ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

नारदो ऽभ्यर्च्य शैलेशे शङ्करं सङ्गमेश्वरे हिरण्यगर्भे स्वर्लीने ह्य् अविमुक्ते महालये

ನಾರದನು ಶೈಲೇಶ, ಶಂಕರ, ಸಂಗಮೇಶ್ವರ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಸ್ವರ್ಲೀನ ಮತ್ತು ಅವಿಮುಕ್ತ ಮಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

रौद्रे गोप्रेक्षके चैव श्रेष्ठे पाशुपते तथा विघ्नेश्वरे च केदारे तथा गोमायुकेश्वरे

ರೌದ್ರ, ಗೋಪ್ರೇಕ್ಷಕ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾಶುಪತ, ವಿಘ್ನೇಶ್ವರ, ಕೆದಾರ ಮತ್ತು ಗೋಮಾಯುಕೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.

हिरण्यगर्भे चन्द्रेशे ईशान्ये च त्रिविष्टपे शुक्रेश्वरे यथान्यायं नैमिषं प्रययौ मुनिः

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಚಂದ್ರೇಶ, ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿರುವ ಈಶಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಮುನಿ ನೈಮಿಷಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

नैमिषेयास्तदा दृष्ट्वा नारदं हृष्टमानसाः समभ्यर्च्यासनं तस्मै तद्योग्यं समकल्पयन्

ನೈಮಿಷದ ನಿವಾಸಿಗಳು ನಾರದನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರು.

सो ऽपि हृष्टो मुनिवरैर् दत्तं भेजे तदासनम् सम्पूज्यमानो मुनिभिः सुखासीनो वरासने

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುನಿಗಳಿಂದ ನೀಡಿದ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವರ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀರಿ ಸುಖವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.

चक्रे कथां विचित्रार्थां लिङ्गमाहात्म्यमाश्रिताम् एतस्मिन्नेवकाले तु सूतः पौराणिकः स्वयम्

ಅವನು ಲಿಂಗದ ಮಹಿಮೆ ಕುರಿತಾದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಥನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಪೌರಾಣಿಕನಾದ ಸೂತನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

जगाम नैमिषं धीमान् प्रणामार्थं तपस्विनाम् तस्मै साम च पूजां च यथावच्चक्रिरे तदा

ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಸೂತನು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ನೈಮಿಷಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅವನಿಗೆ ಅವರು ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

नैमिषेयास्तु शिष्याय कृष्णद्वैपायनस्य तु अथ तेषां पुराणस्य शुश्रूषा समपद्यत

ನೈಮಿಷದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರಿಂದ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥನವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.

दृष्ट्वा तम् अतिविश्वस्तं विद्वांसं रोमहर्षणम् अपृच्छंश्च ततः सूतम् ऋषिं सर्वे तपोधनाः

ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹನಾದ ಪಂಡಿತ ರೋಮಹರ್ಷಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಸೂತ ಮುನಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

पुराणसंहितां पुण्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् त्वया सूत महाबुद्धे कृष्णद्वैपायनो मुनिः

ಲಿಂಗದ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಿರುವ ಪುಣ್ಯ ಪೌರಾಣಿಕ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ನೀನು, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ಸೂತ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿಯಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೀ.

उपासितः पुराणार्थं लब्धा तस्माच्च संहिता तस्माद्भवन्तं पृच्छामः सूत पौराणिकोत्तमम्

ಪೌರಾಣಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಅವನಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೀ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂತ, ಪೌರಾಣಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.

पुराणसंहितां दिव्यां लिङ्गमाहात्म्यसंयुताम् नारदो ऽप्यस्य देवस्य रुद्रस्य परमात्मनः

ಲಿಂಗದ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಿರುವ ದೈವಿಕ ಪೌರಾಣಿಕ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ನಾರದನು ಕೂಡ ಈ ದೇವರಾದ ಪರಮಾತ್ಮ ರುದ್ರನ ಕುರಿತು ಪಡೆದಿದ್ದನು.

क्षेत्राण्यासाद्य चाभ्यर्च्य लिङ्गानि मुनिपुङ्गवः इह संनिहितः श्रीमान् नारदो ब्रह्मणः सुतः

ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬನಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾರದನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು, ಇಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

भवभक्तो भवांश्चैव वयं वै नारदस्तथा अस्याग्रतो मुनेः पुण्यं पुराणं वक्तुमर्हसि

ನಾವು ಭವನ ಭಕ್ತರು, ನಾರದನೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಈ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮುಂದೆ ನೀನು ಪುಣ್ಯ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥನವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.

सफलं साधितं सर्वं भवता विदितं भवेत् एवमुक्तः स हृष्टात्मा सूतः पौराणिकोत्तमः

ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೀ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಪೌರಾಣಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸೂತನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡನು.

