ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಸ್ಥಾನಾದಿಕಮಾಯಾಸಂ ಸ್ವದೇಹಸ್ಯ ಚರೇದ್ಯತಿಃ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಕರ್ಮಣಾಪ್ಯೇವಮಾಚರನ್

ಯತಿ ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯಾಣದಂತಹ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿ, ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸದ್ಯೋ ಽಪಿ ಲಭತೇ ಮುಕ್ತಿಂ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತೋ ದೃಢವ್ರತಾಃ

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತ್ಯಾಗೇನ ವಾ ಕಿಂ ವಿಧಿನಾಪ್ಯ್ ಅನೇನ ಭಕ್ತಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಶುಭೈರ್ವ್ರತೈಶ್ಚ ಯಜ್ಞೈಶ್ ಚ ದಾನೈರ್ವಿವಿಧೈಶ್ ಚ ಹೋಮೈರ್ ಲಬ್ಧೈಶ್ಚಶಾಸ್ತ್ರೈರ್ವಿವಿಧೈಶ್ ಚ ವೇದೈಃ

ವಿರಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ, ಶಿವಭಕ್ತನು ಶುಭಕರವಾದ ವ್ರತಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳು, ಹೋಮಗಳು, ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ವೇತೇನೈವಂ ಜಿತೋ ಮೃತ್ಯುರ್ ಭವಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ ವೋ ಽಸ್ತು ಭಕ್ತಿರ್ಮಹಾದೇವೇ ಶಙ್ಕರೇ ಪರಮಾತ್ಮನಿ

ಈ ರೀತಿ, ಶ್ವೇತನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮನಾದನು. ನಿಮಗೆ ಮಹಾದೇವನಾದ ಶಂಕರನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ್ಷಭಾಃ ಶ್ವೇತಸ್ಯ ಚ ಕಥಾಂ ಪುಣ್ಯಾಮ್ ಅಪೃಚ್ಛನ್ ಪರಮರ್ಷಯಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶ್ವೇತನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಕೇಳಿದರು.

ಶ್ವೇತೋ ನಾಮ ಮುನಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಗತಾಯುರ್ಗಿರಿಗಹ್ವರೇ ಸಕ್ತೋ ಹ್ಯಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಯದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತುಷ್ಟಾವ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಶ್ವೇತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಮುನಿ ಇದ್ದನು. ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಅವನು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ನಮಸ್ತೇತ್ಯಾದಿನಾ ದ್ವಿಜಾಃ ತತಃ ಕಾಲೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕಾಲಪ್ರಾಪ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಮ್

ಪವಿತ್ರವಾದ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯವನ್ನು 'ನಮಃ' ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಕಾಲನು, ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು.

ನೇತುಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಮಕರೋನ್ಮುನೇಃ ಶ್ವೇತೋ ಽಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಕಾಲಂ ಕಾಲಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಪಿ ಶಙ್ಕರಮ್

ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಕಾಲನು ಆ ಮುನಿಯ ಎದುರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು. ಶ್ವೇತನು ಕಾಲನನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಸಮಯ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.

ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ತ್ರಿಯಂಬಕಮನುಸ್ಮರನ್ ತ್ರಿಯಂಬಕಂ ಯಜೇದೇವಂ ಸುಗನ್ಧಿಂ ಪುಷ್ಟಿವರ್ಧನಮ್

ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನು ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಸುಗಂಧಿ, ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ದೇವರಾದ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ ಮೇ ಮೃತ್ಯುರ್ ಮೃತ್ಯೋರ್ಮೃತ್ಯುರಹಂ ಯತಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಸ್ಮಿತಂ ಪ್ರಾಹ ಶ್ವೇತಂ ಲೋಕಭಯಂಕರಃ

"ನನಗೆ ಮೃತ್ಯು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ನಾನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಮೃತ್ಯುವಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯಕಾರಿಯಾದ ಅವನು ಶ್ವೇತನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.

