ದಿವಾ ಸೃಷ್ಟಿಂ ವಿಕುರುತೇ ರಜನ್ಯಾಂ ಪ್ರಲಯಂ ವಿಭುಃ ಔಪಚಾರಿಕಮಸ್ಯೈತದ್ ಅಹೋರಾತ್ರಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ರಾತ್ರಿ ಲಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ರೂಪಕ ಮಾತ್ರ, ನಿಜವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲ.
ದಿವಾ ವಿಕೃತಯಃ ಸರ್ವೇ ವಿಕಾರಾ ವಿಶ್ವದೇವತಾಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಯಃ ಸರ್ವೇ ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಮಹರ್ಷಯಃ
ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಾಂತರಗಳು, ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ.
ರಾತ್ರೌ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ನಿಶಾನ್ತೇ ಸಮ್ಭವನ್ತಿ ಚ ಅಹಸ್ತು ತಸ್ಯ ವೈಕಲ್ಪೋ ರಾತ್ರಿಸ್ತಾದೃಗ್ವಿಧಾ ಸ್ಮೃತಾ
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ; ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅವನ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಹಗಲುಹಾಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಮನವಸ್ತು ಚತುರ್ದಶ ಚತ್ವಾರಿ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವತ್ಸರಾಣಾಂ ಕೃತಂ ದ್ವಿಜಾಃ
ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮನುವುಗಳು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು, ದ್ವಿಜರೆ, ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕೃತಯುಗವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ತಾವಚ್ಛತೀ ಚ ವೈ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಶ್ ಚ ಕೃತಸ್ಯ ತು ತ್ರಿಶತೀ ದ್ವಿಶತೀ ಸಂಧ್ಯಾ ತಥಾ ಚೈಕಶತೀ ಕ್ರಮಾತ್
ಕೃತಯುಗದ ಸಂಧ್ಯೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ; ಅದರ ಭಾಗವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಉಳಿದ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ನೂರು, ಎರಡು ನೂರು ಮತ್ತು ಒಂದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸಂಧ್ಯೆಗಳಿವೆ.
ಅಂಶಕಃ ಷಟ್ಶತಂ ತಸ್ಮಾತ್ ಕೃತಸಂಧ್ಯಾಂಶಕಂ ವಿನಾ ತ್ರಿದ್ವ್ಯೇಕಸಾಹಸ್ರಮಿತೋ ವಿನಾ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಕೇನ ತು
ಆ ಭಾಗ ಆರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು, ಕೃತಯುಗದ ಸಂಧ್ಯೆ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಧ್ಯೆಯ ಭಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ತ್ರೇತಾದ್ವಾಪರತಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಕೃತಸ್ಯ ಕಥಯಾಮಿ ವಃ ನಿಮೇಷಪಞ್ಚದಶಕಾ ಕಾಷ್ಠಾ ಸ್ವಸ್ಥಸ್ಯ ಸುವ್ರತಾಃ
ತ್ರೇತಾ, ದ್ವಾಪರ, ತಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃತಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಅಳತೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮಶೀಲರೇ. ಆರೋಗ್ಯವಂತನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಿಂಡುವುದನ್ನು ಹದಿನೈದು ಬಾರಿ ಎಣಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಕಾಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮರ್ತ್ಯಸ್ಯ ಚಾಕ್ಷ್ಣೋಸ್ತಸ್ಯಾಶ್ ಚ ತತಸ್ ತ್ರಿಂಶತಿಕಾ ಕಲಾ ಕಲಾತ್ರಿಂಶತಿಕೋ ವಿಪ್ರಾ ಮುಹೂರ್ತ ಇತಿ ಕಲ್ಪಿತಃ
ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ಆ ಕಣ್ಣು ಹಿಂಡುವ ಹದಿನೈದು ಕಾಷ್ಠಗಳನ್ನು ಮೂವತ್ತಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಕಲಾ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಮೂವತ್ತು ಕಲಾಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಅದನ್ನು ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮುಹೂರ್ತಪಞ್ಚದಶಿಕಾ ರಜನೀ ತಾದೃಶಂ ತ್ವಹಃ ಪಿತ್ರ್ಯೇ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಮಾಸಃ ಪ್ರವಿಭಾಗಸ್ತಯೋಃ ಪುನಃ
ಹದಿನೈದು ಮುಹೂರ್ತಗಳು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಹಗಲು ಆಗುತ್ತದೆ; ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸೇರಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಆಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷಸ್ತ್ವಹಸ್ತೇಷಾಂ ಶುಕ್ಲಃ ಸ್ವಪ್ನಾಯ ಶರ್ವರೀ ತ್ರಿಂಶದ್ಯೇ ಮಾನುಷಾ ಮಾಸಾಃ ಪಿತ್ರ್ಯೋ ಮಾಸಸ್ತು ಸ ಸ್ಮೃತಃ
ಅವರಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷವು ಹಗಲು, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷವು ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮೂವತ್ತು ಮಾನವ ತಿಂಗಳುಗಳು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಶತಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ಮಾಸಾನಾಂ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ಚಾಪ್ಯಧಿಕಾನಿ ವೈ ಪಿತ್ರ್ಯಃ ಸಂವತ್ಸರೋ ಹ್ಯೇಷ ಮಾನುಷೇಣ ವಿಭಾವ್ಯತೇ
ಮೂರು ನೂರು ತಿಂಗಳುಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಗಳ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಮಾನವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬಹುದು.
