ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಶ್ವೇತೇನಾಪಿ ಗತೇನಾಸ್ಯಂ ಮೃತ್ಯೋರ್ಮುನಿವರೇಣ ತು ಮಹಾದೇವಪ್ರಸಾದೇನ ಜಿತೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಯಥಾ ಮಯಾ

ಮಹಾದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದೆವೋ, ಹಗುರವಾದ ದೇಹವಿದ್ದ ಮುನಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮರಣವನ್ನು ಗೆದ್ದನು.

ಕಥಂ ಭವಪ್ರಸಾದೇನ ದೇವದಾರುವನೌಕಸಃ ಪ್ರಪನ್ನಾಃ ಶರಣಂ ದೇವಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಮೇ ಪ್ರಭೋ

ಪ್ರಭು, ಭವದಯೆಯಿಂದ ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯದ ನಿವಾಸಿಗಳು ದೇವರನ್ನು ಶರಣಾಗತರಾದುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು.

ತಾನುವಾಚ ಮಹಾಭಾಗಾನ್ ಭಗವಾನ್ ಆತ್ಮಭೂಃ ಸ್ವಯಮ್ ದೇವದಾರುವನಸ್ಥಾಂಸ್ತು ತಪಸಾ ಪಾವಕಪ್ರಭಾನ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಭಗವಂತನು, ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು, ಸ್ವತಃ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಏಷ ದೇವೋ ಮಹಾದೇವೋ ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ತು ಮಹೇಶ್ವರಃ ನ ತಸ್ಮಾತ್ಪರಮಂ ಕಿಂಚಿತ್ ಪದಂ ಸಮಧಿಗಮ್ಯತೇ

ಈ ದೇವರು ಮಹಾದೇವನು, ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವನಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ದೇವಾನಾಂ ಚ ಋಷೀನಾಂ ಚ ಪಿತೄಣಾಂ ಚೈವ ಸ ಪ್ರಭುಃ ಸಹಸ್ರಯುಗಪರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಲಯೇ ಸರ್ವದೇಹಿನಃ

ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ, ಋಷಿಗಳಿಗೂ, ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಒಡೆಯನು. ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಹರತ್ಯೇಷ ಭಗವಾನ್ ಕಾಲೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಏಷ ಚೈವ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸೃಜತ್ಯೇಕಃ ಸ್ವತೇಜಸಾ

ಈ ಭಗವಂತನು ಮಹೇಶ್ವರನಾಗಿ ಕಾಲವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏಷ ಚಕ್ರೀ ಚ ವಜ್ರೀ ಚ ಶ್ರೀವತ್ಸಕೃತಲಕ್ಷಣಃ ಯೋಗೀ ಕೃತಯುಗೇ ಚೈವ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಕ್ರತುರ್ ಉಚ್ಯತೇ

ಅವನು ಚಕ್ರವನ್ನೂ ವಜ್ರವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದವನು, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಹೊಂದಿರುವವನು; ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಯೋಗಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ದ್ವಾಪರೇ ಚೈವ ಕಾಲಾಗ್ನಿರ್ ಧರ್ಮಕೇತುಃ ಕಲೌ ಸ್ಮೃತಃ ರುದ್ರಸ್ಯ ಮೂರ್ತಯಸ್ತ್ವೇತಾ ಯೇ ಽಭಿಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ಪಣ್ಡಿತಾಃ

ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಧ್ವಜನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಪಂಡಿತರು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ರುದ್ರನ ರೂಪಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚತುರಸ್ರಂ ಬಹಿಶ್ಚಾನ್ತರ್ ಅಷ್ಟಾಸ್ರಂ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಶ್ರಯೇ ವೃತ್ತಂ ಸುದರ್ಶನಂ ಯೋಗ್ಯಮ್ ಏವಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್

ಹೊರಗಿನಿಂದ ಚೌಕಾಕಾರದೂ, ಪೀಠದೊಳಗೆ ಎಂಟುಮುಖಗಳೂ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಮೋ ಹ್ಯಗ್ನೀ ರಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸತ್ತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಕಾಶಕಮ್ ಮೂರ್ತಿರೇಕಾ ಸ್ಥಿತಾ ಚಾಸ್ಯ ಮೂರ್ತಯಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ

ಕತ್ತಲೆ ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪ, ರಜೋಗುಣ ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪ, ಶುದ್ಧತೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪ; ಅವನ ರೂಪ ಒಂದೇ ಆದರೂ, ಈ ಎಲ್ಲ ಅವನ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಯೋಗೇನ ತು ಸಮನ್ವಿತಮ್ ತಸ್ಮಾದ್ಧಿ ದೇವದೇವೇಶಮ್ ಈಶಾನಂ ಪ್ರಭುಮವ್ಯಯಮ್

ಯಾವೆಡೆಗೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ಇಶಾನನೆಂಬ ಅವಿನಾಶಿಯ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆರಾಧಯನ್ತಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ಜಿತಕ್ರೋಧಾ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ ಲಿಙ್ಗಂ ಕೃತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಮ್

ಕ್ರೋಧವನ್ನೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಂ ಸುಶುಭಂ ಸುವೃತ್ತಂ ಸರ್ವಸಂಮತಮ್ ಸಮನಾಭಂ ತಥಾಷ್ಟಾಸ್ರಂ ಷೋಡಶಾಸ್ರಮ್ ಅಥಾಪಿ ವಾ

ಅಂಗುಷ್ಠದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೆಚ್ಚಿನ, ಸಮಾನ ಎತ್ತರದ ಪೀಠವಿರುವ, ಎಂಟುಮುಖ ಅಥವಾ ಹದಿನಾರುಮುಖ ಪೀಠವಿರುವ ಲಿಂಗವಾಗಿರಬೇಕು.

ಸುವೃತ್ತಂ ಮಣ್ಡಲಂ ದಿವ್ಯಂ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದಮ್ ವೇದಿಕಾ ದ್ವಿಗುಣಾ ತಸ್ಯ ಸಮಾ ವಾ ಸರ್ವಸಂಮತಾ

ಪೀಠವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ವೃತ್ತಾಕಾರದ divine ಆಗಿರಬೇಕು, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವದು; ಅದರ ಆಧಾರವು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಅಗಲವಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಮಾನವಾಗಿರಬಹುದು, ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

ಗೋಮುಖೀ ಚ ತ್ರಿಭಾಗೈಕಾ ವೇದ್ಯಾ ಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಾ ಪಟ್ಟಿಕಾ ಚ ಸಮನ್ತಾದ್ವೈ ಯವಮಾತ್ರಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಪೀಠವು ಗೋಮುಖದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಒಟ್ಟು ಭಾಗದ ಮೂರನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು, ಸುತ್ತಲೂ ಯವದಷ್ಟು ಅಗಲದ ಪಟ್ಟಿಯೂ ಇರಬೇಕು, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ಸೌವರ್ಣಂ ರಾಜತಂ ಶೈಲಂ ಕೃತ್ವಾ ತಾಮ್ರಮಯಂ ತಥಾ ವೇದಿಕಾಯಾಶ್ ಚ ವಿಸ್ತಾರಂ ತ್ರಿಗುಣಂ ವೈ ಸಮನ್ತತಃ

ಅದು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದಿಂದ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ; ಪೀಠದ ಅಗಲವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ವರ್ತುಲಂ ಚತುರಸ್ರಂ ವಾ ಷಡಸ್ರಂ ವಾ ತ್ರಿರಸ್ರಕಮ್ ಸಮನ್ತಾನ್ನಿರ್ವ್ರಣಂ ಶುಭ್ರಂ ಲಕ್ಷಣೈಸ್ತತ್ ಸುಲಕ್ಷಿತಮ್

ಅದು ವೃತ್ತಾಕಾರದಾಗಿರಬಹುದು, ಚೌಕಾಕಾರದಾಗಿರಬಹುದು, ಷಡ್ಭುಜ ಅಥವಾ ತ್ರಿಕೋನಾಕಾರದಾಗಿರಬಹುದು; ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿರಬೇಕು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರಬೇಕು, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಪೂಜಾಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಮ್ ಕಲಶಂ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ತಸ್ಯ ವೇದಿಮಧ್ಯೇ ತಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ

ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಕಲಶವನ್ನು ವೇದಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ದ್ವಿಜರೆ.