ಏಹ್ಯೇಹಿ ಶ್ವೇತ ಚಾನೇನ ವಿಧಿನಾ ಕಿಂ ಫಲಂ ತವ ರುದ್ರೋ ವಾ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುರ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಾ ಜಗದೀಶ್ವರಃ

"ಬಾ, ಬಾ ಶ್ವೇತ! ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ರುದ್ರನಾ, ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವಾ, ಅಥವಾ ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಕಃ ಸಮರ್ಥಃ ಪರಿತ್ರಾತುಂ ಮಯಾ ಗ್ರಸ್ತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಅನೇನ ಮಮ ಕಿಂ ವಿಪ್ರ ರೌದ್ರೇಣ ವಿಧಿನಾ ಪ್ರಭೋಃ

"ನನ್ನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಯಾರು ಶಕ್ತರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ? ಈ ಭಯಾನಕ ವಿಧಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ನೇತುಂ ಯಸ್ಯೋತ್ಥಿತಶ್ಚಾಹಂ ಯಮಲೋಕಂ ಕ್ಷಣೇನ ವೈ ಯಸ್ಮಾದ್ಗತಾಯುಸ್ತ್ವಂ ತಸ್ಮಾನ್ ಮುನೇ ನೇತುಮಿಹೋದ್ಯತಃ

"ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭೈರವಂ ಧರ್ಮಮಿಶ್ರಿತಮ್ ಹಾ ರುದ್ರ ರುದ್ರ ರುದ್ರೇತಿ ಲಲಾಪ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ

ಭಯಾನಕನಾದ ಭೈರವನು ಧರ್ಮಮಿಶ್ರಿತವಾದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶ್ವೇತನು, "ಹಾಯ್ ರುದ್ರಾ! ರುದ್ರಾ! ರುದ್ರಾ!" ಎಂದು ಅಳಲುತೊಡಗಿದನು.

ತಂ ಪ್ರಾಹ ಚ ಮಹಾದೇವಂ ಕಾಲಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವೈ ದೃಶಾ ನೇತ್ರೇಣ ಬಾಷ್ಪಮಿಶ್ರೇಣ ಸಂಭ್ರಾನ್ತೇನ ಸಮಾಕುಲಃ

ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಾಲನ ಕಡೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು.

ತ್ವಯಾ ಕಿಂ ಕಾಲ ನೋ ನಾಥಶ್ ಚಾಸ್ತಿ ಚೇದ್ಧಿ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಲಿಙ್ಗೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಶಙ್ಕರೋ ರುದ್ರಃ ಸರ್ವದೇವಭವೋದ್ಭವಃ

"ನೀನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಕಾಲಾ? ನಮ್ಮನಾಥನಾದ ವೃಷಧ್ವಜನು ಇದ್ದರೆ, ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಶಂಕರ, ರುದ್ರ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲರೂಪನಾಗಿರುವನು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಅತೀವ ಭವಭಕ್ತಾನಾಂ ಮದ್ವಿಧಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ ವಿಧಿನಾ ಕಿಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ಗಚ್ಛ ಗಚ್ಛ ಯಥಾಗತಮ್

"ನನ್ನಂಥ ಭವಭಕ್ತರಾದ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಈ ವಿಧಿಯೆನು ಉಪಯೋಗ? ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತತೋ ನಿಶಮ್ಯ ಕುಪಿತಸ್ ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರೋ ಭಯಙ್ಕರಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ವೇತಸ್ಯ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಪಾಶಹಸ್ತೋ ಭಯಾವಹಃ

ಶ್ವೇತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ, ತೀಕ್ಷ್ಣದಂತ, ಭಯಾನಕ, ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ಕಾಲನು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ, ಮುನ್ನೊಮ್ಮೆ ತಟ್ಟಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದನು.

ಸಿಂಹನಾದಂ ಮಹತ್ಕೃತ್ವಾ ಚಾಸ್ಫಾಟ್ಯ ಚ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಬಬನ್ಧ ಚ ಮುನಿಂ ಕಾಲಃ ಕಾಲಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಮಾಹ ಚ

ಮಹಾ ಸಿಂಹನಾದದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೈತಟ್ಟಿದ ಕಾಲನು, ಅವನ ಸಮಯ ಬಂದ ಮುನಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮಯಾ ಬದ್ಧೋ ಽಸಿ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಶ್ವೇತಂ ನೇತುಂ ಯಮಾಲಯಮ್ ಅದ್ಯ ವೈ ದೇವದೇವೇನ ತವ ರುದ್ರೇಣ ಕಿಂ ಕೃತಮ್

"ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಇಂದು ನಾನು ಶ್ವೇತನನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ರುದ್ರನು, ದೇವದೇವನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಕ್ವ ಶರ್ವಸ್ತವ ಭಕ್ತಿಶ್ ಚ ಕ್ವ ಪೂಜಾ ಪೂಜಯಾ ಫಲಮ್ ಕ್ವ ಚಾಹಂ ಕ್ವ ಚ ಮೇ ಭೀತಿಃ ಶ್ವೇತ ಬದ್ಧೋ ಽಸಿ ವೈ ಮಯಾ

"ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಿನ್ನ ಪೂಜೆ, ಪೂಜೆಯ ಫಲ ಎಲ್ಲಿದೆ? ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ನನಗೆ ಭಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಶ್ವೇತಾ, ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ" ಎಂದು ಕಾಲನು ಹೇಳಿದನು.

