ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕೃತತ್ರೇತಾದಿಯುಕ್ತಾನಾಂ ಮನೋರನ್ತರಮುಚ್ಯತೇ ಮನ್ವನ್ತರಸ್ಯ ಸಂಖ್ಯಾ ಚ ವರ್ಷಾಗ್ರೇಣ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ

ಕೃತ, ತ್ರೇತಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಯುಗಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮನ್ವಂತರದ ಎಣಿಕೆ ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತ್ರಿಂಶತ್ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷೇಣ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ಸಪ್ತಷಷ್ಟಿಸ್ತಥಾನ್ಯಾನಿ ನಿಯುತಾನ್ಯಧಿಕಾನಿ ತು

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಕೋಟಿ ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳಿವೆ, ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತೇಳು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.

ವಿಂಶತಿಶ್ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಾಲೋ ಽಯಮ್ ಅಧಿಕಂ ವಿನಾ ಮನ್ವನ್ತರಸ್ಯ ಸಂಖ್ಯೈಷಾ ಲೈಙ್ಗೇ ಽಸ್ಮಿನ್ಕೀರ್ತಿತಾ ದ್ವಿಜಾಃ

ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅವಧಿ, ಅವು ಹೊರತುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲಿಂಗಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಮನ್ವಂತರದ ಎಣಿಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ಚತುರ್ಯುಗಸ್ಯ ಚ ತಥಾ ವರ್ಷಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಂ ವೈ ಕಲ್ಪಶ್ಚೈಕೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ವರ್ಷಗಳ ಎಣಿಕೆ ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಚಕ್ರಗಳು ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಲ್ಪವಾಗುತ್ತವೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.

ನಿಶಾನ್ತೇ ಸೃಜತೇ ಲೋಕಾನ್ ನಶ್ಯನ್ತೇ ನಿಶಿ ಜನ್ತವಃ ತತ್ರ ವೈಮಾನಿಕಾನಾಂ ತು ಅಷ್ಟಾವಿಂಶತಿಕೋಟಯಃ

ರಾತ್ರಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಿವೆ.

ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ವೈ ಸಂಖ್ಯಾ ಸಾನ್ತರೇಷು ಯಥಾತಥಾ ತ್ರೀಣಿ ಕೋಟಿಶತಾನ್ಯಾಸನ್ ಕೋಟ್ಯೋ ದ್ವಿನವತಿಸ್ ತಥಾ

ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಕೆ ಹೀಗೆ: ಮೂರು ನೂರು ಕೋಟಿ, ಜೊತೆಗೆ ತೊಂಬತ್ತೆರಡು ಕೋಟಿ ಸೇರಿವೆ.

ಕಲ್ಪೇ ಽತೀತೇ ತು ವೈ ವಿಪ್ರಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ತು ಸಪ್ತತಿಃ ಪುನಸ್ತಥಾಷ್ಟಸಾಹಸ್ರಂ ಸರ್ವತ್ರೈವ ಸಮಾಸತಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಹಳೆಯ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತೆ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಇದ್ದವು.

ಕಲ್ಪಾವಸಾನಿಕಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಲಯೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ ಮಹರ್ಲೋಕಾತ್ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ಯೇತೇ ಜನಲೋಕಂ ಜನಾಸ್ತತಃ

ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಳಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಜೀವಿಗಳು ಜನಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕೋಟೀನಾಂ ದ್ವೇ ಸಹಸ್ರೇ ತು ಅಷ್ಟೌ ಕೋಟಿಶತಾನಿ ತು ದ್ವಿಷಷ್ಟಿಶ್ ಚ ತಥಾ ಕೋಟ್ಯೋ ನಿಯುತಾನಿ ಚ ಸಪ್ತತಿಃ

ಎರಡು ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ, ಎಂಟು ನೂರು ಕೋಟಿ, ಅರವತ್ತೆರಡು ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿವೆ.

ಕಲ್ಪಾರ್ಧಸಂಖ್ಯಾ ದಿವ್ಯಾ ವೈ ಕಲ್ಪಮೇವಂ ತು ಕಲ್ಪಯೇತ್ ಕಲ್ಪಾನಾಂ ವೈ ಸಹಸ್ರಂ ತು ವರ್ಷಮೇಕಮಜಸ್ಯ ತು

ಅರ್ಧ ಕಲ್ಪದ ದೈವಿಕ ಎಣಿಕೆ ಹೀಗೆ. ಸಾವಿರ ಕಲ್ಪಗಳು ಅಜಜನನ ದೇವರ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ವರ್ಷಾಣಾಮಷ್ಟಸಾಹಸ್ರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಯುಗಮ್ ಸವನಂ ಯುಗಸಾಹಸ್ರಂ ಸರ್ವದೇವೋದ್ಭವಸ್ಯ ತು

ಎಂಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಯುಗ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಯುಗ. ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳು ಸವನಾ ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.

