ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ನ್ಯಸೇನ್ಮನ್ತ್ರಾಣಿ ತತ್ತೋಯೇ ಸದ್ಯೋಜಾತಾದಿಕಾನಿ ತು ಸುವರ್ಣಕಲಶೇನಾಥ ತಥಾ ವೈ ರಾಜತೇನ ವಾ

ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮುಂತಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ತಾಮ್ರೇಣ ಪದ್ಮಪತ್ರೇಣ ಪಾಲಾಶೇನ ದಲೇನ ವಾ ಶಂಖೇನ ಮೃನ್ಮಯೇನಾಥ ಶೋಧಿತೇನ ಶುಭೇನ ವಾ

ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆ, ಕಮಲದ ಎಲೆ, ಪಲಾಶದ ಎಲೆ, ಶಂಖ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದು ಶುಭಪಾತ್ರೆಯನ್ನೂ ಬಳಸಬಹುದು.

ಸಕೂರ್ಚೇನ ಸಪುಷ್ಪೇಣ ಸ್ನಾಪಯೇನ್ಮನ್ತ್ರಪೂರ್ವಕಮ್ ಮನ್ತ್ರಾಣಿ ತೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಯೇ

ಕುಶ ಮತ್ತು ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ, ಯೋಗ್ಯ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಈಗ ಆ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನೀಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳಿಗಾಗಿ ಕೇಳು.

ಯೈರ್ಲಿಙ್ಗಂ ಸಕೃದಪ್ಯೇವಂ ಸ್ನಾಪ್ಯ ಮುಚ್ಯೇತ ಮಾನವಃ ಪವಮಾನೇನ ಮನ್ತ್ರಜ್ಞಾಃ ತಥಾ ವಾಮೀಯಕೇನ ಚ

ಈ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಒಂದೇ ಸಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಮಾನವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಪವಮಾನ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹಾಗೂ ವಾಮೀಯಕ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕೂಡ.

ರುದ್ರೇಣ ನೀಲರುದ್ರೇಣ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತೇನ ಶುಭೇನ ಚ ರಜನೀಸೂಕ್ತಕೇನೈವ ಚಮಕೇನ ಶುಭೇನ ಚ

ರುದ್ರ, ನೀಲರುದ್ರ, ಶುಭವಾದ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ, ರಜನೀಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ಚಮಕದಿಂದ ಕೂಡ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹೋತಾರೇಣಾಥ ಶಿರಸಾ ಅಥರ್ವೇಣ ಶುಭೇನ ಚ ಶಾನ್ತ್ಯಾ ಚಾಥ ಪುನಃ ಶಾನ್ತ್ಯಾ ಭಾರುಣ್ಡೇನಾರುಣೇನ ಚ

ಹೋತಾರ, ಶಿರಸಾ, ಶುಭವಾದ ಅಥರ್ವ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪುನಃ ಶಾಂತಿ, ಭಾರುಂಡ ಮತ್ತು ಅರುಣ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಾರುಣೇನ ಚ ಜ್ಯೇಷ್ಠೇನ ತಥಾ ವೇದವ್ರತೇನ ಚ ತಥಾನ್ತರೇಣ ಪುಣ್ಯೇನ ಸೂಕ್ತೇನ ಪುರುಷೇಣ ಚ

ವಾರುಣ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ, ವೇದವ್ರತ, ಮತ್ತೊಂದು ಶುಭ ಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ತ್ವರಿತೇನೈವ ರುದ್ರೇಣ ಕಪಿನಾ ಚ ಕಪರ್ದಿನಾ ಆವೋಸಜೇತಿ ಸಾಮ್ನಾ ತು ಬೃಹಚ್ಚನ್ದ್ರೇಣ ವಿಷ್ಣುನಾ

ಆಗ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಜಟಾಧಾರಿ ರುದ್ರನು, ಕಪಿಮುಖನಾದವನೊಂದಿಗೆ, ಬೃಹಚ್ಚಂದ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವು, 'ಇದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಸಾಮಗಾನದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು.

