ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ಚಾಹುಸ್ತಂ ಆಸ್ಯತಾಮಿತಿ ಚಾಪರಾಃ ಕುತ್ರೇತ್ಯಥ ಪ್ರಸೀದೇತಿ ಜಜಲ್ಪುಃ ಪ್ರೀತಮಾನಸಾಃ

ಕೆಲವರು ಆತನಿಗೆ 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು 'ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ' ಎಂದರು. ನಂತರ, ಸಂತೋಷದಿಂದ 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?' 'ದಯಮಾಡು' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ವಿಪರೀತಾ ನಿಪೇತುರ್ವೈ ವಿಸ್ರಸ್ತಾಂಶುಕಮೂರ್ಧಜಾಃ ಪತಿವ್ರತಾಃ ಪತೀನಾಂ ತು ಸಂನಿಧೌ ಭವಮಾಯಯಾ

ಕೆಲವರು ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಗಾಬರಿಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಗಂಡರ ಮುಂದೆ ಭವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಹಾಗೆ ಆದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭವಸ್ತಾಸಾಂ ಚೇಷ್ಟಾವಾಕ್ಯಾನಿ ಚಾವ್ಯಯಃ ಶುಭಂ ವಾಪ್ಯಶುಭಂ ವಾಪಿ ನೋಕ್ತವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡೆ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ, ಅವ್ಯಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾರೀಕುಲಂ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತಥಾಭೂತಂ ಚ ಶಙ್ಕರಮ್ ಅತೀವ ಪರುಷಂ ವಾಕ್ಯಂ ಜಜಲ್ಪುಸ್ತೇ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪನ್ನು ಮತ್ತು ಶಂಕರನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ತಪಾಂಸಿ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರತ್ಯಾಹನ್ಯನ್ತ ಶಙ್ಕರೇ ಯಥಾದಿತ್ಯಪ್ರಕಾಶೇನ ತಾರಕಾ ನಭಸಿ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಶಂಕರನಿಂದ ಅವರ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳು ನಾಶವಾದವು, ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಾಯವಾಗುವಂತೆ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಋಷಿಶಾಪೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಃ ಸಮೃದ್ಧಶ್ರೇಯಸಾಂ ಯೋನಿರ್ ಯಜ್ಞಾ ವೈ ನಾಶಮಾಪ್ತವಾನ್

ಋಷಿಯ ಶಾಪದಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲವೂ ನಾಶವಾದುದು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭೃಗೋರ್ ಅಪಿ ಚ ಶಾಪೇನ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಮವೀರ್ಯವಾನ್ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಾನ್ದಶ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದುಃಖಿತಶ್ ಚ ಸದಾ ಕೃತಃ

ಭೃಗುಮುನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸದಾ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

ಇನ್ದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಚ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಛಿನ್ನಂ ಸವೃಷಣಂ ಪುರಾ ಋಷಿಣಾ ಗೌತಮೇನೋರ್ವ್ಯಾಂ ಕ್ರುದ್ಧೇನ ವಿನಿಪಾತಿತಮ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಇಂದ್ರನಿಗೂ, ಗರ್ದಭನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಗೌತಮಮುನಿಯ ಕೋಪದಿಂದ, ಒಂದು ವೇಳೆ ವೃಷಣವನ್ನು ಕಡಿದು ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದನು.

ಗರ್ಭವಾಸೋ ವಸೂನಾಂ ಚ ಶಾಪೇನ ವಿಹಿತಸ್ ತಥಾ ಋಷೀಣಾಂ ಚೈವ ಶಾಪೇನ ನಹುಷಃ ಸರ್ಪತಾಂ ಗತಃ

ವಸುಗಳು ಶಾಪದಿಂದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕಾಯಿತು; ಋಷಿಗಳ ಶಾಪದಿಂದ ನಹುಷನು ಹಾವು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಕ್ಷೀರೋದಶ್ ಚ ಸಮುದ್ರೋ ಽಸೌ ನಿವಾಸಃ ಸರ್ವದಾ ಹರೇಃ ದ್ವಿತೀಯಶ್ಚಾಮೃತಾಧಾರೋ ಹ್ಯ್ ಅಪೇಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕೃತಃ

ಆ ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವು ಸದಾ ಹರಿಯವರ ನಿವಾಸವಾಗಿದೆ. ಎರಡನೆಯದು, ಅಮೃತವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಿಷಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ಜನಾರ್ದನಃ ಕ್ಷೀರೇಣ ಚಾಭಿಷಿಚ್ಯೇಶಂ ದೇವದೇವಂ ತ್ರಿಯಂಬಕಮ್

ಜನಾರ್ದನನು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಅವಿಮುಕ್ತೇಶ್ವರನನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೇವದೇವರಾದ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು.

ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಯಾ ಯುಕ್ತೋ ದೇಹಾಶ್ಲೇಷಾಮೃತೇನ ವೈ ನಿಷಿಕ್ತೇನ ಸ್ವಯಂ ದೇವಃ ಕ್ಷೀರೇಣ ಮಧುಸೂದನಃ

ಮಧುಸೂದನನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೇಹಸಂಯೋಗದ ಅಮೃತವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಸ್ವತಃ ಹಾಲಿನಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು.

ಸೇಚಯಿತ್ವಾಥ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಮಮ್ ಕ್ಷೀರೋದಂ ಪೂರ್ವವಚ್ಚಕ್ರೇ ನಿವಾಸಂ ಚಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ಬಳಿಕ ಭಗವಂತನು ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಮುಂತಾದ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಲು ಸುರಿದು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಹಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತನ್ನ ನಿವಾಸವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಧರ್ಮಶ್ಚೈವ ತಥಾ ಶಪ್ತೋ ಮಾಣ್ಡವ್ಯೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ವೃಷ್ಣಯಶ್ಚೈವ ಕೃಷ್ಣೇನ ದುರ್ವಾಸಾದ್ಯೈರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ

ಧರ್ಮನು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಮಾಣ್ಡವ್ಯರಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಕೃಷ್ಣ ಹಾಗೂ ದುರ್ವಾಸಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

ರಾಘವಃ ಸಾನುಜಶ್ ಚಾಪಿ ದುರ್ವಾಸೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಶ್ರೀವತ್ಸಶ್ ಚ ಮುನೇಃ ಪಾದ ಪತನಾತ್ತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ರಾಘವನು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ದುರ್ವಾಸರಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಶ್ರೀವತ್ಸನು ಧೀಮಂತ ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವೋ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ವಶಮಾಗತಾಃ ವರ್ಜಯಿತ್ವಾ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಂ ದೇವದೇವಮುಮಾಪತಿಮ್

ಇವರು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಶಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ದೇವದೇವ, ಉಮಾಪತಿ ಮಾತ್ರ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

ಏವಂ ಹಿ ಮೋಹಿತಾಸ್ತೇನ ನಾವಬುಧ್ಯನ್ತ ಶಙ್ಕರಮ್ ಅತ್ಯುಗ್ರವಚನಂ ಪ್ರೋಚುಶ್ ಚೋಗ್ರೋ ಽಪ್ಯನ್ತರಧೀಯತ

ಅವರು ಅವನ ಮೋಹದಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು, ಆಗ ಶಂಕರನು ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.

ತೇ ಽಪಿ ದಾರುವನಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರಾತಃ ಸಂವಿಗ್ನಮಾನಸಾಃ ಪಿತಾಮಹಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಮ್ ಆಸೀನಂ ಪರಮಾಸನೇ

ಆ ಮುನಿಗಳು ದಾರುವನದಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಿತಾಮಹನು ಪರಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು.

ಗತ್ವಾ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸುಃ ಪ್ರವೃತ್ತಮಖಿಲಂ ವಿಭೋಃ ಶುಭೇ ದಾರುವನೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಮುನಯಃ ಕ್ಷೀಣಚೇತಸಃ

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ದಾರುವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ದಣಿದ ಮುನಿಗಳು ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಸೋ ಽಪಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ಕ್ಷಣಾದೇವ ಪಿತಾಮಹಃ ತೇಷಾಂ ಪ್ರವೃತ್ತಮಖಿಲಂ ಪುಣ್ಯೇ ದಾರುವನೇ ಪುರಾ

ಪಿತಾಮಹನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ದಾರುವನದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಉತ್ಥಾಯ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಭವಾಯ ಚ ಉವಾಚ ಸತ್ವರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮುನೀನ್ದಾರುವನಾಲಯಾನ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಎದ್ದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಭವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದಾರುವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಧಿಗ್ ಯುಷ್ಮಾನ್ ಪ್ರಾಪ್ತನಿಧನಾನ್ ಮಹಾನಿಧಿಮ್ ಅನುತ್ತಮಮ್ ವೃಥಾಕೃತಂ ಯತೋ ವಿಪ್ರಾ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ ಭಾಗ್ಯವರ್ಜಿತೈಃ

ನಿಮಗೆ ನಾಚಿಕೆ, ನೀವು ಮಹಾ ಧನವನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವಂತಾಯಿತು; ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನೀವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರಿ.

ಯಸ್ತು ದಾರುವನೇ ತಸ್ಮಿಂಲ್ ಲಿಙ್ಗೀ ದೃಷ್ಟೋ ಽಪ್ಯಲಿಙ್ಗಿಭಿಃ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ ವಿಕೃತಾಕಾರಃ ಸ ಏವ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ನೀವು ದಾರುವನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಲಿಂಗಧಾರಿ, ವಿಕೃತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡರೂ, ಅವನೇ ಪರಮೇಶ್ವರನು.

ಗೃಹಸ್ಥೈಶ್ ಚ ನ ನಿನ್ದ್ಯಾಸ್ತು ಸದಾ ಹ್ಯತಿಥಯೋ ದ್ವಿಜಾಃ ವಿರೂಪಾಶ್ ಚ ಸುರೂಪಾಶ್ ಚ ಮಲಿನಾಶ್ಚಾಪ್ಯಪಣ್ಡಿತಾಃ

ಗೃಹಸ್ಥರು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು, ದ್ವಿಜರೆ; ಅವರು ವಿಕಾರಿಯಾದರೂ, ಸುಂದರರಾದರೂ, ಅಶುದ್ಧರಾದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದರೂ.

ಸುದರ್ಶನೇನ ಮುನಿನಾ ಕಾಲಮೃತ್ಯುರಪಿ ಸ್ವಯಮ್ ಪುರಾ ಭೂಮೌ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯೇಣ ಜಿತೋ ಹ್ಯತಿಥಿಪೂಜಯಾ

ಮುನಿಯಾದ ಸುದರ್ಶನನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಕಾಲಮೃತ್ಯುವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ್ದನು.

ಅನ್ಯಥಾ ನಾಸ್ತಿ ಸಂತರ್ತುಂ ಗೃಹಸ್ಥೈಶ್ ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೈಃ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಚಾತಿಥಿಪೂಜಾಂ ತಾಮ್ ಆತ್ಮನೋ ಭುವಿ ಶೋಧನಮ್

ಅಲ್ಲದೆ, ಗೃಹಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅತಿಥಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

ಗೃಹಸ್ಥೋ ಽಪಿ ಪುರಾ ಜೇತುಂ ಸುದರ್ಶನ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಮಕರೋಜ್ಜಾಯಾಂ ಭಾರ್ಯಾಮಾಹ ಪತಿವ್ರತಾಮ್

ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿದ್ದರೂ ಸುದರ್ಶನನು, ಜಯಾ ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ, ಪತಿವ್ರತೆಗೆ, ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸುವ್ರತೇ ಸುಭ್ರು ಸುಭಗೇ ಶೃಣು ಸರ್ವಂ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ತ್ವಯಾ ವೈ ನಾವಮನ್ತವ್ಯಾ ಗೃಹೇ ಹ್ಯತಿಥಯಃ ಸದಾ

ಓ ಸುವ್ರತೆ, ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳೆ 가진 ಸುಭಾಗೆಯೆ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು.

ಸರ್ವ ಏವ ಸ್ವಯಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ ಅತಿಥಿರ್ಯತ್ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ತಸ್ಮಾದತಿಥಯೇ ದತ್ತ್ವಾ ಆತ್ಮಾನಮಪಿ ಪೂಜಯ

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಅತಿಥಿಯೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಪರಮಾತ್ಮನಂತೆಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅತಿಥಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.