ಮಾನುಷೇಣೈವ ಮಾನೇನ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಯಚ್ಛತಂ ಭವೇತ್ ಪಿತೄಣಾಂ ತ್ರೀಣಿ ವರ್ಷಾಣಿ ಸಂಖ್ಯಾತಾನೀಹ ತಾನಿ ವೈ
ಮಾನವ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ; ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದಶ ವೈ ದ್ವ್ಯಧಿಕಾ ಮಾಸಾಃ ಪಿತೃಸಂಖ್ಯೇಹ ಸಂಸ್ಮೃತಾ ಲೌಕಿಕೇನೈವ ಮಾನೇನ ಅಬ್ದೋ ಯೋ ಮಾನುಷಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಹತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಒಟ್ಟು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಪಿತೃಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾನವರ ಒಂದು ವರ್ಷವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಏತದ್ದಿವ್ಯಮಹೋರಾತ್ರಮ್ ಇತಿ ಲೈಙ್ಗೇ ಽತ್ರ ಪಠ್ಯತೇ ದಿವ್ಯೇ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ವರ್ಷಂ ಪ್ರವಿಭಾಗಸ್ತಯೋಃ ಪುನಃ
ಇದು ಲಿಂಗಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ದೈವಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸೇರಿ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಹಸ್ತತ್ರೋದಗಯನಂ ರಾತ್ರಿಃ ಸ್ಯಾದ್ದಕ್ಷಿಣಾಯನಮ್ ಏತೇ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ದಿವ್ಯೇ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾತೇ ವಿಶೇಷತಃ
ಅಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಾಯಣವು ಹಗಲು, ದಕ್ಷಿಣಾಯನವು ರಾತ್ರಿ; ಈ ದೈವಿಕ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತ್ರಿಂಶದ್ಯಾನಿ ತು ವರ್ಷಾಣಿ ದಿವ್ಯೋ ಮಾಸಸ್ತು ಸ ಸ್ಮೃತಃ ಮಾನುಷಂ ತು ಶತಂ ವಿಪ್ರಾ ದಿವ್ಯಮಾಸಾಸ್ತ್ರಯಸ್ತು ತೇ
ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಒಂದು ದೈವಿಕ ತಿಂಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನೂರು ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳು ಮೂರು ದೈವಿಕ ತಿಂಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
ದಶ ಚೈವ ತಥಾಹಾನಿ ದಿವ್ಯೋ ಹ್ಯೇಷ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ತ್ರೀಣಿ ವರ್ಷಶತಾನ್ಯೇವ ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಾಣಿ ಯಾನಿ ತು
ಹತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನೂ ದೈವಿಕ ನಿಯಮವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಹೀಗೆ ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದಿವ್ಯಃ ಸಂವತ್ಸರೋ ಹ್ಯೇಷ ಮಾನುಷೇಣ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ತ್ರೀಣಿ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಾನುಷಾಣಿ ಪ್ರಮಾಣತಃ
ಈ ದೈವಿಕ ವರ್ಷವನ್ನು ಮಾನವ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮೂರು ಸಾವಿರ ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳೇ ಅದರ ಅಳತೆ.
