ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಪರಾಯಣೈಃ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು ಮತ್ತು ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರೂ—

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಪುರಾ ದಾರುವನೇ ವಿಭೋ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ತದ್ವನಸ್ಥಾನಾಂ ತಪಸಾ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಾಮ್

ಈಗ ನನಗೆ, ಭಗವನೇ, ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದೆ; ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದ ಮುನಿಗಳ ಕುರಿತು ತಿಳಿಸಿ.

ಕಥಂ ದಾರುವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭಗವಾನ್ನೀಲಲೋಹಿತಃ ವಿಕೃತಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಚೋರ್ಧ್ವರೇತಾ ದಿಗಮ್ಬರಃ

ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವೀರ್ಯವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು?

ಕಿಂ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವನೇ ತಸ್ಮಿನ್ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ತ್ವೇನ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಏನಾಯಿತು? ದೇವದೇವನಾದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರುತಿಸಾರವಿದಾಂ ವರಃ ಶಿಲಾದಸೂನುರ್ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾಹ ಕಿಂಚಿದ್ಭವಂ ಹಸನ್

ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಿಲಾದನ ಪುತ್ರನು, ಭಗವಂತನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮುನಯೋ ದಾರುಗಹನೇ ತಪಸ್ತೇಪುಃ ಸುದಾರುಣಮ್ ತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸದಾರತನಯಾಗ್ನಯಃ

ಮುನಿಗಳು ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ತುಷ್ಟೋ ರುದ್ರೋ ಜಗನ್ನಾಥಶ್ ಚೇಕಿತಾನೋ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಧೂರ್ಜಟಿಃ ಪರಮೇಶಾನೋ ಭಗವಾನ್ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯಾದ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ, ಎಮ್ಮೆ ಧ್ವಜವಿರುವ, ಜಟಾಧಾರಿಯಾದ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ, ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಪ್ರವೃತ್ತಿಲಕ್ಷಣಂ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾತುಂ ದಾರುವನೌಕಸಾಮ್ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಜಗನ್ನಾಥಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಕ್ರೀಡಯಾ ಚ ಸಃ

ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಲುವಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯೂ ಆಟವೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ನಿವೃತ್ತಿಲಕ್ಷಣಜ್ಞಾನಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥಂ ಚ ಶಙ್ಕರಃ ದೇವದಾರುವನಸ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಜ್ಞಾನಚೇತಸಾಮ್

ದೈವಿಕ ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶಂಕರನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ವಿಕೃತಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ದಿಗ್ವಾಸಾ ವಿಷಮೇಕ್ಷಣಃ ಮುಗ್ಧೋ ದ್ವಿಹಸ್ತಃ ಕೃಷ್ಣಾಙ್ಗೋ ದಿವ್ಯಂ ದಾರುವನಂ ಯಯೌ

ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಸಮಾನವಾಗಿ, ಮೂಢನಂತೆ, ಎರಡು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಪ್ಪು ದೇಹದಿಂದ, ದೈವಿಕ ದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮನ್ದಸ್ಮಿತಂ ಚ ಭಗವಾನ್ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮನಸಿಜೋದ್ಭವಮ್ ಭ್ರೂವಿಲಾಸಂ ಚ ಗಾನಂ ಚ ಚಕಾರಾತೀವ ಸುಂದರಃ

ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಸೌಮ್ಯವಾದ ನಗುವಿನಿಂದ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮದೇವನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಾವನೆ, ಭ್ರೂವಿಲಾಸ ಮತ್ತು ಗಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ನಾರೀವೃನ್ದಂ ವೈ ಮುಹುರ್ಮುಹುರನಙ್ಗಹಾ ಅನಙ್ಗವೃದ್ಧಿಮ್ ಅಕರೋದ್ ಅತೀವ ಮಧುರಾಕೃತಿಃ

ಅನಂಗಹಾರನು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಮನಮೋಹಕವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪಿನ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಜಲವನ್ನು ಎರೆಯುತ್ತಾ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.

ವನೇ ತಂ ಪುರುಷಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೃತಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪತಿವ್ರತಾಶ್ಚಾಪಿ ತಮೇವಾನ್ವಯುರಾದರಾತ್

ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ಆತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ವನೋಟಜದ್ವಾರಗತಾಶ್ ಚ ನಾರ್ಯೋ ವಿಸ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರಾಭರಣಾ ವಿಚೇಷ್ಟಾಃ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸ್ಮಿತಂ ತಸ್ಯ ಮುಖಾರವಿನ್ದಾದ್ ದ್ರುಮಾಲಯಸ್ಥಾಸ್ ತಮ್ ಅಥಾನ್ವಯುಸ್ತಾಃ

ಕಾಡಿನ ಮನೆಗಳ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು, ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಜಾರಿಹೋಗಿ, ಆತನು ಹಸಿವಿನ ಹೂವಿನಂತೆ ಮುಖದಿಂದ ನಗುವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಮರಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಚಂಚಲವಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಶ್ಚಿದ್ಭವಂ ನಾರ್ಯೋ ಮದಘೂರ್ಣಿತಲೋಚನಾಃ ವಿಲಾಸಬಾಹ್ಯಾಸ್ತಾಶ್ಚಾಪಿ ಭ್ರೂವಿಲಾಸಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ

ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಭವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮದದಿಂದ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗಿ, ಲಜ್ಜೆ ಮರೆತು, ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ಅಥ ದೃಷ್ಟ್ವಾಪರಾ ನಾರ್ಯಃ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರಹಸಿತಾನನಾಃ ಕಿಂಚಿದ್ ವಿಸ್ರಸ್ತವಸನಾಃ ಸ್ರಸ್ತಕಾಞ್ಚೀಗುಣಾ ಜಗುಃ

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಗಿದರು, ಅವರ ಮುಖ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಕೆಲವರ ಬಟ್ಟೆ ಜಾರಿಹೋಗಿ, ಕಂಚಿ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಕಾಶ್ಚಿತ್ತದಾ ತಂ ವಿಪಿನೇ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಙ್ಗನಾಃ ಸ್ರಸ್ತನವಾಂಶುಕಂ ವಾ ಸ್ವಾನ್ಸ್ವಾನ್ವಿಚಿತ್ರಾನ್ ವಲಯಾನ್ಪ್ರವಿಧ್ಯ ಮದಾನ್ವಿತಾ ಬನ್ಧುಜನಾಂಶ್ ಚ ಜಗ್ಮುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಳೆಯರು ಆತನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ ಜಾರಿಹೋಗಿ, ವಿವಿಧ ಬಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತೆಗೆದು, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಕಾಚಿತ್ತದಾ ತಂ ನ ವಿವೇದ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿವಾಸನಾ ಸ್ರಸ್ತಮಹಾಂಶುಕಾ ಚ ಶಾಖಾವಿಚಿತ್ರಾನ್ ವಿಟಪಾನ್ಪ್ರಸಿದ್ಧಾನ್ ಮದಾನ್ವಿತಾ ಬನ್ಧುಜನಾಂಸ್ತಥಾನ್ಯಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಟ್ಟೆ ಜಾರಿಹೋಗಿ, ದೊಡ್ಡ ವಸ್ತ್ರವೂ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಆತನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮದದಿಂದ, ಆಕೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಬಂಧುಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಕಾಶ್ಚಿಜ್ಜಗುಸ್ತಂ ನನೃತುರ್ ನಿಪೇತುಶ್ ಚ ಧರಾತಲೇ ನಿಷೇದುರ್ಗಜವಚ್ಚಾನ್ಯಾ ಪ್ರೋವಾಚ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಾಃ

ಕೆಲವರು ಆತನಿಗೆ ಹಾಡಿದರು, ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಆನೆಗಳಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು, ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು.

ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಚಾಲಿಲಿಙ್ಗುಃ ಸಮನ್ತತಃ ನಿರುಧ್ಯ ಮಾರ್ಗಂ ರುದ್ರಸ್ಯ ನೈಪುಣಾನಿ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ನಗುತ್ತಾ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ರುದ್ರನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು, ತಮ್ಮ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.

ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ಚಾಹುಸ್ತಂ ಆಸ್ಯತಾಮಿತಿ ಚಾಪರಾಃ ಕುತ್ರೇತ್ಯಥ ಪ್ರಸೀದೇತಿ ಜಜಲ್ಪುಃ ಪ್ರೀತಮಾನಸಾಃ

ಕೆಲವರು ಆತನಿಗೆ 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು 'ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ' ಎಂದರು. ನಂತರ, ಸಂತೋಷದಿಂದ 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?' 'ದಯಮಾಡು' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ವಿಪರೀತಾ ನಿಪೇತುರ್ವೈ ವಿಸ್ರಸ್ತಾಂಶುಕಮೂರ್ಧಜಾಃ ಪತಿವ್ರತಾಃ ಪತೀನಾಂ ತು ಸಂನಿಧೌ ಭವಮಾಯಯಾ

ಕೆಲವರು ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಗಾಬರಿಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಗಂಡರ ಮುಂದೆ ಭವನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಹಾಗೆ ಆದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭವಸ್ತಾಸಾಂ ಚೇಷ್ಟಾವಾಕ್ಯಾನಿ ಚಾವ್ಯಯಃ ಶುಭಂ ವಾಪ್ಯಶುಭಂ ವಾಪಿ ನೋಕ್ತವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡೆ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ, ಅವ್ಯಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭವಾಗಲಿ, ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾರೀಕುಲಂ ವಿಪ್ರಾಸ್ ತಥಾಭೂತಂ ಚ ಶಙ್ಕರಮ್ ಅತೀವ ಪರುಷಂ ವಾಕ್ಯಂ ಜಜಲ್ಪುಸ್ತೇ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪನ್ನು ಮತ್ತು ಶಂಕರನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ತಪಾಂಸಿ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರತ್ಯಾಹನ್ಯನ್ತ ಶಙ್ಕರೇ ಯಥಾದಿತ್ಯಪ್ರಕಾಶೇನ ತಾರಕಾ ನಭಸಿ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಶಂಕರನಿಂದ ಅವರ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳು ನಾಶವಾದವು, ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಾಯವಾಗುವಂತೆ.

ಶ್ರೂಯತೇ ಋಷಿಶಾಪೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ಮಹಾತ್ಮನಃ ಸಮೃದ್ಧಶ್ರೇಯಸಾಂ ಯೋನಿರ್ ಯಜ್ಞಾ ವೈ ನಾಶಮಾಪ್ತವಾನ್

ಋಷಿಯ ಶಾಪದಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲವೂ ನಾಶವಾದುದು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭೃಗೋರ್ ಅಪಿ ಚ ಶಾಪೇನ ವಿಷ್ಣುಃ ಪರಮವೀರ್ಯವಾನ್ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಾನ್ದಶ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದುಃಖಿತಶ್ ಚ ಸದಾ ಕೃತಃ

ಭೃಗುಮುನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು ಮತ್ತು ಸದಾ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

ಇನ್ದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಚ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಛಿನ್ನಂ ಸವೃಷಣಂ ಪುರಾ ಋಷಿಣಾ ಗೌತಮೇನೋರ್ವ್ಯಾಂ ಕ್ರುದ್ಧೇನ ವಿನಿಪಾತಿತಮ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಇಂದ್ರನಿಗೂ, ಗರ್ದಭನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಗೌತಮಮುನಿಯ ಕೋಪದಿಂದ, ಒಂದು ವೇಳೆ ವೃಷಣವನ್ನು ಕಡಿದು ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದನು.

ಗರ್ಭವಾಸೋ ವಸೂನಾಂ ಚ ಶಾಪೇನ ವಿಹಿತಸ್ ತಥಾ ಋಷೀಣಾಂ ಚೈವ ಶಾಪೇನ ನಹುಷಃ ಸರ್ಪತಾಂ ಗತಃ

ವಸುಗಳು ಶಾಪದಿಂದ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕಾಯಿತು; ಋಷಿಗಳ ಶಾಪದಿಂದ ನಹುಷನು ಹಾವು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.