ಸಹಿರಣ್ಯಂ ಸಬೀಜಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಭಿಶ್ ಚಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಮ್ ಸೇಚಯೇಚ್ಚ ತತೋ ಲಿಙ್ಗಂ ಪವಿತ್ರೈಃ ಪಞ್ಚಭಿಃ ಶುಭೈಃ

ಆ ಕಲಶವನ್ನು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೀಜಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ನಂತರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಐದು ಶುಭವಾದ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಯಥಾಲಾಭಂ ತತಃ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ ಸಮಾಹಿತಾಃ ಪೂಜಯಧ್ವಂ ಸಪುತ್ರಾಃ ಸಹ ಬನ್ಧುಭಿಃ

ಯಾರು ಯಾವಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಆಷ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಮಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳೂ ಕುಟುಂಬದವರೂ ಸೇರಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿರಿ.

ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಶೂಲಪಾಣಿಂ ಪ್ರಪದ್ಯತ ತತೋ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಥ ದೇವೇಶಂ ದುರ್ದರ್ಶಮಕೃತಾತ್ಮಭಿಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ; ಆಗ ನೀವು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಬಹುದು, ಅವನನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವರು ಕಾಣಲು ಅಸಾಧ್ಯ.

ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಮಜ್ಞಾನಮ್ ಅಧರ್ಮಶ್ ಚ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ತತಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಮಿತೌಜಸಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಎಲ್ಲ ಅಜ್ಞಾನವೂ ಅಧರ್ಮವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ—

ಸಮ್ಪ್ರಸ್ಥಿತಾ ವನೌಕಾಸ್ತೇ ದೇವದಾರುವನಂ ತತಃ ಆರಾಧಯಿತುಮಾರಬ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಕಥಿತಂ ಯಥಾ

ಆ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಆರಾಧನೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇಷು ವಿಚಿತ್ರೇಷು ಪರ್ವತಾನಾಂ ಗುಹಾಸು ಚ ನದೀನಾಂ ಚ ವಿವಿಕ್ತೇಷು ಪುಲಿನೇಷು ಶುಭೇಷು ಚ

ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ವೇದಿಗಳ ಮೇಲೆ, ಪರ್ವತಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳ ಶಾಂತವಾದ ಹಾಗೂ ಶುಭವಾದ ತೀರಗಳಲ್ಲಿಯೂ—

ಶೈವಾಲಶೋಭನಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಕೇಚಿದನ್ತರ್ಜಲೇಶಯಾಃ ಕೇಚಿದ್ದರ್ಭಾವಕಾಶಾಸ್ತು ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠಾಗ್ರಧಿಷ್ಠಿತಾಃ

ಕೆಲವರು ಸುಂದರವಾದ ಜಲಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಕೆಲವರು ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ದರ್ಭೆಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಕಾಲಿನ ಬೊಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.

ದನ್ತೋಲೂಖಲಿನಸ್ತ್ವನ್ಯೇ ಅಶ್ಮಕುಟ್ಟಾಸ್ ತಥಾ ಪರೇ ಸ್ಥಾನವೀರಾಸನಾಸ್ತ್ವನ್ಯೇ ಮೃಗಚರ್ಯಾರತಾಃ ಪರೇ

ಕೆಲವರು ಮರದ ಒಡಲುಗಳನ್ನು ಆಸನವಾಗಿ ಬಳಸಿದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು; ಕೆಲವರು ನಿಂತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೃಗಗಳಂತೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ಕಾಲಂ ನಯನ್ತಿ ತಪಸಾ ಪೂಜಯಾ ಚ ಮಹಾಧಿಯಃ ಏವಂ ಸಂವತ್ಸರೇ ಪೂರ್ಣೇ ವಸನ್ತೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಹೀಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ಕಳೆದ ನಂತರ ವಸಂತ ಋತು ಬಂತು.

ತತಸ್ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ಭಕ್ತಾನಾಮ್ ಅನುಕಮ್ಪಯಾ ದೇವಃ ಕೃತಯುಗೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಗಿರೌ ಹಿಮವತಃ ಶುಭೇ

ಆ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಲು, ಅವರ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಕೃಪೆಯಿಂದ—

ದೇವದಾರುವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಭಸ್ಮಪಾಂಸೂಪದಿಗ್ಧಾಙ್ಗೋ ನಗ್ನೋ ವಿಕೃತಲಕ್ಷಣಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು ಹಚ್ಚಿದ್ದವು, ಅವನು ನಿರ್ವಸ್ತ್ರನಾಗಿದ್ದನು, ವಿಚಿತ್ರ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದವು.