ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಚತುರ್ವ್ಯೂಹೇಣ ಮಾರ್ಗೇಣ ವಿಚಾರ್ಯಾಲೋಕ್ಯ ಸುವ್ರತ ಸಂಸಾರಹೇತುಃ ಸಂಸಾರೋ ಮೋಕ್ಷಹೇತುಶ್ ಚ ನಿರ್ವೃತಿಃ

ನಾಲ್ಕು ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಯೋಗ್ಯನು ವಿಚಾರಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸಂಸಾರವೇ, ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣ ನಿರ್ವಾಣವೇ.

ಚತುರ್ವ್ಯೂಹಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಶ್ ಚಿನ್ತಕಸ್ಯೇಹ ಯೋಗಿನಃ ಚಿನ್ತಾ ಬಹುವಿಧಾ ಖ್ಯಾತಾ ಸೈಕತ್ರ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ

ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಯೋಗಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಚಿಂತನೆಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿವೆ.

ಸುನಿಷ್ಠೇತ್ಯತ್ರ ಕಥಿತಾ ರುದ್ರಂ ರೌದ್ರೀ ನ ಸಂಶಯಃ ಐನ್ದ್ರೀ ಚೇನ್ದ್ರೇ ತಥಾ ಸೌಮ್ಯಾ ಸೋಮೇ ನಾರಾಯಣೇ ತಥಾ

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ರೌದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ, ಸೌಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾರಾಯಣಿಯಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ.

ಸೂರ್ಯೇ ವಹ್ನೌ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವತ್ರೈವಂ ವಿಚಾರತಃ ಸೈವಾಹಂ ಸೋ ಽಹಮಿತ್ಯೇವಂ ದ್ವಿಧಾ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಭಾವತಃ

ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ಆಕೆ ನಾನು, ನಾನು ಅವನು' ಎಂಬ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವನೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಭಕ್ತೋ ಽಸೌ ನಾಸ್ತಿ ಯಸ್ತಸ್ಮಾಚ್ ಚಿನ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ನ ಸಂಶಯಃ ಏವಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಪೂರ್ವಂ ವಿಪ್ರ ಚರಾಚರಮ್

ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿಯದವನು ಭಕ್ತನಲ್ಲ; ಅವನ ಧ್ಯಾನವು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಮೊದಲು ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಚರಾಚರವಿಭಾಗಂ ಚ ತ್ಯಜೇದಭಿಮತಂ ಸ್ಮರನ್ ತ್ಯಾಜ್ಯಂ ಗ್ರಾಹ್ಯಮ್ ಅಲಭ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ಯಂ ಚಾಕೃತ್ಯಮೇವ ಚ

ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಎಂಬ ಭೇದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟ, ಸಿಗುವದು-ಸಿಗದದು, ಮಾಡಬೇಕಾದದು-ಮಾಡಬಾರದದು ಎಂಬ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷವನ್ನೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಬೇಕು.

ಯಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಸುತೃಪ್ತಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ ಆಭ್ಯನ್ತರಂ ಸಮಾಖ್ಯಾತಮ್ ಏವಮಭ್ಯರ್ಚನಂ ಕ್ರಮಾತ್

ಯಾರಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವ ದೊರೆಯದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆಯೇ ಆಂತರಿಕ ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆಭ್ಯನ್ತರಾರ್ಚಕಾಃ ಪೂಜ್ಯಾ ನಮಸ್ಕಾರಾದಿಭಿಸ್ ತಥಾ ವಿರೂಪಾ ವಿಕೃತಾಶ್ಚಾಪಿ ನ ನಿನ್ದ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಆಂತರಿಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಅವರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ವಿಕೃತರಾಗಿದ್ದರೂ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು.

ಆಭ್ಯನ್ತರಾರ್ಚಕಾಃ ಸರ್ವೇ ನ ಪರೀಕ್ಷ್ಯಾ ವಿಜಾನತಾ ನಿನ್ದಕಾ ಏವ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತ್ಯಲ್ಪಚೇತಸಃ

ಆಂತರಿಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಅವರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರು ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು, ಅವರು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವರು.