ಲಿಙ್ಗೇ ಽಸ್ಮಿನ್ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಶ್ವೇತ ತವ ರುದ್ರೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟೋ ಽಸೌ ಮಹಾದೇವಃ ಕಥಂ ಪೂಜ್ಯೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಈ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ, ಓ ಶ್ವೇತ, ನಿನ್ನ ರುದ್ರನು ಮಹೇಶ್ವರನಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಅಚಲ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?

ತತಃ ಸದಾಶಿವಃ ಸ್ವಯಂ ದ್ವಿಜಂ ನಿಹನ್ತುಮಾಗತಮ್ ನಿಹನ್ತುಮನ್ತಕಂ ಸ್ಮಯನ್ ಸ್ಮರಾರಿಯಜ್ಞಹಾ ಹರಃ

ಆಗ ಸದಾಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಬಂದು, ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದಿದ್ದ ದ್ವಿಜನನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಸಂಹರಿಸಲು, ಮರಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಕಾಮದ ಶತ್ರುವಾದ ಹರನು ಆಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ತ್ವರನ್ ವಿನಿರ್ಗತಃ ಪರಃ ಶಿವಃ ಸ್ವಯಂ ತ್ರಿಲೋಚನಃ ತ್ರಿಯಂಬಕೋ ಽಮ್ಬಯಾ ಸಮಂ ಸನನ್ದಿನಾ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ

ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ಪರಮ ಶಿವನು ತಾನೇ ಹೊರಬಂದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ತ್ರ್ಯಂಬಕನು, ಅಂಬಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ನಂದಿ ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಸಸರ್ಜ ಜೀವಿತಂ ಕ್ಷಣಾದ್ ಭವಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ವೈ ಭಯಾತ್ ಪಪಾತ ಚಾಶು ವೈ ಬಲೀ ಮುನೇಸ್ತು ಸಂನಿಧೌ ದ್ವಿಜಾಃ

ಭಯದಿಂದ ಭವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಜೀವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿಯು ಆ ಮುನಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಬಿದ್ದುಹೋದನು.

ನನಾದ ಚೋರ್ಧ್ವಮುಚ್ಚಧೀರ್ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಚಾನ್ತಕಾನ್ತಕಮ್ ನಿರೀಕ್ಷಣೇನ ವೈ ಮೃತಂ ಭವಸ್ಯ ವಿಪ್ರಪುಙ್ಗವಾಃ

ಅವನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿ, ಮರಣದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇವಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಭವನು ಹತನಾದನು, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.

ವಿನೇದುರುಚ್ಚಮೀಶ್ವರಾಃ ಸುರೇಶ್ವರಾ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಣೇಮುರಂಬಿಕಾಮುಮಾಂ ಮುನೀಶ್ವರಾಸ್ತು ಹರ್ಷಿತಾಃ

ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಿದರು; ಅವರು ಅಂಬಿಕೆಗೆ, ಉಮೆಗೆ ವಂದಿಸಿದರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರ್ಷಿಸಿದರು.

ಸಸರ್ಜುರ್ ಅಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ವೈ ಮುನೇರ್ಭವಸ್ಯ ಖೇಚರಾಃ ಸುಶೋಭನಂ ಸುಶೀತಲಂ ಸುಪುಷ್ಪವರ್ಷಮಂಬರಾತ್

ಆಕಾಶವಾಸಿಗಳು ಆ ಮುನಿಯಾದ ಭವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ, ತಂಪಾದ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿದರು.

ಅಹೋ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಚಾನ್ತಕಂ ಮೃತಂ ತದಾ ಸುವಿಸ್ಮಿತಃ ಶಿಲಾಶನಾತ್ಮಜೋ ಽವ್ಯಯಂ ಶಿವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಙ್ಕರಮ್

ಮರಣವನ್ನು ಹತರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಶಿಲೆಯ ಪುತ್ರನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.