ತ್ರಿಂಶದನ್ಯಾನಿ ವರ್ಷಾಣಿ ಮತಃ ಸಪ್ತರ್ಷಿವತ್ಸರಃ ನವ ಯಾನಿ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು
ಮತ್ತೊಂದು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸಪ್ತರ್ಷಿ ವರ್ಷವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳು ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅನ್ಯಾನಿ ನವತೀಶ್ಚೈವ ಧ್ರೌವಃ ಸಂವತ್ಸರಸ್ತು ಸಃ ಷಟ್ತ್ರಿಂಶತ್ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು
ಮತ್ತೊಂದು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಧ್ರುವ ವರ್ಷವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮೂವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳು ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತವೆ.
ವರ್ಷಾಣಾಂ ತಚ್ಛತಂ ಜ್ಞೇಯಂ ದಿವ್ಯೋ ಹ್ಯೇಷ ವಿಧಿಃ ಸ್ಮೃತಃ ತ್ರೀಣ್ಯೇವ ನಿಯುತಾನ್ಯಾಹುರ್ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು
ನೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ದೈವಿಕ ನಿಯಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಷಷ್ಟಿಶ್ಚೈವ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸಂಖ್ಯಾತಾನಿ ತು ಸಂಖ್ಯಯಾ ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಪ್ರಾಹುಃ ಸಂಖ್ಯಾವಿದೋ ಜನಾಃ
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ, ಸಂಖ್ಯಾಜ್ಞರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ದೈವಿಕ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ದಿವ್ಯೇನೈವ ಪ್ರಮಾಣೇನ ಯುಗಸಂಖ್ಯಾಪ್ರಕಲ್ಪನಮ್ ಪೂರ್ವಂ ಕೃತಯುಗಂ ನಾಮ ತತಸ್ತ್ರೇತಾ ವಿಧೀಯತೇ
ದೈವಿಕ ಅಳತೆಯಿಂದ ಯುಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ; ಮೊದಲು ಕೃತಯುಗ, ನಂತರ ತ್ರೇತಾಯುಗ ಎಂದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ದ್ವಾಪರಶ್ಚ ಕಲಿಶ್ಚೈವ ಯುಗಾನ್ಯೇತಾನಿ ಸುವ್ರತಾಃ ಅಥ ಸಂವತ್ಸರಾ ದೃಷ್ಟಾ ಮಾನುಷೇಣ ಪ್ರಮಾಣತಃ
ನಂತರ ದ್ವಾಪರ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಧರ್ಮಶೀಲರೇ; ಈ ಯುಗಗಳ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಮಾನವ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೃತಸ್ಯಾದ್ಯಸ್ಯ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ದಿವ್ಯಮಾನೇನ ಕೀರ್ತಿತಮ್ ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಶತಾನ್ಯಾಸಂಶ್ ಚತುರ್ದಶ ಚ ಸಂಖ್ಯಯಾ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಕೃತಯುಗದ ಅವಧಿಯನ್ನು ದೈವಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತಥಾನ್ಯಾನಿ ಕೃತಂ ಯುಗಮ್ ತಥಾ ದಶಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಶತಸಂಖ್ಯಯಾ
ಅದೇ ರೀತಿ, ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಸಾವಿರವನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.
ಅಶೀತಿಶ್ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಾಲಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ಯ ಚ ಸಪ್ತೈವ ನಿಯುತಾನ್ಯಾಹುರ್ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಮಾನುಷಾಣಿ ತು
ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಅವಧಿ ಎಂಭತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು, ಮತ್ತು ಮಾನವರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ವಿಂಶತಿಶ್ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಾಲಸ್ತು ದ್ವಾಪರಸ್ಯ ಚ ತಥಾ ಶತಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ತ್ರೀಣಿ ಸಂಖ್ಯಯಾ
ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಕಾಲವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಮೂರು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.
ಷಷ್ಟಿಶ್ಚೈವ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಕಾಲಃ ಕಲಿಯುಗಸ್ಯ ತು ಏವಂ ಚತುರ್ಯುಗಃ ಕಾಲ ಋತೇ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಕಾತ್ಸ್ಮೃತಃ
ಕಲಿಯುಗದ ಅವಧಿ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು. ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ.
ನಿಯುತಾನ್ಯೇವ ಷಟ್ತ್ರಿಂಶನ್ ನಿರಂಶಾನಿ ತು ತಾನಿ ವೈ ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಥಾ ತ್ರೀಣಿ ನಿಯುತಾನೀಹ ಸಂಖ್ಯಯಾ
ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ, ಮೂವತ್ತಾರು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವತ್ತಮೂರು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಎಣಿಸಲಾಗಿದೆ.