ಸವನಾನಾಂ ಸಹಸ್ರಂ ತು ತ್ರಿವಿಧಂ ತ್ರಿಗುಣಂ ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ತಥಾ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಕಾಲಃ ಕಾಲಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭೋ

ಮೂರು ವಿಧದ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲವನ್ನೂ ಇದೇ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಪ್ರಭುವೇ.

ಭವೋದ್ಭವಸ್ತಪಶ್ಚೈವ ಭವ್ಯೋ ರಮ್ಭಃ ಕ್ರತುಃ ಪುನಃ ಋತುರ್ವಹ್ನಿರ್ಹವ್ಯವಾಹಃ ಸಾವಿತ್ರಃ ಶುದ್ಧ ಏವ ಚ

ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ, ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳಿವೆ; ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುವದು, ಅರಳುವುದು, ಮತ್ತೆ ಯಜ್ಞ, ಋತು, ಅಗ್ನಿ, ಹೋಮದ ಹೊತ್ತುವವರು, ಸಾವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಉಶಿಕಃ ಕುಶಿಕಶ್ಚೈವ ಗಾನ್ಧಾರೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ ಋಷಭಶ್ ಚ ತಥಾ ಷಡ್ಜೋ ಮಜ್ಜಾಲೀಯಶ್ ಚ ಮಧ್ಯಮಃ

ಉಶಿಕ, ಕುಶಿಕ, ಗಾಂಧಾರ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಋಷಭ, ಷಡ್ಜ, ಮಜ್ಜಾಲೀಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಎಂಬವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ವೈರಾಜೋ ವೈ ನಿಷಾದಶ್ ಚ ಮುಖ್ಯೋ ವೈ ಮೇಘವಾಹನಃ ಪಞ್ಚಮಶ್ಚಿತ್ರಕಶ್ಚೈವ ಆಕೂತಿರ್ ಜ್ಞಾನ ಏವ ಚ

ವೈರಾಜ, ನಿಷಾದ, ಮುಖ್ಯನಾದ ಮೇಘವಾಹನ, ಐದನೆಯ ಚಿತ್ರಕ, ಆಕೃತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವೂ ಇದ್ದವೆ.

ಮನಃ ಸುದರ್ಶೋ ಬೃಂಹಶ್ ಚ ತಥಾ ವೈ ಶ್ವೇತಲೋಹಿತಃ ರಕ್ತಶ್ ಚ ಪೀತವಾಸಾಶ್ ಚ ಅಸಿತಃ ಸರ್ವರೂಪಕಃ

ಮನಸ್ಸು, ಸುದರ್ಶ, ಬೃಹ್ಮ, ಶ್ವೇತಲೋಹಿತ, ರಕ್ತ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವರು, ಅಸಿತ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳವನು ಕೂಡ ಇದ್ದಾನೆ.

ಏವಂ ಕಲ್ಪಾಸ್ತು ಸಂಖ್ಯಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ ಕೋಟಿಕೋಟಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಲ್ಪಾನಾಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ

ಅಪ್ರಕಟ ಜನನ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲಪಗಳು ಹೀಗೆ ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಸಾವಿರ ಕಾಲಪಗಳಿವೆ.

ಗತಾನಿ ತಾವಚ್ಛೇಷಾಣಿ ಅಹರ್ನಿಶ್ಯಾನಿ ವೈ ಪುನಃ ಪರಾನ್ತೇ ವೈ ವಿಕಾರಾಣಿ ವಿಕಾರಂ ಯಾನ್ತಿ ವಿಶ್ವತಃ

ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದಿವೆ; ಪರಮಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತವೆ.