अभिवाद्याग्रतो धीमान् नारदं ब्रह्मणः सुतम् नैमिषेयांश्च पुण्यात्मा पुराणं व्याजहार सः

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ನಾರದನಿಗೆ ಮತ್ತು ನೈಮಿಷದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಂದಿಸಿ, ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನು ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

नमस्कृत्य महादेवं ब्रह्माणं च जनार्दनम् मुनीश्वरं तथा व्यासं वक्तुं लिङ्गं स्मराम्यहम्

ಮಹಾದೇವ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಜನಾರ್ದನ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿ ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಕಥನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ.

शब्दं ब्रह्मतनुं साक्षाच् छब्दब्रह्मप्रकाशकम् वर्णावयवम् अव्यक्तलक्षणं बहुधा स्थितम्

ಶಬ್ದವೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ದೇಹ, ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವದು, ಅವ್ಯಕ್ತ ಲಕ್ಷಣ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ.

अकारोकारमकारं स्थूलं सूक्ष्मं परात्परम् ओङ्काररूपम् ऋग्वक्त्रं समजिह्वासमन्वितम्

ಅ, ಉ, ಮ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮವಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಓಂ ಎಂಬ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿವೆ. ಅದು ಋಗ್ವೇದದ ಬಾಯಿಯಂತೆ, ಸಮಾನವಾದ ನಾಲಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದೆ.

यजुर्वेदमहाग्रीवम् अथर्वहृदयं विभुम् प्रधानपुरुषातीतं प्रलयोत्पत्तिवर्जितम्

ಯಜುರ್ವೇದದ ಕಂಠವನ್ನೂ, ಅಥರ್ವಣದ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವದು, ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷನನ್ನು ಮೀರಿ, ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವದು.

तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकाण्डजम् सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम्

ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದು ಕಾಲರುದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ರಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದು ಹೊಳಪಿನ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ; ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣು; ಗುಣರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಮಹೇಶ್ವರ.

प्रधानावयवं व्याप्य सप्तधाधिष्ठितं क्रमात् पुनः षोडशधा चैव षड्विंशकम् अजोद्भवम्

ಅದು ಪ್ರಧಾನದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಏಳು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ನಂತರ ಹದಿನಾರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಜನನವಿಲ್ಲದೆ ಇದೆ.

सर्गप्रतिष्ठासंहारलीलार्थं लिङ्गरूपिणम् प्रणम्य च यथान्यायं वक्ष्ये लिङ्गोद्भवं शुभम्

ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಕ್ಕಾಗಿ ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಾನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ವಂದಿಸಿ, ಈಗ ಲಿಂಗದ ಶುಭಮಯ ಆದಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ईशानकल्पवृत्तान्तम् अधिकृत्य महात्मना ब्रह्मणा कल्पितं पूर्वं पुराणं लैङ्गम् उत्तमम्

ಈಶಾನನ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಕುರಿತು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಲಿಂಗಪುರಾಣವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.

ग्रन्थकोटिप्रमाणं तु शतकोटिप्रविस्तरे चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते व्यासैः सर्वान्तरेषु वै

ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ಗ್ರಂಥಗಳ ಗಡಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು, ನೂರು ಕೋಟಿ ಶ್ಲೋಕಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿತ್ತು. ವ್ಯಾಸರು ಅದನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿದರು.

व्यस्तेष्टा दशधा चैव ब्रह्मादौ द्वापरादिषु लिङ्गमेकादशं प्रोक्तं मया व्यासाच्छ्रुतं च तत्

ಅದು ಹತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲದಿಂದ ದ್ವಾಪರಯುಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹನ್ನೊಂದು ರೂಪದ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಾನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

अस्यैकादशसाहस्रे ग्रन्थमानमिह द्विजाः तस्मात्संक्षेपतो वक्ष्ये न श्रुतं विस्तरेण यत्

ಇಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜರೇ, ಈ ಗ್ರಂಥವು ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳದಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

चतुर्लक्षेण संक्षिप्ते कृष्णद्वैपायनेन तु अत्रैकादशसाहस्रैः कथितो लिङ्गसम्भवः

ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಂಗದ ಉದ್ಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

सर्गः प्राधानिकः पश्चात् प्राकृतो वैकृतानि च अण्डस्यास्य च सम्भूतिर् अण्डस्यावरणाष्टकम्

ಮೊದಲು ಪ್ರಧಾನಿಕ ಸೃಷ್ಟಿ, ನಂತರ ಪ್ರಾಕೃತ ಮತ್ತು ವೈಕ್ರಮ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು, ಈ ಅಂಡದ ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಅದರ ಎಂಟು ಆವರಣಗಳ ವಿವರಣೆ ಇದೆ.