುತೇ ನರಃ ತತ್ಸರ್ವಂ ಭಗವಾನೇವ ಕುರುತೇ ಯೋಗಮಾಯಯಾ

ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಲಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನೇ ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ತು ಮುನಯಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೈರನ್ತರಾತ್ಮಭಿಃ ಯಾಚನ್ತ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಾಃ ಪಶ್ಯಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ಯಥಾಪುರಾ

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಆ ಮುನಿಗಳು ಆಂತರಿಕ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು, 'ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೋಡಲಿ' ಎಂದು ಬೇಡಿದರು.

ತತೋ ದೇವಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಸ್ವಮೇವಾಸ್ಥಾಯ ಶಙ್ಕರಃ ರೂಪಂ ತ್ರ್ಯಕ್ಷಂ ಚ ಸಂದ್ರಷ್ಟುಂ ದಿವ್ಯಂ ಚಕ್ಷುರದಾತ್ಪ್ರಭುಃ

ಆಮೇಲೆ ದೇವರಾದ ಶಂಕರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ತ್ರ್ಯಕ್ಷ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುವ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಲಬ್ಧದೃಷ್ಟ್ಯಾ ತಯಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಯಂಬಕಮ್ ಪುನಸ್ತುಷ್ಟುವುರೀಶಾನಂ ದೇವದಾರುವನೌಕಸಃ

ಆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ನಮೋ ದಿಗ್ವಾಸಸೇ ನಿತ್ಯಂ ಕೃತಾನ್ತಾಯ ತ್ರಿಶೂಲಿನೇ ವಿಕಟಾಯ ಕರಾಲಾಯ ಕರಾಲವದನಾಯ ಚ

ಯಾವಾಗಲೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿಟ್ಟವನಿಗೆ, ಯಮನಿಗೆ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಗೆ, ಭಯಾನಕನಿಗೆ, ಭೀಕರ ಮುಖವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅರೂಪಾಯ ಸುರೂಪಾಯ ವಿಶ್ವರೂಪಾಯ ತೇ ನಮಃ ಕಟಙ್ಕಟಾಯ ರುದ್ರಾಯ ಸ್ವಾಹಾಕಾರಾಯ ವೈ ನಮಃ

ರೂಪವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಸುಂದರನಿಗೆ, ವಿಶ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗಂಟುಗಳ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಸ್ವಾಹಾ ರೂಪನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸರ್ವಪ್ರಣತದೇಹಾಯ ಸ್ವಯಂ ಚ ಪ್ರಣತಾತ್ಮನೇ ನಿತ್ಯಂ ನೀಲಶಿಖಣ್ಡಾಯ ಶ್ರೀಕಣ್ಠಾಯ ನಮೋನಮಃ

ಎಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸುವ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ, ತಾನೂ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ವಂದಿಸುವವನಿಗೆ, ಸದಾ ನೀಲಿ ಕಿರೀಟದವನಿಗೆ, ಶ್ರೀಕಂಠನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನೀಲಕಣ್ಠಾಯ ದೇವಾಯ ಚಿತಾಭಸ್ಮಾಙ್ಗಧಾರಿಣೇ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ರುದ್ರಾಣಾಂ ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ನೀಲಕಂಠ ದೇವನಿಗೆ, ಚಿತಾಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಾದವನಿಗೆ, ರುದ್ರರಲ್ಲಿ ನೀಲಲೋಹಿತನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಆತ್ಮಾ ಚ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸಾಂಖ್ಯೈಃ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಮಹಾಮೇರುರ್ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಾಂ ಚ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಸಾಂಖ್ಯರು ಪುರುಷ ಎಂದು ಕರೆಯುವನು. ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಮೇರು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ನೀನೇ.

ಋಷೀಣಾಂ ಚ ವಸಿಷ್ಠಸ್ ತ್ವಂ ದೇವಾನಾಂ ವಾಸವಸ್ ತಥಾ ಓಙ್ಕಾರಃ ಸರ್ವವೇದಾನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಾಮ ಚ ಸಾಮಸು

ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನು ನೀನು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸವನು ನೀನು. ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರ, ಸಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಮನು ನೀನು.

ಆರಣ್ಯಾನಾಂ ಪಶೂನಾಂ ಚ ಸಿಂಹಸ್ತ್ವಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಗ್ರಾಮ್ಯಾಣಾಮೃಷಭಶ್ಚಾಸಿ ಭಗವಾಂಲ್ಲೋಕಪೂಜಿತಃ

ಅರಣ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಿಂಹ, ಪರಮೇಶ್ವರನೆ; ಮನೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಮ್ಮೆ, ಭಗವಂತನೆ, ಲೋಕಗಳು ಪೂಜಿಸುವವನೆ.

ಸರ್ವಥಾ ವರ್ತಮಾನೋ ಽಪಿ ಯೋ ಯೋ ಭಾವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತ್ವಾಮೇವ ತತ್ರ ಪಶ್ಯಾಮೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ತಥಾ

ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಆಗಿರಲಿ, ಈಗಿರುವದಾಗಲಿ, ಮುಂದಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ.

ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧಶ್ ಚ ಲೋಭಶ್ ಚ ವಿಷಾದೋ ಮದ ಏವ ಚ ಏತದ್ ಇಚ್ಛಾಮಹೇ ಬೋದ್ಧುಂ ಪ್ರಸೀದ ಪರಮೇಶ್ವರ

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ದುಃಖ, ಅಹಂಕಾರ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ದಯಮಾಡು ಪರಮೇಶ್ವರ.

ಮಹಾಸಂಹರಣೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಕೃತಾತ್ಮನಾ ಕರಂ ಲಲಾಟೇ ಸಂವಿಧ್ಯ ವಹ್ನಿರುತ್ಪಾದಿತಸ್ತ್ವಯಾ

ಮಹಾ ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವಾ, ನೀನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಕೈಯನ್ನು ನುಣುಪಾಗಿ ನುಡಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ನಿನ್ನಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತೇನಾಗ್ನಿನಾ ತದಾ ಲೋಕಾ ಅರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಸರ್ವತೋ ವೃತಾಃ ತಸ್ಮಾದಗ್ನಿಸಮಾ ಹ್ಯೇತೇ ಬಹವೋ ವಿಕೃತಾಗ್ನಯಃ

ಆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅದರಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಗಳು ಕೂಡ ಉಂಟಾದವು.

ಕಾಮಃ ಕ್ರೋಧಶ್ ಚ ಲೋಭಶ್ ಚ ಮೋಹೋ ದಮ್ಭ ಉಪದ್ರವಃ ಯಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ

ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ದಂಭ, ವಿಪತ್ತು ಮತ್ತು ಇತರ ಜಂಗಮ-ಸ್ಥಾವರ ಜೀವಿಗಳು—