ವಿಕಾರಸ್ಯ ಶಿವಸ್ಯಾಜ್ಞಾವಶೇನೈವ ತು ಸಂಹೃತಿಃ ಸಂಹೃತೇ ತು ವಿಕಾರೇ ಚ ಪ್ರಧಾನೇ ಚಾತ್ಮನಿ ಸ್ಥಿತೇ

ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಲಯವು ಶಿವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಲಯವಾದಾಗ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಸಾಧರ್ಮ್ಯೇಣಾವತಿಷ್ಠೇತೇ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವುಭೌ ಗುಣಾನಾಂ ಚೈವ ವೈಷಮ್ಯೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಸೃಷ್ಟಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಾ

ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಧಾನದೂ ಮತ್ತು ಪುರುಷನೂ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಗುಣಗಳು ಅಸಮಾನವಾದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಅದನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಾಮ್ಯೇ ಲಯೋ ಗುಣಾನಾಂ ತು ತಯೋರ್ಹೇತುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ ಲೀಲಯಾ ದೇವದೇವೇನ ಸರ್ಗಾಸ್ತ್ವೀದೃಗ್ವಿಧಾಃ ಕೃತಾಃ

ಗುಣಗಳು ಸಮವಾಗಿರುವಾಗ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಎರಡಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಮಹೇಶ್ವರನು. ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಇಂತಹ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಶ್ ಚ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ ಪ್ರಧಾನಾದ್ ಅನ್ವಧಿಷ್ಠಿತಾತ್ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಶ್ ಚ ಕಲ್ಪಾಖ್ಯಾ ಹ್ಯ್ ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಃ ಪಿತಾಮಹಾಃ

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪ್ರಧಾನದ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಅನೇಕ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕಾಲಪಗಳು ಮತ್ತು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪಿತಾಮಹರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಹರಯಶ್ಚಾಪ್ಯಸಂಖ್ಯಾತಾಸ್ ತ್ವ್ ಏಕ ಏವ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪ್ರಧಾನಾದಿಪ್ರವೃತ್ತಾನಿ ಲೀಲಯಾ ಪ್ರಾಕೃತಾನಿ ತು

ಹರಿಗಳು ಕೂಡ ಅಸಂಖ್ಯಾತರು, ಆದರೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಒಬ್ಬನೇ; ಪ್ರಧಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅವನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಗುಣಾತ್ಮಿಕಾ ಚ ತದ್ವೃತ್ತಿಸ್ ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ವೈ ತ್ರಿಧಾ ಅಪ್ರಾಕೃತಸ್ಯ ತಸ್ಯಾದಿರ್ ಮಧ್ಯಾನ್ತಂ ನಾಸ್ತಿ ಚಾತ್ಮನಃ

ಆ ದೇವರ ಕ್ರಿಯೆ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿದ್ದು, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಆ ಪರಾತ್ಮನಿಗೆ ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಪಿತಾಮಹಸ್ಯಾಥ ಪರಃ ಪರಾರ್ಧದ್ವಯಸಂಮಿತಃ ದಿವಾ ಸೃಷ್ಟಂ ತು ಯತ್ಸರ್ವಂ ನಿಶಿ ನಶ್ಯತಿ ಚಾಸ್ಯ ತತ್

ಪಿತಾಮಹನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಒಂದು ಹಗಲು ಎರಡು ಪರಾರ್ಧಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿದೆ; ಅವನ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೋ ಅದು ಅವನ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭೂರ್ಭುವಃಸ್ವರ್ಮಹಸ್ತತ್ರ ನಶ್ಯತೇ ಚೋರ್ಧ್ವತೋ ನ ಚ ರಾತ್ರೌ ಚೈಕಾರ್ಣವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೇ

ಅಲ್ಲಿ ಭೂ, ಭುವಃ, ಸ್ವಃ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ಲೋಕಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲ ನಾಶವಾದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಸುಷ್ವಾಪಾಮ್ಭಸಿ ಯಸ್ತಸ್ಮಾನ್ ನಾರಾಯಣ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ವೈ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶೂನ್ಯಂ ಚರಾಚರಮ್

ಆಳ ನಿದ್ರೆಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದವನನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—

ಸ್ರಷ್ಟುಂ ತದಾ ಮತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ವರಃ ಉದಕೈರಾಪ್ಲುತಾಂ ಕ್ಷ್ಮಾಂ ತಾಂ ಸಮಾದಾಯ ಸನಾತನಃ

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಶಾಶ್ವತನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಪೂರ್ವವತ್ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ವಾರಾಹಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ ನದೀನದಸಮುದ್ರಾಂಶ್ ಚ ಪೂರ್ವವಚ್ಚಾಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ

ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ನದಿಗಳು, ಹರಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನೂ ಹಿಂದಿನಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.