ವಿರೂಪಾಕ್ಷೇಣ ಸ್ಕನ್ದೇನ ಶತಋಗ್ಭಿಃ ಶಿವೈಸ್ ತಥಾ ಪಞ್ಚಬ್ರಹ್ಮೈಶ್ ಚ ಸೂತ್ರೇಣ ಕೇವಲಪ್ರಣವೇನ ಚ

ವಿರೂಪಾಕ್ಷನು, ಸ್ಕಂದನು, ಅನೇಕ ಶಿವರು ಹಾಗೂ ಐದು ಬ್ರಹ್ಮರು, ಸೂತ್ರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಕೂಡ ಸಹ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಸ್ನಾಪಯೇದ್ದೇವದೇವೇಶಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಾನ್ತಯೇ ವಸ್ತ್ರಂ ಶಿವೋಪವೀತಂ ಚ ತಥಾ ಹ್ಯಾಚಮನೀಯಕಮ್

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ದೇವದೇವೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರ, ಶಿವನ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಮತ್ತು ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಗನ್ಧಂ ಪುಷ್ಪಂ ತಥಾ ಧೂಪಂ ದೀಪಮನ್ನಂ ಕ್ರಮೇಣ ತು ತೋಯಂ ಸುಗನ್ಧಿತಂ ಚೈವ ಪುನರಾಚಮನೀಯಕಮ್

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಅನ್ನ, ಮತ್ತೆ ಸುಗಂಧಿತ ನೀರು ಹಾಗೂ ಆಚಮನಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಮುಕುಟಂ ಚ ಶುಭಂ ಛನ್ನಂ ತಥಾ ವೈ ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ದಾಪಯೇತ್ಪ್ರಣವೇನೈವ ಮುಖವಾಸಾದಿಕಾನಿ ಚ

ಅದರಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಿರೀಟ, ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಣವದಿಂದ ಮುಖದ ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತತಃ ಸ್ಫಟಿಕಸಂಕಾಶಂ ದೇವಂ ನಿಷ್ಕಲಮಕ್ಷರಮ್ ಕಾರಣಂ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಸರ್ವಲೋಕಮಯಂ ಪರಮ್

ನಂತರ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ಅವಿಭಾಜ್ಯ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರವಿಷ್ಣುರುದ್ರಾದ್ಯೈರ್ ಋಷಿದೇವೈರ್ ಅಗೋಚರಮ್ ವೇದವಿದ್ಭಿರ್ ಹಿ ವೇದಾನ್ತೈಸ್ ತ್ವ್ ಅಗೋಚರಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿ-ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವನು ಗ್ರಹಣಾತೀತನು; ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದವರಿಗೂ ಅವನು ಅಪ್ರಾಪ್ಯನೆಂದು ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಆದಿಮಧ್ಯಾನ್ತರಹಿತಂ ಭೇಷಜಂ ಭವರೋಗಿಣಾಮ್ ಶಿವತತ್ತ್ವಮಿತಿ ಖ್ಯಾತಂ ಶಿವಲಿಙ್ಗೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್

ಆತನಿಗೆ ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲ; ಭವಸಂಸಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಔಷಧಿ; ಶಿವತತ್ತ್ವವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದು ಶಿವಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಣವೇನೈವ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪೂಜಯೇಲ್ಲಿಙ್ಗಮೂರ್ಧನಿ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಜಪೇಚ್ಚ ವಿಧಿನಾ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್

ಪ್ರಣವಮಂತ್ರದಿಂದ ಲಿಂಗದ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅರ್ಘ್ಯಂ ದತ್ತ್ವಾಥ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಪಾದಯೋಸ್ತು ವಿಕೀರ್ಯ ಚ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಚ ದೇವೇಶಮ್ ಆತ್ಮನ್ಯಾರೋಪಯೇಚ್ಛಿವಮ್

ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತರಿ, ದೇವದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಕಥಿತಂ ಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನಮನುತ್ತಮಮ್ ಆಭ್ಯನ್ತರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನಮಿಹಾದ್ಯ ತೇ

ಹೀಗೆ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು; ಈಗ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆಗ್ನೇಯಂ ಸೌರಮಮೃತಂ ಬಿಮ್ಬಂ ಭಾವ್ಯಂ ತತೋಪರಿ ಗುಣತ್ರಯಂ ಚ ಹೃದಯೇ ತಥಾ ಚಾತ್ಮತ್ರಯಂ ಕ್ರಮಾತ್

ಅಗ್ನಿಯ, ಸೂರ್ಯನ ಮತ್ತು ಅಮೃತದ ಬಿಂಬವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆತ್ಮತ್ರಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಯೋಪರಿ ಮಹಾದೇವಂ ನಿಷ್ಕಲಂ ಸಕಲಾಕೃತಿಮ್ ಕಾನ್ತಾರ್ಧರೂಢದೇಹಂ ಚ ಪೂಜಯೇದ್ಧ್ಯಾನವಿದ್ಯಯಾ

ಅದರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳೂ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳೂ ಹೊಂದಿರುವ, ಅರ್ಧಾಂಗಿಯಾಗಿ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಬಹುವಿಧಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚಿನ್ತ್ಯಂ ತತ್ರಾಸ್ತಿ ಚೇದ್ಯತಃ ಚಿನ್ತಕಸ್ಯ ತತಶ್ಚಿನ್ತಾ ಅನ್ಯಥಾ ನೋಪಪದ್ಯತೇ

ಅಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದವುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಯಾರು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಧ್ಯಾನವೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯೇಯಂ ತಥಾ ಧ್ಯಾನಂ ಯಜಮಾನಃ ಪ್ರಯೋಜನಮ್ ಸ್ಮರೇತ್ತನ್ನಾನ್ಯಥಾ ಜಾತು ಬುಧ್ಯತೇ ಪುರುಷಸ್ಯ ಹ

ಆದ್ದರಿಂದ ಯಜಮಾನನು ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮಾನವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗದು.

ಪುರೇ ಶೇತೇ ಪುರಂ ದೇಹಂ ತಸ್ಮಾತ್ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ಯಾಜ್ಯಂ ಯಜ್ಞೇನ ಯಜತೇ ಯಜಮಾನಸ್ತು ಸ ಸ್ಮೃತಃ

ಅವನು ನಗರವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪುರುಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಾಜ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಪೂಜಕನು ಹೀಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಧ್ಯೇಯೋ ಮಹೇಶ್ವರೋ ಧ್ಯಾನಂ ಚಿನ್ತನಂ ನಿರ್ವೃತಿಃ ಫಲಮ್ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷೇಶಾನಂ ಯಾಥಾತಥ್ಯಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ

ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಧ್ಯಾನವೇ ಚಿಂತನೆ, ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷನಾದ ಈಶ್ವರನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇಹ ಷಡ್ವಿಂಶಕೋ ಧ್ಯೇಯೋ ಧ್ಯಾತಾ ವೈ ಪಞ್ಚವಿಂಶಕಃ ಚತುರ್ವಿಂಶಕಮ್ ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಮಹದಾದ್ಯಾಸ್ತು ಸಪ್ತ ಚ

ಇಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ, ಅವ್ಯಕ್ತವು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ, ಮಹತ್ತಾದಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಏಳು ತತ್ತ್ವಗಳಿವೆ.

ಮಹಾಂಸ್ ತಥಾ ತ್ವಹಙ್ಕಾರಂ ತನ್ಮಾತ್ರಂ ಪಞ್ಚಕಂ ಪುನಃ ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಪಞ್ಚೈವ ತಥಾ ಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

ಮಹತ್ತತ್ತ್ವ, ಆಮೇಲೆ ಅಹಂಕಾರ, ಮತ್ತೆ ಐದು ಸೂಕ್ಷ್ಮತತ್ತ್ವಗಳು, ಐದು ಕ್ರಿಯೆ ಅಂಗಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು.

ಮನಶ್ ಚ ಪಞ್ಚ ಭೂತಾನಿ ಶಿವಃ ಷಡ್ವಿಂಶಕಸ್ತತಃ ಸ ಏವ ಭರ್ತಾ ಕರ್ತಾ ಚ ವಿಧೇರಪಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಐದು ಭೂತಗಳು—ಹೀಗಾಗಿ ಶಿವನು ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ. ಅವನೇ ಪೋಷಕ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಪರಮೇಶ್ವರನು.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಂ ರುದ್ರೋ ಽಸೌ ಜನಯಾಮಾಸ ಶಙ್ಕರಃ ವಿಶ್ವಾಧಿಕಶ್ ಚ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ವಿಶ್ವರೂಪ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಶಂಕರನೇ ಆ ರುದ್ರನು ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಅವನು ಜಗತ್ತಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವವನು, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲರ ರೂಪವೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತಾನೆ.

ವಿನಾ ಯಥಾ ಹಿ ಪಿತರಂ ಮಾತರಂ ತನಯಾಸ್ತ್ವಿಹ ನ ಜಾಯನ್ತೇ ತಥಾ ಸೋಮಂ ವಿನಾ ನಾಸ್ತಿ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್

ಹೆತ್ತವರು ಇಲ್ಲದೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದಂತೆ, ಸೋಮನು ಇಲ್ಲದೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.