ಯಥಾ ದಾರುವನೇ ರುದ್ರಂ ವಿನಿನ್ದ್ಯ ಮುನಯಃ ಪುರಾ ತಸ್ಮಾತ್ಸೇವ್ಯಾ ನಮಸ್ಕಾರ್ಯಾಃ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಸ್ ತಥಾ

ಹಿಂದೆ ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ರುದ್ರನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದಂತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರನ್ನು ಸದಾ ಸೇವಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಪರಾಯಣೈಃ

ವರ್ಣಾಶ್ರಮದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರು ಮತ್ತು ವರ್ಣಾಶ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರೂ—

ಇದಾನೀಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಪುರಾ ದಾರುವನೇ ವಿಭೋ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ತದ್ವನಸ್ಥಾನಾಂ ತಪಸಾ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಾಮ್

ಈಗ ನನಗೆ, ಭಗವನೇ, ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದೆ; ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದ ಮುನಿಗಳ ಕುರಿತು ತಿಳಿಸಿ.

ಕಥಂ ದಾರುವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭಗವಾನ್ನೀಲಲೋಹಿತಃ ವಿಕೃತಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಚೋರ್ಧ್ವರೇತಾ ದಿಗಮ್ಬರಃ

ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವೀರ್ಯವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು?

ಕಿಂ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವನೇ ತಸ್ಮಿನ್ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ತ್ವೇನ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಚೇಷ್ಟಿತಮ್

ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಏನಾಯಿತು? ದೇವದೇವನಾದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ರುತಿಸಾರವಿದಾಂ ವರಃ ಶಿಲಾದಸೂನುರ್ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಾಹ ಕಿಂಚಿದ್ಭವಂ ಹಸನ್

ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಿಲಾದನ ಪುತ್ರನು, ಭಗವಂತನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮುನಯೋ ದಾರುಗಹನೇ ತಪಸ್ತೇಪುಃ ಸುದಾರುಣಮ್ ತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸದಾರತನಯಾಗ್ನಯಃ

ಮುನಿಗಳು ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ತುಷ್ಟೋ ರುದ್ರೋ ಜಗನ್ನಾಥಶ್ ಚೇಕಿತಾನೋ ವೃಷಧ್ವಜಃ ಧೂರ್ಜಟಿಃ ಪರಮೇಶಾನೋ ಭಗವಾನ್ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯಾದ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ, ಎಮ್ಮೆ ಧ್ವಜವಿರುವ, ಜಟಾಧಾರಿಯಾದ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ, ನೀಲಲೋಹಿತನಾದ ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಪ್ರವೃತ್ತಿಲಕ್ಷಣಂ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾತುಂ ದಾರುವನೌಕಸಾಮ್ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಜಗನ್ನಾಥಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಕ್ರೀಡಯಾ ಚ ಸಃ

ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಲುವಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯೂ ಆಟವೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ನಿವೃತ್ತಿಲಕ್ಷಣಜ್ಞಾನಪ್ರತಿಷ್ಠಾರ್ಥಂ ಚ ಶಙ್ಕರಃ ದೇವದಾರುವನಸ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಜ್ಞಾನಚೇತಸಾಮ್

ದೈವಿಕ ದಾರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶಂಕರನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ವಿಕೃತಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ದಿಗ್ವಾಸಾ ವಿಷಮೇಕ್ಷಣಃ ಮುಗ್ಧೋ ದ್ವಿಹಸ್ತಃ ಕೃಷ್ಣಾಙ್ಗೋ ದಿವ್ಯಂ ದಾರುವನಂ ಯಯೌ

ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಸಮಾನವಾಗಿ, ಮೂಢನಂತೆ, ಎರಡು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಪ್ಪು ದೇಹದಿಂದ, ದೈವಿಕ ದಾರು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮನ್ದಸ್ಮಿತಂ ಚ ಭಗವಾನ್ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಮನಸಿಜೋದ್ಭವಮ್ ಭ್ರೂವಿಲಾಸಂ ಚ ಗಾನಂ ಚ ಚಕಾರಾತೀವ ಸುಂದರಃ

ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಸೌಮ್ಯವಾದ ನಗುವಿನಿಂದ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮದೇವನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಾವನೆ, ಭ್ರೂವಿಲಾಸ ಮತ್ತು ಗಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಸಂಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ನಾರೀವೃನ್ದಂ ವೈ ಮುಹುರ್ಮುಹುರನಙ್ಗಹಾ ಅನಙ್ಗವೃದ್ಧಿಮ್ ಅಕರೋದ್ ಅತೀವ ಮಧುರಾಕೃತಿಃ

ಅನಂಗಹಾರನು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಮನಮೋಹಕವಾದ ರೂಪದಿಂದ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪಿನ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಜಲವನ್ನು ಎರೆಯುತ್ತಾ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು.

ವನೇ ತಂ ಪುರುಷಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೃತಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪತಿವ್ರತಾಶ್ಚಾಪಿ ತಮೇವಾನ್ವಯುರಾದರಾತ್

ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ವಿಚಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಕೂಡ ಆತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ವನೋಟಜದ್ವಾರಗತಾಶ್ ಚ ನಾರ್ಯೋ ವಿಸ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರಾಭರಣಾ ವಿಚೇಷ್ಟಾಃ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸ್ಮಿತಂ ತಸ್ಯ ಮುಖಾರವಿನ್ದಾದ್ ದ್ರುಮಾಲಯಸ್ಥಾಸ್ ತಮ್ ಅಥಾನ್ವಯುಸ್ತಾಃ

ಕಾಡಿನ ಮನೆಗಳ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು, ತಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಜಾರಿಹೋಗಿ, ಆತನು ಹಸಿವಿನ ಹೂವಿನಂತೆ ಮುಖದಿಂದ ನಗುವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಮರಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಚಂಚಲವಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಶ್ಚಿದ್ಭವಂ ನಾರ್ಯೋ ಮದಘೂರ್ಣಿತಲೋಚನಾಃ ವಿಲಾಸಬಾಹ್ಯಾಸ್ತಾಶ್ಚಾಪಿ ಭ್ರೂವಿಲಾಸಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ

ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಭವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮದದಿಂದ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗಿ, ಲಜ್ಜೆ ಮರೆತು, ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ಅಥ ದೃಷ್ಟ್ವಾಪರಾ ನಾರ್ಯಃ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರಹಸಿತಾನನಾಃ ಕಿಂಚಿದ್ ವಿಸ್ರಸ್ತವಸನಾಃ ಸ್ರಸ್ತಕಾಞ್ಚೀಗುಣಾ ಜಗುಃ

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಗಿದರು, ಅವರ ಮುಖ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಕೆಲವರ ಬಟ್ಟೆ ಜಾರಿಹೋಗಿ, ಕಂಚಿ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಹಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಕಾಶ್ಚಿತ್ತದಾ ತಂ ವಿಪಿನೇ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಪ್ರಾಙ್ಗನಾಃ ಸ್ರಸ್ತನವಾಂಶುಕಂ ವಾ ಸ್ವಾನ್ಸ್ವಾನ್ವಿಚಿತ್ರಾನ್ ವಲಯಾನ್ಪ್ರವಿಧ್ಯ ಮದಾನ್ವಿತಾ ಬನ್ಧುಜನಾಂಶ್ ಚ ಜಗ್ಮುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಳೆಯರು ಆತನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ ಜಾರಿಹೋಗಿ, ವಿವಿಧ ಬಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತೆಗೆದು, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಕಾಚಿತ್ತದಾ ತಂ ನ ವಿವೇದ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿವಾಸನಾ ಸ್ರಸ್ತಮಹಾಂಶುಕಾ ಚ ಶಾಖಾವಿಚಿತ್ರಾನ್ ವಿಟಪಾನ್ಪ್ರಸಿದ್ಧಾನ್ ಮದಾನ್ವಿತಾ ಬನ್ಧುಜನಾಂಸ್ತಥಾನ್ಯಾಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಆತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಟ್ಟೆ ಜಾರಿಹೋಗಿ, ದೊಡ್ಡ ವಸ್ತ್ರವೂ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಆತನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮದದಿಂದ, ಆಕೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಬಂಧುಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.

ಕಾಶ್ಚಿಜ್ಜಗುಸ್ತಂ ನನೃತುರ್ ನಿಪೇತುಶ್ ಚ ಧರಾತಲೇ ನಿಷೇದುರ್ಗಜವಚ್ಚಾನ್ಯಾ ಪ್ರೋವಾಚ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಾಃ

ಕೆಲವರು ಆತನಿಗೆ ಹಾಡಿದರು, ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಆನೆಗಳಂತೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು, ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು.